Lucas 9
MUR vs ARIB
1 Ma iitene oman otowa Yesu nuyak ween amɔtɔ ram ŋaatodoi, ma anyek nɔɔgɔ dɔyiz ci ka kɔtɔɔkti miniŋ o Loryento ɔla, ma arogozi ɔl mɔɔrizɔi.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Itoonun ni nɔɔgɔ kɔɔt kuuwayit baliin o Joowo, ma arogoz ɔl mɔɔrizɔi.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ɔtɔɔz kɔkɔm gi ci anyaku. Kɔkɔm kɛɛn ci omtinto, ki kaboot ci anyaku kaal, ki dayiin, ki guruc, ki rumanɛ.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Mã ajowanu kɔrɔk ci atalnanuŋ ɔl, aavtiz ole nico zɛɛ been iiten ci awoyu kuture nico.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Mã ajowanu kutur calaŋ atalnanuŋ ɔl igeet, utuduŋta tɔdɔ zɔɔnɛ ka keyeliza gi nici gi o aborni niigi zɔɔz onan.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ɔtɔɔzɔ ni nuyawa, ma avɔ azɔp kuturyok ci meelik aduwak ɔl kaviyak o Joowo abon, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr vitɛnane niceke dook.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Mazi akɔ azii Erod ween alaan o Galili kaviyak o kaal o agɔɔn Yesu, abaraŋɛ nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ, eeci azi ɔl nɛ, “Nicini Jɔn baal oony ɔl e nɛɛn itiŋa bodo daayiza.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Maje bodo ogɛnɛ azi nɛ, “Ilija gi abada tamma.” Maje ɔl ogɛn anɔ nɛ, “Nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal adaayitɔ e itiŋa bodo daayiza.”
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ma azi Erod nɛ, “Baale kanyeya takiren keteeda Jɔn ɔɔ. Mazin bodo eet jaŋ ci kazii ŋaan agɔɔn kaal nicoko o?” Orooŋun ni niini kicin Yesu ɔrɔɔt.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Mazi avɔ abada toonnyawa keronnya, ivita uduktak Yesu kaal baal avɔ agɔɔn niigi o dook. Ma akɔyi Yesu nɔɔgɔ doon ŋaati ajɔŋɔzɔ ki kutur o kazi Bezediya.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mazi avɔ azii kɔlɛ Yesu ook ŋinaante, oneec buk niigi nɔɔnɔ. Ma akɔ atalna Yesu nɔɔgɔ dook. Edemzek ni niini nɔɔgɔ zɔɔz o akati baliin o Joowo, ma buk arogoz ɔl ci amɔɔr ŋaatineeŋ.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Mazi akɔ atoltol ii loota yomana, ivitak nɔɔnɔ nuyawa oginɛ een amɔtɔ ram, ma avu anek nɛ, “Anyek ɔl kazaantozek korogjok ci ajɔn ŋina noko ka coma avɔ ajowa dayiin kibeen vitɛn ci ooginɛ ŋinaante, eeci ŋiniti een balal.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Bar abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Anycek nɔɔgɔ dayiin ci adak niiga alya.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Maje ɔl ci aavtiz ŋinaante o een maczɛt doon eet eetom lak ram ki eet amɔtɔ lak tur (5000).
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Utuguzɔ ni toonnyawa eci ona aduwakɛ Yesu nɔɔgɔ o.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Odoma ni Yesu ḏɔkɛn ceen tur noko kibeen kuluk ween ram e, ma agɛlɛm tammu taden, ma anyek Jook zany dayiine nicoko. Ma atɛɛt, ma anyek toonnyak ka keŋeryek niigi kɔlɛ dook.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ma adake ɔl dook zɛɛ makacin ipiiyantɛ, ma alota toonnyawa ŋodota ci anyigzai dayiinɛ o zɛɛ ma abitiz gilanya amɔtɔ ram.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ma iitene oman mazi akɔ ajin Yesu Jook ŋaati aromɛn ki toonnyak ogin doon, ijin niini nɔɔgɔ enek nɛ, “Ma dim inoko gɔɔn ɔl azi nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Azi ɔl ogɛnɛ nɛ, Een niina Jɔn o oony ɔl. Maje ɔl ogɛn azi nɛ, Een niina Ilija. Maje ogɛnɛ anɔ nɛ, Een nyakaŋan codoi nyakaŋanete baal rɛɛn e ci itiŋa bodo daayiza.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Ma ijin bodo niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma niiga aniyu nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Iricanek ni Yesu nɔɔgɔ gi ci anek nɛ, “Má avɔ zin aduwaku ɔl oogi zɔɔz nico been nɛɛn.”
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Ma anek Yesu toonnyak ogin nɛ, “Tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kagide ɔrɔɔt, ma abornan ɔl o Juz adikir, ki alaat o ceez o Joowo, been ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok o Mosis. Arukan tiŋeere niigi aneeta kadaak, ma iinyaye ceen iiyu kiŋaaz daayiza korok bodo.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Enek ni niini ɔl dook nɛ, “Mã arɔɔŋ ɛɛti konowan aneet, abon areyek nɔɔnɔ ɛlɛ oninɛ, ma abon agama gidɛn ki piryakzɛt ŋaati anuyan niini aneet.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Eeci ɛɛti ci arɔɔŋ korogoz ɛlɛ onin, bar akoloz. Maje ɛɛti ci akoloz ɛlɛ onin ŋaatan, bar arogoz.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Mayo zin inoko mã anyak ɛɛti kaal o loocu dook, ma bar akoloz rogɛt ci ɛlɛ onin, bonat inoo?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Mã anyak ɛɛti ci anyak alyaan ŋaatan kibeen demziinte onan, buk tiŋeere naana Ŋɛɛrti Eeto kanyei alyaan ŋaatin iitene ci kakunɛ diŋdiŋonte onan, ki diŋdiŋonte o baaba, been diŋdiŋonte o toonnyak o tammo.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, anyak ɔl oogi ole ci aavtiyu ŋina noko calaŋ rak adaai zɛɛ ma alam acin niigi baliin o Joowo.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Mazi avɔ iinya ceen turge, ooyi niini Pitɔr ki Jɔn been Jemis bɛ tadena ka kɔɔt kaŋaruyɔ ŋinaante.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Mazi ŋaan aŋaryɛ niini nɔkɔ, otowɛ ŋum oninɛ, ma ookci rumanɛ oginɛ buk kizi vɔɔrɛ pɛr kataraanet.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Taman nɔkɔ ivita ɔl ceen ram, ma azɔɔzɔ kibeen nɔɔnɔ. Ma ɔl nicigi Mosis kibeen Ilija.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ayelzai niigi diŋdiŋɔnta, ma avu azɔɔz kibeen Yesu gi baal laadun akuni niini ka kiiya kadaai Jerusalɛma e.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Maje Pitɔr kibeen gɔnɔgi oogin. Mazi iŋaaz niigi ooŋnyai, bar acin Yesu otowɛ diŋdiŋonte onin kizi vɔɔr pɛr, ma acin buk niigi ɔl ceen ram aromɛ kibeen nɔɔnɔ.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Mazi avɔ aŋɛrɔ Yesu ki ɔl nicoko, enek Pitɔr nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, kavu tɛ ŋina juruŋ inoko. Nyet kɛtɛɛnycawa kaal ceen ceezi kabili kɔr een iiyu, ka codoi kizi cun, codoi ci Mosis, codoi ci Ilija.” Aduwa buk Pitɔr zɔɔz nicoko kilek.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Mazi ŋaan azi niini nɔkɔ, iiya diizoc ci appe, ma aku abuŋa nɔɔgɔ, ma anyak niigi ŋoliin diizoce nico ɔrɔɔt ɛlɛ.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ma aku diizoce nico mɔlɔyi ci azi nɛ, “Nicini ŋɛɛran onan kaŋɛra nɛɛn. Iziiyit zin niiga dook nɔɔnɔ.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Mazi ativani mɔlɔyi nici, acin nuyawa Yesu aavu niini doon. Ajaktɔ ni niigi ma ŋaan kuduktak eet oma iinyaye niceke kaal ci baal acin niigi o.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Mazi alocai niigi bɛ tadena iitene ci ano gɔn o, ivitak kɔlɛ ci appe Yesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Ma agɛrɛny ɛɛti oman kole nico eecitɔ azi nɛ, “Alaan o demziinto, kilalekin da cineyan ŋɛɛran can adoi ṯɔr nɔkɔ ce.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Anyak gɔɔn miniŋit ci agam nɔɔnɔ kɛgɛrɛny ɔrɔɔt tup nɔkɔ. Ma avaci looc kataval zɛɛ ma aduuv ɔtɔgi. Ma amɛna miniŋit nici agit nɔɔnɔ nɔkɔ, ma alaŋ arɔɔŋ kotoŋa been nɛɛn.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Kilalei iiten baale nuyak ugun ka kaarya miniŋit nico, bar akɔmnek nɔɔgɔ ŋaati aaranɛ.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Ma anek Yesu nuyak nɛ, “Igeet ɔl ci akɔmnuŋ tuwɛn coko. Kayo koromtɛ naana kibeen igeet zɛɛ been inin ka utuyɔ? Ka kɛmɛz zɔɔz cunooŋ zɛɛ been inin?”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Mazi ŋaan awoya dole nɔkɔ, avaci miniŋit nici nɔɔnɔ looc kir kataval, kabarit kɛdɛkɛdɛk. Ma agernyek Yesu miniŋit nico kuduna doleca. Orok ni dole, ma anyek Yesu nɔɔnɔ baatin.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ma abiir ɔl o aavtiz ŋinaante dook ooti dɔyize ci Joowo adikir noko.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Iziiyit di zɔɔz ci karooŋ kuduwayuŋ ce juruŋ. Iima naana Ŋɛɛrti Eeto kanyononei azɛɛn ci ɔl o deer.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Bar nuyawa alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwak Yesu nɔɔgɔ noko, eeci waanice kɛŋ ci zɔɔz nico arɔɔdjai ka calaŋ niigi ajowa. Ma aŋole buk niigi ŋaati ajini nɔɔnɔ zɔɔz ci akati gi nico.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ma eco adaŋtɔi nuyawa niigi maany gi ci akati alaazɛt ŋaatineeŋ anɔ nɛ, “Mayo dim ŋaatinai adikir ŋɛnɛ?”
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Maje Yesu aga kaal ci ɛɛl zinzeetine cigeec o nɔkɔ. Odoma ni dole ci miliny, ma anyek kibil nɔɔnɔ libira.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Ma ɛɛti ci arɛɛz dole ci miliny kiyo nici noko zaare ogan, areezan buk koca niini aneet. Ma ɛɛti ci areezan aneet, arɛɛz buk niini baaba o itoonanan aneet. Eeci ɛɛti ci cɛlbɛz ŋaatunooŋ, titiny bar niini ŋume o Joowo ɔrɔɔt kujukuŋ igeet dook.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ma anek Jɔn Yesu nɛ, “Manyi, kajowana iiten baale eet ci aara miniŋ o Loryento ɔla zaare ugun. Ma kalamnya nɔɔnɔ kibili gi nico, eeci niini alaŋ een eet cinai.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Má alamnyu nɔɔnɔ gaga, eeci ɛɛti calaŋ amarninet ageet, niini eet cina.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Mazi ka kizi ŋinti ka kooyi Yesu tamma, itiŋa niini, ma atɛɛda gɔl zinize codoi ṯɔr nɔkɔ ook Jerusalɛma.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ma itoon niini toonnyak karaktɛ kɔɔt kuture ci abil looce o kazi Samariya ka kɔɔt korooŋtek niigi nɔɔnɔ ŋinti ɔɔŋɛ.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Maje bar ɔl kuture nice alaŋ atalna nɔɔnɔ, eeci aga niigi nɔɔnɔ aku adicek akɔ Jerusalɛma.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Mazi acin Jemis kibeen Jɔn gi nico, enektek niigi Yesu nɛ, “Manyi, alaŋ anyet kutuyawa goo tamma kiiya ka kotooz ɔl ci kutur nico noko naa?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Bar ookci Yesu, ma agernyek nɔɔgɔ zooze nico.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Idicek ni ɔɔtɔ kuture oman.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Mazi ŋaan awɔ Yesu ki nuyak gɔla nɔkɔ, iiya ɛɛti oman, ma aku anek Yesu nɛ, “Karooŋ buk kunuwin naana ineeta. Olla ŋinti akɔyɛ o, kɔrkɔr.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyak kireerwana looknya, ma anyak kibaali ceezi, maje bar naana Ŋɛɛrti Eeto alaŋ kanyei ŋinti ka kaavɛ loota ka kuyubuzi.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ma anek niini eet oma nɛ, “Nowawan niina aneet.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Anyek ɔl ci adaai o kiyaŋit gɔnɔgi o adaai niigi maany. Ija niina ka bitɔ uuwayek ɔl zɔɔz o baliin o Joowo.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Ma anek bodo ɛɛti oman nɔɔnɔ nɛ, “Manyi, Ŋaan ŋɛdɛt kaku kanuyin. Nyan zin rak kook ɔlɔ ka kook kuduwak ɔl weet.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm laadun eet ci akana keevin mana, ma bodo abuudi ki vurut ci anim kɛɛva mana. Zin buk niiga mã agoonu nɔkɔ, alaŋ koca aganonu ki baliin o Joowo.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?