Gênesis 8
MUR vs ARC
1 Mazi akɔ adala maama looc e, ŋaan Jook kereyek Nowa ki kɛlɛk o aromɛ ki nɔɔnɔ kavoola dook. Anyaa ni Jooi ŋɔɔt ka kivaan maam ka kimiirte maama ki looc.
1 E lembrou-se Deus de Noé, e de todo animal, e de toda rês que com ele estava na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e aquietaram-se as águas.
2 Ma ativani diizwana tiilɛza, ma ativani buk maama baal abɔryai loota e.
2 Cerraram-se também as fontes do abismo e as janelas dos céus, e a chuva dos céus deteve-se.
3 Ma amiiri maama ki looc zɛɛ mazi een iinya eet torgɛrɛm kamɔtɔ (150), owodjai.
3 E as águas tornaram de sobre a terra continuamente e, ao cabo de cento e cinquenta dias, as águas minguaram.
4 Ma iinyaye ween amɔnki torgɛrɛm (17) nyelowe ween torgɛrɛm, agamɛ kavooli biyene o kazi Ararat ootinɛ, ibil ni ŋinaante.
4 E a arca repousou, no sétimo mês, no dia dezessete do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Ma amiiri maama kidicilim nɔkɔ zɛɛ been nyelok ween amɔtɔ. Ma iitene o akanan nyɛlɔyi ween amɔtɔ eyelizyai biyɛn ooti kicinit.
5 E foram as águas indo e minguando até ao décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 Mazi akɔ adicai iinya ceen eet ram (40) bodo, ɔkɔl Nowa nyapildiŋ o kavoolo.
6 E aconteceu que, ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela da arca que tinha feito.
7 Ma itoon walaak kook kicin looc mã anyak ŋinti adɔi. Ma akul walaak, ma akɔ amalil tammu kɛŋa ka kɛrɛwɔ zɛɛ ma awodjai maama loota imin calaŋ abada.
7 E soltou um corvo, que saiu, indo e voltando, até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Ma areyi Nowa zɛɛ makacin itoon yɛɛlac ka kook kicin maam mã owodjai, eeci alaŋaan walaak abada.
8 Depois, soltou uma pomba, a ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra.
9 Bar acin yɛɛlac maam ŋaan akuuwa looc dook, makacin abadaak bodo kavool, eeci akɔm ŋinti ka kibili. Itoona ni Nowa aziit kavoola, ma agama yɛɛlac, ma anyaak kavool eecitɔ.
9 A pomba, porém, não achou repouso para a planta de seu pé e voltou a ele para a arca; porque as águas estavam sobre a face de toda a terra; e ele estendeu a sua mão, e tomou-a, e meteu-a consigo na arca.
10 Ma aavi iinya torgɛrɛm. Itoon ni bodo yɛɛlac.
10 E esperou ainda outros sete dias e tornou a enviar a pomba fora da arca.
11 Mazi abada yɛɛlac yomana, anyaa boloyitot ci kiŋiroco colai otoga. Agawun ni Nowa izi maama kidicɛ loota.
11 E a pomba voltou a ele sobre a tarde; e eis, arrancada, uma folha de oliveira no seu bico; e conheceu Noé que as águas tinham minguado sobre a terra.
12 Ma amɔn bodo iinya torgɛrɛm, ma itoon yɛɛlac Enico alaŋaan yɛɛlac abada bodo.
12 Então, esperou ainda outros sete dias e enviou fora a pomba; mas não tornou mais a ele.
13 Mazi akɔ een Nowa irkitowa eet tur lak tɔrkɔnɔm ki irkit codoi (601), iitene o oowu nyelowe wodoi, owodjai maama. Ɔkɔl ni Nowa kavool, ma acin maam awodjai.
13 E aconteceu que, no ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé tirou a cobertura da arca e olhou, e eis que a face da terra estava enxuta.
14 Ma iinyaye ween eetom ki tiin torgɛrɛm (27) nyelowe ween ram, ɛvɛɛc lɔɔci kɔdɔk kak.
14 E, no segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 Então, falou Deus a Noé, dizendo:
16 — ausente —
16 Sai da arca tu, e tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos contigo.
17 Dunai buk kɛlɛk ki kibaali dook bitaala ka kivita kitirit loota zɛɛ ma adala looc dook.”
17 Todo animal que está contigo, de toda carne, de ave, e de gado, e de todo réptil que se roja sobre a terra, traze fora contigo; e povoem abundantemente a terra, e frutifiquem, e se multipliquem sobre a terra.
18 Uduna ni Nowa ki ŋaa onin kibeen lɔgɔz been ŋaa ugeec.
18 Então, saiu Noé, e seus filhos, e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele;
19 Ma aduŋna kɛlɛgɛ ki kibaali dook kavoola. Ono ni gɔɔn kelegiti ceeni gɔn onin atobɔ.
19 todo animal, todo réptil, toda ave, tudo o que se move sobre a terra, conforme as suas famílias, saiu para fora da arca.
20 Ɛtɛɛnya ni Nowa ŋinti ka kidiŋdiŋani Jook. Ma anyaa kɛlɛk ci abon diŋdiŋanito ki kibaali ci abon. Ma akɔ avaat nɔɔgɔ ŋaati ona ɛɛnyca niini ka kidiŋdiŋani Jook o.
20 E edificou Noé um altar ao Senhor ; e tomou de todo animal limpo e de toda ave limpa e ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Mazi acɔɔk Jooi cɔɔlil nico, atalɔ niini, ma anek ɛlɛ maany nɛ, “Alaŋ bodo kator looc been nɛɛn giye ci akati gerzitin ci eet ci deer. Mayo nuun ɛɛti ci deer anyak baabani ci gɛr o, alaŋ bodo kadica kaalyan ci arogi loota noko dook been nɛɛn ebaal kagɔɔnɛ rak e.
21 E o Senhor cheirou o suave cheiro e disse o Senhor em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice; nem tornarei mais a ferir todo vivente, como fiz.
22 Akatai zin inoko ka kanyak ḏowɛn ki teedinɛt, ma anyak tagiz ki lɔɔlɔ, ma anyak waazin ki baalin.”
22 Enquanto a terra durar, sementeira e sega, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite não cessarão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?