1 Tessalonicenses 2

MXPNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mnɨja̱ꞌwɨdɨpts mɨguꞌuk jaꞌadɨ, jøts ku øøts jam nꞌatsꞌøjch ma̱ meets jam, kaꞌap øøts ja nxøøw nugo wyɨndɨgøøy.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Øy øøts jam wyɨnaty Filipɨt ka̱jpkøjxp tø nyikjemduñ, mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ja wa̱ꞌa̱ts jøts ku øøts ja Dios tø xjanchpudøkɨ jøts øøts ja kyajpxy jøts øøts ja yꞌayuujk ja tø nyikna̱jxɨyɨ amumjoojt midi xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtɨndɨp, jøts meets ja tø myiktukmadøy ya̱m ɨdøꞌøn ja tsep yjanchjatuñɨ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Jøts kaꞌap øøts nga̱jpxɨgøy ti jaty øøts ojts nga̱jpxwaꞌkxy, jøts kidi wenk wɨnma̱a̱ꞌñɨp øø njagyejpy ku øøts jam jadeꞌen ojts ngajpxy jøts nɨkaꞌ myikwɨnꞌøøndɨ.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Pø tɨyꞌa̱jtɨnxɨ yøꞌ, tøxɨ ja Dios køꞌøm tyikutuky jøts øøts ja tø xanɨpiky ja kyajpxy ja yꞌayuujk midi yiknɨtsokp, jøts jadeꞌents øøts ja tø nga̱jpxnaxy. Jøts nɨ kaꞌap øøts ja nꞌɨxa̱ꞌa̱y jøts øøts ja kuwa̱nɨ ndyimyiktaꞌøyꞌext uk ndyimyiktakajxa̱ꞌa̱kt, pø ja Diosxɨ yikmɨdump jøts jaꞌats tuꞌuk tuꞌuk tꞌejxp sa̱ jaty pøngapøn yja̱a̱ꞌyꞌaty.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Jøts mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ku øø kaꞌ nugo ngajpxy sa̱ jaty ojts myiknøjmɨdɨ jøts nɨgɨdi ta̱a̱yɨp øø nꞌɨxaapy sudso øøts ja meeñ nbøkt. Ja Dios yø tnɨja̱ꞌwɨp jøts jaꞌ yø tꞌejxp.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Nɨwɨndii øø ngawa̱ꞌa̱ñ jøts øøts ja ja̱a̱ꞌy xwɨndsøꞌøgɨt, wan meedsɨ uk øy tyimyjapønɨ. Xpa̱a̱tꞌa̱jtpɨmts øøts, øy øøts ja jeexyɨp jadeꞌen tø nduñ jøts meets jeexyɨp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kyutujk møkꞌampy tø ndanɨpiky, pø jaꞌaxɨ øø nbadumpy.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Kaꞌap øøts jadeꞌen tø nꞌadɨꞌɨch; øy yikxon mee tø nmɨyujyꞌaty sa̱m ja uꞌnkta̱a̱k tyikyeeky tyiktsøꞌøky uk tꞌejxꞌity ja yꞌuꞌnk ja yꞌuna̱ꞌjk.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Njanchøjkpy meets mjanchpaꞌayøøpy meets, jadeꞌen pya̱a̱tꞌatyɨ jøts øøts jeexyɨp kaꞌap ja Dios kyajpxy jaꞌayɨ nugo tø nya̱jkɨyɨ, nguꞌoꞌjkɨpa̱a̱t meets jeexyɨp jaꞌagøjxp ku ndsoktɨ jaꞌagøjxp ku nbaꞌayowdɨ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Mee mɨguꞌuktøjk, wa̱ꞌa̱ts ɨnet xja̱ꞌmyatstɨ sa̱ øøts yꞌijty nduñ nbiky, sa̱ øøts nnamyɨwɨnma̱a̱ꞌmbya̱a̱dyɨ jøts øø nba̱a̱ty ja nɨdsɨna̱a̱jyɨk. Ku øø nduñ xɨnaxy tsunaxy, ngama̱a̱ꞌy ngaꞌity øøts, jøts jadeꞌen kaꞌap myikꞌadseptɨ ku myikmoꞌodɨ jadeꞌen ja Dios yꞌøgyajpxy ja Dios yꞌøyꞌayuujk.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mee nagyøꞌøm mnɨja̱ꞌwɨp jøts møøt ja Dios, jøts ku kaꞌ ti tundɨgøꞌøyɨn myiktuꞌunxɨdɨ. Yikxon øø nja̱a̱ꞌyꞌaty jøts øøts jadeꞌen kaꞌ ti pøky xaja̱ꞌa̱ty øy øø pøn xjapøkyꞌejxwa̱ꞌa̱ñ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Jøts mnayɨ mnɨja̱ꞌwɨdɨp nayɨdeꞌen sa̱ nɨduꞌuk jaty tø myikꞌayoꞌejxtɨ ku myika̱jpxjotꞌamøjkɨdɨ, jadeꞌen sa̱m ja ja̱a̱ꞌy ja tyeety yjagyepyɨyɨ.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Tøxɨ myiktukmadowdɨ jøts ku øy yikxon mja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨt sa̱m pya̱a̱tꞌatyɨ pøn ja Dios jaꞌa̱jtɨdɨp, pø jaꞌaxɨ køꞌøm wa̱mp jøts meets ja mdanɨwa̱a̱dsowɨyɨ ja kyutujkta̱a̱jk ma̱ ja amuum xyiktuujnɨdɨt ja myøkꞌa̱jtɨn, ja yꞌøyꞌa̱jtɨn jøts ja xyonda̱a̱jkɨn.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Jaꞌagøjxpts øøts ɨdøꞌøn ja Dios ja ndukmøja̱wɨ ndukunuuꞌkxyja̱wɨ ku meets ja kyajpxy ku meets ja yꞌayuuujk ja ojts xmadojɨyɨ midi mee ndukmadoow. Ojts ja xjanchkupøktɨ jadeꞌen jøts ku ja Dios ja tjaꞌajɨ, kidi nugo ja̱a̱ꞌyɨpxɨ jaꞌ yjaꞌ. Jøts janch tɨy janchts ɨdøꞌøn jaꞌ, jøts ku ja Dios ja tkajpxyɨ jøts ku ja Dios ja tꞌayuujkɨ, jøts ja mbudøkɨyɨdɨ pøn jaty ja tjanchja̱ꞌwɨdɨp.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Mee mɨguꞌuktɨ, ku tø xkuꞌayoꞌomba̱a̱dɨdɨ ja Dios, kawɨneꞌen ja mmɨguga̱jp tø mdagubetyɨdɨ, nayɨdeꞌen tø mja̱ttɨ sa̱m ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn ja Dios tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn tsɨnaadyɨp jam Judea, pø nayɨdeꞌenxɨ ja tø yja̱ttɨ, nayɨdeꞌen ja myɨꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌy ja kyameeꞌkxyɨdɨ.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yøꞌøbɨ israelɨt ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn tyikꞌooꞌktøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús. Nayɨdeꞌen ttungojmɨdɨ sa̱m ja tø tyikꞌooktɨ ja kyøꞌøm mɨguꞌuk pøn jaty ja Dios kyuga̱jpxꞌajtpy, jøts øøts ja tø xpawøpy. Nɨwɨneꞌen ja Dios ja tkayikjotkujkꞌa̱ttɨ jadeꞌen, jøts yjanchtumwenkꞌejxtɨp ja ja̱a̱ꞌy øy pøn,
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 jøts ku øøts ja Dios yjaꞌ njadukmadoowa̱ꞌa̱nmɨyɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ jøts ja ñɨtsoꞌoktɨt, kaꞌats øøts ja jadeꞌen xuktunwa̱mɨ. Xjats jadeꞌen ja pyøky nugo tyikmɨwenɨꞌadøꞌøtstɨ. Ɨxya̱mnɨmts ɨnet ja Dios ja møk ayoꞌon tø tyuktagɨda̱ꞌa̱gɨdɨ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Mee mɨguꞌuktøjk, ku ojts nnawyaꞌkxyɨndɨ jøts waanɨ ña̱jxy ja et ja xøøw, nja̱ꞌmyajtsꞌijtpyɨm meets øy mee njagaꞌijxy jøts øøts njanchjaꞌatsnøjkxwa̱ꞌa̱ñ kawɨna̱a̱k ojk jøts mee nꞌatsꞌext.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ojts øøts njadyimyjaꞌuktsøøñ; øts meets jam køꞌøm kawɨna̱a̱k ojk tø njadyimyꞌatsꞌejxwa̱ꞌa̱ñ, jatyɨ jatyɨts øøts ja mɨkuꞌ xyiktuuꞌduky jøts øøts jam nganijkxy.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Jøts tigøjxp øø nxonda̱ꞌa̱ky, ti øøts ɨdøꞌøn ndaxondakpy, ti øøts ɨdøꞌøn njøpꞌijxpy, ti øøts ɨdøꞌøn ndajotkujkꞌajtpy, pø meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku myeꞌent ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku øø nxonda̱ꞌa̱ky.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra