Lucas 18

MXPNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Xjats Jesús ja ttamadya̱kpa̱a̱jty tuꞌuk ja ejxpajtɨn madya̱ꞌa̱ky. Jaꞌ ɨdøꞌøn ja tyukmadogukɨwyampy jøts ja Diosꞌajotꞌa̱jtꞌettɨt jøts nɨjuunɨ kyaꞌamutskꞌa̱ttɨt.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Jøts ɨdøꞌøn ja tnɨma̱a̱y:
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Nayjamts ɨdøꞌøn kuꞌøktyøꞌøxy tuꞌuk chɨnaamyɨ, jaꞌats ja kudunk tɨɨdyumbɨ jam tmɨyøꞌøyꞌejtp, ejtp ja yjaꞌøøꞌngunaxy, jøts ɨdøꞌøn ja tjaꞌamɨdøy ja tɨɨdyuꞌunɨn, ja myɨdsep tjanɨꞌøønɨ jøts ja yikpayøꞌøty.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Jeky ɨdøꞌøn kudunk tɨɨdyumbɨ ja tkamøjpɨkta̱ꞌa̱ky jøts ja kaꞌap tpayøꞌøy, xjanɨmts ja wyɨnma̱a̱y: “Øy øts ɨdøꞌøn Dios ngawɨndsøꞌøgɨ, øy øts ɨdøꞌøn nɨpøn ngatunkꞌaty,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 kuwa̱nɨts øts ɨdøꞌøn jadeꞌen nduꞌunt, pø ejtpts øts yø xjanchmɨyøꞌøyꞌity, janch møk ø xyikjotkixy, tikuts øts yø nganɨtanɨ jøts jadeꞌen kyaꞌukmenɨt jøts øts yø xkaꞌukyikjotma̱ꞌtnɨt.”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yɨdeꞌen yja̱a̱kwa̱a̱ñ:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Kuts ɨdøꞌøn Dios, ¿ti jaa ja tkidyimñɨtanɨt ja yjaꞌ pøn ja xɨnaxy tsunaxy ja̱ꞌmyajtsꞌejttɨp? ¿Ti kidi ja jatyɨ tpudøjkɨñɨt?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Øts ɨdøꞌøn wa̱mp jøts ku ja jatyɨ tnɨtanɨt ku ja jatyɨ tnɨka̱jpxuꞌutt. Kuts ø nmeꞌent, ¿wɨndem øts na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy nꞌukpa̱a̱ty tum jadeꞌen tuꞌugyɨ ja yjanchja̱ꞌwɨn?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Jøts ja Jesús ttanɨmadya̱ktøjkɨyɨɨꞌñ jaduꞌuk ja madya̱ꞌa̱ky, jøts ja ttukmadøy pøn namyɨkaxɨ ja̱a̱ꞌyꞌa̱jttɨp, køꞌømyɨ ñayꞌødyijyɨdɨ ñayꞌøbyɨkta̱ꞌa̱gyɨdɨ jøts ja myɨguꞌuk ja kawɨnꞌijxyɨm tja̱wɨdɨ. Jaꞌats ɨdøꞌøn ja ñɨma̱a̱y:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Namajtsk ɨdøꞌøn ja ja̱a̱ꞌy ñøjkxtøø Dios ajotꞌa̱jtpɨ jam tsa̱ptøjkjotp: tuꞌuk fariseo, jøts ja yjaduꞌukpɨ yikugubajtpɨ ja̱a̱ꞌy.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Tanaapy ja fariseo jøts ja yɨdeꞌen tmɨgajpxy: “Dios Teety, ndukmøja̱ꞌwɨp ndukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨp mets ku ø kaꞌ nayɨdeꞌen nduñ sa̱m o pøn myaatstɨ kyawɨndɨyja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ, sa̱m øy pøn axøøk pyøktyundɨ; nɨ ngajadeꞌenɨ pa̱a̱t øts sa̱m yø yikugubajtpɨ ɨxa tyanɨ.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Majtsk ojk me nꞌama̱a̱yꞌaty tuksama̱a̱n, ngagugayɨ ngaguꞌuugɨ mets, jøts ndamɨyøjxpy mets nbɨkta̱ꞌa̱ky wan jaty ti jaty ø nbatpy nꞌijxpy.”
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Jøts ɨdøꞌøn ja yikugubajtpɨ jagam ja neꞌegɨ wya̱ꞌkꞌøyɨyɨɨꞌñ, kaꞌap ja jadɨneꞌen yꞌa̱a̱w yjoojt myajada̱ꞌa̱ky jøts ja wɨneꞌenɨn yꞌejxjøꞌøkt jøts ja wɨneꞌenɨn cha̱jpꞌext, jøts ja neꞌegɨ ñagyachkoxɨ, yɨdeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ: “¡Dios Teety, ayoꞌejxk øts, janch pojkpɨtumbɨja̱a̱ꞌy øts!”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Xjats ja Jesús yɨdeꞌen wya̱a̱ñ: “Øts nømp jøts ku ja yikugubajtpɨ ojts neꞌegɨ yikmeeꞌkxy, jøts ja ojts wyɨmbejtnɨ ñøjkxnɨ tyøjkwɨndum, tø ja yiktameeꞌkxy ja pyøky. Jøts ja fariseo nɨgɨdi yikmeeꞌkxy pøn namyɨkaxɨ ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨp, pøn køꞌømyɨ nayꞌødyejɨdɨp nawya̱ꞌa̱tspɨkta̱a̱jkɨdɨp, kaꞌats ja mɨba̱a̱t tmɨna̱xtɨ ja wyɨnma̱a̱ꞌñ jam Dios wyɨndum. Pønts tpøkjya̱ꞌwɨdɨp ja pyøky, pøn yikꞌayowɨm tmɨnuuꞌkxa̱ktɨp ja Dios, jaꞌats ɨdøꞌøn neꞌegɨ møjtøjkɨdɨp jam Dios wyɨngujkp.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Nayɨ yiktanɨmemp ɨdøꞌøn ja Jesús ja mutsk una̱ꞌjk jøts ja tkønɨxa̱jt; jøts kuts ja pabøjkpɨtøjk jadeꞌen tꞌejxtøø, wɨnets ja ojts møk twɨnguga̱jpxɨdɨ pøn jaty ja mutsk una̱ꞌjk tyikmendɨp.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Wɨnets ja Jesús ja mutsk una̱ꞌjk tya̱a̱jxmiiñ, jøts ja pyabøjkpɨtøjk ojts tnøjmɨ:
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Janch meets ɨdøꞌøn nnøjmɨ, pøn tkagupøjkɨp ja Dios kyutujk midi ja tyanɨtanaapy yja̱a̱ꞌy sa̱m ja mutsk una̱ꞌjk ja tkupikyɨn, nɨwɨndemts ja tkapa̱a̱ty tkaꞌixy ja Dios ñɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn pønɨ kaꞌap ja tkupøktɨ.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Jøts ɨdøꞌøn ja Jesús tuꞌuk ja kumeeñ ja̱a̱ꞌy ñɨma̱a̱jyøø:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jøts ja Jesús wya̱a̱ñ yɨdeꞌen:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Mnɨja̱ꞌwɨpts ja Dios kyutujk sa̱ ja wya̱ꞌa̱ñ: “Kidi mmɨguꞌuk ñɨya̱a̱ꞌy ñɨdøꞌøxy xpøjkxɨ; kidi myikja̱a̱ꞌyꞌøøky; kidi mmeech; kidi mmɨguꞌuk xwɨnꞌɨɨñ; wɨndsøꞌøgɨ mdeety mda̱a̱k.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Jøts ja ja̱a̱ꞌy wya̱a̱ñ:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Kuts ja Jesús ja jadeꞌen tmadøøy, xjats ja tnɨma̱a̱y:
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Kuts ja jadeꞌen tmadøøy jøts ja jatyɨ yjanchjotmadyøjkɨyɨɨꞌñ kumɨ janch kumeeñ ɨdøꞌøn jaꞌ, kaꞌap ja tmajtstuꞌutwa̱ꞌa̱ñ ja pyɨkta̱ꞌa̱ky.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Kuts ja Jesús tꞌijxy jøts ku ja ja̱a̱ꞌy jadeꞌen yjotmayꞌøøky, jøts ja wya̱a̱ñ:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Neꞌegɨ tsojk ña̱xt tuꞌuk møj jɨyujk jap xuuꞌñ jutjøtpy, jøts nɨgɨdi tuꞌuk kumeeñ ja̱a̱ꞌy tyøkɨt jadeꞌen ma̱ Dios kyutujk tnɨtanɨ tukɨꞌɨyɨ.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Pøn jaty ja jadeꞌen tmadoodɨp, jaꞌats wa̱ndøø:
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Wɨnet Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø:
27 Mas ele respondeu: As
28 Jøts ja Pedro wya̱a̱ñ:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jøts ja tꞌadsøøy:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 pønɨ wɨneꞌenɨn ja ya̱ na̱xwiiñ yja̱a̱ktsøønɨ, pya̱a̱jtɨpts Dios kyunuuꞌkxɨn jaꞌ jøts nɨtsoꞌokꞌa̱tp yꞌanmɨja̱ꞌwɨn ja xemɨkøjxp ku ja Dios jaduꞌukpɨ tsɨna̱a̱ꞌyɨn ja myoꞌojɨyɨt.
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Xjats ja Jesús abiky tya̱a̱jxɨyɨɨꞌñ ja nɨmakmajtskpɨ pabøjkpɨtøjk, jøts ja tnɨma̱a̱y:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Yikma̱tsp øts jøts ø nyikøya̱kt nyiktagødøkɨt pøn ø ngamɨguga̱jp, nyiknɨxeꞌekt nyiktaxeꞌekt øts, nyikwɨdsujt nyikjøptsujt, kawɨneꞌen nyikjemnøjmɨt nyiktenøjmɨt.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ku øts jawyeen nꞌukyikwɨnwopt nꞌukyikjøpwopt, jøtsnɨm øts ja xyikꞌooktɨt; pɨdsøꞌømpts øts jap ooꞌkpɨ jutjøtpy kɨdɨgøøk xøøw.
33 e, havendo-
34 Jøts ja kaꞌap tja̱ꞌgyukɨdɨ nɨsudsoꞌampy, pø ti ja jadeꞌen yiktamɨmadya̱ktɨp, nɨsudsoꞌampy ja tkaja̱ꞌgyukɨdɨ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Kuts ja Jesús jam wyɨnaty Jericó yja̱ꞌa̱twa̱nɨ, jøts jam tuuꞌpaꞌa̱m tuꞌuk chøønɨ ja wɨna̱p ja̱a̱ꞌy, jam ja yiklɨmunsɨmuky.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kuts ja tmadøøy jøts ku ja mayja̱a̱ꞌy jam yjanchna̱xtɨ, jøts ja ojts tyiktɨy ti døꞌøn tuujnɨp ja̱jtɨp.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Jøts ja yiktukmadøøy jøts ku ja Jesús jam wyɨnaty ñaxy pøn jam Nazaret tsooꞌmp.
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Wɨnets ja møkꞌampy wya̱a̱ñ:
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Pønts jam wyɨnaty jawyeen yøꞌødyɨp, jaꞌats ja møkꞌampy nɨma̱a̱jyøø jøts yꞌamoꞌont, jøts yja̱a̱ktyimyikjɨnajxpy jaꞌ, kaꞌap ja yꞌamøñ, jɨnaxy ja wya̱nꞌadɨꞌɨch:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Wɨnets ja Jesús wya̱ꞌkꞌøyɨyɨɨꞌñ jøts ja wya̱a̱ñ jøts yꞌatsyikwa̱ꞌa̱t ja wɨna̱p ja̱a̱ꞌy. Kuts ja wyɨngumeꞌenɨyøø wɨngon, xjats ja tyiktɨɨy jøts ja tnɨma̱a̱y:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 ―¿Ti døꞌøn mdsøjkpy, ti øts ɨdøꞌøn xuktunwa̱mp?
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jøts ja Jesús ja ñɨma̱a̱jyøø:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Jøts ɨdøꞌøn ja wɨna̱p ja̱a̱ꞌy jadeꞌen wyɨnꞌejxpɨjky, jøts ja tpadsøꞌjñ ja Jesús, møk ja ttukmøja̱wɨ ttukunuuꞌkxyja̱wɨ ja Dios. Jøts ja nayɨdeꞌen wya̱mɨdɨ pøn jaty jam ja jadeꞌen tꞌejxtøø.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra