Mateus 9

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma atɔɔt Yesu kavool, ma abaayiz liil amiironek kutur onin kazi Kapernam.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Ma ŋinaante ɔdɔŋtak ɔl ogɛn nɔɔnɔ eet ci rɛbrɛbi ɔɔŋ kuwena nɔkɔ. Mazi acin Yesu tuwɛn cineeŋ o, enek eet ci rɛbrɛbi noko nɛ, “Ŋɛɛran, talɔ! Aaryai baciinowa ugune.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Enico abaabanit alaata o ademzek ɔl lotinok zinzeetine ci aborni nɔŋ zɔɔz ci azi nɛ, “Ma dim ɛɛti nici anyek ɛlɛ kizi Jook?”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Maje Yesu aga kaal ci abaaban niigi o nɔkɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Abaabanu dim kaal ci gɛr zinzeetinɛ naa?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Mayo aboke jaŋ? Kizi nɛ, Aaryai baciinowa ugune, yo da kizi nɛ, Tiŋa jena, tɔ?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Inoko zin karooŋ keyeleyuŋ igeet naana Ŋɛɛrti Eeto kanyei dɔyiz ci kaaranɛ baciinok ɔla.” Enico enek niini eet ci rɛbrɛbi noko nɛ, “Tiŋa je! Doma kuwen cun o. Tɔ, bitɔ ɔlɔ.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ma iŋaaz didi ɛɛti nici, ma awɔ akɔ ɔlɔ.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Mazi acin ɔl gi nico, anyayit ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ, ma anaat Jook giye ci anyekɛ eet ci deer alaazɛt ci abil kiyo ci anyek eet nico noko.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ma vurta otoŋ Yesu ŋinito ɔɔtɔ. Mazi ŋaan awɔ gɔla nɔkɔ, icin Matiyu o gɔɔn alota guruc ole o ataalinɛ kaal mɛlɛgɛnyai aavi loota maktabe onin. Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Nowawan.” Enico ɛlɛ itiŋa Matiyu, ma ano nɔɔnɔ.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Mazi akɔ adake Yesu ole o Matiyu, anyak buk ɔl ci meelik ŋinaante ole o gɔɔn alota guruc kibeen ɔl oogi ole o gɔɔn alaŋ azooni lotinok o Juz. Ma avu azɔlɔ niigi kibeen Yesu ki nuyak ogin ŋaatodoi.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Mazi acin ɔl ogɛn ole o kazi Parici gi nico, enektek nuyak o Yesu nɛ, “Ma dim alaani cunooŋ o azɔlɔ ki ɔl ci gɔɔn alot guruc ki ɔl ci gɛr o naa?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Mazi azii Yesu gi nico, ɛbɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ enek nɛ, “Gɔɔn ɔl calaŋ amɔɔr alaŋ arɔɔŋ niigi akim. Bar arɔɔŋ akim ɔl ci amɔɔr doon.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Ɔɔtɔ ojokta kɛŋ ci zɔɔz o aduyai waragewe o Joowo azi nɛ, Alaŋ karooŋ kɛlɛk ceen todoyok o doon, bar karooŋ zinzeeti bonat ka kagama todoyok cugoocok o. Mazin naana alaŋ kakun ka kiiya kotowo ɔl o agɔɔn kaal o abon, bar kakun ka kiiya kotowo ɔl o agɔɔn kaal o gɛr.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ivitak ni ivitak Yesu nuyawa o Jɔn o oonyi, ma avu ajin niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Gɔɔn naaga kibeen ɔl o Parici kuuŋna dayiin iiten oma ka kidiŋdiŋanta Jook. Ma bar nuyawa cugune o adake niigi iinya dook labak o naa?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma ŋaan karomena naana kibeen nuyak cigan o alaŋ rak niigi akat culum. Mazi tiŋeere iiya iiteni o ka kaaryai naana ŋaatineeŋ, ŋaan zin akat niigi culum, ma abor dayiin.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Akɔm laadun eet ci abutanek rum ci rɛɛn gɔn ci colai, eeci mã agɔɔn nɔkɔ, arɛɛcai koca kujuk we.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Akɔm buk eet ci arek iira buru ci rɛɛn. Mã agɔɔn niini nɔkɔ, adɛ koca iirana, ma alip buru. Abon zin arek niini iira buru ci colai ka calaŋ alibe.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Mazi ŋaan aduwak Yesu nɔɔgɔ gi nico nɔkɔ, iiyak nɔɔnɔ alaani codoi alaate o ceez o Juz lotento, ma aku akani kozoŋti looc Yesu ŋuma, ma ilalek nɔɔnɔ anek nɛ, “Adaak bɛɛnyan! Bar zin kaga mã akun, ma ataadei nɔɔnɔ aziit, arogi koca.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Itiŋgazɔ ni Yesu kibeen nuyak ogin dook oneec eet nico.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Mazi ŋaan awɔ niigi gɔla nɔkɔ, iiya ŋaa ci anyak mɔɔriz ci maam o ŋaanu irkitok amɔtɔ ram calaŋ gɔɔn rak ɛɛl. Ma aku uum niini Yesu rum eci bawuco.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Eeci anek niini ɛlɛ maany nɛ, “Mã olla inoko kuum rum cin malkinto noko karugi koca.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Mazi abuudi Yesu, acin ŋaa nico, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Bɛɛnyan, má anyei ŋoliin gaga. Uruguzin ineet tuwɛn unune.” Enico ɛlɛ urugun didi ŋaa nici.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Idicek ni niigi ɔɔtɔ korge o alaano e, Mazi avɔ arum kɔrɔk, ajowa dole ona amɔɔr e adaawa. Maje ɔl alu ŋinaante.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Ma anek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Udunit ɔɔtɔ bitaala. Alaŋ dole adaai, olla ɔɔŋ labak.” Mazi azii ɔl gi nico, atararti niigi nɔɔnɔ.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mazi avɔ aduŋna ɔl dook, ook niini ceeza, ma akɔ agam dole aziit, ma iŋaaz dole enico ɛlɛ.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ma adiica awaŋi ci gi ci agɔɔn niini noko looc nice dook.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Mazi akɔ iŋaaz Yesu ŋinaante, iziiyit ɔl ceen ram ruben Yesu aku adiir ŋintineeŋ o. Mazi aku Yesu, oneec niigi nɔɔnɔ. Ma agɛrɛny azi nɛ, “Ŋɛɛrti Devid, anyek da kuwuceyin rubenzɛt cinaaŋ noko. Kolet da kɛbɛrɛ kicintowa.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Mazi akɔ arum Yesu kɔrɔk oma, ivitak ɔl ci ruben noko nɔɔnɔ, ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Inoko atuyu kizik tedec naana karuguzuŋ igeet didi?”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Itiŋa ni Yesu, ma uum nɔɔgɔ kɛbɛrɛ azi nɛ, “Anyek zin kibil eci ona atuyu niiga o.”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Enico ɛlɛ izi kɛbɛrɛ ugeec wak icintɔ. Ma aricanek Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Má avɔ aduwaku eet oma gi nico.”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Bar mazi awɔ niigi, ɔɔt uduktak ɔl kutura dook zɔɔz ci ona agɔɔn Yesu o.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Mazi ka kɔtɔɔzɔ Yesu ki nuyak ogin, anyaaktak bodo ɔl nɔɔnɔ eet ci adiiti alemeti, eeci anyak miniŋit.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Mazi aara Yesu miniŋit eete nico, ozoozun niini enico ɛlɛ kibiirit ɔl dook ooti tɛt. Ma anɔ niigi nɛ, “Ŋaan baal rɛɛn laadun ŋaan kicinit Israyila ŋina gi ci abil nɔkɔ been nɛɛn.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Maje bar ɔl o Parici anɔ nɛ, “Anyek nɔɔnɔ dɔyiz ci aaranɛ miniŋ ɔla noko alaani o miniŋu.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Ma azɔp Yesu kuturyok o looc nice dook adɛmɛz ɔl ceezine o Juz lotento, ma uuwak kaviyak o baliin o Joowo abon. Ma arogoz ɔl moorizok keŋti dook.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Mazi acin niini ɔl ci meel avunak nɔɔnɔ noko, icirit nɔɔnɔ ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ. Eeci avir nɔɔgɔ zinzeeti, ma anyak ŋoliin kaale o gɛr avunak nɔɔgɔ kiyo ɛɛzana o akɔm tuwayoi o.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ma anek Yesu nuyak ogin yabziinta nɛ, “Icinit di! Anyak mana labi ci meel gɛr, maje bar naaga ci ka keteedit mana o, keegin kidicɛ tɛr.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Kijinit zin eet o mano ka kitoonayet ɔl oogi bodo kiiya kitirititet ageet teedinta.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra