Gênesis 44

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Otoŋomek ni Josev gabaren ween alaan o abɛk ceez onin gi ci anek nɛ, “Bitizek ɔl nicoko kaboot ugeec dayiine ci meel alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ ŋaati atiki. Buk miirozɛkɛ nɔɔgɔ guruc ugeecik e dook, arikɛ gɔɔn giten guruc cigin o kaboon onin otok.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Doma buk kooz onan een warki, arek kaboon ci gɔtɔni uneeŋ een tutur been guruc ogin labinu e.” Ma agɔɔn niini eci aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Ma ŋeere ririwɔna anyek Josev nɔɔgɔ been zigire ugeec kɔtɔɔzɔ.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Mazi ŋaan awɔ niigi ŋaati ajɔŋɔz kutur nɔkɔ, enek Josev gabaren nɛ, “Iyiik viri ɔl oke zooc. Mazi akɔ amɔda nɔɔgɔ, jin enek nɛ, Uwuyu bonat gerzitina naa?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Agorozu kooz o alaan onan een warki naa? Nici kooz ci gɔɔn awodɛn niini, ma acin niini kooze nico kaal ci ka kivita katin. Agoonu niiga gi ci gɛr ɔrɔɔt.”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Mazi akɔ arɔba gabarɛnti nici nɔɔgɔ, uduwak didi niini nɔɔgɔ zɔɔz nico.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa Manygɔn? Aduwaket zɔɔz ci gɛr nɔkɔn? Ŋaan naaga kutuguza gi ci abil nɔkɔ been nɛɛn.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Iiten baale aga niina kabadaya naaga guruc baal kajowana kabootɛ e, ma kavu kanyin ineet. Mayo zin ku bodo ka kɔgɔrɔztɔ kaal ci ceez ci alaano o?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Manygɔn, mã ajowa eet codoi ŋaatinaaŋ ci anyak kooz nico, abon arui nɔɔnɔ kadaak, ma agam koogi ŋaatinaaŋ kizi mirɔk cugun.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Izi ni niini nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz nico. Zin tedec eet ci agɔrɔz kooz o doon ci kanyi nɔɔnɔ kizi gamnyai can. Maje ceegi awɔ tedec niigi yaak.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Taman nɔkɔ aryek niigi kaboot looc, ma akɔl gɔɔn giten kaboon onin.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Ma arooŋnyi gabarɛnti ci Josev noko kidicilim, akana abuuwa, ma akɔyi been tir tutura. Ma ajoyai koozi kaboone o Bɛnjimɛn eecitɔ.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Mazi avɔ acin niigi gi nico, ereecit niigi rumanɛ ugeec ŋaati aluwi, ma arek kaal zigire, ma amiiri kibeen gabaren ci Josev o.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Mazi abadaak Juda been gɔtɔnɔgi kɔrɔk o Josev bodo, ajowa niigi Josev ŋaan aavi ceeza. Ma avaci niigi eleeti looc nɔɔnɔ ŋuma.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ma anek Josev nɔɔgɔ nɛ, “Gitaz ci agoonu noko? Alaŋ niiga agayu ɛɛti ci abil ki naana ajowa gi ci abil nɔkɔ ŋarizɛta o?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Ma abɛdɛkɛ Juda nɔɔnɔ anek nɛ, “Kayo kenekteyin nɛ? Kayo kadaŋta gi nico ku? Ɔbɔra Jooi gerzitin cinaaŋ o laadun. Inoko zin naaga dook kizita gamnyak cugun. Alaŋ een gamnyai ɛɛti ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Bar anek Josev nɔɔnɔ nɛ, “Akɔm! Alaŋ naana kagoon nɔkɔ been nɛɛn. Karooŋ naana eet ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon kizi gamnyai can. Aje niiga amiironeku baatunooŋ labak.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Ook ni Juda ŋaati Josev, ma akɔ anek nɛ, “Manygɔn, Kozoozɔ da ki ineet zinize ci vɔɔr. Má abornekan nɔŋ, eeci een niina alaan ci atobonu ki Vɛɛro.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Manygɔn, iiten baale ajinet aneket nɛ, Anyaku baatunooŋ karabɔŋ een gotonu oma?
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Ii, Kanyaka baatinaaŋ ci izi matuwoc, ma kanyaka gɔtɔna ci baatinaaŋ een tutur ci aritai niini ŋaati izɔi baatinaaŋ matuwoc. Maje dole ci yaatin een abuu adaak baale. Ɔdɔwɛ niini ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Ma arɛɛz baatinaaŋ nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Eneyet ni waanice niina ageeta nɛ, Anyaaktayaŋ nɔɔnɔ kiiya kicin.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Alaŋ logoti nici ooŋ baatinaaŋ. Mã koca agɔɔn niini nɔkɔ, adaai koca baatinaaŋ.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Ma aneket niina ageeta waanice nɛ, Alaŋ koca bodo kacinuŋ igeet ŋina mã alaŋ anyaanu gotonu nice.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Mazi waanice kamiironeka baatinaaŋ e, kɔɔt kuduktaya naaga nɔɔnɔ zɔɔz nico.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Ma bodo aduwaket niini ageeta kabadawa ŋina ka kivita kataalta dayiin.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ kaneka nɛ, Alaŋ kavoya, eeci alaani o Masiro alaŋ arɔɔŋ kicinet ageeta ŋinaante bodo dooke coma kɔrkɔrana kibeen gɔtɔna ceen tutur o. Mazi anyet ageeta kɔrkɔrta ki gɔtɔna ceen tutur o, kavoya labak.
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ma aneket baatinaaŋ ageeta nɛ, Agayu niiga Recal ween ŋaa onan aritakan niini aneet lɔgɔz ram nɔkɔ.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Codoi okolozɛ ook many, karabɔŋ da inoko uruyit nɔɔnɔ kɛlɛgɛ.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Mazi koca avoyu niiga Bɛnjimɛn, ma akunak nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ gɔla, arukan koca luwa kadaak, eeci kizɛ matuwoc.
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Iiten baal kavuna e kanei naana nɔɔnɔ nɛ, Toŋa dole kaavu azeene cigan. Mã alam gi ci gɛr akunak nɔɔnɔ, ŋaan iinakan aneet.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Manygɔn, inoko zin abon karigiz naana dole nico kizi gamnyai cun. Anyek nɔɔnɔ kimiirye kibeen gɔtɔnɔgi.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Kayo kimiirozek baaba ku mã alaŋ korkorya been dole? Alaŋ karooŋ kicin baaba ŋaati akunakɛ nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra