Romanos 4

MXPNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ¿Ti adøm nꞌa̱pteetyꞌamøj Abraham tyuun jøts Dios ja ojts kyupikyɨ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ku jeexyɨp ja Abraham jaꞌagøjxp ja Dios kyupikyɨ ku ja wyɨnaty tø ttuñ tigati, nadyamøjɨyɨpts ja jeexyɨp.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Yɨdeꞌents jap nøkyɨjxpy wya̱ꞌa̱ñ: “Ojts ja Abraham tjanchja̱wɨ ja Dios, jaꞌats ja Dios yꞌøyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ jøts ja ojts tkupiky.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Ku pøn øy ti tunk ttuñ jøts ku ja yikmɨjuy, ja tyunkts ja yiknɨmɨjuꞌuyɨp, kaꞌap ja nɨñamyayꞌa̱tɨ tpa̱a̱ty, jaꞌ ja kyudøjkɨp ku ja tø tyuñ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Pønts ja tunk tkadaꞌødyøjkɨp ma̱ Dios, øy ja ti tjagatuñ, jøts ku ja jaꞌayɨ tjanchja̱wɨ ja Dios ku ja pojkpɨtumbɨ ja̱a̱ꞌy ja tpojkpɨmeeꞌkxy, jaꞌayɨ ja Dios tyajotkujkꞌajtpy ku ja tjagyepy ja janchja̱ꞌwɨn, jøts ja tmayꞌaty jadeꞌen ku ja tkupiky.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Nayɨdeꞌen ja David ojts wya̱ꞌa̱ñ ku ja ojts tnɨgajpxy sa̱ ja ja̱a̱ꞌy xyonda̱ꞌa̱ky pøn ja Dios kyupijkpy, jøts ja kaꞌ tmøjpɨkta̱ꞌa̱ky pønɨ sa̱ ja ja̱a̱ꞌy tø yꞌadɨꞌɨch.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Nekɨm jaꞌ pøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm pyojkpɨmeeꞌkxpy.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 ¿Jaꞌayɨ døꞌøn nugo jadeꞌen nekɨm tꞌejxtɨp pøn ttundɨp ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp, uk nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn jaꞌamɨdɨ pøn tkatundɨp ja ejxpajt? Nnɨja̱ꞌwɨndɨpts jøts ku ja Abraham jaꞌagøjxp ja Dios ojts kyupikyɨ ku ja jaꞌayɨ tjanchja̱ꞌwɨ.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 ¿Juunɨts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yikupɨjky? ¿Tø wyɨnaty ja Abraham jawyeen ja ejxpajt yikpɨkta̱a̱jkɨ, uk kaꞌanɨm? Kaꞌanɨmts ja wyɨnaty ttuñ ja ejxpajt.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Oojknɨm ja Abraham ojts yikpɨkta̱a̱jkɨ ja ejxpajt ku ja ojts yiktsuky ja ñeꞌkx, ejxa̱ꞌa̱n ja wya̱ꞌa̱ñ jøts ja yiknɨja̱wɨ ku Dios ja tø kyupikyɨ yjanchja̱ꞌwɨngøjxp. Jadeꞌents ja Abraham ttunjøpɨyɨɨꞌñ, jøts ja nayɨdeꞌen nɨdukɨꞌɨyɨ janchja̱ꞌwɨngøjxp yikupøktɨ øy ja tmøøtꞌa̱ttɨ tkamøøtꞌa̱ttɨ ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Janch jadeꞌen ku ja Abraham ɨdøꞌøn kyudanaabyɨꞌa̱jtp pøn ja ejxpajt tmøøtꞌa̱jttɨp, kidi jaꞌagøjxpɨp ja jaꞌayɨ ku ja tø yiktuꞌunxɨdɨ ja ejxpajt. Jadeꞌenꞌampy ja tijy jøts ku ja tpaꞌejxtɨ, jøts ja nayɨdeꞌen tjagyaptɨ ja janchja̱ꞌwɨn sa̱ ja Abraham, ku ja wyɨnaty kaꞌanɨm ja ejxpajt yiktuꞌunxɨ.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Jadeꞌen ja Dios wya̱nda̱ꞌa̱ky, jøts ja Abraham møøt nɨdukɨꞌɨyɨ wɨneꞌenɨn ñajtskaꞌaxɨdɨ yikmoꞌodɨt amuum ja na̱a̱jx ka̱jp wɨneꞌen yꞌity na̱xwiiñ; kajaꞌagøjxpɨpts ja wa̱nda̱ꞌa̱ky ojts yikpɨkta̱ꞌa̱ky jadeꞌen ku ja kutujk ja wyɨnaty kaꞌpxy tø tpaduñ ja Abraham, pø jadeꞌenꞌampyxɨ ja jadeꞌen ku Dios ja tjanchja̱ꞌwɨ, jøts jaꞌ ja wyɨnaty tø tyagupikyɨ.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Jøts ku jeexyɨp jaꞌayɨ yikupøktɨ pøn tpadundɨp ja Moisés kyutujk, jøts jaꞌayɨ jeexyɨp yikmoꞌodɨ ja Dios yꞌøyꞌa̱jtɨn, kaꞌats jeexyɨp tyuñ ja janchja̱ꞌwɨn, jøts nɨ ja Dios jeexyɨp ja wya̱nda̱ꞌa̱ky nɨti kyawa̱ꞌa̱ñ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Pø tɨɨdyumpxɨ ja kutujk; ma̱ts ja kutujk kyaꞌity, kaꞌap jam ti yikmɨdundɨgøy, jabɨ nɨti anaꞌamɨnxɨ jam.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Jadeꞌenꞌampyts ɨdøꞌøn Dios ja twa̱nda̱a̱jky jaꞌagøjxp ku ja janchja̱ꞌwɨn ojts tꞌixy, jøts ja tmayꞌa̱tt nɨdukɨꞌɨyɨ pøn nayɨdeꞌen ja janchja̱ꞌwɨn tjagyajp sa̱ ja Abraham. Kidi jaꞌap ja Dios tyamɨwa̱nda̱a̱jkɨ ja yꞌøyꞌa̱jtɨn pøn tpadundɨp tkabadundɨp ja kutujk, pø jaꞌaxɨ tyamɨwa̱nda̱a̱jkɨ pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Dios sa̱m ja Abraham ttunjøpɨyɨɨꞌñ. Jadeꞌents ɨdøꞌøn ja tpa̱a̱ty, jaꞌ ñamyayɨ tnɨguba̱jkꞌa̱jtp ku ja jadeꞌen ojts tjanchja̱ꞌwɨ ja Dios, jøts jaꞌ adøm ñamyayɨ ndeetyꞌa̱jtyɨndɨp
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 jam Dios wyɨngujkp, pø nayɨ Diosxɨ ja yjanchja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ku wya̱ꞌa̱ñ ja Dios kyajpxy: “Tø me nbɨkta̱ꞌa̱ky møja̱a̱ꞌyꞌa̱jtpɨ o ma̱ꞌet o ma̱ga̱jp.” Janch møj ja Dios, øy ja tyikjujkpyøkt pøn tø yꞌooꞌknɨ tyɨgøøñɨ, jøts nayɨdeꞌen tna̱nkyꞌijxyɨ o ti pɨkta̱ꞌa̱ky midi kaꞌejtpnɨm.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Øy kaꞌap ti jøpꞌejxɨn, kaꞌap ti wɨnma̱a̱ꞌñ, ojtsts ja Abraham ja tjanchja̱wɨ jøts yjøpꞌijxpy jaꞌ, xjats ɨdøꞌøn ja jadeꞌen may ja̱a̱ꞌy ñamyayɨ tnɨguba̱jkꞌaty sa̱ uꞌnkteety yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tnɨdeetyꞌaty, jadeꞌen sa̱ døꞌøn Dios ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨ ku ja wya̱a̱ñ: “Janch may ja mꞌuꞌnk mꞌuna̱ꞌjk xpa̱a̱tt.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Magøꞌpxy ja Abraham wyɨnaty ja yjumøjt jøts kaꞌap ja sa̱ tijy, amuum ja tꞌajotꞌaty øy ja ñɨdøꞌøxy Sara ja møøt tø yjamøja̱a̱ꞌyɨnɨdɨ, kaꞌap ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tꞌukpa̱tnɨdɨt.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Kaꞌap ja sa̱ tijy, kaꞌap ja tkaꞌøyja̱ꞌwɨyɨ ja Dios wya̱nda̱ꞌa̱ky, neꞌegɨ ja amumjoojt tpɨkta̱a̱jky ja yjanchja̱ꞌwɨn jøts ja tmøja̱wɨ tkunuuꞌkxyja̱wɨ ja Dios,
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 jøts ja tuꞌugyɨ tjøpꞌijxy jadeꞌen jøts ku Dios tjagyepy møkꞌa̱jtɨn, jøts ja ttuꞌunt jadeꞌen sa̱ ja wya̱ꞌa̱ñ.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Jadeꞌenꞌampy ja Dios ja ojts kyupikyɨ ku yꞌijxyɨ jøts ku myajada̱ꞌa̱ky ja yjanchja̱ꞌwɨn.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Jøts ku døꞌøn Dios ja jadeꞌen tkupɨjky ja yjanchja̱ꞌwɨn, kidi ja Abrahamɨp ja jaꞌayɨ kyupøjkɨp jøts ja jadeꞌen yikjaadyañ;
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 pø nayɨdeꞌenxɨ adøm ja xkupɨjkyɨm ku adøm ja Dios Teety njanchja̱ꞌwant. Pø jaꞌaxɨ tø tyikjujkpyiky jadɨgojk xemɨkøjxp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo,
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 pøn ojts yikøyaky jøts yꞌookt adøm nbøkyøjxp, jøts jadeꞌengøjxp ojts xemɨkøjxp yjujkpyiky jadɨgojk jøts adøm nyikupøjkɨnt jam Dios wyɨngujkp.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra