Lucas 2
MUR vs ARC
1 Ma iinyaye niceke itoon alaani o Rom adikir kazi Agostos molok kook ole o loocok ogin dook ka keteyeede ɔl o abaak loocowe o abal niini dook zaara.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Akanai yeedinɛt ci zaaru noko iinyaye o ɛɛnɛ Kiriniyas alaan o abal looc o kazi Siriya.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Imiirtozek ni ɔl dook kuturyok ugeec ka gɔɔn ɛɛti kook kɛtɛyɛɛt zaar kuture onin ɛlɛ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Itiŋa ni Josev kuture o kazi Nazarɛt abil looce o kazi Galili, ook kuture o kazi Bɛzilɛm looce o kazi Judiya ŋaabaal aritan alaani o kazi Devid e. Akɔ niini ŋinaante o, eeci een niini borit ci tatok o Devid.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Orkorit ni niini kibeen Meri o agam ka kiriyi. Maje Meri anyake. Avɔ niigi dook ka kɔɔt keteyeedit zaar ŋinaante.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Mazi avɔ arum Bɛzilɛm, amun Meri dole.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Otowa ni niini logo onin een abuu, ma abuŋ rumanɛn, ma abayek looc luwawa giye ceen taava gɔɔn ɛɛlni artɛ ci maalawu, eeci akɔm ŋinti ka kɔɔt kataŋguzɛ ḏoorya.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ma iitene nice anyak ɔl ci tuwawinto ci gɔɔn abɛk ɛɛza baal looce nice tuuwa.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ma akunak toonnyaiti ci Joowo nɔɔgɔ. Ma ayelzak Jooi nɔɔgɔ diŋdiŋɔn onin ŋaati atarani nɔɔgɔ baal, makacin ɔtɔŋɔltɛ niigi looc ɔrɔɔt ɛlɛ.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Bar anek toonnyaiti ci Joowo noko nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Eeci kakunakuŋ ka kiiya kuduwayuŋ igeet zɔɔz ci abon ci ka katalɔi ɔl dook ɔrɔɔt.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Itiryai waanico kuture o Devid ruguzoiti cunooŋ. Niini Kiristo ween Manyi onai.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Gɔl zin ci ka agayi zɔɔz nico een didi nɛɛn ce. Ɔɔtɔ zɛɛ mazi ajowanu dole o abuŋe rumanɛn, ma abawonek taava o, nɔɔnɔ nɛɛn.”
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Taman nɔkɔ anai toonnyawa ci Joowo meelik boyoŋyoŋ, ma aromonek toonnyai ona oowu e. Ma abene niigi dook anaat Jook azi nɛ,
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 “Kanaatit Jook o aavi tammu tadena. Abil ganɔn loota ole o arɛɛz niini.”
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Mazi avɔ amiiri toonnyawa avɔ tammu tadena, izitɔ ɔl ci tuwawinto o nɛ, “Kɔɔtɔ di Bɛzilɛma ka kɔɔt kicinit gi ci agooni aduwaket Jooi o.”
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Iyiiyit ni niigi ɔɔt Bɛzilɛma, ma avɔ ajowa Meri kibeen Josev. Maje dole abawonek looc taava.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Mazi avɔ acin ɔl ci tuwawinto noko dole, uduktak niigi Meri kibeen Josev zoozok ona aduwak nɔɔgɔ toonnyaiti o Joowo akati dole e dook.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Maje ɔl dook o azii kaal ci aduwa ɔl ci tuwawinto noko, abiir nɔɔgɔ ooti kaale nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Maje bar Meri abaaban kaal nicoko dook, ma azooni ziniza.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Ma amiiri ɔl o tuwawinto ŋaati abɛni beniinok ci anaati Jook kaale o azii kibeen kaale o acin niigi, eeci didi eelit tɔ ebaal aduwaki nɔɔgɔ toonnyaiti e.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Mazi adica dole iinya turge, eteedit ɔl nɔɔnɔ kul keere uneeŋ Juz. Ma akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Yesu ebaal aduwaki toonnyaiti o Joowo nɔɔgɔ iŋaan buk Meri kanyawɔ e.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 — ausente —
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 — ausente —
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ma iitene nice ooyi Vɔŋizi o Joowo nɔɔnɔ ceeze o Joowo. Ma akɔ arumɔ niini ki Josev been Meri avɔyi niigi dole ceeze o Joowo ka kɔɔt kutuguzek nɔɔnɔ kaal o aduwa lotinowa o Joowo.
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Ɔdɔŋ ni Simiyan dole azɛɛnɛ, ma anyek Jook zany azi nɛ,
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Manyi, Inoko nyan kadaak labak. Katalnɛ ɔrɔɔt, eeci utugu gi baal aterkedekan e.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 Kicina naana keberene ogan ɛlɛ ruguzoi o itoona niina ka kiiya korogoz ɔl loota.
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Utugu niina gi nico kicinit modɛna dook.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Ma ruguzoiti nici vooritin ci ka keyelek modɛn o alaŋ een Juz gɔl unun, ma anyaak ɔl o Israyil titinyɔn.”
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Ma abiir Meri kibeen Josev ooti kaale ci aduwak Simiyan dole noko.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Ma amayuk Simiyan nɔɔgɔ, ma anek niini Meri nɛ, “Aŋɛra Jooi dole nico o ka kɔdɔŋ ɔl o agama nɔɔnɔ, ma iinanɛ ɔl o abor nɔɔnɔ ole o Juz. Ayelza tiŋeere niini Jook, ma bar abor nɔɔnɔ ɔl ci meel tiŋeere.
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Zin giye nico abɔryai tiŋeere baabani o gɛrzɛ aroodi zinzeetine ci ɔl ci meel. Maje niina Meri giye nico katin akati culum ɔrɔɔt ɛlɛ kiyo anyei tuben ziniza o.”
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Buk ŋinaante anyak ŋaa ceen matuwoc ceen nyakaŋan ci kazi zaar nɛ Ana. Niini tinati eet ci kazi Vanuwel ceen borit ci ɔl o kazi Acar. Ariyi ɔl nɔɔnɔ, ma anyak kibeen eet irkitok torgɛrɛm nɔkɔ adaak ɛɛti.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 Ma aavi niini kizi bɔyɛ nɔkɔ irkitok eet wec ki tiin wec (84). Ma ŋaan kotoŋ niini ceez o Joowo been nɛɛn. Adiŋdiŋan gɔɔn niini Jook baalinok ki waazinok ŋaryiinta ŋaati alaŋ adayin.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Ma iitene ci baal anyaakɛ Josev ki Meri dole ceez o Joowo neke, iiya buk Ana oromozek nɔɔgɔ ŋinaante, ma anaat niini Jook Ma azɔɔz kaal ci akati dole. Aduwak niini kaal nicoko ɔl dook o arɛ Jook ka korogoz ɔl o Israyil.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Mazi avɔ adica Josev kibeen Meri kaal o aduwa lotinowa o Joowo dook, imiiriye niigi ɔɔt kuture uneeŋ kazi Nazarɛt abil looce o kazi Galili.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Maje dole iroktai juruŋ kɔdɔk ma agɛny ɔrɔɔt, ma aavi mayuwɛnɛt o Joowo ŋaatin.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Gɔɔn irkitok dook avɔ Josev kibeen Meri Jerusalɛma iitene o gɔɔn alotɛn ɔl o Juz ka kaadai niigi iiten baal avardaŋi toonnyaiti o Joowo ceezi ugeec e.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Mazi akɔ een Yesu irkitowa amɔtɔ ram, ooti Josev kibeen Meri nɔɔnɔ Jerusalɛma bodo eo gɔɔn avɔyi niigi laadun.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Mazi akɔ adicai iinya ci lotento noko, itiŋgaza niigi abada kɔrɔk. Maje bar tɛ Yesu otoŋozek looc Jerusalɛma calaŋ baatinɛ ki yaatin aga ŋaan aavi niini Jerusalɛma o.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma aavitɔ ole baal ɔrkɔra ki nɔɔgɔ noko.” Ma adica niigi iiten codoi calaŋ arumɔnɛ ki Yesu nɔkɔ zɛɛ makacin orooŋit niigi nɔɔnɔ ole ugeec een atenok kibeen ole ween laŋotigeec.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 Ma ŋaan kojokta niigi nɔɔnɔ, ma vurta imiirtozek niigi Jerusalɛm ka kɔɔt korooŋit nɔɔnɔ ŋinaante.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Mazi avɔ adica niigi iinya iiyu rooŋinta, ivita ojokta nɔɔnɔ aromɛ kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok ceeze o Joowo. Aziirar niini nɔɔgɔ, ma buk ajin niini nɔɔgɔ zoozok.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Maje ɔl dook ci azii zoozok ci abarzek niini nɔɔgɔ gɛnyiza noko, abiir ooti ŋaatin ɔrɔɔt.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Mazi acin baatinɛ ki yaatin nɔɔnɔ aromɛ kibeen ɔl nicoko nɔkɔ, ibiirit buk nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt. Ma anek yaatinɛ nɔɔnɔ nɛ, “Dole onan, agooneket gi nico naa? Cin di, aneeta kibeen baatun aviryet zinzeeti ŋaatun ɔrɔɔt, ma kagenygenya karooŋnyin.”
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Kodi! Naa tɛ akɔ zɛɛ ma agenygenyu arooŋnyaŋ o? Alaŋ agawu kaavɛ naana ceeze o baaba ŋina o?”
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Bar niigi alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwa niini noko akati inin.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Enico uduna Yesu iiya orkorit ki nɔɔgɔ ɔɔt Nazarɛta. Ma azii niini nɔɔgɔ kaale o aduwak niigi nɔɔnɔ kutugu dook. Maje yaatinɛ azooni kaal nicoko dook ziniza.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Ma aroktai Yesu juruŋ, ma buk agɛny ɔrɔɔt. Ma atalnɛ Jooi kibeen ɔl buk ŋaatin.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?