Mateus 26

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mazi adica Yesu demziin ci kaal nicoko dook, enek nuyak ogin nɛ,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Agayu niiga tiŋeere ece iiten o Juz gɔɔn aadanɛ vardaŋinɛt. Zin iitene nice naana Ŋɛɛrti Eeto kakɔ kanyononei ɔl o ka kɔɔt kotodoyan aneet keete ween talakec.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Ivitak ni alaata o ceez o Joowo kibeen alaat o Juz kɔrɔk o Kayavas ween alaan o adikir ceeze o Joowo.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Ma avu abaaban niigi gɔl ci ka kagamti Yesu gɛnyiza, kɔkɔm eet ci aga, ka kɔɔt kuruyit nɔɔnɔ kadaak.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Ma anɔ nɛ, “Alaŋ abon ŋaati kagɔɔni gi nico iinyaye ci vardaŋinto o, gɛrzɛ ŋaan ayoket ɔl ageet.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ma iitene oman aavi Yesu ole o eet o kazi Saiman baal amɔɔr mɔɔriz o gidaŋ e Bezaniya.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Mazi ŋaan adake nɔkɔ, iiyak nɔɔnɔ ŋaa ci anyaa ketezewoc ci abiz karacoc ci ataala guruce ci meelik ɔrɔɔt. Ma aku atitiny niini Yesu ŋaati aḏuutɛkɛ nɔɔnɔ karacoc nico nɔɔnɔ ɔɔ.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Mazi acin nuyawa gi ci agɔɔn ŋaa nici noko, otoborit niigi nɔŋ. Ma aŋɔmtɔ anɔ nɛ, “Ma laadun ŋaa nici aminaŋi karacoc nico gaga naa?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Alaŋ abon waan bar ataalanɛ karacoc nico guruc ci meelik ka kanyozek guruca ɔl o amaat?”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Maje Yesu aga gi ci azɔɔz niigi noko nɔkɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Aŋomotu dim ŋaa nico naa? Ma gi ci agoonekan niini aneet noko gi ci abon ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaatan.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Ma ɔl ci amaat o ŋaan aromenu tiŋeere niiga ki nɔɔgɔ ŋina iinya dook. Maje naana alaŋ bodo karomɛ ki igeet tiŋeere tup.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Aḏuutekan niini karacoc o adimanan niini aneet ka kɛrɛwa dawiin.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Inoko zin anycaŋ kuduwayuŋ gi ce. Tiŋeere gɔɔn ma akɔ uuwaki kaviyawa o Joowo loocowɛ dook, aadjai buk gi ci ona agɔɔn ŋaa nicini noko.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Ɔɔtɔ ni Judaz Iskariyot ween nuyai codoi nuyawe ween amɔtɔ ram ook alaate o ceez o Joowo.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 Ma akɔ anek nɔɔgɔ nɛ, “Mã kayelekuŋ gɔl ci agamnyu Yesu, anyaŋ koca naa?” Anycek ni niigi nɔɔnɔ guruc ceen eetom kamɔtɔ.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Akata ni Judaz iinyaye niceke orooŋun gɔl ci ka kɛyɛlɛkɛ nɔɔgɔ Yesu.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Ma iitene o akanan lotɛn o vardaŋinto gɔɔn adayi ɔl ḏɔkɛn o alaŋ amokcar, ivitak nuyawa Yesu, ma avu anek nɛ, “Mayo arooŋnyet koota kutuguzeyin dayiin ci vardaŋinto ŋaaḏaŋ?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Anyak eet oma kutura ŋinaante. Ɔɔtɔ enektek nɔɔnɔ nɛ, Azi alaani o demziinto nɛ, Izi iiten ci ka kadakta naana ki nuyak ogan dayiin o vardaŋinto ole cun e.”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Ɔɔtɔ ni didi nuyawa utuguzɔ kiyo ona aduwak Yesu nɔɔgɔ o, ma avɔ agɔɔn dayiin o vardaŋinto ŋinaante.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Ma yomana ivita Yesu ki nuyak ogin een amɔtɔ ram, ma aavtiz loota ka kadaktɔ.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ma dayiinɛ ŋina enek Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ataalinan tiŋeere ɛɛti codoi ŋaatunooŋ aneet.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Mazi azii nuyawa gi nico, ivirit nɔɔgɔ dook zinzeeti. Ma ajin ceeni gɔɔn ŋaatineeŋ Yesu anek nɛ, “Aneeta gi? Manyi, aneeta gi?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Akɔ tiŋeere ataalinan ɛɛti ci kazola ki nɔɔnɔ dayiin ŋina noko ɛlɛ.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Zin naana Ŋɛɛrti Eeto ŋaan kadaai ebaal aduwan waragɛ o Joowo laadun e. Bar zin nɔŋ ci kol eete ci akɔ ataalinan aneet o. Abon da bar niini alaŋ aritai dook.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Buk Judaz o ka kook kataalɔi Yesu e ijin buk nɔɔnɔ anek nɛ, “Manyi, aneet gi?”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Mazi ŋaan adake niigi nɔkɔ, odoma Yesu ḏokoc, ma anyek Jook zany, ma atɛɛt ḏokoc nico, ma aŋerek nuyak, ma azi nɛ, “Adayit. Nicini ɛlɛ onan nɛɛn.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Bodo adoma diic ci nyaanu, ma anyek Jook zany, ma anyek nɔɔgɔ anek nɛ, “Owodit niiga dook.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nicigi biye ogan ayelza terkediin o Joowo aḏuutonek looc ka kutuyɔ ɔl ci meel, ma aaryai baciinowa ugeec.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, alaŋ bodo naana kawodɛ ŋaatodoi ki igeet zɛɛ ma kavɔ kawudɛ baliinte o baaba.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Artek ni niigi beniin codoi, ma iŋaaz avɔ biye o kazi Kiŋiroc.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Enek ni Yesu nɔɔgɔ nɛ, “Adotekaŋ tija looc, ma aviryu niiga dook, eeci azi waragɛwi o Joowo nɛ, Karui tiŋeere eet o towawiinto kazaantɛ ɛɛzana.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Zin tiŋeere ma kitiŋa naana daayiza, karake ŋaatunooŋ kakɔ Galiliya.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Enico itiŋa Pitɔr, ma anek Yesu nɛ, “Alaŋ bai naana kooŋnekin looc been nɛɛn! Yo nuun avir nuyawa dook, alaŋ naana kavir.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Didilɛ kaduwakin ineet, adaŋnyan tija lak iiyu zɛɛ ma arɔk toloci o oowu.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Ma abɛdɛkɛ Pitɔr nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaŋ bai naana kadaŋnyin been nɛɛn, mayo nuun mã ka kadaayit ki ineet.”
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Ivita ni Yesu ki nuyak ogin. Mazi avu arum ŋinti kazi Gezemani biye o kazi Kiŋiroc, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Aavtiz ŋina rak ŋinti ŋaan kakɔ kaŋaryinɛ o.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Ma akɔyi niini Pitɔr ki lɔgɔz o Zebedi kazi Jemis been Jɔn. Maje nɔɔnɔ avir ziniz ɔrɔɔt ɛlɛ.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Kanyei naana ziniza inoni ci appe ɔrɔɔt ci ajonini daayizi. Aavtiz zin niiga ŋina ebeyit eleeti ŋaryiinta.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ma akɔ niini ŋintimiliny, ma akani ŋum looc, ma aŋaryɛ azi nɛ, “Baaba, mã anyak gɔl oma, aara piryakzɛt ci ka kiiyayan noko ŋaatan. Alaŋ een zin bar eo karɔɔŋɛ naana, bar tugu eo arɔɔŋɛ niina.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Mazi abadaak nuyak ween iiyu e, amada nɔɔgɔ ataŋguzɔ. Ma anek niini Pitɔr nɛ, “Ma niiga dook iyontiya alaŋ atamanu kicintɛ ki aneet ziit codoi ṯɔr o naa?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Iziti vililɛ. Aŋaruyɔ ka calaŋ acinanuŋ Loryen zinzeeti zɛɛ ma agoonu oŋɛ. Eeci zinzeeti ugooc arɔɔŋ kutuguzɔ kaal ci abon, maje bar eleeti cugooc o alaŋ anyak dɔyiz.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ imiirozek Yesu ŋaryiin. Ma akɔ ajin Jook anek nɛ, “Baaba, mã alaŋ piryakzɛt ci ka kiiyayan noko aaryai, tugu eo arooŋ niina labak.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Mazi abada ŋaryiinta, amada bodo nuyak ataŋguzɔ, eeci adoŋ niigi ɔrɔɔt ɛlɛ.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Bodo amiiri niini, ma akɔ aŋaryɛ aduwa zɔɔz we ɛlɛ.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Ma abadaak nuyak, ma aku anek nɛ, “Ŋaan dim ooginu nɔkɔ? Izi zin ziiti o ka kanyozekɛ naana Ŋɛɛrti Eeto ɔl o oŋenu ajɔn.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Itiŋgaz, kɔtɔɔz. Icinit di, iiya ɛɛti o ka kook kataaloyan.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Mazi ŋaan azɔɔz Yesu nɔkɔ, urum Judaz looc ɔrkɔra kibeen ɔl ci meel gɛr ci itoona alaata o ceez o Joowo been ɔl o Juz baayizo. Awoya niigi dilanyai ki kɛɛni.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Maje uyen Judaz enek nɔɔgɔ nɛ, “Tedec mã acinu eet ci kacoco ŋalyamoc o, nɔɔnɔ nɛɛn agamit.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Mazi aku arum Judaz looc, ook ŋaati Yesu ecodoi nɔkɔ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Abona, alaan o demziinto.” Ma acoco nɔɔnɔ ŋalyamoc.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Enek ni Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Laŋo, tugu gi ci arooŋ tugu o labak.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ma avoca nuyaiti codoi nuyawe o aromɛ ki Yesu o kabaz tibila, ma atɛɛda gabarɛn ci alaan o ceez o Joowo itat por.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bil di! Arek kabaz cun noko tibil. Eeci ɔl o gɔɔn akat ɔl dilanyai dook adaai buk katin niigi dilanyai.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Alaŋ agayu mã inoko kawo baaba, itoonakan toonnyaye ogin ci meelik enico ɛlɛ kiiya kitiritan o?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Mazi koca avu atiritan toonnyawa aneet, ka zin zɔɔz o waragɛ o Joowo kɛlɛɛmnyai ku?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Enek ni Yesu kɔlɛ dook nɛ, “Naa avunakaŋ kɛɛni ki dilanyai ka ivita agamtaŋ kiyo keen agoryai o naa? Karomɛ gɔɔn naana ki igeet tup kadɛmzɛ ceeze o Joowo, ma ŋaan agamtaŋ.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Bar zin kaala nicigi dook iina o ka kɛlɛɛmnyai zoozowa baal ayɛɛt nyakaŋanɛta e.”
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Ooti ni ɔl ci ona agam Yesu o nɔɔnɔ ole o alaan o ceez o Joowo kazi Kayavas ŋaa ona alotɛn alaata o gɔɔn ademzek ɔl lotinok kibeen ɔl o Juz baayizo e.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Mazi avɔyi niigi Yesu, unuwun Pitɔr nɔɔgɔ vurta rɛɛna zɛɛ ma avɔ arum kɔrɔk ci Kayavas ona avɔyi ɔl Yesu o. Ook ni aavu niini loota oromtɛ ki ɔl o abɛk ceez o alaano kɔrɔk kɛŋa ka kicin gi ci arɔɔŋ kutuguzek ɔl Yesu o.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Maje alaata o ceez o Joowo ki ɔl o roonnyo dook arɔɔŋ gɔl ci ajowan gi ci gɛr abaca Yesu ka kɔɔt kuruyit nɔɔnɔ kadaak.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Bar zin ɔkɔm gi ci gɛr ajowa niigi ŋaatin kina, yo nuun akat ɔl ci meelik gɛr nɔɔnɔ vɔlɔŋa o. Ma vurta itiŋgazɔ ɔl raman jena.
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 Ma anek ɔl o roonnyo vɔlɔŋa nɛ, “Kaziiŋna iiten baale azi ɛɛti nici nɛ, Kanim naana kɔɔyɔk ceez ci Joowo noko, ma bodo kenyeeti iinyaye ceen iiyu.”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Mazi azii Kayavas zɔɔz nico, itiŋa jena, ma anek Yesu nɛ, “Anyei gi ci arooŋ bariz zoozowe ci aduwa ɔl nici noko tɔ?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Maje Yesu ajaki niini labak cin. Ma bodo anek alaani Yesu nɛ, “Inoko didi zaare o Jook o arogi duwayet mã een niina Kiristo ween ŋɛɛrti Joowo ɛlɛ nɛɛn.”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Nɛɛn ci aduwa niina o. Inoko zin kaduwakuŋ igeet ci aavtiyu ŋina noko dook, acinaŋ tiŋeere niiga aneeta Ŋɛɛrti Eeto ŋaati kaavɛ aziite o Joowo azo, ma kabada tiŋeere ŋaati kawoyanɛ diizwani tamma.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Mazi azii alaani zɔɔz nico, otobor nɔŋ, ma arɛɛc rumanɛ ogin maany, ma azi nɛ, “Ɛɛti nici amomoz Jook giye ci anyekɛ ɛlɛ kizi Jook noko. Inoko iziiktu niiga dook zɔɔz ci aduwa niini noko. Alaŋ bodo karɔɔŋ cudanɛ oogi.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Inoko zin arooŋnyu niiga apaktek nɔɔnɔ naa zooze nico?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Otortek ni niigi nɔɔnɔ amot, ma arɔɔk.
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 Ma adoma ɔl ci ona aruk nɔɔnɔ voret noko, ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Kiristo, aga ri niina kaal dook. Ŋɛnɛɛn ci arookin o?”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Maje Pitɔr aavi bitaala kɔrɔk kɛŋa. Ma aku dole ceen gabaren ci alaan o ceez o Joowo, ma anek Pitɔr nɛ, “Orkoryu ri buk gɔɔn niina kibeen Yesu ci Galili noko.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ma bar adaŋnyi Pitɔr ɔl dook kɔrgɛna ŋina anek dole nico nɛ, “Alaŋ kaga gi ci aduwa o been nɛɛn.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ma iŋaaz niini ŋina, ma akɔ araan otoga. Bodo icin dole ceen gabarɛn oman nɔɔnɔ, ma anek ɔl nɛ, “Ɔrkɔr gɔɔn buk ɛɛti nici ki Yesu o Nazarɛt.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Bodo ni adaŋnyi Pitɔr azi nɛ, “Didilɛ kateedona zɔɔ, alaŋ kaga eet ci aduwa o been nɛɛn.”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Bodo ŋintimiliny nɔkɔ ivitak ɔl o ɛɛl ŋinaante e Pitɔr, ma avu anek nɛ, “Niina alya een eet codoi ole o Yesu, eeci azooz kiyo niigi o.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Ma abarzek bodo Pitɔr nɔɔgɔ anek nɛ, “Didilɛ mã kaduwa vɔlɔŋ, adaakan koca tammu. Alaŋ kaga eet nico.”
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Ma aada Pitɔr gi baal anek Yesu nɛ, “Adaŋnyan tiŋeere lak iiyu zɛɛ ma arɔk toloci e.” Udun ni niini ook bitaala, ma akɔ alu ɔrɔɔt ɛlɛ.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra