Romanos 4

NCF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gita na adodo taman sawe gita ta pupua ngali paatinai taman Abaram, xida iaaiaa iwaa gita ta xaal sin ma biaa tii tsal tatanginai abia sal no inaman di ba ta tsap tutiik nan no matan Moroaa.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nawe aso we Moroaa tii paare we, Abaram a tutiik amuina tii xosaraa xawas, biaa se xan muina axaau Abaram ngali paraak sin biexaal taman ia tsaa oro a xap laamuaan Moroaa.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Oro Inaatel Pat a paare weaatala, “Abaram tii taltaalnge sin Moroaa, o Moroaa ga putsangi ia malen untutiik.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Talaawaa biaa xa taamat ta taxaa, a xap xoxoti xan iliil malen xa tinabel, oro biaa xan iliil tsaa.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Malen xa taamat ta xap taxaa oro ga taltaalnge sin Moroaa iwaa ta xosaraa no untsaxa ngali tsap no untutiik, xan tinaalnge a xoxoti ia malen untutiik.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Malen mu Dewit ta paatinai bula taman xan no tubudaan aia xa iwaa Moroaa ta iesei malen a tutiik, a xap xaal sin xan no tinaxaa.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Atubudaani abia di, di ta laxei no lo ma Moroaa ga se adodolii no, ma biaa di xadi no namaang tsaxa ta xuxii.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Atubudaani aia taamat, Orong ta se xap bula iesei xan no namaang tsaxa biaa ta epuske mii ia.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Balawaa tubudaan a xap mu xadi abia di, di ta xasau, oro xadi bula abia di, di ta xap xasau. Gita paare we, Moroaa tii sirawaa xan tinaalnge Abaram ma biaa tinaalnge a xosaraa ia, ngali tsap untutiik.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Langisa Moroaa tii putsangi ia untutiik? Setauan o mil sin di tii axasaui ia? A xap, setauan sin di tii axasaui ia.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ma tii ga adi abia axixila ina xaskasau malen xan barbar ina inatutiik biaa ta adi sin tinaalnge biaa tii xap mager xasau. Biaabi ia mom ina abia di araraa di ta taltaalnge ma di ga xap xasau, ngalibi Moroaa naba xoxoti di bula malen no untutiik.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ma ia mom bula ina no xasau, biaa di ta taltaalnge ma amusili no baan xaden ina tinaalnge biaa xida mom Abaram ta amusili, setauan sin ta xap mager xasau.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 A xap sin abia lo we Moroaa a xubatsi we Abaram ma xan no utmilmil di ba tapkina xolkolmoxo, oro amuina ta taltaalnge ma Moroaa ga putsangi ia untutiik.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Amuina nawe no inaman di se adi abia lo, di se tapkina xolkolmoxo, mil naba se xosaraa tinaalnge malen maarang gomsaa ma biaa xuxubu Moroaa ta xosaraa naba maarang gomsaa.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Amuina biaa no inaman di ta laxei lo, Moroaa a suk magaa buxa, oro di pupua mu ngali tsap no unlaklaxei lo biaa lo ta manman.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Biaabi xuxubu a xaal sin tinaalnge mu, ngalibi sin xan amiimiilam Moroaa, naba tali so xan xuxubu sin xan no utmilmil araraa Abaram. Na ba xap tali mu sin abia di, di ta amusili lo, oro naba tali bula sin abia di, di ta ie uk tinaalnge malen Abaram, iwaa xida mom se araraa.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Malen inaatel ta paare, “Iaa se xosaraa iu mom ina no daan xobel labalaba.” Lalon no matan Moroaa Abaram ia xida mom, amuina a taltaalnge sin Moroaa, iwaa ta tali tino sin no minet, ma ga axosngi no maarang araraa taman no totore ta xaal sin ngutsina.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Tii liliis adamis taman tinaalnge lalon xan xuxubu Moroaa oro tii xap atii Moroaa naba sen taxaawiti we abia xuxubu. Tii taltaalnge sin Moroaa “we naba tsap mom ina no daan xobel labalaba,” malen Moroaa tii paare sin, “Num no utmilmil di ba weaatia.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Xan tinaalnge tii xap xol biaa tii adodo sin xan pakpak tsaa ma tii ga se atii we, a malen xa pakpak ta se met, amuina xan no miet tii se sangsangaul (100) axuuk. Tii atii bula we, xan tubu Sera tii xap pupua bula ngali taxaana xa tsi.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Oro tii xap adodo puxen xan xuxubu Moroaa sin abia xan muun taltaalnge oro tii tsik watwat sin xan tinaalnge ma tii ga tali minaalam sin Moroaa.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Tii suk taltaalnge so we, Moroaa asuk ie xoror ngali xosor puaa malen tii xubatsi.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Sin abia muina, amuina sin xan tinaalnge, Moroaa ga iesei ia, malen untutiik.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Oro sin biaa no totore, “Moroaa tii ga iesei ia malen untutiik,” Moroaa ga xap tali Moses ngali atalaa no taman Abaram mu,
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 oro Moroaa tii iesei gita bula. Nawe gita taltaalnge sin iwaa ta atapaasi Iesu xida Orong sin minet, naba putsangi gita bula no untutiik.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Moroaa ga tali ia ngali met ngali xida no namaang morokon, gita tii xosaraa no, ma ga atapaasi ia, ngali xosaraa gita ngali tsap tutiik mii ia.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra