Marcos 2
NEW vs ARC
1 छुं दिं लिपा वय्कः कफर्नहुमय् लिहां झाल। वय्कः छेँय् झाल धयागु न्यनाः
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 यक्व हे मनूत वय्कःयाथाय् वल। थुकिं यानाः अन लुखाया पिने तक नं च्वनेत थाय् मन्त। अन येशूं परमेश्वरयागु वचन न्यंकादिल।
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 उबलय् अन पक्षवातं कःम्ह छम्ह मनूयात प्यम्ह मनूतय्सं क्वबिया हल।
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 अन ग्वाः ग्वाः मनूत दुगुलिं इपिं येशूयाथाय् वने मफुत। अले इमिसं येशू च्वनाच्वंगु थाय्या च्वसं च्वंगु पौ प्वलाः पक्षवातं कःम्ह मनूयात लासानापं क्वय् क्वछ्वत।
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 इमिगु थज्याःगु विश्वास खनाः वय्कलं ल्वगियात धयादिल – “छं याःगु पाप क्षमा जुल।”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 उबलय् अन शास्त्रीत नं दुगु जुयाच्वन। इमिसं मनं मनं थथे धाल –
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “छु धयाच्वंगु थ्व मनुखं? थ्वं ला परमेश्वरयात हे क्वह्यंकाच्वन। परमेश्वरं बाहेक मेपिं सुनां पाप क्षमा याये फु?”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 इमिगु मनय् च्वंगु खँ थत्थें थःगु आत्माय् थुइकाः वय्कलं इमित धयादिल – “छिमिसं छाय् मभिंगु मतिइ तया जुयागु?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 थ्व मनूयात ‘छंगु पाप क्षमा जुल’ धायेगु अःपु ला कि ‘लासा ज्वनाः दना हुँ’ धायेगु अःपु?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 संसारय् च्वंपिनिगु पाप क्षमा यानाबीत मनूया काय्याके अधिकार दु धयागु खँ छिमिसं सीकि।” थुलि धयाः वय्कलं पक्षवातं कःम्हय्सित थथे धयादिल –
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 “जिं छन्त धाये – दनाः थःगु लासा ज्वनाः छेँ हुँ।”
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 थुलि धायेवं हे व मनू जुरुक्क दनाः थःगु लासा ज्वनाः फुक्कसिगु न्ह्यःनें पिहां वन। अन च्वंपिं फुक्कं छक्क जुल। अले थथे धकाः परमेश्वरयात तःधंकल – “जिमिसं ला थथे जूगु गुबलें हे मखंनि।”
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 वय्कः हानं गालील समुद्र सिथय् झायादिल। थन नं मनूत ग्वाः ग्वाः मुंवःगुलिं वय्कलं इमित स्यनादिल।
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 लँय् वयाच्वंबलय् वय्कलं लेवी धाःम्ह अल्फयसया काय्यात कर कायेगु अड्डाय् च्वनाच्वंगु खनाः धयादिल – “जि नाप वा।” अले व दनाः वय्कः नाप वन।
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 वय्कः लेवीया छेँय् भ्वय् नयेत फेतुनादीबलय् कर काइपिं व पापीत नं वय्कः व वय्कःया चेलात नाप नयेत फ्यतुत।
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 वय्कः पापीत व कर काइपिं मनूत नाप च्वनाः नयाच्वंगु खनाः फरिसी व शास्त्रीतय्सं वय्कःया चेलातय्के न्यन – “थज्याःपिं मनूतलिसे च्वनाः छाय् नयाच्वंगु व?”
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 थ्व न्यनाः वय्कलं इमित धयादिल – “छुं मजूपिं मनूतय्त डाक्टर माली मखु, ल्वय् दुपिन्त जक माली। जि धर्मीतय्त मखु बरु पापीतय्त सःतः वयागु खः।”
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 यूहन्नाया चेलात व फरिसीत अपसं च्वंगुलिं सुं मनूत वयाः वय्कःयाके न्यन – “बप्तिस्मा बीम्ह यूहन्नाया चेलात अपसं च्वं, फरिसीत अपसं च्वं, छिकपिनि चेलात जक छाय् मच्वंगु?”छेंगूया म्हिचा|src="LB00145B.TIF" size="col" ref="२:१८"
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 वय्कलं इमित धयादिल – “ब्याहा याइम्ह मिजंनापं च्वनाच्वंतले जन्त वःपिं मनूत द्यां लानाच्वनी ला? ब्याहा याइम्ह मिजं इपिंनापं दतले इपिं अपसं च्वनी मखु।
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 अथेसां छन्हु ब्याहा याइम्ह मिजंयात यंकितिनि। अले जक इपिं अपसं च्वनी।”
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 “पुलांगु वसतय् सुनानं न्हूगु कापतं पर्की मखु, छाय्धाःसा न्हूगु कापतं पुलांगु कापःयात साला काइ, अले झन तःकू जुइक गुनावनी।
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 “अथे हे सुनानं पुलांगु छेंगूयागु म्हिचाय् दाखमद्य तइ मखु, छाय्धाःसा पुलांगु छेंगूयागु म्हिचाय् दाखमद्य तल धाःसा म्हिचा हे गुनावनी, अले दाखमद्य वाइ, म्हिचा नं स्यनी। थथे मयासें दाखमद्य न्हूगु म्हिचाय् तल धाःसा नितां बचय् जुइ।”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 छन्हु विश्रामबार खुन्हु वय्कः चेलात नाप छ्वबया लँ जुयाः झाया च्वंबलय् वय्कःया चेलातय्सं छ्वमा स्वहाय्काः नयेत स्वल।
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 थ्व खनाः फरिसीतय्सं वय्कःयात धाल – “स्व, छिमि चेलातय्सं विश्रामबार खुन्हु छु याये मज्यू धाःगु खः व हे यानाच्वन।”
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 वय्कलं लिसः बियादिल – “दाऊदं थः व थःनाप वःपिं मनूतय् नये पित्याःबलय् माःकथं छु यात धयागु खँ छिमिसं ब्वनागु मदु ला?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 गुकथं दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी अबियाथारया पालय् परमेश्वरया छेँय् दुहां वनाः अन छायातःगु मरि नल, अले थःनाप वःपिन्त नं नकल। परमेश्वरयात छायातःगु मरि ला पुजाहारीतय्सं बाहेक मेपिन्सं नये हे मज्यू।”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 वय्कलं इमित हानं धयादिल – “विश्रामबार मनूतय्गु निंतिं दय्कातःगु खः, मनूत विश्रामबारया निंतिं दय्कातःगु मखु।
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 थथे जूगुलिं मनूया काय् विश्रामबारया नं प्रभु खः।”
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?