Lucas 23

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɓëewë ɓéeɓ koluute, kúrúté Yéesú Pilaat gëernëerë në,
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 na yabu ri iñƴee wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi homaꞌ daaha ɓeke ɓëy gina nuf, kaddee wa yeraꞌ túm, te ri tík afi Buura Koo fal ri ra.⁠ ⁠»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilaat meelte Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu buuri yëwúɗɗë ë⁠ ⁠?⁠ ⁠» Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu wonte ri, daa mi⁠ ⁠!⁠ ⁠»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pilaat won kélfë yí seeƴoh ya a ɓëewí kayya húmú në rë ɓéeɓ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi olay yii mín tah ow keen sun fi ɓëyí beh.⁠ ⁠»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ndaa ɓëewë ɓaatutee ɓéyíɗ unni wa sun na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi ñeyaꞌ yëeddëꞌ yí, yahe nuffi ɓëewë. Ɗi dalaꞌ Galile, ñeete Yúdée ɓéeɓ níi rí lahte dee woteh.⁠ ⁠»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Kelaꞌ Pilaat unni ƴaa ra, ɗi meelaꞌte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi ɓëy Galile woo⁠ ⁠?⁠ ⁠»
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ɓëewë wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi dék në kay⁠ ⁠!⁠ ⁠» Pilaat yúhté biti Erot daa ílíf Galile fi baaha, te ɗi fi Erot húmú Yerusalem waalli ƴaaha, ɗi yeeltee yeñ ɓëewë kúɗ Yéesú ɗii na.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Olaꞌ Erot Yéesú rë, keeña sosse níi sos, ndah ri húmú kelohte ban fi, te ri maañcee fahaꞌ oli. Ɗi fahaꞌte rii ot page kimtaan.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ɗi meelte ri yin caak, ndaa Yéesú tahay ɓúkí ɗii na.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis digirute unni wa na yabu Yéesú yin caak.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Erot a soldaarri ɓal na ñaawlu Yéesú, ɓekute ri búubí wunte na këekkëlíyú rí. Filoon fi baaha, Erot yejaatte ri Pilaat na.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Erot a Pilaat na húmú tëfrëntíih kíi, ndaa dalaꞌte yiin fin fa wa henute kooƴ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilaat dëekrëhté kélfë yí seeƴoh ya, ɓaha ya a ɓëy gina,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon wonu ti ɓëeꞌ komu ron soꞌ bee ra yahaꞌ nuffi ɓëy gina yahoo. Mi meelaꞌ ri fíiyën, ndaa mi olay yin di iña yabu ron ɗi ra.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Erot ɓal ɗaaha, daa tah ɗi yeñ ri soo na. Ɓëyí bee pagay yii cal ɗi hawu húl.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Cëe mi laɓiroh ri laraw, mi yeris ri.⁠ ⁠» [
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 ]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ndaa wa ɓéeɓ na ɗaañnjuu wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hawe ri húl, fu ɗúhríɗ fun Barabaas.⁠ ⁠»
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ɗi fi Barabaas húmú non ɓëewë na haaꞌuu njíittí gina ra, te ri húmú happe ow húl ɓal, daa tah ri téƴú kasu.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Bi fahaꞌ Pilaat yeɗɗi Yéesú, ɗi ɓeyaatte una, woni biti Yéesú pagay yin ɓos.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ndaa ɓëewë ɓaatutee ɗaañnjoh na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daaƴe ri kurwah ɓal⁠ ⁠! Daaƴe ri kurwah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilaat ɓeyaatte una waali éeyë fë won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A ri paŋ yii ɓosi bih⁠ ⁠? Mi ollay ri yii cal hawaa húl. Cëe mi laɓiroh ri laraw, mi yeris ri.⁠ ⁠»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ndaa wa na ɓaatuu ɗaañnjoh na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daaƴe ri kurwah ɓal⁠ ⁠! Daaƴe ri kurwah⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗaañnjohi misiga kúrëelëhté Pilaat
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 níi ri tahte pagri wa yee fahuu wa ra.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Tígí daaha, Pilaat ɗúhíɗté Barabaas fa fahuu wa biti daa yeɗɗun ra, ɗi fa yahi nuffi ɓëewë a hap ow húl daa húmú tah ri téƴú rë, yeɗɗaꞌte wa Yéesú.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Na kúrú soldaarra Yéesú tígë nay rii hawuu húl rë, wa teeꞌuute a ɓëyí dék Siren, hínú Simoŋ, ɗeef ɗi kolaꞌ meey. Wa habute ri, enute ri kurwaha, ñéyrúté rí filoon Yéesú.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ow caak ñeyute filoon Yéesú. Ɓeleɓ caak húmú filiɓ fi wa, na fogu ri na hawuu.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yéesú yíssëhté waa na, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓeleɓɓi ɓëy Yerusalem, ngënë lëeyí sëꞌ, lëeyí affon a koyyon⁠ ⁠!
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Jamanu ay lah, ɓëewë won tih⁠ ⁠: “Lahute sos-keeñ, ɓeleɓɓa míníh pok loo ra, ƴee mësúy lah koy, ƴee mësúy kúu rë⁠ ⁠!”
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Tígí daaha, ɓëewë ay nah daŋŋa keen sun fi wa, won dúŋŋë súuƴ wë.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Kilik hilsiɗ daa míntí henu ɗee raa, mas kilik súhíɗ⁠ ⁠!⁠ ⁠»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Soldaarra kúrëelúuté banndi ana ɓal, ƴi ay hawu húl a Yéesú.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Lahuu wa tígë në wonuu Këeŋ-af ra, wa daaƴute Yéesú kurwah. Wa daaƴaaluute banndi yi ana ya ɓal⁠ ⁠: ɓëyí yínëe paaꞌte Yéesú yaꞌ ñamaa, yínëe paaꞌte ri yaꞌ sugu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Yéesú won tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baap, baale wa, ndée wa yíih yee na pagu wa bee ra.⁠ ⁠» Soldaarra púlúfúté búuɓɓí Yéesú, woruute wa hanndal ki wa.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ɓëewë cagute na olsuu. Kélfë yí yëwúɗɗë na ñaawlu Yéesú wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi sëmlëey i ow kay woo⁠ ⁠? Ɗi sëmlëe afi ɓal hena biti daa ri Buura Koo fal ri ra kaah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Soldaarra na ñaawlu ri ɓal. Wa ɓeyute bineegar, leɓuute ri na fahuu hënndí,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hena biti daa fu buuri yëwúɗɗë rëe, sëmlée afu⁠ ⁠!⁠ ⁠»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Wa bíníyúté unni ƴee yeeddaꞌ ki afa sun⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí bee daa buuri yëwúɗɗë.⁠ ⁠»
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Banndii yínëe hom sun fi kurwahi, na sol Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won neh daa fu Buura Koo fal ri ra a⁠ ⁠? Sëmlée afu, fu sëmlëꞌ fun na ɓal⁠ ⁠!⁠ ⁠»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ndaa banndii yínëe na won afa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗo fu kaañce Koope déꞌ⁠ ⁠! Ɗoni ɓëyí bee daa boku daan ee.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Bi yen waɗte⁠ ⁠: yen yínlú iña pagu yen ɗa kat⁠ ⁠! Ndaa ɗi fi bee pagay yin ɓos.⁠ ⁠»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ɗi antee won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yéesú, lah hele nuf soo na biti fu took Nguur ku.⁠ ⁠»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee roo won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: woteh fee Koo beh, fay home soo na Aljana.⁠ ⁠»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Yéesú ɗaasse foŋ tígí daaha won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baap, mi tíkké coonaa fi soꞌ yaꞌu.⁠ ⁠» Wonaꞌ ri unni ƴaa níi wocce ra, ɗi yeɗɗohte lússé.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Olaꞌ kélfíi soldaara yee lah ra, ɗi kañce Koope won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí bee ɓëyí júɓpé kaah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Oluu ɓëewë maasuu ra yee lah ra, wa tíkúté yaꞌ yi wa affi wa na looyu na nimilu faam.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Kooƴƴi Yéesú ɓéeɓ cagu hanndal na olsuu yee lah ra. Ɓeleɓɓa húmú ñéerúu a Yéesú dalaꞌte Galile ra húmú filiɓ fi wa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ɗi payte Pilaat na meelte ri ɓúudé fí Yéesú.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Tahraꞌ ri Pilaat ra, ɗi nuuliɗte ɓúudé fë kurwaha, líiwté rí perkal, kúɗté rí ɗappe ri kolom ki yotu loo laꞌ, bi yéŋké biti ɓúudé hëcɗúy në.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Wahtu ya tas balaa bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë lah caaklilay.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ɓeleɓɓa na húmú ñéerúu a Yéesú dalaꞌte Galile ra, ñeyute tal Suseef, wa olsuute nuŋa, olute ɗee fënɗúu ɓúudé fí Yéesú rë.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Wa nimilute faam, waaƴute i yin heeñlaa a laakkoloñ, yugusii ɓúudé fë. Lahaꞌ bisi hílsëe rë, wa hílsúuté ti di túuƴúu rí nen.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.