Marcos 5
NCF vs ARC
1 Iesu ma xan no tsi asasing di tabaxi daan ulis laa lalon xolot ina Gerasin.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Biaa Iesu ta tsuul papan mono, sauna mu iexa taamat taman tanua tsaxa a tsuul xaal lalon io ngali le sabasue ia.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ilawaa taamat a manman lalon abia no io ma asuk xap xa na pupua ngali rotsi taman xa tsen.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 No daan leng no inaman di rotsi no liman ma no xaden taman tsen oro, a xaa tigiri amutmuti no tsen sin no xaden. A xap xa na watwat pupua ngali epuske ma abonga ia.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Sin no siaat ma sin no bing, a xaa es labatina no io ma ga xaa laa papan no buk ma ga xaa xuupkup ma tae no isuaan sin no xaat ta irom.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Biaa ta lasi Iesu palpalaa tsaa iwaa taamat asuk sol laa sangan ia ma ga sage putput laamuaan ma ga xuup lot,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 “U wena xosaraa sa sin iaa, Iesu, xan Tsi Moroaa lapalaa suk se? U na puris sin Moroaa we u ba xap asosongi iaa!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Amuina Iesu ga paare ngali, “Iu tanua tsaxa, u na tsuul alen aila taamat.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 O Iesu ga atsuraa ia, “Saa iesaam?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma iwaa taamat a sebula ma a sebula ningi Iesu ngali naba xap tulen atsuulngi di xaal, sin abia xolot.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Biexa xariin xobel bol, di tabali di papan buk atataaen abia xolot.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Biaa no salawa tsaxa di ningi Iesu, “Tulen giem laa labatina no bol ngalibi giem ba pupua ngali tsigaii di.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Iesu ga sirawaa di ma no salawa tsaxa di tsuul alen aia taamat ma di ga tsigaii no bol. Biaa xobel bol araraa a malen 2,000 di tii ga esole laa lapula sin soriri ina buk laa lalon daan ulis ma di tii ga suk liaan.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Biaa no untilaamamil sin xobel bol, di lasi abia ma di ga suk sol ma di ga atolomi abala sin inaman laba ma no xolot atataaen xobel laba, no inaman di tii xaalame ngali le lasi semaarang tii tsap.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Biaa di tii xaalame sangan Iesu, di lasi aia taamat no salawa tsaxa di tii ben tsigaii, a se xalkale tia ma ga se alen axaautsi xan laplap ma xan adodo a se tutiik ma di tii ga suk mataa.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Biaa no inaman di tii lasi sen maarang Iesu tii xosaraa, di asaaiti biexaa inaman taman abia maarang tii tsap sin iwaa taamat biaa no salawa tsaxa di tii ben tsigaii ma biaa xobel bol bula.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ma no inaman di ga ningi Iesu ngali na papaalii xadi xolot.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Biaa Iesu tii es en laa papan mono, iwaa taamat, Iesu tii ben saali no salawa tsaxa sin, a ningi Iesu ngali naba laa mii ia.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Iesu tii xap papaalii ia, oro ga asaaiti ia, “Laa tataam sangan num matenaanua ma iu naa asaaiti di taman xan watwat Orong biaa ta se xosaraa ngali iu ma tii sen tali we xan biirbirum sin iu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ma taamat ga laa ma paare leng Dekapolis, aisa no maarang Iesu tii se xosaraa sin ia. Ma no inaman araraa di tii ga suk olol buxa.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Biaa Iesu ta se tabaxi daan ulis sebula papan mono ngali mula laa sin biexa papel ina daan ulis. Lan abia xolot, xariin malep di exumule ulti ia, sin tii manman sangan daan ulis.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 O iexa lalaamua ina anua sausawit iesan Jairus, a xaalame lalon abia xolot, ga lasi Iesu ma ga sage putput laamuaan.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Ma ga ningi Iesu we, “Nugu tsaana dokdok a se atat ngali met. Timaa xaalame ma u na aturungi no limaam papan ia ngalibi naba tuo ma naba tino.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ma Iesu ga laa mii aia lalaamua ina anua sausawit.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Iexa aina tia, tii manman taman minet ina nanxaskas sin no miet ta sangaul axuuk ma ga laa lua.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Tii taana xaraxin sosong xaal sin no daan untubatuba di tii xonon ngali tiltsomi ia ma ga se araraai xan no xuxute sin di, oro tii suk tsap tsaxa buxa.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Ma biaa tii lolong xaa sin Iesu, asuk xaalame mulina ia, ma ga taana xan laplap.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Aina tii adodo, “Nawe iaa taana mu xan laplap, iaa ba tuo.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Tiwaa tsaa, biaa dal asuk xap. Asuk saaen sin no isuaan we, a se leiwaa sin xan sosong.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tiwaa tsaa, Iesu a xilalaa we, biaa xoror atsuul alen ia. Ma ga putsi ma atsura, “Saa taxaane nugu laplap?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Xan no tsi asasing di xisi, “Xuduxudu ina inaman di lo asuruti iu, ma u ga atsura tsaa, ‘Saa taxaane iaa?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Oro Iesu a lo nanen iʼis tsaa ngali atixi saa taxaane ia.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Mil iwaa aina tii ga suk atixi we, a se tuo. A xaalame ma ga xol laamuaan no xaden Iesu. No isuaan tii didiir taman minataa, o ga asaaiti ia taman inesaait so ina xan minet.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Iesu ga paare ngali ia, “Tsaana, num tinaalnge a se atoaa iu. Laa lalon malina ma iaa se aleiwaai iu sin num sosong.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Biaa Iesu ta lo papaare tsaa sin aia aina biexaa taamat di xaalame xaal lalon xan anua Jairus, lalaamua ina anua sausawit, di ga asaaiti, “Nangaam le atarangaai unaasasing. Num tsaana a se met.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Nanlii mu sen maarang di ta paatina. Iesu ga paare ngali Jairus, “Nangaam mataa, u na taltaalnge mu.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tii xap papaalii xa bula ngali amusili ia, oro tii giwaa mu Pita, Jeims ma Jon iwaa turamasen Jeims.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Biaa di le tsap tatan Jairus, o Iesu tii ga lasi no inaman di ta lo teng lolbiir.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Iesu atsiga ma ga paare ngali di, “Ngalisa abala no tengteng lolbiir? Ilawaa tsaana a xap met, oro a urarange mu.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Oro di ga nongngen ia.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 A taxaane liman ma ga paare ngali ia, “Talita Koum!” (Muina a weaatalaa, “Tsaana dokdok, iaa paare ngali iu, tapaas!”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Tiwaa tsaa iwaa tsaana asuk til laa lapalaa ma ga suk atiltsoli eses. (Tii sangaul axuuk ma ga laa lua ina xan no miet.) Sin abala, di suk olol buxa.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ga tali totore watwat sin xan mom ma nagaa ngali delu na xap asaaiti no inaman taman abala. Ma ga asaaiti delu ngali tali xaka pu luxaal ngali angen.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?