Gênesis 45

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛtɛɛdɛ ni Josev ziniz ɔrɔɔt, bar alaŋ arɔɔŋ niini kutulu ŋaati acini gabara oginɛ nɔɔnɔ, ma anyek niini nɔɔgɔ kudunit bitaala, ka kaavtiyɔ niigi doon kɔkɔm eet oma ci aromɛ ki nɔɔgɔ, eeci arɔɔŋ niini kɔbɔrak gɔtɔnɔgi ɛlɛ.
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Utulu ni Josev molowe ci alɛlɛ, makacin iziiyit ɔl o Masiro nɔɔnɔ, ma avɔ kaviyawa been Vɛɛro ole onin.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 Ma anek Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Aneeta Josev nɛɛn nici. Ŋaan baaba arogi?”
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Izaktayaŋ ijonun ŋaato.” Mazi izaya, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Aneeta gotonu unooŋ Josev baal ataaleku Masir e nɛɛn nici.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Má zin aŋolinu looc giye baal ataalinaŋ aneet e gaga, eeci bar da Jook nɛɛn ci agɔɔn gi nico o ka kitoonawan niini aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kitirit ɔl magiza ŋina.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Izi inoko irkitowa ci magizo idicai ram. Ŋaan zin ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Itoonanan Jooi aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kɛɛlawuŋ, ka korogit dɔlya ci dɔl ugooc.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 Alaŋ een igeet nɛɛn ci itoonanaŋ aneet ŋina o, bar Jook nɛɛn o anyaanan aneet ŋina. Ma anyan kizi inyaa ci Vɛɛro, ka kabal loocok o Masiro dook ŋina.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 Inoko iyiiyit imiirte ɔɔtɔ ŋaati baaba ka ɔɔtɔ enektek nɔɔnɔ nɛ, Azi ŋɛɛrun o kazi Josev nɛ, Anyan Jooi aneet kabal looc o Masiro dook. Ijak zin Masir ŋaato kataman.
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 Ija ka baak looce o kazi Gocen ka jɔŋɔzan. Luuga korge unun dook.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Ŋaan kaku kazuunin naana ineet ŋaato. Inoko ŋaan ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa. Alaŋ zin karooŋnyuŋ igeet akaranit ŋinaante.”
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 Ma anek bodo Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Inoko niiga dook been Bɛnjimɛn buk iiyeztaŋ aneet keen Josev nɛɛn.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Ɔɔtɔ zin uduktak baaba alaazɛt ci kanyei naana Masirɛ ŋina o. Oobtek nɔɔnɔ kaal ci acinu noko dook. Iyiiyit zin ka ɔɔtɔ uluuktai nɔɔnɔ kiiya ŋina.”
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 Enico otorkot niini gɔtɔni o kazi Bɛnjimɛn, ma alu. Ma alu buk Bɛnjimɛn ŋaati atorkodɔn.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 Ma atorkot buk niini gɔtɔnɔgi dook, ma acoco nɔɔgɔ ŋalyamɔ ŋaati aluwi. Ma vurta ozooztek gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Mazi akɔ arum mɔlɔyi o avuni gɔtɔnɔgi Josev Vɛɛro, atalɔ niini been alaat o miliny buk giye nico.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 Ma anek Vɛɛro Josev nɛ, “Duwak gotonogu karyek kaal zigire ka kimiirtozek Kanan.
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 Anyek nɔɔgɔ kɔɔt kanyaakta baatunooŋ ki kɔrɔk dook kurtɛnta kivita ŋina. Ŋaan kaku kanyi naana nɔɔgɔ ŋinti abon abaai Masirɛ ŋina. Ma kanyi buk nɔɔgɔ dayiin ci alɛɛnɔ.
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 Duwak buk nɔɔgɔ kooti kavoolɛt o agurut jɔmanɛ ka kɔɔt kanyaaktai niigi baatunooŋ ki ŋaai kibeen dɔl o miliny.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 Má anyi nɔɔgɔ kiinonit kaal ugeec ooŋnek looc liga, eeci kaal ci tiŋeere kanyi naana nɔɔgɔ Masirɛ ŋina o abon ɔrɔɔt kujukit kaal ci ooŋnek niigi looc ŋinaante o.”
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Ɔɔtɔ ni utuguzɔ lɔgɔz o Jakob eci adawakɛ Vɛɛro nɔɔgɔ o. Anyek Josev nɔɔgɔ kavoolɛt o agurut jɔmanɛ been dayiin ci ka kadayit gɔla.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 Ma anyek buk nɔɔgɔ dook rumanɛ ci colai. Maje Bɛnjimɛn anyek nɔɔnɔ zurtɛnɛn ceen eet tur lak iiyu (300) been rumanɛ ci colai een tur.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 Ma itoonek niini baatin zigire amɔtɔ ci akɔyɛkɛ nɔɔnɔ kaalyan o abona dook ci ataala niini mɛlɛgɛnyaye o Masiro. Bodo zigire ceen amɔtɔ atik niigi gora been ḏɔkɛn kibeen dayiin ci keronnyo.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 Anyek ni niini gɔtɔnɔgi kɔtɔɔzɔ, ma ilot niini nɔɔgɔ calaŋ ayɔwɔ gɔla.
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Ɔtɔɔzɔ ni niigi ɔɔtɔ ŋaati baatineeŋ Kananakti.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 Ma avɔ anek niigi baatineeŋ nɛ, “Ŋaan Josev arogi. Nɔɔnɔ nɛɛn ci abal Masir o.” Bar aŋɛja Jakob, ma alaŋ arɔɔŋ kiziik zɔɔz cineeŋ o.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Mazi avɔ oobek niigi nɔɔnɔ kaal o aduwak Josev nɔɔgɔ, ma acin buk niini kavoolɛt ci itoonak Josev nɔɔnɔ Masirɛ o, abada nɔɔnɔ ziniz, ma agama zɔɔz nico.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 Ma azi nɛ, “Ŋaan bar arogi ŋɛɛran Josev. Inoko zin koroga naana, ma katalnɛ. Abona zin kakɔ kacin naana nɔɔnɔ maŋaan kadaak o.”
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra