Atos 3

NMX vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ámb efghon Fité a Jon tayowéng wáwefnogh méngot Ngánjánafé orayéghét 3 aklok séite karfe.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 Ámb ár aknyégh áre témorwén kétamayo áráfégh fá yénérsaménd kétán wáwefnogh méngo sésafnet yétkwén Merfifi, ánde fá tumnjongayénd túmén efghon ómnengét yéfefaf efe tangmorwén wáwefnogh méngot.
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Yémo njam ewinjeyai Fité a Jon wáwefnogh méngo élaughétro tárwén, yémo emotangeyai ménát maniot.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Fitam yéfandayéng mbarkánde fá, ndenéyameyo Joném. Féyo Fitam yémndai, “Yénd ténfandangeǃ”
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Féyo yéné árom ewarameyai utmanégh, ndené kemnau némndafi kar so tarameyayénd.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Féyo Fitam yémndai, “Tane ámb yau yém manikéf o gol, wénde némé tane yém, yéndo so kémaraman fe. Yesu Keriso Najaretmén yáne yétkwénan, kokai áligh kufngoǃ”
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 Fitam yerai tambén ngángata, yémo yáutánam okayoghét, táfandio ároene kafkaf a kagh muyafé namndeyayénd.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 Fá natnaméng yánjo kafkafe a áligh nufngoi. Féyo fá nuwanoyénd yémafé wáwefnogh méngot, tiyotawéng a kátnawéng tuwetau Ngánján.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Njam méinyotio árém yinjoyénd fá álighan a Ngánjánene waghan,
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 yémofem yáyámngoyénd fá yéné ár efe túmén témorangérwén ómnengéghan wáwefnogh méngo sésafne yétkwén Merfifi, a fá sunsun emormén a sélngwélafé yammén némé kufrotau yáfaf.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 Njamandio ómnengégh ár kaweretau Fité a Jonefaf, méinyotio ár sélngwél emormén kénérsawét yéfefaf yéné sifayat yétkwén Solomonene méngo sifayat.
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Njam Fitam yéné yinjoi, fá norayai yéfefaf, “Israilmén ár, némamén yéné yammén fém sélngwél em? Némamén fémofem ghékfe yénmámnjotati yénd ndenanit téfenjo wafté a Ngánján wáwefnogh yame yéndfem kar yéné ár yéméindangem álighét?
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 Ebraamene Ngánján, Aisekene Ngánján, Jeikofene Ngánján, téfene ákifene Ngánján, tuwetawét yáne faiofnar ásáfogh ár Yesu. Fémofem yéramayénd fá kétán ngiot a fémofem yékenayénd Failetene sáfrére, soramé yémon mwighé yáitoi yáyot umyoghét.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Fémofem yékenayénd Njúnnjúnofnar a Mbarkánd Ár a namotayénd ndené ngi téfnár tumyongi féfefaf.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 Fémofem yésmetaménd ghérsé téfén ár, wénde Ngánjánam yanoyéng kérta. Yénd yéné yéném fandagh ár yénémamén.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Ndimbal mwighaye Yesuene yétkwéne, yéné ár efe fémofem yéfandati a mat em, fá muyafé náyáto. Yéné siyém Yesuene yétkwéne a ndimbal mwighaye árké yéném yá kénjúmé yéramayéng yéné mer yátoghét yáyot, árkéméné fémofem méinyotio yéfandati. Wáwefnogh méngo, Solomonene méngo (Acts 3.11)|src="LB00248B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © 1994 The British & Foreign Bible Society." ref="3.11"
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 “Fútaréf, yénd mat wém ndené féfene wafroghyam siyém mwighé kwéfkwéf em, ndenéyameyo féfene limánégh ár tamorwén.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Wénde yéné yém ndernáye Ngánjánam efalo yiyátote némé fá korayau méinyotio yánjo Ngánjánene mat yátogh ár kénjúmé, korayawéng ndené yéné Kerisom tékrát so yéfande.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 Kakenangi yaufita a kawengongi Ngánjánefaf, ménát féfene yaufi so tawawayangé, ménát Yurata frengégh so yéném,
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 wamarogh efogh so kawerangé kétamé Yurata a Ngánjánam Yesu so ténmáfáretangé, efe yém Keriso efe té yuyafoi féfeyot.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 Yesu nawanjete njafaran kétán yéné efogh kawerangé Ngánjáneyot ménát Ngánjánam so ewafarnje méinyotio rokar, némé unyéghofnar si norayayéng tándái yánjo njúnnjúnofnar Ngánjánene mat yátogh ár kénjúmé.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Moses norayai, 'Yuré féfene Ngánjánam so tunjangé Ngánjánene mat yátogh ár ndené fété yénd swém féfenjo ár kénjún, fémofem táf yiyáretati némat fém njam emndeta.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Efe yau náyáretat yéné Ngánjánene mat yátogh ároefaf Ngánjánam so titérmbongé yéfenjo árta.'
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 “Kétándmé Samuel yénanotio sénonjo, méinyotio Ngánjánene mat yátogh ár kénorayawét némé ufroghan sénonjo em.
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 A fém srem Ngánjánene mat yátogh árfene ambum a fém ewafnyang Ngánjánefaf némé mwighé yéréindam féfekifé. Yémon norayai Ebraamefaf, 'Fene áki ambum kénjún méinyotio ár yéné mbandan frengéghan so em.'
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 Njam Ngánjánam yuyoi yánjo faiofnar ásáfogh ár, yémo yénmáfáretam fá fronde féfefaf Ju árfefaf frengéghét ménát awengogh féfenjo yaufita ámbiroámbiroe.”
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra