Gênesis 33
NFA vs ARIB
1 Ètu dꞌara lodꞌo èèna kahèi, Yakob ladhe nèdhi Esau, dènge dhèu na èpa ngasu sèra, mai asa rèngu. Ka na papala ana na mi ina ra èci-èci.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Na hia dhèu èmu piara sèra dènge ana ra kako uuru. Èle ka, Lea dènge ana-ana na, heka Rahel dènge ana na Yusuf limuri tèka.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Te ngaa Yakob kako uuru nèti rèngu aaꞌi-aaꞌi ra. Ropa na padètu dènge aꞌa na, na patitu kètu urutuu, ka na pacudꞌu dꞌai rai pidhu hari.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Te ngaa lodꞌo Esau ladhe nèdhi ari na, rai dènge ka, laꞌe liku nare Yakob. Dua ra paliku dènge paꞌuu. Hèia dua ra tangi dꞌara pèdꞌa.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Ropa Esau nèdhi bhèni dènge ana-ana si, ka na karèi, aku nèngu na, “Seꞌe se, cee ka seꞌe?”
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Hèia dhèu èmu piara na, dènge ana niki ra lasi pahaha iisi ètu madha Esau.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Èle ka, Lea dènge ana-ana na, lasi pahaha iisi mi Esau kahèi. Dhu lasi limuri, Yusuf dènge ina na Rahel lasi pahaha iisi mi Esau kahèi.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Èle èèna ka, Esau karèi, aku nèngu na, “Èu paꞌadhu badha pèri nau sèi, èu neo tao ngaa?”
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Te ngaa Esau peka, “Jaꞌa dènge mèdha-panyau ae kahèi. De hia ia ka jaꞌa ngaa-ngaa.”
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Te ngaa Yakob bꞌala, peka na, “Baku, aꞌa. Aꞌa ku hudꞌi sèmi la mèdha se, sèna ka jꞌajꞌi mi tadha, peka na, aꞌa ku sèmi jaꞌa dènge dꞌara taleo. Te ropa aꞌa ku bꞌui mari, ka jaꞌa sèmi dhu kèdhi bꞌui mari nèti Ama Lamatua.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 De jaꞌa manèngi, aꞌa ku sèmi la mèdha-panyau dhu kabꞌua aadꞌo se. Lula Ama Lamatua beꞌa titu kèna dènge jaꞌa ne. Nèti èèna ka, Na hia jaꞌa unu ngaa-ngaa se aaꞌi-aaꞌi.” Lula Yakob pamako taruu, noꞌo do noꞌo boe èèna ka, Esau sèmi nare kahèi.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Hèia Esau peka dènge Yakob, aku nèngu na, “Ladhe sèmi èèna, miu paꞌèra ho lati palere. Jaꞌa lere miu.”
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Te ngaa aku Yakob na, “Hudꞌi laa, aꞌa! Aꞌa ku ladhe mèdhi unu mu. Ana mu se, ana iiki ae era. Rèngu se dhae èra èèna mèka. Aa badha ae ka dhu heka matana. Ladhe ta pakaseti si kako pamèri, ètu dꞌara ca lodꞌo, èèna na madhe aaꞌi si.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 De beꞌa risi, aꞌa ku si kako uuru. Pe jiꞌi kako mau-mau dhiu. Ladhe èèna na, jaꞌa dhiu ngadꞌo aꞌa ku ètu Seir.”
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Hèia Esau lii hari, na peka, “Ladhe sèmi èèna, jaꞌa tèke eele dhèu jaꞌa se cahagꞌe, sèna ka padꞌelo jꞌara hia miu.”
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Tadèngi nare, Esau pakèdꞌi ka, tèke eele si, lèpa asa Seir.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Te ngaa nèti era èèna, Yakob laꞌe asa Sukot. Dꞌai nèi, na tao èmu dènge oka hia badha aaꞌi-aaꞌi ra. Nèti èèna ka, era èèna ra pangare na Sukot (dhu sasoa na ‘èmu pea taha’).
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Te ngaa nèbhu boe ka, Yakob si kako nèti Padan Aram, lasi dꞌai rae Sikem ètu rai Kanaꞌan dènge sodꞌa-mole. Hèia ra patitu paleo, sèna ka ra pea padètu dènge rae èèna.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Rai dhu Yakob patitu paleo ne, hèli nare nèti Hemor, ana Sikem. Kabꞌua rai ne, ca ngasu doi iia.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ètu era ne, na pudhi hadhu, tao mei korban. Ka na pangare era neꞌe, El-Elohe-Israꞌel, dhu sasoa na ‘Ama Lamatua nèti Israꞌel’.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?