1 Coríntios 4
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Yo kùtàá bà si ze tí ndâ bòò mì Bìndi-Mbíṛì mbe kû kpolo tí ndâ có tí nó táánò tí ndâ có kóó mì Mbíṛì nô.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Káa kpóló-kpolo có mì ꞌduù tí nó mbe kû ꞌdè có kóó ji yí nó a ŋìnó máa, yí ꞌví dù me mbe fílí nje lá.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Káa a má gítí bà miṛi ye, bà ꞌviiki ye mì yo, ta bà ꞌviiki ye gbí ngbàngà mì ndâ ꞌduù muu to tí nó, bàkà i ta ye gbaànjé lá. À má ta bà ꞌdè ta yúcó, ye ngbá ꞌviiki tí ye lá.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Njembí ye ká ngbáṛángàꞌi. Kpêtí ká énò, ye kû ꞌdè me có máa, ye co jóró ꞌdo gbí vò i gî nò lá. À káa Mbíṛì ká bà ꞌviiki ye.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 À má énò, ndoo co kpónó gí bà waa có mítí ꞌbí ꞌduù á kùṛo o bà co ṛi bà waa có á kùṛo bà gì Mbe tí ndoo lá. Yí kèjì gí bà tùbà ndâ i ŋìnó náa ndoo bàkà ndú gbí ꞌdíꞌdiꞌo nó gí ṛo ngbaꞌo; yí kèjì gí bà ꞌdè gbí ndâ có kóó tí nó gbí njembí ndoo nó ꞌdáá gî gí sè, bìndi Mbíṛì bà giì ko mboo ndâ tó i mì ndâ ꞌduù gbaànjé-gbaànjé go ŋìnó náa à tí nó ji ndú.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Ye kpónó ꞌdè có tí nò ta ṛè ze ta Àpólò nó ká go cè tiṛì nô, ndâ náꞌvindí, tacó wàa yo ꞌví mèlè ta ndi ze, wàa yo ꞌví ꞌdi ta gbí có tí nó máa, «Ndii muu có tí nó náa à cu mì gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá,» nô. Tacó yo bà giì luguu tí yo ta bà wu gbí ꞌbí ꞌduù, bìndi yo giì cònje gítí ꞌbí ꞌduù.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Tacó a ꞌdi ká bàkà ꞌbè mí gbí òkò tí yo? A yè ká mì yo náa à je ji yo me jé-je lá? Káa à má je i ji yo jé-je, yo kû cè cè-ꞌbì muu goòlá à me i-nambeè náa à je ji yo me sínò lá nò, tacó yè?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Yo kpónó a ndâ mbe yéŋì gî! Yo kpónó gì tí ndâ mbe i gî! Yo gì tí ndâ kpo-kpò gba si ze mí to gî! Có gbí njembí ye máa, yo kùtàá ꞌví dù tí ndâ kpo-kpò gba ta yúcó, tacó wàa ndoo ꞌví dù ta ndoo tí ndâ kpo-kpò gba.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Tacó ye ŋò goòlá Mbíṛì waa có mítí ze tí ndâ mbe kû ma có mì wó, máa, à ꞌví zi ze mí gbí njì ṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, tacó wàa, ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî, ta ndâ basìlì ꞌví ŋò ta ṛo ndú.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Ze dù tí ndâ mbe ŋónókó ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì, káa yo dù tí ndâ mbe ꞌdi gbí-o ta bà dù toko ta Bìndi-Mbíṛì! Wotí tí ze wálá, káa yo a ndâ mbe wotí! Ndâ ꞌduù te duù mítí ze lá, káa ndú kû te duù mítí yo!
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Ze yee tí o tí nó kpónó go có tí nó gbí nje ye nó kû kònò go, ze kû kònò go ngo, ze kû nò ta zì bòngo tí ze káṛákà-káṛákà, à kû gbì ze; dúú bàndò tí ze wálá,
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 ze kû zò i ꞌdo gbí bà ka wuꞌo. ꞌDuù má kû be ze, ze kû cù ꞌdê ngo cù mítí ꞌduù tí nò; à má kû mèèkèꞌi tí ze, ze kû kònò ndâ vò i tí nò náa à kû me mítí ze nò;
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 à má kû ꞌdè ndâ vò có mítí ze, ze kû ꞌvìsì gí tàkò ndú káa tó có. Ze kpónó ká go zùkùmèè mì ndâ ꞌduù á muu to tí nô, ze kpónó a ndâ pù muu ndâ i ꞌdáá gî.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ye kpónó kû cu wáràgà tí nó ji yo me tacó bà te nô mí ṛo yo lá. Ye kû cu ji yo a i tacó bà kpo-gbí-tà-tù yo tí ndâ ꞌdóó ꞌviì mì ye, tí ndâ wú-gbí-ṛé ye.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Tacó kpêtí ndâ mbe kû nìbà i ji yo ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì tí Jézù má me mbè ká go tùmèṛè, bu yo ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì tí Jézù gbí òkò tí ndú ꞌdáá gî gbaànjé káa ye tacó a ye ká ya ta Banga-Ngú-Có ji yo.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 À má énò, ye kû je wotí ji yo máa yo mèlè ndi ye.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ŋìnò a gbí ndeṛè có tí nó náa ye kû tuu tí ta Tìmàtéyò ji yo nó ká nò. Yí a ꞌdóó ꞌviì mì ye, tí tó ꞌviì mì ye, mbe kû ꞌvala toko ta Mbe tí ndoo ta njembí wó gbaànjé. Yí bà ꞌva mbí yo gítí cè ŋa bà ꞌvala ye toko ta Bìndi-Mbíṛì, náa ye má kû nìbà i ji ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì tí ndâ bàndò ꞌdáá gî.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí yo kà kû luguu tí ndú máa ndâ yì ma, goòlá ye kèjì gí mì yo kà wálá nô.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Káa ye kèjì gí mì yo kà kpónó-kpónó, náa Mbíṛì má je nó ji ye gî nò. Àá bà dù gbí muu ye ta o tí nò náa ye bà ya tí gí mì yo kà nò, me káa có gítí bà ꞌdè ndâ có gítí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû luguu tí ndú máa ndâ yì ma nó cuki lá. Có bà ŋò énó máa, wotí kuu tí ndú wè, delè kuu gbí muu ye.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Tacó Mbíṛì kû zogo to tí nó me ká ta có cuki lá, yí kû zogo ta wotí.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 À tí yo a go ngàyi? Máa, ye gì gí mì yo kà ta kpo-ꞌbilì, wèè, ta pétékè ꞌbì?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.