Gênesis 32
MUR vs ACF
1 Mazi ŋaan awɔ Jakob gɔla nɔkɔ, urumtɔ ki toonnyak ci Joowo.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Mazi acin niini nɔɔgɔ izi nɛ, “Nici ŋinti abaai Jooi.” Akatek ni ŋinito zaar ci kazi Maanaam. Kɛŋ cin kazi nɛ ŋinti aalyo.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Ma itoon Jakob ɔl karaktɛ kɔɔt ŋaati gɔtɔnɔn Esɔ ŋaao kazi Edom.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Ma aricanek niini nɔɔgɔ kɔɔt kenektek nɔɔnɔ nɛ, “Manygɔn, aneeta Jakob o keen gabaren unun nɛɛn ci kitoonekin otok o. Kook kabaawa ŋaati Leban ŋinti rɛɛn zɛɛ been nɛɛn ci kakunɛ noko.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Inoko zin kanyawa tiin ki zigire ki ɛɛza been gabara. Manygɔn, kitoonekin zin ineet molok o kanɛ coma atalnanan.”
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Ɔɔtɔ ni ɔl ci ona itoon Jakob o. Mazi avɔ abada, ivita enektek nɔɔnɔ nɛ, “Koota ŋaati gotonon Esɔ. Inoko zin aku ka ivita urumtɔ ki ineet. Ɔrkɔra niini ki ɔl cigin een eet tur lak wec (400).
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Mazi azii Jakob zɔɔz nico, anyawun ŋoliin ɔrɔɔt. Ma aŋɛr ɔl cigin o lak ram. Buk ɛɛza ki tiin been nyakalɛt aŋɛr lak ram.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Abaaban niini azi nɛ, “Mã aku Esɔ, ma aŋozonek ɔl ci oowu e, ŋaan avir ɔl ci vurto o.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Aŋarowɔ ni Jakob izi nɛ, “Jook o jijiya Ibrayim been baaba Aizak, ineet nɛɛn baal anekan nɛ, Miire bitɔ looce unun aavtiyɛ atenowa ugune. Ŋaan kagoonekin ineet kaal dook kɔtɔɔzɔ juruŋ e.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Ma naana keen gi ci cɛlbɛz labak, bar zin ineet nɛɛn o anyan aneet bonat ci appe ɔrɔɔt iinya dook. Iiten baal kabaakzanɛ liil o kazi Jordan e akɔm kaal ci kanyei, bar waanice kanyei kɛɛt ci omtinto doon. Bar inoko zin kanyawa burɛn ceen ram noko.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Kajinin zin ineet ka ɛɛlawan niina aneet ŋaaten gɔtɔna Esɔ. Kanyei ŋoliin, karabɔŋ tedec aku niini, ma aŋozoneket ageeta dook, ŋaanɛ kibeen dɔl buk.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Lam gi ci gɛr calaŋ akunaket. Aga niina baale eterkedeyan niina aneet gi ci ka tuguwi kaal dook kɔtɔɔzɔ juruŋ ŋaaten aneet, ma aterkedekan buk dɔl ci dɔl cigan meel atobɔ been kazac.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Ɛŋɛra ni Jakob kaale ogin abal oogi ka kanyek Esɔ ceen gɔtɔni o.
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Aŋɛra niini bawɔ ci ŋai een eet tur lak ram (200), been kɔnyi ceen eetom (20), ki aza ci ŋai een eet tur lak ram (200), been mirkici ceen eetom (20),
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ki nyakalɛt ci ŋai eetom kamɔtɔ (30) been jɔrɔ cigeec, ki tiin ci ŋai eet ram (40), been olenya amɔtɔ (10), ki zigire ci ŋai een eetom (20), been ci macik amɔtɔ (10).
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Ɛŋɛr ni niini nɔɔgɔ kizi burɛn, ma anyek gabara ogin kɛbɛk gɔɔn ceeni buri codoi. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Araktɛ ŋaatan. Ɔtɔɔz edeyɔ ŋaati aluugju burɛn nicoko o.”
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ma aricanek Jakob gabaren ci oowu e zɔɔz ci anek nɛ, “Ma arumonu ki gɔtɔna Esɔ, ma ajinin azi nɛ, Alaan cun ŋɛnɛ? Akɔ ŋaaḏaŋ? Tiin ci ŋɛnɛ ci aluugɛ o?,
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 abona abɛdɛkɛ niina nɔɔnɔ anei nɛ, Kaala nici dook kaal cugun. Itoonakin gabarɛnti unune kazi Jakob. Ŋaan niinilya awoya ageeta vurta.”
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Ma aricanek buk niini gabara o anowa gɔn nico vurta gi ci anek nɔkɔ.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Abona aziyu nɛ, Gabaren unun Jakob ŋaan awoya ageeta vurta.” Abaaban Jakob azi nɛ, “Abon kadiziyi nɔɔnɔ kaale nicoko ka katalɔ ŋaatan ka ma tedec karumona ki nɔɔnɔ ka calaŋ agoonekan gi ci gɛr.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Itoon ni niini kaal nicoko karaktɛ ŋaatin. Ma ɔɔŋ niini baalin vurta ŋinaante.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Ma baaline nice ɛlɛ icinɛ Jakob, ma itoon ŋaai ogin arɔca een ram ki ŋaai ogin aavtiz been dɔl ogin een amɔtɔ codoi ka kɔɔt kabaayizit liil o kazi Jabok.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Ma bodo vurta itoonun buk niini kaal ogin dook kɔɔt baagita.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Aavu ni ŋinaante niini doon.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Mazi akɔ acin ɛɛti nici akɔmnek nɔɔnɔ Jakob ŋaati amɔgi, alaca niini Jakob wanoc kopocai.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Mazi ŋaan atorkot Jakob nɔɔnɔ nɔkɔ, enek niini Jakob nɛ, “Aalun tammu. Toŋawan kɔtɔɔ.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Ijin ni ɛɛti nici nɔɔnɔ enek nɛ, “Kazi ineet zaar cugun nɛ?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Enek ni ɛɛti nici nɔɔnɔ nɛ, “Alaŋ bodo kazi zaar cugun nɛ Jakob. Bar akatozeyin ineet zaara ci kazi Israyil. Kɛŋ ci zaar nicoko kazi nɛ acɔdɔ ɛɛti ci deer ki Jook, eeci acodonu niina ki Jook been buk ɔl o deer, ma amogi niina nɔɔgɔ.”
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Enek ni Jakob nɔɔnɔ nɛ, “Duwayan buk zaar cugun.”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Enek ni Jakob ɛlɛ onin maany nɛ, “Kicina ŋum o Joowo naanalya, ma bar ŋaan karogi labak.” Ma akanek niini ŋinito zaar ci kazi Penal. Kazi kɛŋ cin nɛ ŋum o Joowo.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Mazi adɔŋnyai ii, ɔtɔɔ Jakob ŋaati kazi Penal noko, ma ayɛt eeci alacai nɔɔnɔ wanoci.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Zin giye nico alaŋ ɔl o Israyil adak korɔ o arom anyɔtɔn ki wanoc zɛɛ been inoko o, eeci korone nicoko opoca Jooi Jakob wanoc.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?