Gênesis 3
MUR vs ARC
1 Mazi baale ɛɛnyca Jooi kɛlɛk dook e, agɛny kowat kelegene dook, ma een labjoi. Iiyak ni niini ŋaa mana, ma ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Ma dim didi eeyuŋ Jooi igeet kɛɛn kɛbɛrɛ ci mano o ŋaati adaku?”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Abɛdɛkɛ ŋaa nɔɔnɔ anek nɛ, “Akɔm! Kadaka kɛɛn kɛbɛrɛ dook labak.
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 Olla bar kɛbɛrɛ ci kɛɛt ci abil mana kɔrgɛna o doon azi Jooi nɛ, Má adaku, ma buk azi nɛ, Má uumnyu. Eeci mã kadaka, karabɔŋ kuumnya, akunaket koca daayizi.”
3 mas, do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Ma abɛdɛkɛ kowat ŋaa anek nɛ, “Akɔm! Alaŋ een nɛɛn. Alaŋ adaaknu been nɛɛn.
4 Então, a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 Olla aduwa Jooi gi nico o, eeci aga niini mã adaku, akolinuŋ koca kɛbɛrɛ otobtɔ ki Jook, ma agayu gi ci abon kibeen gi ci gɛr.”
5 Porque Deus sabe que, no dia em que dele comerdes, se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 Mazi acin ŋaa kɛɛt nico alina ɔrɔɔt nɔkɔ, ma buk aganɔ kɛbɛrɛ ciginɛ o ŋaati kadayi, ma acin niini buk anyek koca kɛbɛrɛ ci kɛɛt nico o nɔɔgɔ kegeny, odoca kɛbɛrɛ oogi, ma adak. Ma anyaak koogi eet onin, ma adak buk niini.
6 E, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 Taman nɔkɔ ɔkɔltɛ nɔɔgɔ kɛbɛrɛ ugeec, ma acin eleeti niigi aavtiyɔ ŋaḏinyiny. Utuluya ni bɔlɔk ci moneeco ka kubuŋti eleeti.
7 Então, foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ma yomana mazi azii niigi Jook ŋaati awɔyi mana kɛŋa, oroode kɛɛni eecitɔ.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e escondeu-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Otowo ni Jooi eet ci mac o, ma anek nɛ, “Aavɛ ŋaaḏaŋ?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão e disse-lhe: Onde estás?
10 Ma abɛdɛkɛ niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Kiziiknin uyen awɔ mana e. Kotoŋoliwin ni, ma karoodei ka calaŋ acinan, eeci kaavɛ ŋaḏinyiny.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 Ijin ni Jooi nɔɔnɔ enek nɛ, “Ŋɛnɛɛn ci anekin nɛ, Aavɛ ŋaḏinyiny o? Adawu tɛ kɛbɛrɛ ci kɛɛt baal karicanekin calaŋ adei e?”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ma abɛdɛkɛ ɛɛti nɔɔnɔ anek nɛ, “Ŋaa baal anyaakan ka koromtewa e nɛɛn ci anyan kɛbɛrɛ ci keetu o, ma kadei.”
12 Então, disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 Ma ajin Jooi ŋaa anek nɛ, “Agɔɔn nɔkɔ naa?”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isso? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Ɔtɔr ni Jooi kowat enek nɛ, “Giye o agɔɔnɛ gi nico katoryin ineet doon kelegene dook. Akatai zin inoko iitene nico ɛlɛ awɔ niina ŋaati ababatɛ kɛŋa, ma adei tɔdɔ iinya ci ŋaan arognɛ o dook.
14 Então, o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás mais que toda besta e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Ma kanyin ineeta amartɔ kibeen ŋaa nɔkɔ, ma buk amarnɔ dɔlya cugooc. Arukuŋ gɔɔn tiŋeere niigi igeet ooti, ma aŋedetu niiga nɔɔgɔ zɔɔ.”
15 E porei inimizade entre ti e a mulher e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Enek ni Jooi ŋaa nɛ, “Kazaacekin ineet piryakzɛt nyayiinta, ma anyei balcɔn ci appe ɔrɔɔt ŋaati ookcanɛ. Arooŋ gɔɔn tiŋeere niina eet ɔrɔɔt, ma abalin ɛɛti ineet.”
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor e a tua conceição; com dor terás filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Ma anek Jooi eet nɛ, “Giye o iziiyɛ niina zɔɔz ci ŋaa cun o, ma adayɛ kɛbɛrɛ ci kɛɛt baal kajurakin e, kator tɔdɔ. Akatai zin iitene nico ɛlɛ adɔi ŋaatun ŋaati ajowanɛ dayiin tɔdɔwai gaga nɔkɔ kiyo baale e. Apirna gɔɔn tiŋeere niina liŋliŋɔnta ɔrɔɔt ka jowa dayiin iinya ci ŋaan arognɛ o dook.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Aduŋna tiŋeere kɛɛna ceen bila been ciirɛn tɔdɔwai. Adei gɔɔn tiŋeere niina kɛbɛrɛ ci kɛɛn ci too.
18 Espinhos e cardos também te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 Aliŋliŋ gɔɔn tiŋeere niina ɔrɔɔt zɛɛ ma amului ŋaati ɛɛvɛ tɔdɔ ka kudunai dayiin ci adei. Aliŋliŋ tiŋeere niina nɔkɔ zɛɛ ma amiironei tɔdɔ baal kɛɛnycanin e. Ma giye o ɛɛnɛ tɔdɔwa tiŋeere amiironei tɔdɔ.”
19 No suor do teu rosto, comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado, porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 Akanek Adam ŋaa cin o zaar ci kazi Eev, eeci een niini yaati ɔl dook nɛɛn.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva, porquanto ela era a mãe de todos os viventes.
21 Ma agɔɔnak Manyi Jooi Adam ki ŋaa cin o rumanɛ ceen ruce ka kubuŋti eleeti.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e a sua mulher túnicas de peles e os vestiu.
22 Izi ni Manyi Jooi nɛ, “Inoko ɛɛti ci deer o ibilun kiyo naaga o. Anyawun gɛnyiz ci agawi gi ci abon ki gi ci gɛr. Alaŋ zin abon bodo ŋaati kanyekɛ nɔɔnɔ kadak kɛbɛrɛ ci kɛɛt o rogeto, ka korok rogɛt o abil been nɛɛn.”
22 Então, disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, pois, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva eternamente,
23 Ɔtɔɔk ni Manyi Jooi nɔɔnɔ mane o looc o kazi Idan, ma anyek nɔɔnɔ kook kɛɛv tɔdɔ baal ɛɛnycanɛ niini nɔɔnɔ e.
23 o Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Arek ni Jooi mana ci kazi Idan noko libire ci akɔ ki jen e toonnyai onin kazi Cɛrubim o anyak kabaz o wun amacuc looc, ma alanyit kalakalak ka kɛbɛk niini kɛɛt o rogɛt o abil kodot.
24 E, havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?