Atos 20
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC
1 Eẽs ko tcẽé-tcẽe sa chõò kam ko Paulo xgaa-xgaase-kg'aoan tciia xg'ae, a ba a ghùi-ghui tcáó ne, a x'áè ne, a ba a tcg'oa a Maketonia koe qõò.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Eẽ xu qgáì xum ko tchoaba, a kò khóè ne káí kg'uian cgoa ghùi-ghui tcáó, a ba a síí Akaia koe tcãà,
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 a gaa koe síí nqoana nxoean x'ãè. Siria koem kò qõò kg'oana kam kò bóòa q'ãa, Juta xu qg'áìkua máá mea hãa sa, khamam kò Maketonia koem gha ka̱bise dis tc'ẽe sa kúrú.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Gam cgoa kò hãa xu khóè xua kò Sopaterem Pirom ka cóásem ncẽe Berea koe guua ba hẽé, naka Tesalonika koe kò guua tsara Arisetarekoa tsara Sekumadua tsara hẽé, naka Gaiom Derebe koe ko guua ba hẽé, naka Timoteo ba hẽé, naka Asia dim nqõóm koe ko guua tsara Tigikoa tsara Terofimoa tsara hẽéthẽé e.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ncẽe xu khóè xu kò sixae cookg'ai koe qõò, a síí Teroa koe qãà xae e.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Igaba xae kò sixae skepes cgoa Filipi koe guu a qõò, péré gãé-gãe úú tamas pérés ko tc'õóès kõ̱ès qãá q'oo koe. A xae a 5 cáḿan qãá q'oo koe Teroa koe síí cgae xu, a xae a kò síí gaa koe 7 cáḿan hãa.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Tc'ãà dim cáḿ bekem dim ka xae kò hààra xg'ae a xae a péréan tc'õó. Paulo ba kò khóè ne cgoa qarika kg'ui, i nxãakg'aiga síí ntcùú nqáèan tcãà, xùrikom cáḿ kam gha qõò sam kò dtcãasea hãa khama.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Eẽ ta kò xg'aea hãam nquum tc'amaka hãam koe i kò káí lampian hàna hãa. Tc'amaka hẽé naka nqãaka hẽéthẽé q'ooan úúa hãam nquu ba|src="LB00235.tif" size="col" ref="20:8"
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Me kò qárí-kg'ao-coam Etiko ta ko ma tciiè ba fensteres koe ntcõe, ncẽe kò Paulom kò ko qáòse kg'ui ka ko kaisase x'óm̀a cg'áé ba. Tc'oms ko tàà me kam kò nqoana dim nquum koe guu a góḿankg'ai koe cg'áé, a síím ko ghùiè ka x'óóa.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Me kò Paulo ba xõa, a ba a qárí-kg'ao-coam tc'amkg'ai koe ncemea xòose, a ba a x'õàa ba ka xgábé me, a máá: “Táá q'ae guu, kg'õèam hãa ke,” témé.
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 A ba a gaicara tc'amaka hãam nquum koe qaò, a síí péréan tc'õó. Kg'ui cgoa nem ko i nxãakg'aiga síí cáḿan tcg'oa, me xgoaba.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Ne kò khóè ne qárí-kg'ao-coa ba kg'õèam hãase x'áéan koe séè a úú, a ne a kò kaisase qgài-qgai tcáóè.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Xae xgoaba a skepes q'oo koe tcãà a xae a Asose koe qõò, ncẽe gaa koe xae kò Paulo ba síí skepes cgoa séè kg'oana koe. Ncẽetam kò ma kg'ónòsea, nqàrè cgoam kò ko gaa za síí khama.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Eẽm ko Asose koe síí xg'ae cgoa xae e ka xae ko séè me, a xae a skepes cgoa Mitilene koe síí.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Q'uu dim cáḿ ka xae kò skepes cgoa qõò, a Kiose koe síí tcãà. Eẽm cáḿ qãá q'oo koe xae kò tchoaba a síí Samose koe tcãà, a q'uu dim cáḿ ka Mileto koe síí.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Me Paulo Efeso koem gha nqáé a qõò sa bìríse, nxãasegam gha táá Asia dim nqõóm koe síí qáò x'aèan hãa ka. Pentekoste dim cáḿ cookg'ai kam gha síí Jerusalema koe tcãà sam kò qháéa máána hãa khama.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Mileto koem ko guu kam kò Paulo ba Efeso koe khóèan tsééa úú, síí i gha kerekes di xu kaia xu tciia máá me ka.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Eẽ xu ko gam koe hàà kam ko bìrí xu a máá: “Q'ana xaoa, ntar kò ko ma kg'õè sa, wèé x'aèan ncẽer kò gaxao cgoa hàna ka, tc'ãà dim cáḿ Asia dim nqõóm koer ko hààm koe guu a.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Juta ne kò kúrúa bóò te, a ne a kàa zi ka qarika xgáè te, igabar X'aigam Nqari ba cg'áré-cg'aresean cgoa hẽé naka tcgáí tshàran cgoa hẽéthẽé kúrúa máána hãa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Q'ana xao hãa, c'ẽe gúù gatuar ga hùi cgoa tuar kò táá gatu koe chóm̀ sa, igabar kò wèé ne khóè ne cookg'ai koe hẽé naka x'áéa tu koe ga hẽéthẽé gaan ka xgaa-xgaa tu u.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Juta ne hẽé naka Gerika ne hẽéthẽér qarika bìría hãa, gane di chìbian koe ne gha tcóóse a Nqarim koe ka̱bise a gatá dim X'aigam Jesom koe dtcòm̀ sa.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Igaba bóò, ncẽeskar ko Jerusalema koe qõò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka chùiè a, gaa koe gha síí kúrúse cgae te sar c'úùa hãase.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Wèém x'áé-dxoom ẽer kò tcãàm koem kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba qarika bìrí te, qáé-nquuan koe hẽé naka qóḿ cgoa qgóókuan hẽéthẽéa tééa máá tea hãa sa.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Gatà i ii igabar kò táá tiris kg'õè sa cgáés iise séèa mááse. Nooase cgáéa máá teas gúù sa X'aigam Jesom máà tea hãa tsééan xg'ara-xg'ara si i khama. Wèé qaria te cgoar ko gaan koe tséé, qàrò-kg'aom kõ̱ès koe ko qàròm khama ma. Ncẽes tséé sa ko khóè ne qarika qãè tchõàn Nqarim di cgóm̀kuan di ka bìrían di si i.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Q'ana ra hãa, xao gaicara kg'áía te hòò naka bóòa hãa tite sa, gaxao ncẽe wèéa xao xg'aeku koer kòo qõòa te a ko x'aian nqarikg'ai di ka xgaa-xgaa xao.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Gaa domkar ko ncẽem cáḿ ka bìría cgáé-cgae xao o, ncẽè c'ẽe-kg'áía tu kò ko aaguse ne i tíí chìbi tama a gha ii sa.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Wèés Nqarim ko tc'ẽe sar bìrí tua, c'ẽe gúù gar chóm̀-kg'ai tu u tama.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Q'õésea méé xao hãa, naka xaoa wèés xg'aes ghùuan di sa thẽé q'õé. Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba kòre-kg'ao iise gaxaoa tòó xaoa hãa, kerekes Nqarim di sa xao gha kòre ka, ncẽe Gam di c'áòan kam x'ámáa sa.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Q'ana ra hãa, qõòar hãa koe i gha bèe-beesa ncuutshaan xg'aekua tu koe hàà tcãà sa, ncẽe cuiskaga ghùuan bóòa guua hãa tite e.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Gatu xg'aeku koe ga igaba xu gha kàma zi gúù zi ko kg'ui xu khóè xu guu a tcg'oa, a xu a gha xgaa-xgaase-kg'ao ne tseeguan dim dàòm koe tcg'òó, xùri xu ne gha ka.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Ke méé tu kókòa hãa! Naka tua tc'ẽe-tc'ẽese, nqoana kurian ncẽe nqáéa hãa kar ko koaba ba hẽé naka ntcùú ba hẽéthẽé wèéa tu ga tcgáí-tshàran cgoa tchàno-tchano sa.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ncẽeskar ko Nqarim tshàu q'oo koe tcãà tu u. Gam dim kg'uim cgóm̀kuan di ba méé tu tc'ẽe-tc'ẽese. Ncẽe ba qarian úúa, tshàoam gha ghùi tu u di i, a gha gataga ts'ee-ts'eekg'aikuan máà tu u, wèé ne ẽe Nqari ba máàsea hãa nem ko ma máà khama.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 C'ẽem khóèm di selefera, kana gauta, kana qgáían gar ncóó ta ga hãa.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Gaxao igaba xao q'ana hãa, tiri tshàuan ncẽea ko ẽer tcàoa hãa gúùan máà te sa, naka tíí ka c'ẽea xu tcàoa hãa gúùan hẽéthẽé e.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi koer x'áí xaoa, ncẽeta ma tsééan ka méé ta ẽe kg'amka ne hùi sa, naka ta gataga X'aigam Jesom di kg'uian tc'ẽe-tc'ẽese, ncẽem kòo máá: ‘C'ẽem khóè ba c'ẽes gúù sa tcg'òó a máà nea kaisase ts'ee-ts'eekg'aièa, tchoanà tshàu a séèan ka,’ témé sa,” tam Paulo méé.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Ncẽetam ko mééa xg'ara kam kò wèéa xu cgoa ga qhòm tsi qurù a còrè.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Xu wèéa xu ga kaisase kg'ae, a xu a Paulo ba xgábé, a x'obè me.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Me kò ma x'áè xua sa kò kaisase tshúù-tcaokagu xu, ncẽe cuiskaga xu gaicara kg'áía ba hòò naka bóòa hãa tite sa.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.