Lucas 20

MXPNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Xjats ɨdøꞌøn yɨdeꞌen tukꞌojk yja̱jty ku ja Jesús jam wyɨnaty tsa̱ptøjkjotp tyikꞌɨxpiky ja mayja̱a̱ꞌy, ja øgyajpxy ja øyꞌayuujk ja jam wyɨnaty kya̱jpxwaꞌkxpy sudso nnɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn, ku ja teetywɨndsøndøjk jam yja̱ꞌjttøø, møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ pøn tnɨguga̱jpꞌa̱jttɨp ja ka̱jp,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 jaꞌats ɨdøꞌøn jam yɨdeꞌen wa̱ndøø:
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Wɨnets Jesús ja tꞌadsojɨmbijty jøts ja tnɨma̱a̱y:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿pøn ja Juan ojts tyaꞌaneꞌemyɨ jøts ja yiknøbatt? ¿Dios ja ojts jadeꞌen tyanɨgutujkꞌa̱jtxyɨ, uk ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Wɨnets ja agøꞌømyɨ tkajpxyꞌa̱jttøø, yɨdeꞌen ja ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ:
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Jøts kuts ɨnet yø njanɨma̱ꞌa̱myaꞌandɨt jøts ku ja ya̱a̱yɨ jadeꞌen yiktanɨgutujkꞌaty, tsojk ɨnet yø ja̱a̱ꞌy xjanchka̱ꞌtspaꞌoꞌjkɨndɨt, kumɨ wa̱ꞌa̱ts yø tnɨja̱wɨdɨ jøts ku ja Juan ja Dios kyexyɨ.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Xjats ja tꞌadsoodøø jøts ku ja kaꞌ tnɨja̱wɨdɨ pønɨ pøn ja Juan jadeꞌen wyɨnaty tø tyanɨgutujkꞌatyɨ jøts ja jadeꞌen yiknøbatt.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Jøts Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Wɨnets ja Jesús tnɨmaabyɨna̱xwa̱ꞌjky ja mayja̱a̱ꞌy, yɨdeꞌen ja ejxpajtɨn madya̱ꞌa̱ky ja tuꞌuk tnɨmadya̱ktøjkɨyɨɨꞌñ:
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Kuts tpa̱a̱jty ja uvɨ tsa̱ꞌa̱m tujkꞌa̱a̱ts, jats ja tkejxy tuꞌuk tyumbɨ jøts ja tꞌatstukꞌamɨdowa̱ꞌa̱ñ pøn ja ka̱m jam wyɨnaty tø tmɨda̱ndɨ jøts ja tya̱ktɨt ja nɨdsa̱ꞌa̱m niꞌipy, midi ja pa̱a̱tꞌa̱jtɨp jøts ja yikmoꞌot. “¿Ma̱a̱?” “Kaꞌap.” Ja tumbɨ ñømdøø. Yikxon ja jam ojts yjantyimyikwøpy, jøts ja yikajxjɨmbijty wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Xjats ja kuga̱m tkejxy jaduꞌuk tyumbɨ; nayɨdeꞌen ja ojts yikjemnøjmɨ yiktenøjmɨ, yikxon ja jam yjanchyikipwyøjpy jøts ja nayɨ wa̱ꞌa̱ts jadiꞌiñɨ yikajxjɨmbijty, nɨti ja kyayikmøøy.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Jøts ɨdøꞌøn ja kaꞌ tmɨmøñ, ojts tyumbɨ ja jaduꞌuk tkajkxkojmɨ jøts ja jam nayɨdeꞌen ttundøø, tyikwɨndsaachɨdɨ tyikjøptsaachɨdøø jøts ja tyikaktøø.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 ’Jøts yɨdeꞌen ja kuga̱m wya̱a̱ñ: “¿Sudsom tsøky nduꞌunt? Nma̱jnkuꞌngɨn nꞌukaxp, ja ku yø tꞌejxpa̱a̱ttɨt, ¿ja kidi yø ttsøꞌøgɨdɨt?”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Jaꞌayɨ ja tumbɨtøjk ja ojts yꞌejxpa̱a̱dyɨyɨ jøts ja xem ya̱m ñawya̱jnɨdøø: “Ya̱ꞌa̱t yø ka̱m tmɨda̱nwa̱mp; wan tyikpaꞌoꞌjkyɨm jøts adøm yø ka̱m nmɨda̱ꞌa̱nɨndɨt.”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Wɨnets ja tjɨdøjtpɨdsømdøø jam ka̱mjotp jøts ja ojts tyikꞌooktɨ.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Meꞌemp ja køꞌøm jøts ja tyikugøxɨt ja yjadeꞌembɨ tumbɨdɨ pøn jadyimyjadeꞌenꞌa̱jttɨp, jøts ja neꞌegɨ tmoꞌot ja kya̱m ja abiky tumbɨdɨ.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Tɨy Jesús ja wyɨnꞌijxyɨdɨ, jøts ja yiknɨmaadyøø:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ku ja yꞌukyiktana̱xkɨda̱kpatt ku jam o pøn yꞌukna̱xkɨda̱ꞌa̱kt, pø ma̱ ja nayꞌejxpa̱a̱dɨt; u kuts o pøn tyana̱xkɨda̱kpattɨt ja tsa̱a̱, puꞌuxɨnts ja yiktawayɨt.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Xjats ja teetywɨndsøndøjk møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjk ja tjadyimyꞌukma̱tswa̱ndøø ja Jesús, wa̱ꞌa̱ts ja tyimyjaja̱ꞌgyukɨdɨ jøts ku ja jaꞌagøjxp ja madya̱ꞌa̱ky yikmadya̱kpa̱a̱jty; yjadyimyꞌukma̱tswa̱ndɨp jaꞌ ja Jesús, ja ja̱a̱ꞌyts ja chøꞌjkɨdɨp paty ja jadeꞌen tkatundøø.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Wɨnets ja tpɨkta̱ktøø myɨguꞌuk pøn tpaꞌejxtɨp tpagoꞌodɨp jøts ja ñadyijɨ nugo jadeꞌen ña̱nkyꞌijxyɨdɨ sa̱m øy ja̱a̱ꞌy, jaꞌats ja chojktɨp jøts ja tkajpxyꞌejxtɨt kuuyɨ ja yꞌuka̱jpxɨgøꞌøty, jaꞌats ja jatyɨ tyanɨꞌøønɨdɨp jøts ja jam tkøya̱ktɨt ma̱ wyɨndsøn ja jamdɨ.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Paty ja yɨdeꞌen tyiktøødøø:
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Tukmadookts øøts: ¿Nmoꞌop øøts kugubajt ja møj wɨndsøn midi jam abikyꞌampy nɨchøky tø myiñ yikutujkpɨ, uk kaꞌ?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Yja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ Jesús ja jatyɨ jøts ku ja kyaꞌødyunwa̱ꞌa̱ñɨ, jøts ja tnɨma̱a̱y:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 Uktukꞌejxtɨk øts tuꞌuk meeñ. ¿Pøn ja wyeen yꞌa̱a̱w yø jam myøøtꞌa̱jtɨp, jøts pøn ja xyøøw jam køxja̱ꞌa̱y?
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Xjats ja tnɨma̱a̱y:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Jøts ja nɨsudsoꞌampy tkakajpxyꞌejxtɨ øyɨk ɨdøꞌøn ja ttanɨwa̱mbattɨt sa̱ jaty ja jam wyɨnaty wya̱ꞌa̱ñ jam mayja̱a̱ꞌyjotp; jɨnaxy ja ñɨgyuma̱a̱p yja̱jtøø ku ja jadeꞌen yikꞌadsoodøø, jøts ja neꞌegɨ yꞌa̱a̱w amøñɨ tꞌukyikꞌejtnɨdɨ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Jøts ɨdøꞌøn ja saduceotøjk jam wɨna̱a̱gɨn yja̱ꞌtmɨdøø jøts Jesús ja tꞌejxwa̱ꞌa̱ndɨ. Kaꞌap ɨdøꞌøn ja saduceotøjk ja tkupøktɨ jøts ku ooꞌkpɨ yꞌanmɨja̱ꞌwɨn jadɨgojk pyɨdsimy jujkyꞌa̱jtpɨ xemɨkøjxp møøt ñɨneꞌkx; paty ja tnɨmaadyøø ja Jesús:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 ―Wɨndsøn, yɨdeꞌen ja Moisés tjaadya̱a̱ñ, pønɨk ñɨdøꞌøxy kuꞌøøky tyikta̱mp ya̱m ja kaꞌanɨm yꞌuꞌnk tpa̱a̱tɨ, pønɨ jamts jaꞌ yꞌuch yꞌa̱jch, jaꞌadsɨk tmøøtꞌamajtskɨp ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja ttukpa̱a̱tt yꞌuꞌnk, jøts ja jadeꞌen tkayikudɨgøꞌøty ja myɨguꞌuk.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Jats ɨdøꞌøn ja̱a̱ꞌy yꞌijtyɨ, nɨwɨxujk ja tyukya̱a̱ꞌdyøjkꞌa̱ttɨ jøts ja yjagyoobɨ jawyeen yꞌamajtskɨyɨɨꞌñ jøts ja tkuꞌøꞌjky ja ñɨdøꞌøxy, nɨtuꞌuk yꞌuꞌnk ja ojts tkapa̱a̱ttɨ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Xjats ja mutskpɨ ja tmøøtꞌamajtskɨyɨɨꞌñ ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky, kaꞌap ja tyikꞌuꞌnkpa̱a̱jty.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Jøts ja mɨdɨgøøkpɨ ja twa̱a̱y ja kuꞌøktyøꞌøxy jøts ja nayɨdeꞌen tkuꞌøꞌjky. Tum jadeꞌen yja̱jtkøjxtɨ nɨwɨxujk, nɨ tuꞌugɨn pøn yꞌuꞌnk tkayikta̱a̱ñ.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Jøts ja tøꞌøxyøjk nayɨdeꞌen yꞌoꞌjknɨma̱a̱.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Kuts ɨdøꞌøn ja nøjkx jadɨgojk yjujkpyøktɨ, ¿pømbɨts ɨdøꞌøn ja nøjkx tnɨdøꞌøxyꞌaty jadɨgojk, pø nɨwɨxujkxɨ ja tø tꞌatsnɨdøꞌøxyꞌa̱ttɨ?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Xjats ja Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Pøn pa̱a̱tꞌa̱jtɨdɨp jøts ja ñøjkxtɨt jam ma̱ Dios ja tø tꞌaꞌejxɨ, ku ja yjujkpyøktɨt jadɨgojk kaꞌap jam pøn tꞌukjotmayꞌa̱jtnɨt ja amajtskꞌa̱jtɨn, nɨ tkaꞌukyikꞌamajtskyɨnɨdɨt yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk jam pøn,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 kaꞌap pøn yꞌukꞌooꞌknɨt yꞌuktɨgøøñɨt. Tum jadeꞌen ja jam chɨnaañɨdɨt sa̱m a̱nkɨlɨstøjktɨ. Tum Dios ja amuum uꞌnkꞌa̱jtɨdɨp una̱ꞌjkꞌa̱jtɨdɨp, jaꞌagøjxp ku døꞌøn ja jemchɨna̱a̱ꞌyɨn tø tpa̱a̱ttɨ ku ja jadɨgojk tø yjujkpyøktɨ jap ooꞌkpɨ agujkpy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨmgøjxp.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Køꞌøm pa̱a̱txɨ Moisés ja xuknɨja̱ꞌwɨndɨ jøts ku ooꞌkpɨ yjujkpyøktɨ jadɨgojk ku ja jam ojts tꞌixy ja xɨmum ñɨtøøwyɨdity. Pø yɨdeꞌenxɨ ja jam tmadøøy jøts ku ja Abraham, jøts ku ja Isaac, jøts ku ja Jacob ja tdiosꞌa̱ttɨ ja Dios Teety.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kidi ooꞌkpɨpts ja ñɨdiosꞌajtpy, pø jaꞌaxɨ ja ñɨdiosꞌajtpy jøts ja tyikjujkyꞌa̱tt øy pøn.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Wɨnets ja ka̱jpxwejpɨtøjk wɨna̱a̱gɨn ñømdøø:
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Jøts ja kaꞌ yꞌuknayꞌaꞌejxɨnɨyɨdɨ jøts ja tyiktøøꞌadøꞌøtstɨt, neꞌegɨ ja yꞌamondøø.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Xjats Jesús ja tnɨma̱a̱y:
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Pø yɨdeꞌents ja David tyikwa̱ꞌa̱ñ ja nøky ku ja tja̱a̱y ja Salmos:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 kunɨm øts yø nmɨmajada̱køxt pøn jaty mmɨdsepꞌa̱jtɨp.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 ¿Sudsoꞌampyts ja David tꞌa̱pꞌaty ja Cristo, pø wyɨndsønꞌajtpyts ja køꞌømba̱a̱t?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 May ja̱a̱ꞌy ɨdøꞌøn ɨxam amɨdodujktɨp ku ja Jesús tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 ―Øyɨm mnayꞌejxꞌetɨdɨt, ejxɨm yø ka̱jpxwejpɨtøjk mdawɨnꞌɨɨñɨdɨ kyaꞌøwyɨnma̱a̱ꞌñ, jadeꞌen yø ñachøkyɨdɨ jøts wyet yø tyekyꞌokꞌa̱m pa̱a̱t tpajɨdøttɨt, jøts jaꞌ yø chojktɨp ja nawyɨndsøꞌøgɨ jøts yø yika̱jpxpooꞌkxtɨt jam mayja̱a̱ꞌy agujkp, jøts ku yø tsa̱ptøjkjøtpy tyøkɨdɨ tum ja tsɨnaabyajt yø tyatsɨnaawya̱ndɨp midi jam tsa̱ptøjkꞌokp, jøts ku kyaamyɨdɨ tum jam yø ña̱xtɨ tsɨnaabyɨ ma̱ døꞌøn yø myøjtøkɨdɨt.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Nayøꞌøxɨ kuꞌøktyøꞌøxy ja pyɨkta̱ꞌa̱ky tpøjkxɨdɨp jøts ñadyijyɨ ñadyagubøjkyɨdɨ ja Diosꞌajotꞌa̱jtɨn. Ja ti pøn jaꞌ, ja ti pøn ñadyijyɨ jekyꞌampy tsa̱pka̱jpxtɨp, nayøꞌøxɨ jaꞌadɨ pøn kaꞌ ti tyiknɨgaxøꞌøktɨ, ñadyijyɨ øy ja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ. Yø yjadeꞌembɨ ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn Dios møj yikꞌayoꞌop.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra