Gênesis 39
NFA vs ARC
1 — ausente —
1 E José foi levado ao Egito, e Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda, varão egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o tinham levado lá.
2 — ausente —
2 E o Senhor estava com José, e foi varão próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Dhèu kapai neꞌe ladhe-ladhe na, sasabꞌa Yusuf nèti babeꞌa hua, ka na ngee ètu dꞌara na, LAMATUA tareꞌa-reꞌa dènge Yusuf.
3 Vendo, pois, o seu senhor que o Senhor estava com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em sua mão,
4 Nèti èèna ka, komedhaa neꞌe dꞌèi Yusuf, ka na lèka ne. Hèia na dedꞌe ne jꞌajꞌi madho ètu èmu na. Aa, na hia ne paredha dꞌara èmu nèngu, sèmi èèna kahèi, mèdha-panyau na aaꞌi-aaꞌi.
4 José achou graça a seus olhos e servia-o; e ele o pôs sobre a sua casa e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Lula Yusuf pea ètu èèna, ka Lamatua hia mamuri hua iia mi lamatua èmu, dhèu Masir èèna. Isi èmu na, mèdha-panyau na, oka-tedhe na, aa sasabꞌa-laꞌa na, jꞌajꞌi dènge beꞌa.
5 E aconteceu que, desde que o pusera sobre a sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor foi sobre tudo o que tinha, na casa e no campo.
6 Lula Potifar ladhe-ladhe laꞌa na Yusuf sabꞌa dènge beꞌa, ka na pangee heka ngaa-ngaa, dhoka naꞌa-ninu di.
6 E deixou tudo o que tinha na mão de José, de maneira que de nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. E José era formoso de aparência e formoso à vista.
7 Na pea ètu èèna nèbhu mèka. Te ngaa dhèu èmu Potifar na, dꞌèi Yusuf. Ka na mai pamako ne ho dua ra jꞌunu paꞌèci.
7 E aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e disse: Deita-te comigo.
8 Te ngaa Yusuf noꞌo boe. Ka na peka sèmi neꞌe ka, “Baku ina ee! Jaꞌa ne, ènu Potifar, dhu na pangèdꞌu le koasa ho jaꞌa tao ai-hèbꞌa mi sasabꞌa nèngu aaꞌi-aaꞌi.
8 Porém ele recusou e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe do que há em casa comigo e entregou em minha mão tudo o que tem.
9 Ètu dꞌara èmu neꞌe, abhu boe dhèu èci sa dhu koasa risi nèti jaꞌa. Aaꞌi-aaꞌi dhu ètu dꞌara èmu neꞌe, na saraka mi kacui-aai jaꞌa. Dhodhoka ina ku di, aadꞌo. Tasamia ka, jaꞌa bisa tao jꞌara karehe neꞌe. Èèna lèke boe dènge dadꞌèi Ama Lamatua!”
9 Ninguém há maior do que eu nesta casa, e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto tu és sua mulher; como, pois, faria eu este tamanho mal e pecaria contra Deus?
10 Masi ka sèmi èèna, dhèu èmu Potifar ne pakaseti taruu bèli-bèli. Te ngaa Yusuf ne tao boe madha-dhilu dènge ne.
10 E aconteceu que, falando ela cada dia a José, e não lhe dando ele ouvidos para deitar-se com ela e estar com ela,
11 Ca tèka, Yusuf kako laꞌe asa dꞌara èmu, ho sabꞌa sasabꞌa nèngu. Lodꞌo èèna, dhèu leo aadꞌo èci sa ètu èmu.
11 sucedeu, num certo dia, que veio à casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos da casa estava ali.
12 Ka dhèu èmu Potifar na raga mai ka, na kèpe kodho Yusuf, ka na ère ne, hèia na peka, aku nèngu na, “Mai! Ata dhodhoka èdhi dua ti. De mai ho ti jꞌunu.”
12 E ela lhe pegou pela sua veste, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou a sua veste na mão dela, e fugiu, e saiu para fora.
13 Ropa dhèu èmu Potifar ladhe laa, na, Yusuf rai liꞌu le laꞌe, aa kodho na tèke eele,
13 E aconteceu que, vendo ela que deixara a sua veste em sua mão e fugira para fora,
14 — ausente —
14 chamou os homens de sua casa e falou-lhes, dizendo: Vede, trouxe-nos o varão hebreu para escarnecer de nós; entrou até mim para deitar-se comigo, e eu gritei com grande voz.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, ouvindo ele que eu levantava a minha voz e gritava, deixou a sua veste comigo, e fugiu, e saiu para fora.
16 Bhèni na kèpe paꞌère kodho èèna, toke dꞌai dhèu èmu na lèpa.
16 E ela pôs a sua veste perto de si, até que o seu senhor veio à sua casa.
17 Ropa dhèu èmu na nare dꞌara èmu, na lolo peka na, “Aꞌa! Dhèu Ibrani dhu mèti mai sa èmu neꞌe, deo na maso asa dꞌara kama jaꞌa, neo pakarehe jaꞌa!
17 Então, falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: Veio a mim o servo hebreu, que nos trouxeste para escarnecer de mim.
18 Malo ka jaꞌa paꞌoo, paroa ana sabꞌa seꞌe. Hèia na rai tèke eele kodho na, ka neꞌe.”
18 E aconteceu que, levantando eu a minha voz e gritando, ele deixou a sua veste comigo e fugiu para fora.
19 Tadèngi nare lii lolo dhèu èmu na, Potifar nasa bia.
19 E aconteceu que, ouvindo o seu senhor as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Conforme estas mesmas palavras me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Hèia na paredha ka dhèu lasi kèpe Yusuf. Ka ra pamaso asa dꞌara bèdho dhèu aae.
20 E o senhor de José o tomou e o entregou na casa do cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam presos; assim, esteve ali na casa do cárcere.
21 Te ngaa LAMATUA bhèlu boe Yusuf. Nèti èèna ka, LAMATUA ladhe-leru ne taruu, ka kapala ètu dꞌara bèdho èèna, sue Yusuf ae titu kèna.
21 O Senhor , porém, estava com José, e estendeu sobre ele a sua benignidade, e deu-lhe graça aos olhos do carcereiro-mor.
22 Na lèka Yusuf, ka hia ne jꞌajꞌi madho ho laladhe ana bèdho sèra aaꞌi-aaꞌi ra. Aa, hia na lalau sasabꞌa ètu èèna kahèi.
22 E o carcereiro-mor entregou na mão de José todos os presos que estavam na casa do cárcere; e ele fazia tudo o que se fazia ali.
23 Lula lèka ne, ka kapala èmu bèdho na, tao heka ai-hèbꞌa mi ngaa-ngaa ètu dꞌara bèdho èèna. LAMATUA ladhe-leru taruu Yusuf, nèti èèna ka, sasabꞌa ngaa ètu dꞌara bèdho na kako dènge beꞌa.
23 E o carcereiro-mor não teve cuidado de nenhuma coisa que estava na mão dele, porquanto o Senhor estava com ele; e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?