Lucas 9
NMX vs ACF
1 Ámb efghon Yesum eumendai yáne 12 waitogh ár mérne a ewarametam wafté a muyé ménát yaufi mbérmbér étorghét a enjneta mer yátoghét.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 A fá ewáfáretai Ngánjánene limánéghmén si waitoghét a enjne téfnár frengéghét
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Yémon emndai, “Némé yau álighan tawanangi-yau wétu, yau yáf, yau njamke, yau mani, yau ámb awalogh sáláme.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Árké méngo njam kélawangi, kétémiya emor kétánotio yéné tesen téfrangongi.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Árém yau njam taumyongi, kafkaf ngwérméng tasénangi táf ténfrangongi yéfene tesen, awéfarogh so yém yéfeyot njam Ngánjánene nékw kufarngé ménamén yáne si yékenayénd.”
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Féyo fá náfrendaménd a tayotau méinyotio méngotuamé, Ngánjánene mer si táitotawét a ár tangéfrendawét méinyotio sifayan.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Erod limánégh ár náyárai méinyotio némé kufrotawét. A fá kéwérsotawét ménamén ámb korayawét, “Yéné siyém Jon kér tambén nénano,”
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 ámb kemnawét, “Elaija nufar,” a ámb kemnawét nde ámb tándáwár Ngánjánene mat yátogh ár nénango ghérsat.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Wénde Erod norayai, “Yéndon emndayén Jonene sénko néfghét. Efe yéné yém yénd tárfár si náyáretan yánemén?” A fá ménde témorwén sái tinjongai Yesu.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Njam Yesuene muyafé ár nénangoyénd, yémofem nafroyénd Yesuefaf némé tawafrotawét. Yémon engwasroi a fá néngwanoi enaghét tesen yétkwén Betsaidat.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Wénde tárfár ár mat náyátoyénd yénémamén a yaitoyénd fá. Yémon eumyoi a emndayeng Ngánjánene limánéghmén a efrendayéng fá efe frengégh ménde tamorwén.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Seitefifi 12 waitogh ár enmormén Yesuefaf a yémndayénd, “Tawafarna ár mérén, fá so néngangotat kaka méngotuot a téndo yuwot ménát njamke a kémégh sifayat áronjaghét, ménamén yénd yéném yauyau sifayan.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Yémon ewawangoi, “Fémofem némndafi tawaramangi nénet yéfeyot.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Yéné ár tamorwén 5,000nit. Wénde emndai yánjo waitogh ár, “Kámnjongi mérén tawafrotangi 50nit.”
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Féyo waitogh árém yafrotaménd, a méinyotio ár námnjotaménd.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Yesum euyoi 5 féskaf flawé a sómbio wagif, a néwewoi njafar tukét, kánjo yaramai a etfotam. Féyo eramai waitogh árfefaf tawarametawét árét.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Méinyotio árém enetaménd eremngoi, a waitogh árém ekafayénd 12 yáf afoghare njamke mbarmbar árkéméné ninamoyénd.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Ámb efghon Yesum efrangoi ár mérén Ngánjánafé oraighét yambia a yánjo waitogh árfé tamorwén, yémon emotai fá, “Efe mérén korayawét yénd efe wém?”
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Yémofem yawangoyénd, “Ámb korayawét Jon walitogh ár, ámb árém korayawét Elaija, wénde ámb árém korayawét ndené tándáwár ámb Ngánjánene mat yátogh ár kénangote ghérsat.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yémon emotai, “Wénde fém wét? Fém korayangi yénd efe wém?”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yesum táikér si tawawéngsotau yéfe ende yau taufrongi yénémamén.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 A fá norayai, “Ároene Ambumom so fété kérté yéngfande tárfár yaman a yékarotat sénko árém, limánégh ghéngén wárogh árém a nák watamegh árém, a fá so fété yésmetat a nambio efogh soramé Ngánjánam so tanongé ghérsat.”
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Féyo yémo emndayeng méinyotio: “Njam efe waitoghét kénufngo ta soramé, fá so fété kakenangé fáyo a tanangé yánjoyo wafatarégh wén méinyotio efghon a kwénmaitongé yénd.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Efe ménde njam yém yánjo ghérsé wanjarghét so yétarne, wénde emo njam yáne ghérsé yétarna tanemén so tanjarngé.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 A nderé mer yém ároe sái tanangé méinyotio mband marat, wénde yétarna o nawasérmbota fáyo?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Njam wáiwáiafé efe yém tanemén a tane simén, Ároene Ambum so yém wáiwái yánemén njam fá nénangota yáne ndimbal kwayaghé kénjún a Yárefane ndimbal kwayaghé kénjún a kétándmé njúnnjúnofnar njafar si résagh ár.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Yéndon efalo ewaufrotan, ámb efe ewakai yéna, yémofem so yéfandati Ngánjánene limánégh soramé so kér em.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 8 efogh soramé Yesum ewasroi Fité, Jon a Jems yémafé néngwanoyénd mband tunakfot Ngánjánafé koraiwét.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Njamandio fá Ngánjánafé koraiwét, yáne sáf natambnai, a yáne sáláme náyátoi mé kwayagharo nálálai toyanit.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Sómbio ár, Moses a Elaija, ndimbal kwayaghé nufaryéng, Yesufé korayawét.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Yémofem korayawét yáne álighmén, árké témorwén Ngánjánene ménde so kufrotau sái kér témorwén Jerusalemén.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Fité a yáne mérén kémégh kér tákmangéwén, wénde njam fá nanoyénd, yémofem yinjoyénd yáne ndimbal kwayaghé a sómbio ár tawakayarwén yémafé.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Njamandio Moses a Elaijafem téfrangowét Yesu, Fitam yémndai, “Yuré, mer nérete fémafé sái yéna yéném. So erametam nambio méngo, ámbiro feyot, ámbiro Mosese a ámbiro Elaija.” Fá mafina témorwén némamén korayau.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Njamandio fá korayau, njafar kwamkwam nufaryéng a fá engwafaryéng, a fá férfér tamorwén njam ewafaryéng njafar kwamkwaman.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Si kém yénmormén njafar kwamkwamta, nénorayai, “Yéné siyém tane ambum, efe yéndon yaferyén, yiyáretati fá.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Si njam nefoi, Yesuro yinjoyénd yambia. Endefet ámb yau ewafroyénd yéné efghon némé yémofem yinjoyénd.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ámb efghon, njam fá kénangotawét mband tunakéfta, ndimbal mérnam yéfángoyénd.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Ár nutnai mérén kénjúta, “Watamegh ár, yéndon némamnendan ménát tane ambum so tinjo, ménamén tane yénaro ambum fiyém.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Yaufi mbérmbéram yarsote fá a sunsune kutnangé, yémo tétarmangé táikram yafrote a féfokam ewétote táf sénfneta. Yaufi mbérmbéram yau téfrangongé fá mé yasérmbote.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Yéndon ewamnendan fene waitogh ár ménát yaufi mbérmbér witérmboghét, wénde fá féyotarofnar em.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Yesum ewawangoi, “Fém ndimbal mwighafnar a áyáréghofnar ár, nderé teke fémafé so yénmor a ewamarotan fém? Ténémnjo fene ambum yénan.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Njamandio ambum ténmorwén, yaufi mbérmbéram yitam mbandot kosénau. Wénde Yesum yaufi mbérmbér yifnai, yéfrendai ambum a yangoi yárefafaf.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 A fá sélngwél emormén Ngánjánene ndimbal yam wafroghan.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mer kéráye káyárangi yéndon némé waufroghét féfe ewawafngon. Ároene Ambum so sén yérametat árfene ngángat.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Wénde fá yau mat náyátoyénd némé tésérmbnau. Ménamén ténoghe témorwén yéfefaf, fá yau mat náyátoyénd, a fá férfér tamorwén ámoghét yáfaf yénémamén.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Yáne waitogh ár mwighayan ásnanéghan tamorwén efe so yém ndimbal.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Wénde Yesu mat náyátoyéng yéfene mwighé, féyo yémon yakayoi némbnar ambum tosé kété yá téndon.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Féyo yémon emndai fá, “Emo njam tumyongé yéné némbnar ambum tosé tane yétkwénan kumyongé yénd, a emofem yénd umyotat fá kumyongé emo wémáfáretam. Efe némbne yém féfefaf méinyotio fá siyém ndimbal.”
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Jon norayai, “Yuré, yéndfem ár yinjongém yaufi mbérmbér tawifnau fene yétkwénan a yéta tékmbotawém, ménamém fá yau téfene yém.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Yesum emndai, “Yau yékmbotati ménamén emo njam yau nékarota fá siyém téfeta.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Yesuene efogh kaka kénamndetau angoghét njafarot, Yesum sotafé mwighé yékmai álighét Jerusalemét.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Yémon engwáfáretam si résagh ár frondeyo, efe engmormén Samaria méngotuot rokar frengéghét yáyot,
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 wénde árém kété yau umyoyénd fá, ménamén fá tiotau Jerusalemét.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Njam waitogh ár Jems a Jon yinjeyayénd yéné, yémofem yémotangeyayénd, “Yuré, fém ménde ném yénd fésot kutnangém njafarot yéfe wasérmboghét.”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Wénde Yesu nawengoi ewárnam fá.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 A fá néwanoyénd ámb méngotuot.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Fá njam endmé tangmormén árom yémndai Yesu, “Yéndon so némaitotan árkamé fém njam niota.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yesum yawangoyéng, “Ághéághafene féne té em a menafene njén té em, wénde Ároene Ambumoene sifayé yau yém kéméghét a enághét.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yémon yémndai ámb ár, “Kwénmaito yénd.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Yesum yémndai fá, “Kér ár yémofem so eyátotat efe em mbérmbére kérwén, wénde fém nguwano Ngánjánene limánéghmén si waitoghét.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Wéi ámb norayai, “Yéndon so kémaiton fém, Yuré, wénde so fronde néngangotan tane mérén watembghét.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yesum yawangoyéng, “Emo tarégh ásáfogh térnyangé a néreta sémta, fá féyotarofnar yém Ngánjánene limánégh ásáfoghét.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?