Gênesis 48
MUR vs ARIB
1 Ma vurta iitene oman enektek ɔl Josev nɛ, “Amɔɔr baatune.” Ooyi ni niini lɔgɔz ogin kazi Manasa been Iviram ka kɔɔt kicinit niigi jijitineeŋ.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Mazi azii Jakob iiya ŋɛɛrin Josev, agamun ɛlɛ, ma iŋaaz kaavu jena kerce onin.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 Ma anek niini ŋɛɛrin Josev nɛ, “Baale ayelzakan Jooi o anyak dɔyiz dook ɛlɛ ŋaao kazi Luz looce o Kanan, ma amayukan.
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 Ma anekan nɛ, Kanyin katin dɔl ci meelik ka dɔlya ci dɔl cugun kiziti boryok ci meelik. Ma kanyi nɔɔgɔ katin looc nico kizi cineeŋ kabaakti niigi kodot.”
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Ma anek Jakob bodo Josev nɛ, “Ma Iviram kibeen Manasa ceen lɔgɔz cugun aritai Masirɛ waan o ŋaan naana kiiyakɛ Masir e, ɛɛl niigi kiyo dɔlya ogane o. Atobɔ niigi kibeen lɔgɔz ogan kazi Robɛn kibeen Simiyan.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Matɛ katin arita niina lɔgɔz oogi bodo, alaŋaan nicaga een cigan. Izi niigi cugun doon. Ŋaan zin akunak nɔɔgɔ mayuwɛnɛt cineeŋ ŋaati Iviram kibeen Manasa.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 Kagoon kaal nicoko ka kaadai yaatun Recal baal adaai Kananakti ŋaao ajɔŋɔz Evrat iinyaye baal kabadanɛ keronnye o kakunɛ looce o kazi Mesopatamiya e. Zin baale daayizi oninɛ awucnekan aneet ɔrɔɔt.” (Ŋinti kazi Evrat neke utuye inoko bodo zaara ci kazi Bɛzilɛm.)
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Ma anek Jakob Josev nɛ, “Alaŋ baale kaga kacinin bodo, bar inoko Jooi anyan korok zɛɛ makacin kicinin ineet ki dɔl cugun buk.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Aara ni Josev dɔl baatin anyɔtɔi, ma akat kozoŋtin, ma aloca ɔɔ baatin ŋuma.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 — ausente —
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 — ausente —
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 — ausente —
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 — ausente —
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 Mazi acin Josev baatin arek aziit ci azo o ɔɔ ci Iviram ceen tutur o, inyigit niini gi nico. Ma aara niini aziit ci baatin o oowe ci Iviram o, ma arek ɔɔ ci Manasa o.
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ma anek niini baatin nɛ, “Alaŋ een nɛɛn baaba. Logo ween abuu nɛɛn ce. Arek aziit cun azo o ɔɔ cin o.”
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Bar ujura baatinɛ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Kaga gi ci kagoon o nɔkɔ. Ŋɛdɛt katin Manasa niini baati bor ci meel. Bar zin katin tuturi niini adiŋdiŋ ɔrɔɔt kujuk gɔtɔni. Katin dɔlya ciginɛ een bor ci meel gɛr.”
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 Amayuk ni niini nɔɔgɔ iiten nice anek nɛ, “Ɔl ci Israyil noko katin awo zaar cugooc ŋaati amayuwi niigi ɔl oogi. Azi katin niigi nɛ, Abon bai Jooi anyuŋ otobtɔ kibeen Iviram been Manasa.” Zin giye nico anyewun Jakob Iviram karayɛ kizi ɔɔ ŋaati Manasa.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Ma anek Jakob Josev nɛ, “Inoko acinan aneet kadadjai. Ŋaan zin aromenu niina ki Jook, ma ŋaan katin amiirenin niini ineet looce o jijitugun.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 Kanyin zin ineet looc o abon kazi Cekam baal kɔɔra naana ole o kazi Amorit dilanyaye ogan e. Kanyin ŋinite ineet, alaŋ een gotonogu.”
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?