Mateus 18
MXPNT vs ARIB
1 Ñɨñayɨ wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pyabøjkpɨtøjk ñɨmejnɨyɨ, jøts ja ojts yiktɨɨyɨyɨ:
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tya̱a̱jxɨyɨɨꞌñ tuꞌuk mutsk mixyuꞌnk, jøts ja tyikwa̱ꞌkꞌøyɨyɨɨꞌñ jaꞌ yꞌagujkꞌa̱mdɨ,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 jøts ja tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Patyts jaꞌ myøjtøkɨt jam ma̱ Dios ja kyutujk ttanɨtanɨ ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy jaꞌ pøn yikꞌayowɨm ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtp, pøn jadeꞌen nabyɨkta̱a̱jkɨp sa̱m ya̱ꞌa̱t mutskuꞌngɨn.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Jøts øy pøn pønɨ xukpøjkɨdɨp øts ja njaꞌ midi yikꞌayowɨm ja̱a̱ꞌyꞌa̱jttɨp sa̱m ya̱ꞌa̱t mutskuꞌngɨn, øts ɨdøꞌøn ja wyɨnaty køꞌøm xkupøjkp.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 ’Jøts pønɨ pøn tꞌukyikpøktyuꞌump øts ja njaꞌ pøn ø xjanchja̱ꞌwɨdɨp, neꞌegɨ ja øyɨk yꞌijty jøts ja mejyjøtpy yikuwɨbejpɨt, ku møj pa̱a̱nda̱a̱k ja yꞌukyiktayukxotsɨt.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 ¡Janch kawɨndøøp yø na̱xwiiꞌñɨt ku ja yꞌity midi ja̱a̱ꞌy tyikpøkpyajtp! Nøjkx na̱xpyɨm yø jadeꞌen, jøts ¡yjanchꞌayøøy jaꞌ pøn ja myɨguꞌuk yikpøktyundɨp!
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 ’Paty nayɨdeꞌen pønɨ myikpøkpyajttɨp mgøꞌ mdeky, jaꞌayɨ ku xtyimwyɨboottɨt jøts jagam xpɨkta̱ꞌa̱ktɨt; neꞌegɨ øyꞌa̱tp ku køtuk paktuk mdøkɨt jap ma̱ Dios jam, jøts kidi kaꞌpxy xmɨnijkxy ja mgøꞌ mdeky jap infierno.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Jøts pønɨ yø mween myikpøktyuujnɨp, nawyeenjuudɨts jøts abiky xpɨkta̱ꞌa̱kt; neꞌegɨts øyꞌa̱tp ku neꞌegɨ wenduꞌuk mdøkɨt jap ma̱ ja Dios, jøts kidi yø mween kaꞌpxy xmɨdøkɨ ku myikuwɨbepɨt jap jønjøtpy midi jap infierno.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 ’Kidits øts ja nꞌuꞌnk nꞌuna̱ꞌjk xmɨjotma̱ꞌjtɨdɨ. Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ jøts ku yꞌa̱nkɨlɨs ja jap tsa̱jpjøtpytɨ Dios Teety wyɨngujkpy.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Pø jaꞌaxɨ tø nnɨmiñ jøts øts ja nyiknɨtsoꞌokꞌa̱ttɨt pøn ja pyøky yikwɨndɨgøꞌøyɨñɨdɨp.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 ’¿Sa̱ mee mꞌukwa̱ꞌa̱ñ? Ku ja̱a̱ꞌy jam wyɨnaty tmøøtꞌaty nɨmagøꞌpxy ja borreegɨ, jøts kuts ja tuꞌuk tyɨgøꞌøty, ¿ti kaꞌap ja tꞌatsꞌɨxa̱ꞌa̱t? Kuwa̱nɨxɨ ja jam kojpkøjxp tyikta̱ꞌa̱nt ja ñɨmaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ, jøts ja tꞌatsꞌɨxa̱ꞌa̱t midi tø tyɨgøy.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Kuts ja tpa̱a̱tt, neꞌegɨ tyaxonda̱ꞌa̱kpts jaꞌ midi tø yꞌuktɨgøy jøts nɨkaꞌap ja jadeꞌen neꞌegɨ yiktaxonda̱ꞌa̱ktɨ ja ñɨmaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ midi kadɨgøødyɨp.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Jadeꞌents meets ɨdøꞌøn ja Dios Teety mja̱wɨyɨdɨ pøn jap tsa̱jpjøtpy, kaꞌap ja ttsøky jøts yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk ja jadeꞌen tyɨgøꞌøty.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 ’Pønɨ jam mmɨguꞌuk mgaꞌødyuñɨyɨ, nagya̱jpxɨdɨts anadyuꞌuk jøts xukwɨnja̱wɨt ja pyøky. Pønɨ kyupijkpyts, tøts ja mjaꞌ wyɨnaty myajada̱ꞌa̱ky jøts ja pyøky nayɨdeꞌen tkaguꞌayoꞌomba̱a̱dɨt.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Kuts mgagupøkɨt ku kaꞌ mmadoowa̱ꞌa̱nɨt, wɨnets tuꞌuk majtsk ja̱a̱ꞌy xwa̱a̱dsoꞌot jøts ja tꞌejxtɨt tnɨja̱wɨdɨt pønɨ sa̱ jam pøn wya̱ꞌa̱ñ.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Kuts ja kyayikmøjpɨkta̱kmɨdɨt, wɨnets xukmadoꞌot ja mayja̱a̱ꞌy pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Dios; jøts ku nɨ jaꞌba̱a̱t kyayikmøjpɨkta̱kmɨdɨt, wɨnets ja jadeꞌen xpɨkta̱ꞌa̱ktɨt sa̱m ja ja̱a̱ꞌy pøn Dios tkajanchja̱ꞌwɨdɨp, uk jadeꞌen sa̱m yikugubajtpɨtøjk yikwa̱ꞌa̱ndɨ yiktejtɨ.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 ’Janch meets ɨdøꞌøn nnøjmɨ, pønɨ pøn meets ya̱ ja pyøky maaꞌkxuujkɨp, nayɨdeꞌen ja tsa̱jpjøtpy yikmaaꞌkxukt. Jøts pønɨ pøn mets ya̱ mgamaaꞌkxujkpy, nayɨdeꞌen ja tsa̱jpjøtpy kyayikmaaꞌkxukt.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 ’Nayɨ ndukmadoodɨp ɨxya̱m, pønɨ pøn tuꞌuk majtsk nagya̱jpxɨdɨp, jøts tꞌamɨdoowa̱ꞌa̱ndɨ tpøktsoowa̱ꞌa̱ndɨ tigati ja Dios Teety, moꞌojɨdɨpts jaꞌ.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Pønɨ ma̱ tuꞌuk majtsk ñamyukyɨdɨ ja ja̱a̱ꞌy øts køjxp, jamts øts ja møøt nꞌity.
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Xjats ja Pedro ojts tnɨnijkxy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, jøts ja ttɨɨbyɨjky:
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yꞌadsøøy:
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 ’Jadeꞌen ɨdøꞌøn ja Dios kyutujk sa̱m tuꞌuk ja wɨndsønɨn pøn ja tyumbɨtøjk ojts tyojpayøꞌøy.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Ɨxam ɨdøꞌøn wyɨnaty tnɨbøkɨnɨm, ku ja ojts yiktanɨway tuꞌuk ja tyumbɨ midi ja wyɨnaty kawɨneꞌen mɨyojꞌa̱jtɨyɨp.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Kumɨ kaꞌats ja tyumbɨ myeeñ ti ja tyagubatp ja yoj, wɨnets ja wɨndsøn wya̱a̱ñ jøts wan tyiknɨtooktɨ møøt yꞌuꞌnk ñɨdøꞌøxy, jøts pønɨ ti jaty jam pyɨkta̱ꞌa̱kyꞌa̱jttɨp. Jøts pønɨ wɨneꞌen ja chooba̱a̱ttɨ, jaꞌats ja yoj kyudøkɨp.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Xjats ja tumbɨ tmɨnuuꞌkxa̱a̱jky ja wyɨndsøn, ojts ja twɨnguxanɨ, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: “Wɨndsøn, mɨduda̱ꞌa̱kyꞌa̱jtk øts, ngubatp øts ja tukɨꞌɨyɨ.”
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Xjats ja wɨndsøn ja ojts yꞌayoꞌijxyɨ, jøts ja yoj ja tyamaaꞌkxuujkɨyɨ jøts ja yikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøøjmɨyɨ.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Kuuyɨ ja tumbɨ jaꞌayɨ pyɨdsɨɨmy, jøts ja ojts tuꞌuk tmɨnabya̱a̱dyɨyɨ ja myɨguꞌuk ja myøøtumbɨ, jaꞌ ja mɨyojꞌa̱jtɨyɨp tuꞌuk pesɨ majtsk pesɨ. Yukpa̱jkijxpy ja ojts tyimyach jøts ja jadiꞌiñɨ tyukpanɨ, yɨdeꞌen ja møkꞌampy tnøjmɨ: “¡Peꞌtpy xkubatt ja yoj, ya̱k putyɨ!”
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Wɨnets ja myɨguꞌuk ñagyuxendya̱a̱jkøø jaꞌ wyɨndum jøts ja ojts myɨnuuꞌkxa̱ꞌa̱gyɨyɨ: “Mɨduda̱ꞌa̱kyꞌa̱jtk øts, ngubatp øts ja tukɨꞌɨyɨ.”
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Jøts ja yjaduꞌukpɨ, kaꞌap ja tkupɨjky, ojts ja ñijkxy jøts ja ojts tpɨkta̱ꞌa̱ky ja myɨguꞌuk jap puxøjkjøtpy kunɨm ja tyimgyubatt ja yoj.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Kuts ja yjaduꞌukpɨ ja jadeꞌen tꞌejxtøø, tyimyꞌayojɨdɨ jaꞌ jøts ja ojts tꞌatstukmadowdɨ ja wyɨndsøn sa̱ jaty ja wyɨnaty tø tꞌejxtɨ.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Wɨnets ja wɨndsøn ja tyumbɨ tna̱nkwya̱dsojøø midi ɨdøꞌøn jadeꞌen adøtsp, jøts ja tnɨma̱a̱y: “¡Mets mɨkuꞌ, burrɨ! Tø mets ja myoj ndameeꞌkxy ku me tø xmɨnuuꞌkxa̱ꞌa̱ky.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Nayɨdeꞌen me ndijy jeexyɨp ja mmɨguꞌuk xꞌayoꞌijxy sa̱ me tø nꞌayoꞌijxyɨn.”
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Yikxon ja wɨndsøn yjantyimyꞌa̱mbɨjky, jøts ja tkejxy ayoobɨ kunɨm ja myɨgubajtkøxɨt.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yɨdeꞌen myadya̱kꞌaba̱jtɨyɨɨꞌñ:
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?