Romanos 4
NOAE vs ARIB
1 Pãadë khĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán khararrjã pekau chukhu arrjö sĩsijĩ Ẽwandam dau na.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Maadëu khaphʉ nʉm, õor phidkhapiwi phag nʉm chan sĩi par dee nʉm khabam. Mag phagbarmʉn ich phidkhatarr paarta phag nʉmʉu, ichiita irig phagab khaba phagju aai naawai.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Pari Ẽwandamau ich iek ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉn pekau chugpaa nʉm chan mag khabam. Amau amach igamkhĩir nem wajapha wauba aajerr awiajã, pari amau ãba Cristoouta chadcha amach peerdʉ auju aai sim awi amach thãraucha ʉ̈khamʉn chadau, mag ʉ̈kha nʉm gaaimuata ag najã pekau chukhu arrjö apʉ̈iju.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Mag, am nem wajapha waaujerr paarjã khaba, sĩi am pekau Ẽwandamau chukhu arrjö abapʉ̈im khʉʉn onee nʉm igwiata jöoi David khararraujã jaaujim.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Mag irua phãtarr iek gaai mag sim:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ar maach Pör Ẽwandamau amach mag khaigba narrjã wajapha waupʉ̈inaa tag magʉm iekjã igba abarm khʉʉnta onee aju” a phã sim. (Sal. 32:1-2)
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Mag simta, ¿pãrau khĩirjuawai, mag onee aju anʉmjã sĩi judionaan mehëu phʉʉrbich nʉm khʉʉn atheepai khai? Wa ĩchab judionaan khabam khʉʉn atheepata jaau sĩwa. Chaig mʉchdëu jaau chirarrjö, mag Ẽwandamau jöoi Abranjã ich mag pekau chukhu aajerrjö wajaug paapʉ̈ijim anʉmʉn, ichdëu thãraucha ʉ̈khatarr gaaimua ajim.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Pari wajapha khĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag i wajaug paapʉ̈ijĩ? ¿Mehëu phʉʉrbichtarr khur, wa ag nawe? Ag nawe khabajieb.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Mag phʉʉrbich nʉmta chi dauchach ajim, thãraucha ʉ̈khabaawai ich Ẽwandamau wajaug paapʉ̈inaa pekau chukhu aajerrjö apʉ̈i nʉm dën. Magtarr aawai ich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu phʉʉrbichba naawiajã pari thãraucha ʉ̈kha nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim. Magta ĩchab ewag pawiajã ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉnan ich mag jaar aajerrjö ĩsjã Ẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Mag phʉʉrbichbarmua ĩchab ichta mag phʉʉrbich nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim, majã pari ichdëu ʉ̈khatarrjö ʉ̈kha nʉm khʉʉn dën mamʉ. Pari mag phʉʉrbich wai naawiajã, ichiita Abranau ich dën phʉʉrbichju nawe ʉ̈khatarrjö, amaujã thãrauchata ʉ̈khaju aai nʉm.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Ẽwandamau Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉnagta irig deeju arr durr jʉ̈apiju ajim. Pari irig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʉarr ʉʉrkhaajerr gaaimuajã khaba, ich Ẽwandamau ichig magtarr chadcha ʉ̈khatarr aawaita mag deeju jaaujim. Mag ich iek ʉ̈khabaawai bʉ̈ʉrjã pekau chukhu arrjö Ẽwandamau i wajaug paapʉ̈ijim.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Mag sĩi ley ʉʉrkha nʉm khʉʉnta irua mag wajaug paapäaijem akhiin, magan parta Ẽwandam iek thãraucha ʉ̈khaajeekham. Mag ichdëu ley deetarr ʉʉrkhaawaita mag maach wajaug paajem akhiin, magan maach dʉ̈i magju a jaautarrjã pöd magbakham, ãbmuajã pöd ag gaai jaau simjö thum ʉʉrkha auba aajeewai. Magua, ley ʉʉrkha nʉm gaaimuapai chan õor peerdʉbam.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Lein warag Ẽwandamau õor gaai jua khʉaba deeju khap apiegta sim, ley paraam aigjã ichiita õrau pöd ag gaai jaau simjö aba aajeewai.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʉ̈ijã wajapha ajuun, i iek chadcha ʉ̈kha nʉm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai aawai maach peerdʉ aauwaijã õrau khaphʉ aju, dichdëu nem wau nʉm paar khaba, ʉ̈u ich garmuata maach peerdʉ au sim. Mag sĩi ʉ̈kha nʉm gaaimuapai aawai, ewag pawiajã maach mag ʉ̈kha nʉmua Abrán chaainkha nʉm khʉʉnauta aub khaba auju, Ẽwandamau deeju jaautarr.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Irig mag iekhatarr jaauwi ich Ẽwandam iek phã sim gaai, “Pʉ mua chadcha õor durrpierram khʉʉn aaikhapiju” a sim. Mag iekhatarr Ẽwandamauta õor mee sĩsid arrjã phiriutkhanaa nem chukhu arr eejã ompaa aaujem iekta ʉ̈khajim Abranau.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ẽwandamau ichig magtarr aawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chukhu narr ãba, Abranau chadcha ich chaai paarpaju khaphʉ sĩsijim, ichta mag õor pöm durrpierr thʉnʉisiju khʉʉn aaikhaju igwi, Ẽwandamau ichig, “Pʉ chaain khapaana chitaju” a jaautarrjö.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Irua khaphʉ sĩejim, ichjã jöoiraanaa i ũan Sarajã ũanaa khitarr aawai amach pöm wënʉrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr awiajã irua khaphʉ sĩejim, Ẽwandamau ichig jaautarr aawai ich chaai chukhu meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr ãba, Abranau ãba ag iekta jʉ̈g thõba wai sĩsijim.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Irua mag “Mua ʉ̈khabamjã” aba, sĩi Ẽwandamau ichig chaai deeju atarr chadcha paarpajuuta warag khĩirjunaa, “Puan pʉchdëu nem magju atarrjã chadchata wau sĩerrʉm” aajeejim Ẽwandamag, i thö iekhamamua.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Irua khaphʉ sĩejim, chadcha Ẽwandam jua theeg sim, ichdëu nem magju atarr wawaag.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ichdëu mag khaphʉ ʉ̈kha sĩerr gaaimuata, Ẽwandamau ich iek phãtarr gaai jaau simjö pekau chukhu arrjö i wajaug paapʉ̈ijim aajem.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Mag Abranau ʉ̈khaa chaar ʉ̈khatarr gaaimua Ẽwandamau i kulp chukhu paatarr jaau nʉm chan i appaijã khaba,
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 ewag pawia maachjã agjö kulp chukhu paapʉ̈iju khʉʉn igwiapata mag phãpijim Ẽwandamau ich iek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús phiriu autarr ag Ẽwandam gaai thãraucha ʉ̈khaawaita ĩchab ich Ẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chukhu narrjö maachjã aaujem.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Mag maach Pör Jesuuta Ẽwandamau maach pekau paar õrag ʉdʉraa thõopijim, mag thõotarrta deeu phiriu athamua maach pekau chugpaapäaig.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?