Gênesis 33
MUR vs ARIB
1 Ma awɔ Jakob zɛɛ mazi aara kɛbɛrɛ, acin Esɔ aku ɔrkɔra ki ɔl ceen eet tur lak wec (400). Eŋerek ni niini dɔl ogin yaatigeec.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Ma anyek ŋaai ogin aavtiz been dɔl ugeec karaktɛ ɔɔwa. Ma ano Leya been dɔl ogin. Aje Recal been Josev aṯornɛkɛ niigi vurta.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Arayɛ ni Jakob niinilya nɔɔgɔ dook ɔɔwa. Mazi akɔ ajɔŋɔz gɔtɔni, oloca ɔɔ lak torgɛrɛm.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Bar Esɔ adokonyonek nɔɔnɔ arumek gɔl, ma akɔ atorkot nɔɔnɔ azɛɛnɛ dook, ma acoco ŋalyamoc. Ma adɔta luwa niigi dook ramantiya.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Mazi aara Esɔ kɛbɛrɛ, acin ŋaai ci avu kibeen dɔl. Ma ajin niini Jakob anek nɛ, “Ɔl ci ŋɛnɛ nici?”
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Ivita ni ŋaai oginɛ aavtiz been dɔl ugeec, ma avu aloca ooti.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Ma aku Leya been dɔl ogin, ma aku buk Recal been Josev, ma avu aloca niigi dook ooti ŋaati Esɔ.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Ma ajin Esɔ Jakob anek nɛ, “Ma burɛna o karumona gɔla o burɛn ci ŋɛnɛ?”
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Bar abɛdɛkɛ Esɔ nɔɔnɔ anek nɛ, “Dole o yaai, kanyei naana kaal ci kaleenona. Zooti nicoko nyak kizi cugun.”
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Ma anek Jakob nɔɔnɔ nɛ, “Mã areezan niina aneet didi, abon agama kaal ci kanyin naana ineet o. Ma kacin naana ŋum cun noko bar kizik kacin Jook, eeci inoko niina atalnanan aneet.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Ɛɛlawan gama kaal ci kanyaakin ineet noko, eeci uzuutan Jooi aneet bonate onin, ma anyan kaal o karooŋ dook.” Ma adaŋek Jakob nɔɔnɔ kaal nicoko zɛɛ makacin agama.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Enek ni Esɔ nɔɔnɔ nɛ, “Lot kaal ka kɔtɔɔz. Abon kɔrkɔr naaga dook.”
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 — ausente —
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 — ausente —
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Ma anek Esɔ Jakob nɛ, “Nyan zin kotoŋeyin ineet ɔl cigan oogi ka kitiritin.”
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Ma iitene nice ɛlɛ imiire Esɔ ook Edoma looce onin.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Ook ni Jakob ŋaao kazi Sɛkɛs, ma akɔ ɛɛnyca ceez ceen ḏoor been buk luwayanɛ ci tiinu. Ma kɛŋ ci zaar ci kazi Sɛkɛs o kazi nɛ luwayanɛ.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Iiya ni Jakob looce o kazi Mesopatamiya yaak zɛɛ ma aku arum kutur o kazi Cekam aavi looce o kazi Kanan. Ma aal ŋaati ajɔŋɔz kutur nice.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Ma akɔ ataala niini ŋinti ka kabaayi ŋaati dɔl ci dɔl o Amor. Ataala niini ŋinite zurtenene ceen eet tur (100).
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ma ɛɛnyca ŋinti ka kidiŋdiŋani Jook ŋinaante, ma akanek ŋinito zaar ci kazi Ɛl Eloye Israyil. Kɛŋ ci zaar nicoko kazi nɛ Jook o Israyil anyak dɔyiz.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?