Romanos 7

MXPNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mee mɨguꞌuktøjktɨ, meets mnɨja̱ꞌwɨp sa̱ ja kutujk wya̱ꞌa̱ñ, jøts mnɨja̱ꞌwɨp jøts ku ja ya̱ ja kutujk tmøøtꞌaty ja møkꞌa̱jtɨn ku ja̱a̱ꞌy ja̱a̱gya̱ yjujkyꞌa̱ttɨnɨm.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Ku nꞌukpɨkta̱a̱jkɨnt, ku tuꞌuk ja tøꞌøxyøjk yꞌamajtskꞌaty, kutujkøjxpts ja tmøøtꞌamajtskꞌaty ja ñɨya̱a̱ꞌy pønɨ ja̱a̱kjujkyꞌa̱jtpnɨm jaꞌ; kuts ja yꞌøøky ja ñɨya̱a̱ꞌy jøts ja nayɨdeꞌen ja kutujk ñɨwa̱ꞌa̱chɨ, ku yꞌøøky pøn ja yꞌity møøt yꞌamajtskꞌaty.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Kuts ja tøꞌøxy jaduꞌuk ya̱a̱ꞌdyøjk tꞌadsøy jam ja ñɨya̱a̱ꞌy yjajujkyꞌatynɨm, pøkyts ja tyumpy; kuts ja kyuꞌøøgyɨ, nɨwa̱a̱jtsɨp ja kutujk jaꞌ, øy ja møøt jaduꞌuk ja ya̱a̱ꞌdyøjk yꞌamajtskɨt, jøts kaꞌap ja pyøkyɨ.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Jadeꞌents mee mɨguꞌuktøjk ɨdøꞌønmɨdɨ pønɨ nɨwɨneꞌen ja Cristo mjaꞌatyɨdɨ, myiknɨwa̱ꞌa̱tsꞌa̱jtnɨyɨp meets ja Moisés kyutujk, tøxɨ mee ñamyayɨ kuꞌøøky mdañ ku ja pøky tø wyɨndɨgøy jøts ja wenkpɨ xpadøkɨdɨ. Ja Cristo meets ɨxya̱m mjaꞌa̱jtnɨyɨdɨp pøn jujkpyøjk xemɨkøjxp, jaꞌagøjxp ja yja̱jty jøts jadeꞌenꞌampy nmɨduꞌunɨndɨt ja Dios.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Ku adøm yꞌijty pøky yꞌagujkp ndsɨna̱a̱ꞌyɨmnɨmdɨ, jøts ja kutujk jaꞌ ja wya̱ꞌa̱ñ jøts ja tyikjɨnaxy adøm ja ngaꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, ku ja ngabaduꞌuñɨndɨ jøts ja nɨti nɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn xkadukjøpꞌijxyɨndɨ.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Ɨxya̱mts tø xnɨwa̱a̱jchɨm jaꞌabɨ kutujk, tø ja ñamyayɨ nguꞌøꞌjkyɨm jøts ja tø xukꞌɨxma̱jchɨm ja myøkꞌa̱jtɨn; jøts adøm tø nꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøꞌømyɨndɨ, tuꞌugyɨts nmɨduꞌunɨnt ja Dios jøts ja yꞌEspíritu Santo ja jemy jujkyꞌa̱jtɨn xukmɨꞌejtɨnt midi xemɨkøjxp, jøts kaꞌap jaꞌabɨ møja̱a̱ꞌgyutujkɨn xꞌukꞌanaꞌamnandɨt midi yꞌijty nbaduꞌuñɨndɨp.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 ¿Wa̱ꞌa̱nɨm jøts ku ja kutujk pyøkyɨ? ¡Kaꞌap! Ku jeexyɨp ja kutujk kyaꞌity, kaꞌ øts jeexyɨp nnɨja̱wɨ ti pøkyꞌa̱jtp, ku ja jeexyɨp tkanɨgajpxy kudam ja pyøkyɨ ku ja nmɨguꞌuk pyɨkta̱ꞌa̱ky njanchpøkwa̱ꞌa̱nxant.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Jaꞌagøjxpts ja pøky tø myøjtøkɨ jøts ja myøjꞌaty. Pønɨ sa̱ ja kutujk yjaꞌaneꞌemy jadeꞌents øts ja nnɨja̱wɨ midiꞌibɨ kaꞌøy, jøts øts ja jɨnaxy nduñ sa̱m øts yꞌijty ngaꞌadɨꞌɨch ku øts ja kutujk nganɨja̱wɨnɨm. Ku ja kutujk kyaꞌity, kaꞌats ø nnɨja̱wɨ midi pøky.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Tø øts jadeꞌen njaty ku ja kutujk kaꞌ nnɨja̱wɨnɨm, tøøp ø nja̱wɨ nꞌadɨꞌɨch, kaꞌ nja̱wɨ ja pøky. Kuts ø tø nnɨja̱wɨ sa̱ kutujk yꞌaneꞌemy, jøts øts ja nbøky nja̱wɨ yja̱a̱ktyimyajada̱kꞌadɨꞌɨch, jøts øts ja kawɨndem pa̱a̱dyɨm xukꞌijxy ja øyꞌa̱jtɨn ja kunuuꞌkxɨn.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Wɨmbet øts ja nduñ sa̱ ja yjaꞌaneꞌemy, midiꞌibɨk øts ɨdøꞌøn xukpa̱a̱tp ja øyꞌa̱jtɨn, tø øts ja neꞌegɨ xyikpøkpyety.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ja pøky neꞌegɨ na̱nkmyøjtøjkɨyɨp pønɨ sa̱ ja kutujk yꞌaneꞌemy jøts øts ja wɨnꞌøøꞌnɨn tø xmøꞌøy. Nay ja kutujk øts jadɨgojk xanɨka̱jpxp ja oꞌjkɨn tɨgøꞌøyɨn.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Ja kutujk, øy jaꞌ, jøts øy wa̱ꞌa̱ts yikutuky nayɨdeꞌen, øyꞌa̱jtɨngøjxp tɨyꞌa̱jtɨngøjxp yikutuky.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Jøts pønɨ øy tam ja kutujk, ¿sudsots øts ja xpayøꞌøy, jøts øts ja ñamyayɨ xukꞌejxnɨ ja oꞌjkɨn tɨgøꞌøyɨn? Jøts øy ja kutujk, ja pøky øts jadeꞌen xyikꞌejtnɨp øøky tɨgøy, kaꞌ ti jøpꞌejxɨn, jøts øts ja jadeꞌen xuknɨja̱wɨ jøts ku jaꞌ pyøkyɨ; tamɨbøkɨ midi øy, jøts øts ja kutujk jadeꞌen xuknɨja̱wɨ jøts ku ja pøky nɨ sudsoꞌampy kyaꞌøyɨ.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Jøts nnɨja̱ꞌwɨndɨp adøm jøts ku ja kutujk Dios tjaꞌajɨ. Jøts pojkpɨtumbɨja̱a̱ꞌyꞌa̱jtp øts, jadeꞌenꞌampy øts ja pøky xmɨmajada̱ꞌa̱ky.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Kaꞌ øts nja̱ꞌgyukɨ pø ti ø xja̱jtp, tum jɨwɨmbejts ø nduñ, kuts ja njatunwa̱ꞌa̱ñ midi øy, ja kyaꞌøybɨ øts neꞌegɨ xmɨmajada̱kp midi njagatunwampy.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Kuts øts ja nduñ ja kaꞌøybɨ midi njagawampy, jadeꞌengøjxp nnɨja̱wɨ ku ja kutujk yꞌøyɨ, jaꞌabɨ kutujk kaꞌaxɨ tyikutuky jøts jaꞌabɨ nduꞌunɨnt.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Kidi øtsɨp ja køꞌøm ñamyayɨ jadeꞌen ndyimyjatumpy, ja pøky jadeꞌen adøtsp midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Nnɨja̱ꞌwɨp øts sa̱ ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn yikjagyepy, nɨwɨneꞌen ja kaꞌøyꞌa̱jtɨn kyayikmøødɨ; njatsøkyꞌajtpy øts jøts ja øybɨ nduꞌunt, nɨ kaꞌapts øts ja nduñ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Kaꞌ øts ja øybɨ tsujpɨ nduñ midi njatsøjkpy, tum ja kaꞌøybɨ ø ndunꞌadɨchpy midi njagatunwampy.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Kuts øts ɨdøꞌøn ja nduñ jadeꞌen midi ø ngatsøjkpy, kaꞌap øts ja køꞌøm ndsøkyøjxp nduñ, pø ja pøkxyɨ øts ja jadeꞌen xuktump midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Jadeꞌen njaty ngubety, ku øts ja njatunwa̱ꞌa̱ñ midi øy midi tsuj jøts tum ja kaꞌøybɨ ø ndumpy.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Wa̱mp øts nꞌa̱m njotp jøts ku øts ndsojkɨ ja Dios kyutujk;
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 kuts ø køꞌøm nnayꞌijxyɨ, jøts ø nja̱wɨ jøts ku ja ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn kaꞌap jadeꞌen ttsøky sa̱m ø njawɨnmay, ja pøkyts ɨdøꞌøn xuktump midi ø nnɨkøjxpꞌajtpy, jøts jaꞌ ø xkamajtstutp jøts ja øybɨ nduꞌunt.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra