Gênesis 35
MUR vs ARIB
1 Ma iitene oman enek Jooi Jakob nɛ, “Luuk ŋina taman bitɔ kuture o kazi Bezal ka bitɔ baak ŋinaante. Bitɔ tɛɛnyayan ŋinti taabinta ŋinaante. Aneet Jook baal kayelzakin ɛlɛ iitene baal avirɛ niina gotonu Esɔ e nɛɛn.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Enek ni Jakob ɔl o kɔrɔk onin been ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ dook nɛ, “Otoŋit joowanɛ o adilanu. Abon adaalu eleeti ugooc, ma areku rumanɛ ci colai, ka obonta ŋume o Joowo.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Inoko zin kitiŋgaz kuluugit kɔɔtɔ Bezala. Mã kavɔ karum ŋinite, kakɔ kɛɛnyca naana ŋinti ka kidiŋdiŋanti naaga Jook baal atiritan aneet iitene o kapirnanɛ e. Nɔɔnɔ nɛɛn o korkorya ki aneet vitɛnanɛ o kakɔyɛ dook.”
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Anycek ni niigi Jakob joowanɛ o adilya dook been buk awac ugeec dook. Ma akɔ adawek niini kaal nicoko moloktoc o ajɔŋɔz ŋin o kazi Cekam loota.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Mazi aluuk Jakob been lɔgɔz ogin, anyayit ɔl o ajɔŋɔz kutur nice ŋoliin ci appe, ma alaŋ niigi arɔɔŋ koorit nɔɔgɔ.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Ivitak ni Jakob been ɔl ogin dook ŋino kazi Luz abil looce o kazi Kanan. Inoko agayi kutur nice zaara ci kazi Bezal.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Ɛtɛɛnya ni niini ŋinti taabinto ŋinaante, ma akanek ŋinite zaar ci kazi Jook o Bezal, eeci baale ayelzak Jooi nɔɔnɔ ɛlɛ ŋinaante iitene baal aviri niini gɔtɔni e.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Ma ŋinaante adaak ŋaa o kazi Debora baal gɔɔn azooni Rebeka e. Ma ada niigi nɔɔnɔ moloktoc loota Bezala ŋinaante. Ma akanek ŋinito zaar ci kazi Moloktoc o Luwanto.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Baale rak amayuwun Jooi Jakob Bezala ŋina waanbaal aviri niini gɔtɔni e. Mazi bodo abadaak niini Bezal vurta e, eyelizak Jooi nɔɔnɔ ɛlɛ, ma amayuk nɔɔnɔ bodo ŋina.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Ma anek Jooi nɔɔnɔ nɛ, “Kazi zaar ugun laadun nɛ Jakob. Bar zin inoko kakateyin ineet zaar ci kazi Israyil.”
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Ma amayuk Jooi nɔɔnɔ anek nɛ, “Keen naana Jook o kanyei dɔyiz dook. Zaacɛ, nyak dɔl ci meelik ka izi borit ci aritan boryowa. Ma buk een baati alaatu.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Ŋaan kanyin ineet looc ci baal katerkedei Ibrayim been Aizak noko. Ma ŋaan kanyi buk ŋinito dɔl ki dɔl cugun vurte cun.”
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 — ausente —
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 — ausente —
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Ma akatek ni niini waanice ŋinito zaar ci kazi Bezal.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Ma iitene oman uluugit Jakob been ɔl o kɔrɔk onin Bezala. Mazi ka kurumit niigi Evrat, izi ŋinti ka kotoyai Recal, ma aam nɔɔnɔ dole ɔrɔɔt ɛlɛ.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Mazi ŋaan atɔɔt nɔɔnɔ dole ɔrɔɔt nɔkɔ, enek ŋaa o gɔɔn agama gɔnɔgi dɔl Recal nɛ, “Má anyei ŋoliin. Inoko tedec ookca ŋɛɛrun oma.”
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Mazi akɔ ookcai niini, adavyai ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma akanek ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Benoni o kazi kɛŋ cin nɛ piryakzɛt onan. Bar baatinɛ akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Bɛnjimɛn o kazi kɛŋ cin nɛ aziit onan azo.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Adaak ni Recal. Ma ada ɔl nɔɔnɔ gɔl o akɔ ki Evrat kabanyca. Inoko ŋinito waanico kazi zaar nɛ Bɛzilɛm.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Ma apik Jakob bɛ kibil tɔp ŋinaante ka kizi gi ci gɔɔn aadanɛ niini Recal. Ŋaan abil bɛ nici tɔ ŋinaante zɛɛ been inoko o.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Uluuk ni Jakob ŋinaante bodo, ma akɔ aal vaaco o wun kazi Eder libire ci gɔl.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Mazi akɔ abaak Jakob looce nice, iŋiliz Robɛn ŋaa o baatin aavtiz kazi Bila. Iziik ni baatinɛ zɔɔz nico, ma abor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Anyak Jakob lɔgɔz amɔtɔ ram. Lɔgɔz ci ŋaa onin kazi Leya nɛɛn Robɛn ki Simiyan ki Livai ki Juda ki Isikar been Zibolon. Zin Robɛn abuu gonogin dook.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Lɔgɔz ci ŋaa onin kazi Recal nɛɛn Josev ki Bɛnjimɛn.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Lɔgɔz ci ŋaa onin aavtiz kazi Bila een gabaren o Recal nɛɛn Dan been Navtali.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Lɔgɔz ci ŋaa onin aavtiz kazi Zilpa een gabaren o Leya nɛɛn Gad been Acar. Aritai lɔgɔz nici dook looce o kazi Mesopatamiya.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Zin ook Jakob ole o baatin Aizak ŋaao kazi Mamra ajɔŋɔz Ebiron ŋaa baal abaai jijitinɛ Ibrayim been baatin Aizak e.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?