Rute 1

NKR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 De masavaa o de gau hagamodu muna e dagi ai de henua, gai ne hai de onge laumalie i honga de henua. Gai e dahi daane mai i Bethlehem i Judah, ma dono bodu aama luaana dama daane ne hulo gee mai ai i Judah. Gai gilaadeu ne hulo ga nnoho gaainga i de henua go Moab.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 De ingoo o taane laa go Elimelek, de ingoo o dono bodu go Naomi, gai ingoo o luaalaau dama daane go Mahlon, ma Kilion; gilaadeu ni dangada Ephrath, ne loomai i Bethlehem i Judah ga hulo ga nnoho i de henua go Moab.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Aagai Elimelek, de bodu o Naomi ne magau i kilaa, gai go Naomi donu huu ma luaana dama daane e mouli.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Gai luaana dama daane ga hai bodu ange gi e dogolua damaa hine o Moab; de ingoo o dahi damaa hine laa go Orpah, gai de ingoo o de ia ange laa go Ruth. Gai gilaadeu ne nnoho i kilaa i e madaangahulu ngadau.
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 Muli mai gai Mahlon ma Kilion gu maakau hogi, gai go Naomi donu huu e mouli; dono bodu ma luaana dama gu maakau.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Gai Naomi ma luoono saulaba ne hagadabena e hulo gee i Moab, go hiidinga ia gu langona bolo Tagi Maolunga gu hagamanuuia ono dangada ma gu gaavange alaadeu gai.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Gai Naomi ma luoono saulaba ne dugu de mommee olaadeu nogo noho ai, gai ne seesee i honga de haiava e aahe gi de henua o Judah.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Aagai Naomi ne hai ange gi luoono saulaba, “Gooluu aahe hulo gi daho ooluu dinana. Gai Tagi Maolunga gi abodonu adu gi gooluu, bei dooluu hai ne abodonu ange ai gi luooluu bodu gu maakau laa, aama mai hogi gi de au.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Tagi Maolunga gi gaavadu hogi dagidahi bodu mooluu gi nnoho paba ai gooluu.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 Gai luu saulaba o Naomi ne hai ange gi de ia, “Gimaau e hulo hogi madali goe gi daho oo dangada.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Aagai Naomi ne hai ange gi gilaau, “Luaagu damaa hine, gooluu aahe donu, gu aha gu hulo ai gooluu madali au? E maua e au i de ahe ange e haanau hanu dama daane e hai ai ooluu bodu?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Luaagu damaa hine, gooluu aahe, go hiidinga au gu madumadua ma gu dee maua i de ahe ange e hai bodu. Noo e dahi agu tali hagalodolodo bolo au e hai bodu aaboo nei ga haanau hanu dama daane,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 gooluu e maua i de tali ga dae ai gi delaau maatua? Gooluu e maua i tee hai bodu ga dae ai gi de masavaa laa? E dee maua donu! Luaagu damaa hine, ogu dagodo e kii ange donu de hai ngadaa i ooluu dagodo, go hiidinga Tagi Maolunga gu hai baasi mai donu gi de au.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Gai gilaadeu alodahi ga heehee ange hogi ga tangi. Gai Orpah ga oso dono saulaba, gai ia ga ahe. Gai a Ruth ne hagapigi ange gi Naomi.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Gai Naomi ne hai ange gi a Ruth, “Galo ange, doo maa gu ahe gi daho ono dangada, ma ono diinonga. Ahe madali ia!”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Aagai a Ruth ne hai ange, “Aude usuusuhia mai au gi hano gee mai i oo daha, aabe gi dee daudali adu i de goe. Be go hee oou e hano aagena, gai go kilaa hogi oogu e hano ai, gai be go hee oou e noho ai, gai go kilaa hogi oogu e noho ai. Oo dangada go ogu dangada, gai doo Maadua go dogu Maadua.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 De mommee oou e magau ai, gai go kilaa hogi oogu e magau ma de danu ai. Gai Tagi Maolunga gi hagaduasala ina donu au, noo au e dugu ange dahi mee daudahi gi vaaea gidaau, gai go de magau donu huu.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Gai ga gidee huu e Naomi bolo a Ruth gu baba donu dana maanadu e hano madali ia, gai ia gu dee basa ange ai loo gi de ia.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Gai luu haahine laa ne hulo ga tae gi Bethlehem. De masavaa olaau ne tae ai gi Bethlehem, gai dangada alodahi i de aduhale gu pasa i gilaau; gai denga haahine ne hagadau ssili ga hagataba, “Go Naomi deenei?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Gai Naomi ga hai ange gi gilaadeu, “Goodou aude hagahia mai Naomi, gai hagahia mai Mara, go hiidinga de Ia Mmahi Mmao laa gu hai dogu mouli ma gu hai ngadaa.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Dogu masavaa ne hano gee mai ai i oodou daha, gai au e honu baabaa, gai Tagi Maolunga gu hagaahe mai au, gu deai donu agu mee. Gai gu aha goodou gu hagahi mai ai naa Naomi gi de au? Tagi Maolunga gu hai ma gu hai ngadaa dogu mouli; de Ia Mmahi Mmao laa gu hagaduasala donu au.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Gai Naomi ne ahe mai i Moab madali a Ruth de hine Moab, go dono saulaba. Gai gilaau ne hulo ga tae gi Bethlehem i de masavaa e hagihagi ai denga \+w barley\+w*.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra