Atos 20
NMX vs ACF
1 Njam tesenan sarake nefoi, Fol néngwanoi kétán waitogh árfefaf, a tawawéngsotau yéfe. Féyo fá emndayéng “Yao” a táf néwanoi Makedonia yuwot.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Fá ngrendau yéné yuwomé, ngorayau tárfár wawéngsogh si árfefaf soramé Fol néngufaryéng Grik yuwot,
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 kété fá yémorangérmén nambio ghérare. Féyo mwighé yaitotam Siria yuwot angoghét ndimbal boute, wénde fá náyárai ndené ámb Ju árém yá ngiot mwighé táitotawét. Féyo yémon mwighé yaitotam tunamé angoghét Makedoniamé.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Sofata Firusene ambum kétándmamén Bereya yumén, Aristakus a Sekundus kétándmamén Tesalonika yumén, Gaius kétándmamén Derbe yumén, Timoti ndenéyameyo, Tukikus a Trofimus kétándmamén Esia marat yumén yémafé Folfé tayotau.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Yéné ár engmormén frondeyo ténmanjetawét yénd Troas tesenan.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Wénde yénd ndimbal boute ténngmorwén kétamé Filifi tesenta Minaghofnar flawé téménd soramé. Ámb 5 efogh soramé yénd nufnyayém kété Troas tesenan, ánde yénd yémorangérmén sefen efogh.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Sande efghon yénd yénngmormén mérne ménát féskaf flawé nénet. Folém korayau árfefaf a sian mé téngmorwén kétánotio sémbár néndkéf, ménamén ámb efghon álighét karametawét.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Yéné méngo kénjún kété kánetawét tárfár kwayaghé ánde yénd káumendawém.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Kété ámb totér ár yétkwén Yutikus témorangérwén mbormbor sésafneyan, njamandio Fol mé korayau teke, Yutikus kémégham térametau. Kerkeran, fá kémégh nakmai nambio kitaré satayan kétándmé nénuyai mbandot. Yémofem yékafayénd kérwén.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Fol néngeworyéng yuwot, néngáwefnoi ngángé efayoi yáfaf. Féyo Folém tamndangé, “Yau mámé mwighé em, fá mé ghérsé yémǃ”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Féyo Fol wéikor néngarmboi tukét, a ténetau féskaf flawé. Fol mé korayau kétánotio akw yéfawéryéng soramé yémo efrangoi.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Árém totér ár yéngwanayénd méngot a yéfeyot ndimbal áuwéghafé témorwén ménamén kérta nanoi.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Fol té norayai ndené yémo so ténfángongai kété Asosén, ménamén fá tiyotau álighe. Féyo fronde yénd nénguwanoyém Boutfaf a ngérsawém kétán Asos tesenot. Kété yénd ménde ténmormén sái téfángongayém fá a téngwanangayém bout.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Njam yémon yénfángoyéng Asosén, yéndfem fá yéngwaflayém a néngwanoyém Mitilan tesenot.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Ámb efghon yéndfem yéfrangoyém yéné a néngwanoyém ndimbal boute kétán Kios tesenot. Yéné efogh soramé wéi néngurtoyém Samos tesenot, sómbio efogh soramé néngufaryém Miletus tesenot.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Fol yau ménde témorwén ménát sái témorangérwén Esia marat yuwon, féyo mwighé yéfaronam yau so kékmbongai Efesosén. Ménamén fá ménde témorwén wékeye ufarghét Jerusalemét wafarogh téménd yétkwén Fentikost
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Kétándmé Miletus tesenta, Folém si yatembai kétán Efesos yumén Yesuene mérén sénko árét álighét yémafé siot.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Njam sénko ár nufaryénd, Fol norayai yéfefaf, “Fém mat em ndernáye yénd kásáfotan féfe kénjún kétándmayo frondefifi efghon yénd njam nufaryén Esia marat yuwon.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Yénd kásáfotan ndimbal yuwan mwighaye a yengamafé. Yénd tékrátan kawamarotan ménamén Ju árém ngiot kwérametawét.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Fém mat em ndené yénd yau férfér kwém si waitoghét árkéméné féfe wáutárghafé tém wénde tawatametawén fém marataye méinyotio méngomé.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Yéndon táitotawén si yéfe Ju ár a Grikmén árét ménát fá so nawengotat yaufita Ngánjánefaf a efalo so yiyátotat téfene Yuré Yesu.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Sénonjo Ngánján Mbérmbéroene sian, yénd so kuwanon Jerusalemét, mat yau wém némé yam so nufrote kété tafaf.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Wénde yénd yénaro mat wém méinyotio tesenan Ngánján Mbérmbéram waufrote ndené Jerusalemén árém so kwényawangi yénd kwéfkwéf méngon a yénd so tékratan kwékmangi.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Wénde tane fifie ghérsé siyém fifiofnar yém, wénde yéné fifiyafé tafaf yém: ndené yéndo so tifon wérse Yuré Yesum árké waramai, mer si waitogh ásáfoghét Ngánjánene ngárámmén
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Yénd mat wém féfefafmé té karendan Ngánján limánéghmén si táitotan. Wénde sénonjo yénd mat wém ndené fémofem yau so wéikor kwinjongi.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Yénémamén sénonjo yénd sotafé si norayan. Njam fém ámb kér ném Yesu efalo yátoghofnar, fémofem yau so kwéfayongi yénd yénémamén.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Yénd yau férfér kwém méinyotio Ngánjánene ménde waitoghét féfefaf.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Fém kor nawarawenati fémyo a méinyotio Yesuene mérén árké Ngánján Mbérmbéram té ewaferyéng ár wanjengét. Ngánjánene Yesuene mérén wanjengégh ár aem, yémon yánjo férke té yénmanai.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Yénd ndené mat wém, yénd njam kuwanon munjan ághé so kufarngi féfene kénjúnyo a yau so ewarawenat wénde so esmetat krot.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Yénémamén féfenjo mérén kénjúmén ár so kénokayongi a elimndat efalo yátogh ár ménát so ewaitotat yéfene unyégh watamegh.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Aya kor fém nawarawenatiǃ Té nawafarotati ndené nambio yunjéf yéndon tawawéngsotawén ekmboghofnar fém ámbiroámbiroe yengamafé méinyotio efogh a sémbár.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Yénémamén sénonjo yéndon ewatetan fém kétán Ngánjánefaf a kétán ngárám sifaf, árké siam fém so ewanote a efrende méinyotio efe té efaloi yandio.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Yéndon yau féfene sáláme o mani mwighaye takwnan tayot.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Fém méinyo mat em ndené yénd tanjo ngángaye kásáfotawén tanjo sálámet a maniot a ndenéyameyo tane fútarat.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Yéné ende yéndo té tawauyafotan ndernáye fém so emor. Fém so násáfotati táikrataye ménát yauyau ár so ewáutánati, so nawafarotam Yuré Yesuene si fá árké korayau: 'Ramégh ároene áuwégham yáinde yáne áuwégh emo rokar tanangé.'”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Njam Folém si ewifoi, fá méinyotio budme neitaménd Ngánjánafé orayéghét.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Féyo táf yémofem yengamafé yambnayénd a Fol tésnetawét.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Fá áuwéghofnar tamorwén ménamén Fol árké norayai ndené ámb káye tane sáf yau so kor yéfandati. Féyo yémofem engémnjoyénd ndimbal boutfaf.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?