Marcos 15
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Kaisa ntcùúkg'ai cgoa xu kò kaia xu peresiti xu hẽé, naka khóè ne di xu kaia xu hẽé, naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽé, naka wèé xu tc'ãà-cookg'ai xu hẽéthẽé kg'uia xg'ae. A xu a Jeso ba qáé, a chùia tcg'òó a Pilatom koe úú Me.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Me Pilato ba tẽè Me a máá: “A Tsáá ga Tsia Juta ne di Tsi X'aiga Tsi?” témé. Me xo̱a me a máá: “Eẽ tsi ko méé khamaga i ii,” témé. Jerusalema dim x'áém xg'aeku|src="HK00236.tif" size="col" ref="15:2"
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Xu kò kaia xu peresiti xu káí zi gúù zi koe chìbi-chibi Me.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Me Pilato ba gaicara tẽè Me a máá: “Kháé Tsi c'ẽe xo̱a ga úú tama? Bóò, nta noo zi chìbi zi ka xu ko chìbi-chibi Tsi sa,” témé.
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Igabam kò Jeso ba táá cúí xo̱a ga kúrú, me Pilato ba are.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Me kò Pilato ba wèés kõ̱ès koe c'ẽem khóèm qáé-nquum koe tcãàèa ba kgoara, ncẽe khóè ne kò ko dtcàrà mááse ba.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Eẽ x'aè kam kò Barabase ta ko ma tciièm khóè ba qáé-nquum koe hãa, ncẽe kò xg'ae sa kúrúa hãa a ko khóè ne cg'õo xu khóè xu cgoa kò xg'ae a qáéèa hãa ba.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ne khóè ne hààraa xg'aeku a ne a tshoa-tshoa a Pilato ba dtcàrà ẽem ko kg'aiga ma kúrúa máá ne khama méém ma kúrúa máá ne sa.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Me Pilato ba xo̱a ne a máá: “Juta ne dim X'aiga bar gha kgoara máá tu u sa tu ko tc'ẽe?” témé.
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Kaia xu peresiti xu kò tauan xu úú cgoa Mea hãa domka gam koe óága Mea hãa sam kò q'ana hãa khama.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Igaba xu kò kaia xu peresiti xu khóè ne qg'áì, Barabase ba méé ne dtcàrà mááse naka nea nxãa ba kgoara mááè sa.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Me kò Pilato ba gaicara tẽè ne a máá: “Kháé ra gha Juta ne dim X'aiga Me e ta tu ko méém ka dùú sa kúrú sa tu ko tc'ẽe?” témé.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ne q'au a máá: “Xgàu Me!” témé.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Me Pilato ba tẽè ne a máá: “Dùútsa gúùs cg'ãè sa ba kúrúa hãa?” témé. Igaba ne kò kaisase q'au a máá: “Xgàu Me!” témé.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Me kò Pilato ba khóè ne qãè-tcaokagu kg'oana hãa khamam kò Barabase ba kgoara máá ne. A ba a Jeso ba qoara xg'ara a tcg'òó Me, síím gha xgàuè ka.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Xu kò ncõo-kg'ao xu Jeso ba x'aigam dim nquum q'oo koe tcãà (Peretoriume ta ko ma tciiè ba), a xu a wèés xg'aes ncõo-kg'ao xu di sa tciia xg'ae.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 A xu a nco̱àm qgáí ba hã̱akagu Me, a dxàman cgoa kúrúèas cábá sa kabea xg'ae a cábákagu Me,
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 a xu a tshoa-tshoa a tsgám̀ Me a máá: “Tcgáío, Juta ne di Tsi X'aiga Tseè!” témé.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 A xu a kò tcúúa ba koe tc'áà dim hìim cgoa xg'áḿ Me, a tcg'ae Me, a xu a qhòm tsi qurù a nco̱ia ba ka dqo̱m̀ Me.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Eẽ xu ko gatà ma nco̱i Mea xg'ara ka xu kò nco̱àm qgáí ba nxõ̱o cgae Me, a nxãaska séè a úú Me, síí xu gha xgàu Me ka.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Eẽ xu xóé a ko qõò ka xu kò c'ẽem khóèm Simone ta ko ma tciièm, Kurene dim, Alekesantere tsara Rufasea tsara ka xõòm cgoa xg'ae, me xháràm koe guu a ko x'áé-dxoom koe qõò, ka xu kò chùi mem Gam dis xgàu sa dcẽé.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Xu kò Jeso ba Gologota ta ko ma tciièm qgáìm koe úú (ncẽe sa ko máá: ‘Tcúú c'õás dim qgáì ba,’ témé),
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 a xu a mira ta ko ma tciièm tsóòm cgoa tcg'ome-xg'aeèa gõéan máà Me kg'áàm gha ka, igabam kò táá séè e.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Xu kò xgàu Me, a xu a Gam di qgáían cgúúan ntcòó a q'aa-q'aaku.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Eẽ xu ko xgàu Me ka i kò 9 di x'aè e, ntcùúkg'ai cgoa di i.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Eẽm kò chìbi-chibi cgoaèa hãas tcgãya sa kò ‘JUTA NE DIM X'AIGA BA’ ta ma góásea hãa.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Xu kò cám̀ tsara ts'ãà-kg'ao tsara Gam cgoa xgàu, c'ẽe ba xu kò kg'áò xòèa ba za xgàua hãa, a c'ẽe ba dxàe xòèa ba za xgàua hãa.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ne ẽe kò ko dàòm cgoa nqáé ne khóè ne cóè Me, a ne a nxa̱a-nxa̱na tcúú a máá: “Eheè, Tsáá koma ko tempele ba ko̱be, a nqoana cáḿan q'oo koe tshào me Tsi Tsia,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 kgoarase naka Tsia xgàu hìis koe xõa,” témé.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Gataga xu kò ma kaia xu peresiti xu hẽé, naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé xu ma nco̱i Me thẽé, a máá: “C'ẽe ne khóè nem kgoara hãa, igabam ko kgoarasean ka tààè.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Ncẽem Kreste ba, ncẽe Iseraele dim x'aiga ba méém xgàu hìis koe xõa, naka ta gha nxãasega bóò naka dtcòm̀,” ta xu méé.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Koaba di x'aèan 12 di ko tcãà kas kò ntcùú sa wèém nqõóm koe xóé, a síí dqòa di x'aèan nqoana di koe téé.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Me kò Jeso ba nqoana dim x'aèm ka kaiam dòm̀ cgoa q'au a máá: “Eloi, Eloi, lama sabakatani?” témé. Ncẽe sa ko máá: “Tiri Nqariè, Tiri Nqariè, dùús domka Tsi aagu Tea?” témé.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ne ẽe kò gaa koe téé-tẽe ne ka c'ẽe ne kóḿ Me a máá: “Kóḿ, ncẽe ba ko Elija ba tcii,” témé.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Me kò c'ẽe ba qgóé, a síí x'úrúan koe tsa̱u tshàan ntcã̱á, a tc'áàm koe qhàea tòó, a hàà máà Me, kg'áàm gha ka, a máá: “Qãà naka ta bóò Elija ba gha hàà xòó Me sa,” témé.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Me kò Jeso ba kaiam dòm̀ cgoa q'au, a ba a còo di sa sónòa tcg'òó.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Me kò tempelem dim qgáí ba cám̀ xòè tsara cgoa tòàra q'aase, a tc'amaka guu a síí nqãaka téé. Lefitiko ba ko tempelem dim qgáí ba bóò me ko tòàra q'aase.|src="HK00265.tif" size="col" ref="15:38"
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Eẽm ko ncõo-kg'ao xu dim kaiam ncẽe kò Jesom cookg'ai koe téé-tẽe ba, Jesom ma còo di sa sónòa tcg'òóa hãa sa bóò, kam kò máá: “Tseegukagam kò ncẽem khóè ba Nqarim dim Cóá Me e,” témé.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Gataga zi kò c'ẽe zi khóè zi nqúù ka téé a ko bóò. Gazi xg'aeku koes kò Maria Magatalena sa hãa, naka Jakobom cg'áré ba hẽé naka Josefa ba hẽéthẽé tsara ka xõòs Maria sa hẽé, naka Salome sa hẽéthẽé zi.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Eẽm kò Jeso ba qanega Galilea koe hàna ka kòo còò Me, a ko hùi Me zi khóè zi i kò ii. Káí zi khóè zi ẽe kò Jerusalema koe síí cgoa Mea hãa zi kò thẽé hàna.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Eẽ i ko dqòa, kg'ónòsean dim cáḿ me e kò ii khama, Sabata cookg'ai di ba,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 kam kò Josefam Arimatea di ba hàà, tcommèa kò hãam khóè me e kò ii, kaia xu dis xg'aes di ba, ncẽe gam tc'áró ga kò thẽé Nqarim di x'aian qãà hãa ba. A ba a kò kgoarasea hãase Pilatom koe síí, a síí Jesom dim tc'áró ba dtcàrà.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Jesom nxãakamaga x'óóa hãa sam ko Pilato kóḿ kam kò are. A ncõo-kg'ao xu dim kaia ba tcii, a tẽè me Jesom ncãa ncìíse x'óó sa.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Eẽm ko ncõo-kg'ao xu dim kaiam koe kóḿ gatà i ii sa, kam ko Josefa ba tc'áró ba máà.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Me Josefa ba q'úúm qgáí ba x'ámá, a tc'áró ba xòó a gaam qgáím cgoa tcáḿ, a ba a síí qarim nxõ̱ám koe tshàoèa hãas tc'ám̀s koe xòó Me. A nxõ̱á-dxoo sa gaas tc'ám̀s kg'áḿ koe ghànèa tcẽekg'am cgoa.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Sara kò Maria Magatalena sa hẽé naka Marias Josefam ka xõò sa hẽéthẽé sara Jesom dim tc'áróm xòóèa hãa qgáìan bóò.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.