Marcos 5
ULwitikano uLupya (NDH) vs ARA
1 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakalobhoka nu kufika ku isiila inine ilya sumbi ughwa Ghalilaayi, mu chiisu icha Bhaghelaasi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Bhwo uYeesu iika mu bhwato, nakalinga umundu yumo yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi, akafuma ku mapumba nu kubhuuka pakukomaana nu Yeesu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Umundu uyo akiikalagha ku mapumba. Akabha na maka leka, atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupinya nalinga kwo kubhombela iminyololo.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Utubhalilo utwingi bhakamupinyagha ni mbingu ni minyololo, poope akalatulanianga fyoshi. Soona atakabhaapo umundu naayumo ughwa maka agha kumupoota.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Amashiku ghooshi pamuusi na pabhushiku, umundu ughwa mbepo yula akashunguulilagha ku mapumba na mu tughamba, akayweghagha leka, soona akiibheghanianga na mayondo.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Bhwo aamubhona uYeesu pabhutali, akamukindilila nu kufughamila pandaashi papaake.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 UYeesu akayibhuusha akati, “Kali, ingamu yaako ghwe ghwini?” Imbepo yila yikamwamula yikati, “Ingamu yangu nee Leghiyooni, kwo kuti, tuli bhingi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Po imbepo imbiibhi yila yikamusuuma ngaani uYeesu ukuti manye ashikiishange mu chiisu chila.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Bhwo isho shikubhombighwa, pabhutali panandi ghukabhaapo umutiimo umukulu ughwa ngulubhe shiisho shikalyanga mu bhwilomuka ubhwa kaghamba.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Po imbepo imbiibhi shila shikamusuuma uYeesu shikati, “Tukukusuuma utwitikishe twingile mu ngulubhe shila.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Po uYeesu akashiitikisha. Imbepo imbiibhi shila shikatiilaamwo mu mundu yula nu kuya kwingila mu mutiimo ughwa ngulubhe shila. Umutiimo ghula ghukabha ni ngulubhe abhoelufu bhabhili (2,000). Ingulubhe shila shikakinda lubhilo mu bhwilomuka nu kughwila mwa sumbi nu kufwa shooshi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Abhaliishi abha ngulubhe bhaabho bhakabhaapo pala, bhakakinda ukubhuuka mu twaya utukulu nu kushunguulila mu twaya utunandi ukulingaania shooshi shiisho bhakashibhona. Bhwo abhandu bhaapulika, bhakiisa pakutesha shiisho shikabhoneka.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Bhwo bhaafika kwa Yeesu, abhandu bhala bhakamwagha umundu yula yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi iikiile, afwalite imyenda, ali na mahala ghaake ghooshi, po bhakooghopa leka.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Po abhandu bhaabho bhakabhaapo nu kushibhona shooshi isho, bhakabhapangila abhandu abhanine shiisho shikabhoneka ku mundu yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi pamupeene ni nongwa isha ngulubhe shila.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Po abhakaaya bhakamusuuma uYeesu ukuti atiileemwo mu chiisu chaabho.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Bhwo akwingila mu bhwato, umundu yula yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi akamusuuma ukuti abhuukaghe pamupeene naghwe.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 UYeesu atakamwitikisha ukubhuuka pamupeene naghwe, loole akamubhuula akati, “Bhuuka ku kaaya kaako na ku bhakamu bhaako, uye ubhabhuule imbombo shooshi shiisho uMalafyale uChaala aakubhombela na muumwo aakupelela ichisa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Po umundu yula akabhuuka ku kaaya kaake na mu Ndekapooli, kwo kuti, “Utwaya kalongo (10),” nu kwanda ukufumusha imbombo ingulu shooshi shiisho uYeesu akamubhombela. Po abhandu bhooshi bhaabho bhakamupulikishanga, bhakaswighagha.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakiingila mu bhwato nu kulobhoka soona usumbi ukubhuuka ku isiila inine. Bhwo bhaafika ku isiila, ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamushunguulila bhwo ali kulubhafu kwa sumbi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Po akiisa pala umundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yayilo. UYayilo akabha ghwe yumo mu bhalongoshi abha sinaghoghi. Bhwo aamubhona uYeesu, akiiponia pa tulundi twake.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Akamusuuma uYeesu ngaani akati, “Ghwe Malafyale, umwana ghwangu umulindu mubhine leka, ali papiipi ukufwa. Ingukusuuma ghwise ubhiike utukono twako pamwanya papaake ukuti apole nu kwendelela ukubha mwumi.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Po uYeesu akaanda ukubhuuka pamupeene nu Yayilo kukaaya kaake. Ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamukongagha nu kumufinya imbafu shooshi.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mu chilundilo icho, akabhaamwo umukolo yumo yuuyo akabha nu bhubhine ubhwa kufuma ibhanda ku fyinja kalongo na fibhili (12).
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Umukolo yula akabha aataamighwa leka ku nongwa iya kubheeta ku bhaghanga abhingi nu kutaagha ichuuma chaake chooshi. Pamupeene nu kubhomba ulwo, poope ubhubhine bhwake bhutakapolagha, loole bhukoongelagha ukukinda kubhwandilo.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Umukolo yula akabha apulikite inongwa isha Yeesu, po akaanda ukuselengania ichilundilo icha bhandu ukuti eegheleshe umwenda ughwa Yeesu kunyuma,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 paapo akayugha mwene mu ndumbula yaake akati, “Linga naaghwegheleshaashe umwenda ghwake indiimbole.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Po bhwo eeghelesha, nakalinga ibhanda likuuma. Po umukolo yula akiibhona mu mubhili ghwake ukuti aapola.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nakalinga, uYeesu akamanya ukuti amaka ghamu ghaatiila mu mubhili ghwake. Po akasanuka, akabhuusha akati, “Kali, ghwini yuuyo eeghelesha imyenda yangu?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Abhamanyili bhaake bhakamwamula bhakati, “Ghwe Mumanyishi, nuughwe kuchibhona ichilundilo icha bhandu abhingi abha muumwo tukufinyana! Kali, tubhaghiile bhuleele ukumanya ukuti ghwini aakweghelesha?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Loole uYeesu akakelengania kuno na kuno ukuti amubhone yuuyo aamweghelesha.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Umukolo yula akashaaghania ukuti abhandu indibhashimanye ukuti ghwe yuuyo amwegheleshiishe, akooghopa leka nu kubha nu lutende. Po akabhuuka nu kufughamila pandaashi pa Yeesu nu kuyugha ubhwanalooli bhwoshi.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 UYeesu akamubhuula akati, “Ghwe mulindu, ghwapola ku nongwa iya kuti kuunyiitika une. Bhuukagha ku lutengaano, ghwapola ubhubhine bhwako.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Bhwo uYeesu akaali ali pakuyugha, bhakiisa abhandu ukufuma kukaaya aka Yayilo, bhakamubhuula bhakati, “Ghwe songo, umwana ghwako umulindu aatuleka. Po manye ghwendelelaghe ukumutamya umumanyishi.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Loole bhwo uYeesu aabhapulika abhandu bhala akati, “Manye upaashange, endelelagha ukuunyiitika.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 UYeesu atakamwitikisha umundu naayumo ukukongana nabho, loole mwene uPeeteli, uYaakobhu nu Yoohani ughwamwabho ughwa Yaakobhu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bhwo bhaafika pakaaya aka songo yula, uYeesu akapulika umuywegho ughwa bhandu bhaabho bhakalilagha ku bhuswimaane ubhukulu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Po uYeesu akiingila mu nyumba nu kubhuusha akati, “Kali, kooni mukuywegha nu kulila? Umulindu uyu atafwile, loole apitiileeshe.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Loole abheene bhakamuseka nu kumufuuya uYeesu. Po uYeesu akabhafumya bhooshi kuuse, akamwegha ughwise nu ngʼina ughwa mulindu yula na bhamanyili bhaake, bhakiingila mu nyumba muumwo umulindu yula akabha.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Po uYeesu akamukola akakono umulindu yula nu kumubhuula akati, “Talita kumi,” kwo kuti, “Mulindu, ingukubhuula, nyatuka.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nakalinga, umulindu yula akiima, akaanda ukughenda. Umulindu yula akabha ni fyinja kalongo na fibhili (12). Bhwo shaabhoneka shooshi isho, abhapaapi bhaake na bhandu bhaabho bhakabhaapo pala bhakaswigha leka.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Po uYeesu akabhakaanisha ngaani ukuti manye bhamubhuulaghe umundu naayumo, soona akabhabhuula ukuti bhamupe umulindu yula ifindu ukuti alye.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.