Atos 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Polə vəli Dɛrəbe, ʋ lɛ ʋ va Lisətərə. Lìù don yà wulə lá nə, ʋ nə yɩ Zwezi karbiu, ʋ yɩrɩ nə yɩ Timote. Ʋ nuu yɩ *Zwifə, ʋ də nə ken ʋ waa Zwezi nə. Yá ʋ nyɩna də yɩ *Gərɛkə.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Lɩ̀à tə, ba nə yɩ nubɩa *Kərisə yɩrɩ, Lisətərə nə də Yikoniomə nə, yà swɩ̀n ʋ yozəŋə tə yoo. Polə yà ken sírí, sə ʋ ja wá, ʋ kə ʋ con.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ʋ dàń ma *goŋi wá Zwifə-ba yɩrɩ, ba nə wulə tə nagwanɛɛ təntə wa. Lɩ̀à tə mama yà yə̀ə́ də, ʋ nyɩna tə yɩ Gərɛkə.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 — ausente —
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 — ausente —
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Yɩɩ-*Siŋu tə cɩ̀gà ba nə, ba dàn ká swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə Azi nagwanaa tə wa. Ba dàń ma twá Fərizwi də Galasi nagwanɛɛ tə wa ba lɛ.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Máŋá tə, ba nə vəli, ba lɛ Misi nagwanaa tə, ba yà ken sírí, sə ba va Bitini nagwanaa. Zwezi Siŋu tə ma vɩ kʋ ba con.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ba dàń ma twá Misi nagwanaa tə wa, ba va Tərowasə.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Tɩtɩn nə, Yɩɩ pɩn Polə na yoo ʋ dwɩan wa. Ʋ nɩ Masedwanə nagwanaa tə wa bɛɛ don də ʋ zɩga, ʋ dàń ga lòrì wá, ʋ wʋ́: «Bàá Masedwanə, n san nəba!»
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Kʋ mʋ̀ yoo təntə pɩn, nə va Masedwanə nə ga yə̀ə́ də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn nii nəba, sə nə ja sʋywáŋʋ́ tə, nə va nə bɩrɩ ba.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nə tì nɩ́á yuu bori Tərowasə nə, nə te mənə mənə nə va Samotərasə nagwanaa tə wa. Kʋ tɩa nə pʋrɩ, nə lɛ nə va Neyapolisə.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Nə zɩgɩ lá, nə va Filipə. Filipə yɩ Masedwanə nagwanaa tə wa tɩfarʋ, kʋ nə dwə tə mama, kʋ nə yɩ *Romə-ba pàrɩ̀, tɩʋ. Nə yɩn kʋ tɩfarʋ təntə wa, ndə dɩan bagalɩ nə.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə yí, nə nan nə yá tɩfarʋ tə, nə va nacwəŋə don nii nə. Nə bʋ́n də, bwálɩ́ təntə wá ya yɩjʋnɩ bwálɩ́. Nə jə̀ń tɩa, nə dàń swɩ̀n də kana, ba yà nə kun lá nə.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Kan don yɩn lá, ʋ yɩrɩ nə yɩ Lidi. Ʋ yɩ Tiyatirə tíú. Ʋ yà yoli gansɩan mwin. Kan təntə yà zìlí Yɩɩ fuən. Ʋ dàń yà cʋga sʋgʋ tə. *Yuu-Tiu súrí ʋ yɩ́á, sə ʋ zùrì ʋ yɩra də kʋ tə, Polə nə swɩ̀n tə.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Yá ba ləgə kan təntə də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə. Kʋ kwa nə, ʋ dàń lòrì nəba, ʋ wʋ́: «Á nə wànɩ́ á bʋ́n də, à ken à waa Yuu-Tiu nə, á bɩ̀àn á yá à dìə̀ wa». Yá ʋ kálɩ́ nəba lá nə.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Dɩɩn don nə, nə ma vəli yɩjʋnɩ bwálɩ́ nə, nə jə́rí tʋtʋnkana don, ʋ nə jə cicirə. Ʋ yàá swɩ̀n lɩ̀à yìə̀n, tə nə wá bà. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ vʋa tə yà pɩn, lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, yà na wiən zənzən.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ʋ púə́ nə mʋ̀ də Polə kwa, də ʋ bubwi, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə yɩ Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, tʋ̀tʋ̀nà. Ba twi, sə ba swɩ̀n ba bɩrɩ nəba cwəŋə, sə Yɩɩ jon nəba nə cʋna wa».
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Kan tə tə pìí ʋ bwé kʋ, dɩan də dɩan. Polə waa nan kʋ, ʋ dàń ma pìí ʋ vəvəri, ʋ swɩ̀n ʋ cicirə tə con, ʋ wʋ́: «Də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə, à pɩn mʋ́ nii, sə n nan kan wà tə waa!» Kʋ máŋá tə tətə wa, də tə nan.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ʋ lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, nə lwarɩ də, ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ nywarɩ ba nɩ ʋ yɩra, ba dàń jɩn Polə də Silasə, ba ga van ba, ba ja nan kanporu wa tɩʋ tə yun tɩ̀án yáá con.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ba ja ba, ba va lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà yáá con, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə nə gugurə nə tɩʋ kʋ tə lɩ̀à tə. Ba yɩ Zwifə-ba tə.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Yá ba mʋ̀ nə kàrɩ̀ nəba kàrà yiri don, kʋ nə wà nəba nii pɩn, nə mʋ̀ Romə-ba lɩ̀à nə, sə nə sɛ̀e, nə à yə̀ə́, sə nə fwa».
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Lalʋʋ tə nyɩ́ kʋ zàn ba zɩga Polə də Silasə nə. Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə pɩn, ba dí yáá ba ja ba, ba kʋ̀rɩ̀ ba ganan tə, ba ga pa nii, sə ba mà ba də kafɩran.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ba nə mà ba, ba zwɛ̀e kwa nə, ba ken ba bàń dìə̀ wa. Yá ba dàń ga pa nii lìù tə, ʋ nə cɩ̀ bàń dìə̀ tə nə, sə ʋ cɩ̀ ba nə zəni.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kʋ tíú təntə də nə nì kʋ nii təntə, ba nə pɩn wá, ʋ də ken ba bàń dìə̀ tə tətəŋi dìə̀ tə wa. Ʋ dàń ga kə daran ba nɛɛ nə.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Máŋá tə tɩa nə pwɛ̀e ka tàrà, Polə də Silasə wulə ba jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ də ba nuŋə Yɩɩ gwaran tə. Yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə ga cʋga ba.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Naa nədʋ də tɩa tə lulugu zənzən, kʋ pa bàń dìə̀ tə dəkuu tə mama sʋsʋgʋ. Kʋ máŋá təntə tətə wa, mimiən tə mama súrí, yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama banzala tə kʋ̀rɩ̀.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Bàń dìə̀ cɩ̀rʋ́ tə nə wùrì, ʋ zàn dwɩan wa, ʋ ga na mimiən tə, də tə súrí, ʋ van lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ ʋ cʋ̀rɩ́, sə ʋ ma gʋ ʋ tɩ̀àn. Ʋ yà bʋŋa də, bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama nan ba dəri ba jén.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Polə dàń ma bubwi də kofarɩ, ʋ wʋ́: «Dàn ká fwa lwanɩ nədʋ mama n yɩra, nə mama wulə yəbə».
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə dàń lòrì mən, ʋ ga bɩbarɩ ʋ zʋ, ʋ tʋ Polə də Silasə yáá con də ʋ vɩvaga.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kʋ kwa nə, ʋ jɩn ba ʋ ja nan kàrá wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yun tɩ̀án-ba, bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à fwa, sə Yɩɩ jon nə à cʋna tə wa?»
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ba ma le wá, ba wʋ́: «Kə n waa Yuu-Tiu Zwezi nə, yá Yɩɩ wá jon n də n dìə̀ lɩ̀à á cʋna wa».
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Yá ba dàń swɩ̀n Yuu-Tiu sʋgʋ tə, ba bɩrɩ ʋ mʋ̀ də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə ʋ dìə̀ wa.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Kʋ máŋá təntə wa, tɩtɩn tə nə, ʋ lɩ ba, ʋ kə ʋ con, ʋ ga sɩn ba yɩra nʋran tə. Kʋ kwa nə, lala də ba ləgə ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ʋ pɩn, ba zʋ ʋ dìə̀, ʋ ga pa ba fwa wodiu ba pa ba, ba də́. Yá ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à mama fwa pupwən, də ba nə wànɩ́ ba kə ba waa Yɩɩ nə.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Tɩa nə pʋrɩ, lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn lɩ̀à, sə ba swɩ̀n bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə con, ba wʋ́: «Dʋgʋ lɩ̀à bələ təntə».
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə twi, ʋ swɩ̀n kʋ, ʋ bɩrɩ Polə nə, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn ba swɩ̀n, sə à dʋgʋ aba. Á naŋa sɩ́ʋ́n nə, á vìí də bɩcan sìə́».
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Polə dàń swɩ̀n lɩ̀à tə, ba nə tʋn tə con, ʋ wʋ́: «Ba mà nəba lɩ̀à yáá con, ba ga wà nə bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀ də. Nə mʋ̀ lɩ̀à tə, nə nə ya Romə-ba lɩ̀à, yá ba ga kə nəba bàń dìə̀ tə wa. Yá sɩ́ʋ́n nə, ba dàń pɩ̀à ba sə̀gə̀ ba lɩ nəba ba dʋgʋ. Abada, kʋ wàrɩ̀! Ba tətə bɩ̀àn, ba lɩ nəba!»
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Lɩ̀à tə, ba nə jɩn tʋŋa tə, ba bà tə pìí ba va ba swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə, ba bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə nə. Fən zʋa ba, də ba nə nì də, Polə də Silasə yɩ Romə-ba lɩ̀à.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ba dàń twi, ba kori ba, ba lɩ ba dʋgʋ, ba ga lòrì ba, sə ba nan ba tɩʋ tə wa.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Máŋá tə, Polə də Silasə nə nan bàń dìə̀ tə wa, ba vəli Lidi dìə̀. Ba nɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, ba ga kwé ba. Kʋ kwa nə, ba vìí.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.