Mateus 27

MXPNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Xjats ku yjøpyꞌa̱jty, jøts ja teetywɨndsøndøjk møøt ja israelɨt møja̱a̱ꞌdyøjktɨ ojts ja tkajpxyꞌa̱ttɨ, jøts ja tuꞌugyɨ tnɨwɨnma̱a̱ꞌyɨdøø jøts ja tyikꞌooktɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Xjats ja køwɨɨñ tyiknøjkxtɨ jøts ja yiktagødøkɨyɨɨꞌñ ja Poncio Pilato, pøn jam wyɨnaty wɨndsønꞌa̱jtp.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Jøts ku ja Judas ojts tꞌixy, pøn tkøya̱jkp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm, jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tø yiktaguwa̱a̱ꞌnɨñɨ ja oꞌjkɨn, jaꞌats ja ojts jadɨgojk tsaachkuwɨnmayɨ jøts ja tyikwɨmbijty ja meeñ eeꞌpxma̱jk tum pla̱tɨ, jadeꞌen ja tkømøøy jadɨgojk ja teetywɨndsøndøjk jøts ja israelɨt møja̱a̱ꞌdyøjktɨ,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Wɨnets ja Judas tnajtswøjɨyɨɨꞌñ ja meeñ jap tsa̱ptøjkjøtpy, jøts ja chøøꞌñ jøts ja ñijkxy nayuktsuujmɨbɨ.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Jøts ja teetywɨndsøndøjk tkonjøꞌktøø ja meeñ jøts ja wya̱ndøø:
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Jøts ja nay jatyɨ tkajpxyꞌa̱jttøø, tyiktunkpa̱a̱twa̱ꞌa̱ndɨ ja meeñ jøts ja ttajuꞌudyɨt na̱a̱jx jøts yꞌøyɨt jaduꞌuk ka̱mɨ sa̱ntɨ ma̱ ña̱xøkɨdɨt ja ja̱a̱ꞌy pøn tsoꞌondɨp abikya̱jp. Campo del Alfarero, jaꞌ ja na̱a̱jx xyøøw.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Jaꞌagøjxpts ɨxya̱mba̱a̱t ja na̱a̱jx yiktijy Nɨꞌjpkya̱m.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Jadeꞌents ja Jeremías ja yꞌayuujk tyɨɨy ku ja Dios ja wyɨnaty yɨdeꞌen jekyɨp yikwa̱ꞌa̱ñɨyɨ: “Jøts ja tnɨxa̱jɨdøø ja meeñ eeꞌpxma̱jk tum pla̱tɨ (jaꞌ ñɨmeeñ midi ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy ja wyɨnaty tø pyɨkta̱a̱jkxɨyɨ),
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 jøts ja ttajuudyøø ja na̱a̱jx, jadeꞌents øts ja Dios Teety xnɨma̱a̱y.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jøts ɨdøꞌøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ja̱a̱ꞌy yiknøjkxɨyɨ jam øyikutujkpɨ wyɨngujkp, jøts ja yɨdeꞌen tyɨɨbyøjkɨyɨ:
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Jøts ku ja teetywɨndsøndøjk kya̱jpxjøꞌktøø møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, jantyimyꞌøøꞌndɨp ɨdøꞌøn jaꞌ, jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tkidyimyꞌadsøy.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyøø:
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kaꞌap yꞌadsøy; jaꞌats ja yikutujkpɨ ñɨgyuma̱a̱p yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ jøts kaꞌap ja yꞌukta̱a̱bya̱tnɨ.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Jadeꞌents ɨdøꞌøn ja yikutujkpɨ txumɨkostrumbrɨꞌaty ku xøøw tyuñɨ, jøts ja tuꞌuk tyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsimy ja tsumyja̱a̱ꞌy, ja mayja̱a̱ꞌy ja køꞌøm twɨꞌejxtɨp, pønɨ pøn ja chojktɨp jaꞌats ja yikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsømdɨp.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Jamts ɨdøꞌøn tuꞌuk ja tsumyja̱a̱ꞌy wyɨnaty, Barrabás ja xyøøw. Tyimyjanɨja̱wɨ jaꞌ ku ja møj tundɨgøøbyɨ;
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 jøts ku ja ja̱a̱ꞌy ñamyujkøjxɨdøø, wɨnets ja Pilato yiktɨɨy:
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Tøts ja wyɨnaty tnɨja̱wɨ ja yikutujkpɨ jøts ku ja jaꞌagøjxp tkøya̱ktɨ ku ja nawyɨna̱xɨ tja̱wɨdɨ.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ɨxam ja Pilato wyɨnaty chøønɨ kyutujkta̱a̱jkjotp, ku ja ñɨdøꞌøxy ñɨma̱a̱jyøø: “Ti yø øyja̱a̱ꞌy tø xanɨbøjkɨñɨ; majtstuꞌut, janch wenk ø nguma̱a̱y tsuꞌuuy yøꞌøgøjxp.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Jøts ja teetywɨndsøndøjktɨ møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ ojts ja ttukmɨbøktɨ ja mayja̱a̱ꞌy jøts ja tꞌamɨdoꞌodɨt jøts wan tꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsimy ja Barrabás, jøts yꞌookt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Xjats ja yikutujkpɨ ja jadɨgojk ñɨma̱a̱jyɨdøø, jøts ja ojts tyiktɨɨy:
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Jøts ja Pilato tja̱a̱ktyiktɨɨy:
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Xjats ku ja Pilato ojts tꞌixy jøts ku nɨsudsoꞌampy kyaꞌøyɨ, neꞌegɨ jɨnaxy ja ja̱a̱ꞌy tseenɨ moꞌtsnɨ yꞌadøtsnɨdɨ, wɨnets ja nøø ja ojts tꞌatsna̱nkyɨꞌɨyɨ, jøts ja kyøbujy jam mayja̱a̱ꞌy wyɨngujkp, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ:
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Xjats ja ja̱a̱ꞌy nɨdukɨꞌɨyɨ yꞌadsoodøø:
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Xjats ja Pilato tyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsɨɨmy ja Barrabás; jøts ja ojts tnɨꞌaneꞌemy jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yikwopt, jøts ja ojts tkøyaky jøts wan tyikruspattɨ.
26 — ausente —
27 Jøts nay jaꞌ ja syolda̱dɨ tyiknøjkxtøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam kutujkta̱a̱jk agøꞌøm, jøts ja jam ojts twa̱a̱mujkøxtɨ nɨdukɨꞌɨyɨ ja solda̱dɨ, jøts ja ojts tnabejkɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Jøts ja wyet ja ojts tjajnɨdɨ, jøts ja tsa̱jpts wet ja ttanɨjandøø,
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 jøts koronɨ ja ojts ttagujandɨ tum kujp awiity jaꞌ, jøts ja kipy ja ttagøka̱jpɨdøø yꞌaga̱ꞌngyøjøꞌøm. Wɨnets ja twɨnguxanaadyøø jøts ja ojts tjanchaxeꞌektɨ, yɨdeꞌen ja tnøjmɨdɨ:
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Jøts ja tnɨtsujɨdɨ, jøts ja jamyɨ tnɨxa̱jɨdɨ ja kipy jøts ja ttaguwojpjøꞌøktɨ.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Xjats ku ja jadeꞌen tꞌuktaguya̱jtøø, tꞌuknɨxektøø tꞌuktaxektøø, wɨnets ja ttanɨjanduttøø ja tsa̱jpts wet jøts tpɨkta̱a̱jkɨdɨ jadɨgojk ja kyøꞌøm wet. Jøts ja tyiknøjkxtɨ jøts ja kyɨruspatt.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Tyimyꞌɨxam wyɨnaty tø choondɨ ku ojts tpa̱a̱ttɨ tuꞌuk ja̱a̱ꞌy pøn kuga̱jpꞌa̱jtp Cirene, Simónꞌa̱jtp jaꞌ; jaꞌats ja ojts ttaguwa̱nɨdɨ jøts ja ttsøøjmɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kyɨrus.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Jøts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yja̱ꞌttøø ma̱ ja et txøøwɨ Gólgota, midi yɨdeꞌen ayuujk pɨdsøømp: Ooꞌkpɨ Kyuba̱jk Pa̱jk.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Jamts ja tmøødyɨ ja vino adaamuky møøt ja ujts ta̱ꞌa̱m nøø; kuts ja tja̱ꞌgya̱jpy xjats ja nɨkaꞌap tꞌuujky.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kuts ja wyɨnaty tø tyikruspajtnɨdɨ, wɨnets ja solda̱dɨ tnɨguya̱jtɨdøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyet, jøts ja ojts twejtswa̱ꞌkxtɨ. Jadeꞌents ja Dios kyugajpxy tyimdyɨy ja yꞌayuujk ku ja wya̱a̱ñ: “Tø øts nwet ja xwejtswa̱ꞌkxɨdɨ, tø ja tnɨguya̱ttɨ jøts ja tꞌejxtɨ pøn uktaja̱ꞌa̱tɨp.”
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Wɨnets ja jamyɨ yꞌɨxa̱ktøø jøts ja tꞌejxꞌetwa̱ꞌa̱ndɨ.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Jøts ja jam yꞌaguba̱jkp ojts tkøxja̱jyɨdɨ ja letrɨ midi wa̱mp jøts ti tyukuꞌoꞌjkɨdɨp. Yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ: “Ya̱ꞌa̱t ɨdøꞌøn txøøwꞌa̱jtp Jesús, israelɨt ja̱a̱ꞌy wyɨndsøndɨ.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Namajtsk møj maaꞌtspɨ ja ojts tmøøtkruspety, tuꞌuk yꞌaga̱ꞌngyøjøꞌøm jøts tuꞌuk yꞌana̱jkyøjøꞌøm.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Jøts ku jam pøn ñaxy tum wenk ja myɨgajpxyɨ, tum kuba̱jkwɨbejttɨp jaꞌ,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 jøts ja wya̱ꞌa̱ndɨ:
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Nayɨdeꞌen ja tyaxejkmɨyɨ ja teetywɨndsøndøjktɨ ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, ja fariseotøjktɨ, jøts ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ, yɨdeꞌen ja agøꞌømyɨ ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 ―Tø wyenkpɨ tyiktsøꞌøky, kaꞌats tjaty jøts køꞌøm ña̱nkchoꞌogɨt. Pønɨ janchts ku ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy tjanchwɨndsønɨdɨ, wan jam tꞌukwɨnaky kruskøjxp, jaanɨmts ɨdøꞌøn njanchja̱ꞌwant.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Pø Diosxɨ yꞌajoojtɨp; wants ɨnet ɨdøꞌøn tꞌukpɨdøkɨyɨ jøts kyayikꞌoogɨt, pønɨ janch ku ja yjanchøkyɨ; tøxɨ yø køꞌøm wya̱ꞌa̱ñ jøts ku yø Dios Uꞌngɨ.
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ja maaꞌtspɨba̱a̱t ja nayɨdeꞌen yjanchkaꞌukꞌømyɨga̱jpxmɨyɨ midi ja jam wyɨnaty møøt tø kyɨruspety.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Wɨnets ja et kyoodsɨyɨɨꞌñ kujkxyøøw, jøts møj wɨnakxyøøwnɨm yja̱jta̱a̱jky jadɨgojk.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Jøts nay jatyɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús møk wya̱ꞌa̱ñ:
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ojts ja wɨna̱a̱gɨn tmadowdɨ pøn jaty jam wyɨnatyɨ, jøts ja ñømdøø:
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Wɨnets ja jatyɨ nɨduꞌuk putyɨ tꞌatskøøñ tuꞌuk ja tanøxeꞌjts, jøts ja ojts ttabadijy ja vino ta̱ꞌa̱m, wɨnets ja kipy jøpꞌa̱m tkøxkøøñ, jøts ja ojts ttaꞌagonjɨꞌɨky jøts ja txeetst.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Yɨdeꞌents abiky wya̱mɨdøø:
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jadɨgojk ojts møk ja yꞌayuujk pyɨdsimy, jøtsnɨm ja yꞌoꞌjky.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Wɨnets ja møj tsa̱ptøjk awejtstuk nay jatyɨ tyakøꞌøtsɨyɨɨꞌñ, kuba̱jkp ja kyøꞌøtsꞌa̱wɨyɨɨꞌñ jøts ja okꞌa̱m kyøꞌøtskɨda̱a̱jky. Jøts ja ujx ña̱jxy jøts ja tsa̱a̱ kyuꞌkxꞌa̱wɨgyɨjxy,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 ojts ja ooꞌkpɨ nɨpots may yꞌawa̱ꞌa̱ch; jujkpyøjktɨba̱a̱t ja ooꞌkpɨdɨ pøn wyɨnaty ja Dios tø tjanchja̱wɨdɨ ku ja yjujkyꞌa̱jttøø.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Jøts ja pyɨdsømdɨ jap yjutjøtpy ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø yjujkpyiky jadɨgojk, jøts ja kya̱jptøjkɨdøø jam Jerusalén midi ja Dios kyunuuꞌkxkya̱jpꞌajtpy, ma̱ mayja̱a̱ꞌy ja ojts yꞌijxyɨdɨ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Xjats ku døꞌøn ja capitán pøn jaty ja jam wyɨnaty møøt tꞌejxꞌity ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, ku ja ojts tꞌejxtɨ jøts ku ja ujx ñaxy jøts tukɨꞌɨyɨ sa̱ jaty ojts yjaty, jøts ja yjadyimchøꞌjkɨdøø, yɨdeꞌen ja wya̱ndøø:
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Jøts ja maadyøꞌøxyøjk jam wyɨnaty aꞌejxujktɨp jagam, tum jaꞌ pøn jam wyɨnaty Galilea tø tpadsoondɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, jøts pøn jaty ja wyɨnaty tø pyudøkɨyɨ.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ja María Magdalena døꞌøn jam, jøts jaduꞌuk ja María pøn ja Jacobo tya̱a̱gɨp møøt ja José, jøts ja Zebedeo ñɨdøꞌøxy.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Xjats ku ja et yjooꞌxnɨ jøts kyoodsɨwya̱nɨ, wɨnets myiiñ tuꞌuk kumeeñ ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jtp José, jam ja kyuga̱jpɨ Arimatea, jøts nayɨ tø døꞌøn ja wyɨnaty tpabøjkɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjaꞌ.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Jaꞌats ojts tꞌatsꞌixy ja Pilato jøts ja tꞌamɨdøøy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ñɨneꞌkx. Jøts ja Pilato ja ojts tyikutuky jøts wan tyikømøꞌøy.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Wɨnets ja José ja tꞌaxa̱jøø, jøts ja wa̱ꞌa̱ts wet ja ttaꞌabijty,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 jøts ja tꞌatspɨkta̱a̱jky jam ooꞌkpɨ jutjotp midi ja wyɨnaty tø tyimyikjemyꞌøyɨnɨm. Køꞌøm jap yꞌuktøkɨwya̱ꞌa̱ñ ma̱ ja tsa̱a̱ jut jam. Xjats ku ja møj tsa̱a̱ ja tuꞌuk tꞌuktaꞌagɨɨña̱a̱ ma̱ ja yiknɨdøkɨ, jøts ja ojts ñøjkxnɨ.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Nay ɨxam ɨdøꞌøn ja wyɨnatymɨdɨ ja María Magdalena møøt jaduꞌuk ja María, jam ja wyɨnaty chøønɨdɨ jam ooꞌkpɨ jut agøꞌøm.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Xjats ku kyɨmjabomꞌa̱jty ku wyɨnaty tukɨꞌɨyɨ tø yikꞌaꞌejxɨgyøxnɨ, tum aba̱a̱dɨ yꞌejtnɨ ti jaty tsojkɨp ku pooꞌkxɨn xøøw, wɨnets ja teetywɨndsøndøjk møøt ja fariseotøjk ojts tꞌatsꞌejxtɨ ja Pilato,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 jøts ja tꞌatsnɨmaadyɨ:
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Paty jadeꞌen tɨgøøk xøøw xjadyimña̱nkyꞌejxꞌetɨt ja ooꞌkpɨ jut, jøts ja pyabøjkpɨtøjk kidi myendɨ koots jøts ja kidi tmaatstɨ ja ooꞌkpɨ ñɨneꞌkx ku ja tnøjmɨdɨt ja ja̱a̱ꞌy: “Tø ja tmɨmajada̱ꞌa̱ky ja oꞌjkɨn, tø ja yjujkpyiky jadɨgojk.” Kuts jadeꞌen tya̱a̱yꞌa̱ttɨt, yøꞌøts neꞌegɨ janchkaꞌukmaañɨp, neꞌegɨ kaꞌap ja jawyeembɨ ta̱a̱y.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Wɨnets ja Pilato ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Wɨnets ja ñøjkxtøø jøts ja ojts yikxon tyikꞌadujkøxtɨ ja ooꞌkpɨ jut, ojts ja tꞌaxotstɨ ja tsa̱a̱ midi tyaꞌagɨɨdyɨp jøts ja tꞌadsaadyøø, ojts ja seeyɨ tpɨkta̱ꞌa̱ktɨ jøts ja jam tyikta̱ndøø ja solda̱dɨtøjk pøn jam ejxꞌejttɨp.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra