Marcos 2
NAF vs ARIB
1 Zisasiyaŋ mameti ewe gilik zem Kapaneam mka teman kopataŋ zeme amnaŋ buŋamaŋ nâmbien.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Nâmti am sambeyaŋ kot mka keŋan ma set dembiseen meti gak zem tapme Zisasiyaŋ Zet Zapat Dolakŋaŋ tadiindomaŋge.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Diindomambe tapme an zulak zulagaŋ an wesiŋ luanzamti Zisasmagen kobien.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Koti ekme am sambeyaŋ misik tabiengapm Zisasmagen sokŋan kokogat kwindemti mka nukŋan moti Zisas tageen penaŋ ke mka ŋokŋaŋ ampambelaŋ taiiŋaŋ ke asekbem asekbem mti aimboŋan an wesiŋ ke luaŋaŋ melesiŋ tegen timtapme âlâŋ âlâŋ peme towege.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Zisasiyet kandaŋan towepme Zisasiyaŋ nâmkiŋpepeŋin kaliŋaŋ ke ekmâtâti awesiŋgat zeye, “Nemun, gâlen yomdi katikpeyap.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Zeme zii zet zikat indanda an notnaŋ tapmambien ekŋenaŋ zet ke nâmti keŋinaŋ kapigok otnâmbien,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “An kapi Kawawaŋgat zet mobotnaŋ penaŋ min! Msalen an ŋen yom katikpepeyelen windeŋaŋ ku tazin; yom katikpepe mulup e Kawawaŋgalen etaŋ!”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Nânâ keboŋ otnâme keyegak Zisasiyaŋ keŋinaŋgat yaŋaŋ ekti pigok diindoye, “Kwilekiyet in nânâ bekanaŋ keboŋ keŋinanen taotnâip?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 In nâme an wesiŋgat zet zigok zenzeyelenaŋ eleŋ beleŋ bein, ‘Yomdi delaŋ zein’; ma ‘Wati luendi gapumti met keyaŋ bein?’
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Pi Angat Nemuŋaŋ neŋ keyepmti neŋ msalen am yomin katikpepeyelen Bien Kawawaŋaŋ windennaŋgayaŋ tatnain, ke mma in nâgât yaŋŋ nâmâtâtâtgalen miap.” Zemti awesiŋmageset ekti zeye,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Geŋ wati sinkwilimbaŋdi ambepelet timti mkandan met.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Zeme egaŋ wati keyegak sinkwilimbaŋaŋ ambepelet timtoti tambaŋgumen mepme am sambeyaŋ ekti nâmtemtem temaŋ penaŋ mti zewien, “Nin muluwaŋ kapi mamanamaŋ penaŋ sokbeme eknup. Zemti Kawawaŋgat kwitnaŋ mwati sesewatpewien.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Egaŋ mulup ke mme delaŋ zeme mka petapme toti ewe Galili tundua ganzenan negak mepme am sambeyaŋ ek ekti kot ondekti bembuluŋ tapme egaŋ Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ zemzikat indammge.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Tadiindoneti toti met Alipiasiyet nemuŋaŋ Liwai takis mânep mkaen totati mulup tapmme ekti zeye, “Geŋ kopmane medi.” Zeme keyegak mulupmaŋ bee pem wati toti koge.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Koti Zisas aikme ilinsakwep meti mkaŋan pataŋ zewien. Âpme Zisasiyaŋ egalen mkaen ke moti meu tatnime am takis mânep timti butnaŋ kambuŋaŋmak ilinaŋgat matimtemien ekŋen ma am yomtoŋ ekŋenmak Zisas ikŋaŋgat nemuŋane ilinsakwep keyegak motati tu meu tatnimambien.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Mme Palisi ekŋengalen maŋgeengatnaŋ an zikat indanda notnaŋaŋ meti Zisas nembaŋaneyet indayaŋkwesiwien, “Kwilekiyet Zisasiyaŋ tu meu am yomtoŋ ma an mânep takis butnaŋ kambu matip ekŋenmak pi tati tatnin?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Tazeme Zisasiyaŋ nâmti pigok diindoye, “Am zawatpiŋ ekŋenaŋ doktamagen ku mamelip, zawatmak ekŋenaŋgut doktamagen mamelip. Sepem kegogak neŋ wan am ilinaŋgat nâme teŋ mambein ekŋen indatitiyet ku toban. Am yomtoŋ ekŋen yominangatnan gilik zemti indatitiyelen toban.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Zuda am ilinaŋgalen set Kawawaŋgat sesewatsasâti tu meu mee manzemkulumpemmatatemien. Kegogak kan ŋengat Zân tu zululut anmak Palisi ekŋengalen nembayaŋ meu zemkulumpemti tapme am notnaŋaŋ Zisasmagen koti yaŋkwesiwien, “Zân tu zululut anmak Palisi ekŋengalen nembaŋineyaŋ meu zemkulumpemti matalip âtnaman gâlen nembayaŋ kegok eneyet ku mip?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ ekŋenmak talapgapmti ekŋenaŋ oloŋen mti tu meu zemkulumpemti belak ku talip. Âpme neŋ an ŋenaŋ mge keboŋak an keyaŋ imbiŋaŋmak bet butete kanan beme notnane meuyet indamandame koti meu ninipiŋ belak ku matalip, ekŋenaŋ tu meu nimwiaŋti oloŋen mamip.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Yaŋ maneti kan daŋgome an ke notnanemak tatnepeme kasa ekŋenaŋ kot mandamti mepme kan keyet kembeŋ mti tu meu ninipiŋ ŋep zemkulumpemti tabep.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Mka tokan tuŋgupmanen etimbembeŋaŋ alakŋaŋ atimti ku weyaŋ bek. Weyaŋsât tapmnepemane egaŋ bululuŋ zemtobodak. Keyepmti alakŋaŋ etaŋaŋ mpemane dolakŋaŋ kaliŋaŋ tadak keboŋ.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Ma am ŋenaŋ siŋgapoŋ sâŋsâŋ busât selik telepmaŋen bunak beme pululuk zemti mulatnak. Keyepmti selik alakŋanen bunak beme egaŋ epeepiŋ; dolakŋaŋ zinak!”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Sabat tagoŋgo kan ŋengat Zisasmak nembaŋane ekŋenaŋ set wit mulup tuŋgupmaset meti Sabat tagoŋgo kan keyet keŋan kwileki ŋen ku mimiyelen zenzeŋaŋaŋgut nembaŋane ekŋenaŋ mepmambe wit katnaŋ notnaŋ belinaŋ tapmâtâtnimepmambien.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Âpme Palisi ekŋenaŋ indikti Zisasiyet pigok yaŋkwesiwien, “Zisas, pi ekbak, nembandine ekŋenaŋ Sabat tagoŋgo kangalen set bembeŋaŋ notnaŋ pi kwilekiyet taaŋgosoip?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Zeme nâmti Zisasiyaŋ pigok indayaŋkwesiye, “In yeŋsokŋ Dewit ma anene meuyet olati meluwaŋ ku mimiŋaŋ mbien. Ke papiaen muluwaŋ mimiŋaŋ e in ku mamaiŋ nâip?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Abiatayaŋ sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ maŋge kan keyet amobotnaŋ Dewilaŋ Kawawaŋgalen sesewat mkaen moti Kawawaŋgat zikatnan nupmamaŋ bembeŋaŋ ke mnimti anene notnaŋ indame nimbien. Nupmamaŋ ke am belakŋaŋaŋ ku manimtemien. Sâpe sâpe bumbu an ekŋenaŋ etaŋ matimnimtemien keyaŋgut ekŋenaŋ meuyet penaŋ gakimti kileŋ ke anene timkotindame nimbien.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Zet zapat ke mimindamti zeye, “Amgapmti Kawawaŋaŋ Sabat tagoŋgo kan ke mme sokbeye. Wa Sabat tagoŋgo kan keyepmti Kawawaŋaŋ am ku indaweyaŋge.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Angat Nemuŋaŋ neŋ Sabat tagoŋgo kan ma kwitnaŋ kwitnaŋ sambe wein kapiyelen Amobotnaŋin mayap.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?