Atos 14

NMX vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ikonium yu kénjún Fol a Banabas túmén tangérwén Ju árfene áumengégh méngot. Kété fá koraiwét sotafé Jumén a téndo yumén ndimbal ár mérnafefaf Ngánján efalo yiyátoyénd.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Wénde yéné Ju ár efe nakenayénd Ngánjáne efalo yátoghét norayayénd Téndo árfefaf a tawasérmbotawét yéfene mwighé sénanégh ewafngeyayénd Fol a Banabas.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Féyo Fol a Banabas teke kété tárwén, koraiwét férférofnar Yurai, a Yuramyo ngárámmén si tékmetau safén ndené efalo yém ménáyan tawafrowét ufarogh yam a sélngwélafé yam.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Tesenmén ár nafaloyénd; ámb Ju árfeta, ámb Yesuene muyafé árfeta.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Féyo Téndo ár a Ju ár mérne nafghayénd yéfenjo sénko árfé ménát Fol a Banabasfe ngiot.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Njam Yesuene muyafé ár mat náyáteyayénd yénémamén, fá nitreyayénd kétán Likonia yuwot Listran a Derbe tesen a ámb kaka yuwomé,
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 kété wéikor yéngérnyeyayénd mer si waitogh. Fol si táitotau Ju árfene áumengégh méngon (Acts 14.1)|src="CN01961B.tif" size="col" copy="© 1996 David C Cook. Used by permission." ref="14.1"
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Listra tesenan kété ár témorangérwén aknyégh ár, efe tékmangérwén wawér kétándmayo áráfégh yau tiyotawéng.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Yémon tiyáretau Fol sian. Fol néngretai mbarkánde yáfaf, a yawinjoi yáne ndimbal mwighé mer yátoghét
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 a témotangé, “Kokai mbarkánde fenjo kafkafeǃ” Táf fété ár natnam tukét a áligh nufngoyéng.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Njam ár mérnam yinjoyénd sélngwélafé yam némé Folém yafrotam, fá kutnawét Likonia sie, “Efalo sómbio ngánján té néneworend téfefaf árnitǃ”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Banabas témndangi Jeus, yáne fifi Grik sie ndimbal ngánján a Fol témndangi Ermes yáne fifi Grik sie si sénko ár.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Jeusene wáwefnogh méngo témorwén tesen téndota, ghéngén wárogh ár enwanai kau a mbumbu kétán tesen sésafnefaf ménamén fá a ár mérén ménde tamorwén ghéngén ramghét yéfeyot.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Wénde njam Yesuene muyafé ár Banabas a Fol náyáreyayénd yénémamén, yémofem eftráreyayénd yéfenjo sáláme a néngenngeyayénd ár mérnafefaf, kutnawét,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 “Fútaréf, némamén fémofem yéné yafrotati? Yénd yénre ár, ndené fété fém sem. Yéndfem enwarsuwam féfeyot mer si, ménát awengoghét kétándmé fifiofnar yamta kétán akegh Ngánjánefaf, emo ewafrotam njafar, mband, arakaf a méinyotio rokar yéné kénjún.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Tándái yémon engéumyoi méinyotio ár yéfenjo méndeye néngwanoyénd,
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 wénde yémon yau efrangoi ambino wénde yémon mé tawauyafotau meryam ménaye nu raméghe kétándmé njafarta a njamke raméghe yéfenjo wérwéran a yémon mé nouséne yéfeyot tárfár njamke a yéfene tikéf yafote áuwéghét.”
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Ndemamén yéné sie, Fol a Banabas emnyangménd ár mérén yau so ghéngén tarametawét yéfeyot, wénde yau témorwén afrát yéfeyot ménát sái tawanauwét kétamé sái tafrowét.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Féyo ámb Ju ár enmormén kétándmé Antiok a Ikonium tesenta a ár ewasemnaménd Fol a Banabasfé ngiot. Yémofem wíme tafiyátotawét Fol a téroghawét fá tesenta yutoryénd, kéma kemnawét fá kér kar yémormén.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Wénde yéné soramé waitogh árém yarendayénd Fol, fá nurtotam a néngwanoi tesen kénjút. Ámb efghon Fol a Banabas néwaneyayénd Derbe tesenot.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Yémofem taitowét mer si Derbe tesenan a tárfár ár náyátoyénd waitogh ár. Féyo fá kangowét Listra, Ikonium a Antiokét,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 muyé tawaramwét waitogh árét a tawawéngsowét ménát fá mé sái efalo em ndimbal mwighayan. Yémofem tamndend, “Yénd mé so yénngém tárfár táikér yam kénjúmé ménát Ngánján limánégh élaughét.”
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Fol a Banabasfem ekafeyayénd Yesuene mérén wáutárégh ár yéfeyot fénatayero Yesuene mérnot. Orayéghe a awafarmanéghe, fá ewateménd Yurafaf endefaf yéfene méghmégh témorwén.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Soramé tangérwén Fisidia yuwomé, fá enérmén kétán Famfilia yuwot,
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 a yémofem si waitogh yafngeyayénd Ferga yuwon, yéné soramé fá néngwaneyayénd Atalia tesenot.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Kétándmé Ataliata fá ndimbal boute kangowét Antiokét. Antiok yéné sifayé témorwén ánde fronde efalo yátogh ár karamangayénd fá ménát Ngánjánene ngárám ngángayam so tawafrotau Ngánjánene ásáfogh. Yéné sómbio árém ewifeyayénd ásáfogh némé té ewarameyayénd.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Antiok nufareyayénd, yémofem eumendangeyayénd Yesuene mérén a tawaufrowét méinyotio Ngánjánam némé tawafrotau yéfe kénjúmé a ndernáye Ngánjánam yésawéryéng ndimbal mwighé sésafne Téndo árét.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 A fá kété teke emorarmén waitogh árfé.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra