Marcos 12
MUR vs ARIB
1 Ma anek Yesu nɔɔgɔ yabziinta nɛ, “Anyak baale eet ci aḏok kɛɛn ci gɔɔn agɔɔnanɛ ɔl nyaantanɛ mana. Olok ni mana juruŋ. Ma adawa look ci ka gɔɔn kamacoyek ɔl kɛbɛrɛ ci keenu o. Ma ɛɛnyca vaaco ci appe ka kɛbɛkti ɔl mana. Anyek ni niini mana ɔl ci ka keevit ka mã abiir kɛɛna, ka keŋerit ki nɔɔgɔ. Ɛɛrɔn ni niini ook looce oman.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Mazi awɔ abiir kɛɛna, itoonek niini gabaren cin ɔl o aliŋliŋ mana ka kiiya kiyiitek nɔɔnɔ kɛɛn kɛbɛrɛ cigin.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Mazi aku arum gabarɛnti nici ɔl ci aliŋliŋ mana o, agamit niigi nɔɔnɔ, ma aruk, ma anyek kimiire nɔkɔ kɔkɔm kaal ci akɔyi kina.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Bodo itoona ɛɛti o mano gabaren oma, ma avu aruk ɔl o aliŋliŋ mana gabaren nico ɔrɔɔt ɛlɛ kanyak tuben ɔɔwa, ma amomoz nɔɔnɔ.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Bodo itoona niini gabaren oma. Enico uruyit niigi gabaren nico kadaak. Ma agoonek niigi kaal nicoko gabara ci mɛɛlɛ, oogi aruk korogit, oogi aruk kadaayitɔ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Maje ɛɛti ci mano noko anyak ŋɛɛrin codoi ṯɔr nɔkɔ ci arɛɛz ɔrɔɔt. Ma azi niini nɛ, “Atitiny tiŋeere niigi ŋɛɛran.” Itoonek ni niini nɔɔgɔ ŋɛɛrin.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Mazi avɔ acin ɔl ci liŋliŋonto noko nɔɔnɔ, izitɔ nɛ, “Nicini ŋɛɛrti eet o mano nɛɛn. Ivita kuruyit nɔɔnɔ kadaak ka kuula kaal dook kizi cigaac.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Agamit ni niigi nɔɔnɔ, ma aruk kadaak, ma avɔ ajukek tuu mana bawuca.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Mazi yo inoko ma akɔ abada ɛɛti ci mano o agoonek ɔl nicoko naa? Bar kanɛ aku koca niini ma aruk ɔl ci baal aliŋliŋ mana noko dook kadaayitɔ. Ma anyaa ɔl oogi ka kivita kiliŋliŋit mana.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Kaga nɔkɔ ekeebtu niiga waragewe o Joowo zɔɔz o azi nɛ, Ma bɛ o abor ɔl o gɔɔn ɛɛnyɛt ceezi biyɛnɛ, ma apɛz kizi gi ci labak, bar bɛ o titiny ɔrɔɔt kujuk biyɛn o enyciinto dook nɛɛn.
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Jook zin nɛɛn o agɔɔn gi nico, ma gi nici gi ci panypany keteedet biye ɔrɔɔt ɛlɛ.”
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Mazi azii alaata o Juz yabziin nico, orooŋit kagamit Yesu, eeci aga niigi ariik niini nɔɔgɔ yabziinte nico. Bar bodo aŋole niigi kɔlɛ. Ɔtɔɔzɔ ni niigi otoŋit nɔɔnɔ.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ma itoonek alaata o Juz Yesu ɔl oogi ole o Parici kibeen ole o Erod ka kɔɔt kijinit nɔɔnɔ zoozok ci ajin ka mã abarzek niini nɔɔgɔ gɛrzɛ, ka kagamit nɔɔnɔ.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ma avunak niigi nɔɔnɔ, ma avu anek nɛ, “Gayoi, kagayin naaga ineet gɔɔn azooz zoozok ci alɛɛma. Ma alaŋ aŋole baabani ci ɔl oogi, ma alaŋ buk ari niina ziniz titinyɔn ci eet ci deer. Duwayet di, mayo abon ŋaati karuweka meeri alaan o kazi Sizar, yo gɛrzɛ da?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Maje Yesu aga cinaan cineeŋ o nɔkɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Arooŋnyu icintawaŋ naa? Anyaakta di zin gurucoc ceen ziit anycaŋ kicin.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ma anyek didi ɔl nɔɔnɔ gurucoc, ma ajin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma ŋum ceeni kibeen zaar ci ayeedonek gurucoc nico ci ŋɛnɛ?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek zin Sizar gi o akati nɔɔnɔ. Maje gi o akati Jook, anycek Jook” Mazi azii niigi Yesu azi nɔkɔ, olla apaŋantɛ paŋ.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ma bodo avunak Yesu ɔl ogɛn ole o kazi Sajuzi gɔɔn abaaban niigi azi nɛ, Ɔl o adaai alaŋ bodo iŋaaz daayiza. Ma avu ajin niigi Yesu anek nɛ,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Gayoi, baale ayeedeket Mosis lotinok ci azi nɛ, Mã adaai ɛɛti, ma ooŋna ŋaa cin iŋaan kanyak dɔl, abon arigiz gɔtɔnnya ci arogi o ŋaa ka kitirak dɔl ka kavada nɔɔnɔ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Zin baale anyak gɔtɔn ceen torgɛrɛm. Ma arɔcɛ abuuwi, ma adaai iŋaan kitirak ŋaa dɔl.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Irigizun ni gɔtɔnnya ci anowa nɔɔnɔ o ŋaa. Bodo buk adaak niini iŋaan kitirak ŋaa dɔl. Ma arigiz bodo gɔtɔnnya o anowa nɔɔnɔ ŋaa, ma adaai buk iŋaan akɔm ŋaa dɔl.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ma azɔp daayizi nici kibeen ŋaa nico lɔgɔz ceen gɔtɔn noko zɛɛ makacin idicai niigi dook torgɛrɛma kɔkɔma dɔl ci arita. Ma vurta adaawun buk ŋaa.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Duwayet zin di, katin ma iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nici akati ŋaatineeŋ ŋɛnɛɛn? Ŋaabaal ɔzɔbtɔi niigi dook ŋaa nico.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Abacu niiga gi nico ɔrɔɔt, eeci alaŋ agayu waragɛnya o Joowo kibeen dɔyiz onin.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Katin ma iŋaaz ɔl daayiza, alaŋ bodo arɔcɛ, bar eelit niigi kiyo toonnyawa o Joowo o.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Zin giye ci akati ŋaazi daayiza, baale uduwak Jooi Mosis iitene baal abilni Mosis lugurgoce o alanyit e gi ci anek nɛ, Keen naana Jook o Ibrayim ki Aizak been Jakob.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Alaŋ een zin niini Jook ci ɔl o adaai, bar Jook ci ɔl o arogi. Zin Ibrayim ki Aizak been Jakob yo nuun adaayitɔ o, ŋaan niigi arogi nɔkɔ. Abacu niiga zɔɔz nico.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Ma aku ɛɛti codoi ole o demziinto, ma aku azii ɔl ŋaati adaŋɔn kibeen Yesu. Mazi acin niini Yesu alɛɛma kaal o ajin ɔl nɔɔnɔ dook nɔkɔ, ijin buk niini nɔɔnɔ enek nɛ, “Mayo lotinowɛ dook lotinɛt jaŋ ci titiny ɔrɔɔt?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Lotinɛt ci titiny ɔrɔɔt nɛɛn o azi nɛ, Iziiktɔ ɔl o Israyil, Manyi onai nɛɛn Jooi doon, ma adoyi niini ṯɔr nɔkɔ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ereezit zin Jook ween Manyi unooŋ zinzeetine ugooc dook, ki rogete unooŋ dook, ki baabaninte unooŋ dook, kibeen dɔyize unooŋ dook.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Bodo lotinɛt ci titiny ano gɔɔn nico nɛɛn o azi nɛ, Ereezit ɔl o abaawonu kiyo areezu eleeti ugooc o. Akɔm zin bodo lotinɛt ci titiny ɔrɔɔt kujuk lotinok ceen ram noko.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ma anek ɛɛti ci demziinto noko Yesu nɛ, “Gayoi, aleem didi niina gi ci azi nɛ, Adoyi Jooi ween Manyi ṯɔr nɔkɔ, ma akɔm bodo Jook oma o.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Abon didi karɛɛz naaga Jook zinzeetine ogaac dook, kibeen baabaninowe ogaac dook, kibeen doyizowe ogaac dook. Abon buk karɛɛz ɔl o kabaawɔ kiyo karɛɛz naaga eleeti ogaac o. Lotinowa nicigi dook titinyɛ kujuk todoyok o kavaat gooya kibeen taabinɛt oogi o kagoonek Jook.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Mazi acin Yesu eet nico abarzek nɔɔnɔ zɔɔz aritun nɔkɔ, enek nɛ, “Alaŋ adɛyai niina baliinte o Joowo.” Enico akɔma eet ci anim bodo kijin Yesu. Otoŋole niigi nɔɔnɔ ŋaati ajini, eeci atɛɛza niini nɔɔgɔ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Ma vurta mazi adɛmzɛ Yesu ceeze o Joowo, enek niini niini ɔl nɛ, “Abac alaata o demziinto zɔɔz o azi nɛ, Kiristo niini Ŋɛɛrti Devid.
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Eeci baale anyek Vɔŋizi o Joowo Devid kizi nɛ, Anek Jooi Manyi onan nɛ, Aavu niina libire can azo o zɛɛ ma kanyin rocek modo ugun amarninin ineet looc zɔɔnɛ.
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Mazi awo Devid alya Kiristo kizi Manyi cin. Zin bodo Kiristo een ŋɛɛrti Devid ku?”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ma adɛmɛz niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Egenyit ole o demziinto gɔɔn awɔ rumanene ci wuntik alina, ma arɛɛz zaawanɛt ci atitinyi ɔl nɔɔgɔ mɛlɛgɛnyai.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ma arɛɛz niigi ŋaati aavtiyɛ lecerene ci titiny ceezine o lotento. Ma arɛɛz vitɛn ci titiny aavtiyɛ ŋaati gɔɔn alotɛn ɔl azɔli dayiin.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Adak gɔɔn niigi kaal ci ŋaai o bɔi, ma ayelza eleeti ŋaati aŋaryin ŋinti wun. Zin ɔl nicigi katin ajowa niigi Joowa payiin ci gɛr ɔrɔɔt.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Mazi aku aavi Yesu loota ŋaao ajɔŋɔz loidoŋ o gɔɔn arek ɔl muci o ceez o Joowo, icinun niini ɔl ŋaati aaranɛ guruc. Ma acin niini ɔl ci meelik ole ween arɔk aara guruc ci meelik.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Iiya ni ŋaa ci bɔyɛ amaat, ma aku aruk milinyɛt ceen ram.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Otowa ni Yesu nuyak ogin, ma anek nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ŋaa ci bɔyɛ amaat noko uruk niini guruc ci meelik kujuk ɔl dook.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Eeci ɔl ogɛn aruk niigi guruc ci aŋɛra guruce ugeec meelik, maje ŋaa nici aara niini guruc ogin dayiino dook.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?