Atos 22

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma anek Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Baatigan been gɔtɔnɔga, iziiktaŋ di ka kuduwayuŋ kaal ogan baal kagoon.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Mazi azii niigi azoozek niini nɔɔgɔ zooze o Juz, ajaktɔ tiv. Enek ni Pɔl nɔɔgɔ nɛ,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Keen naana eet ci Juz. Karitai kuture o kazi Tarsas looce o kazi Silisiya. Ma kiroktai zɛɛ ma kadikir Jerusalɛma ŋina, ma ademezan ɛɛti o demziinto kazi Gamalil. Ma kademez gɔl ci kazoonɛ lotinok o jijitigaac ɔrɔɔt. Ma karooŋ kiliŋliŋozek Jook ɔrɔɔt kiyo niiga waanico ŋina noko.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ma baale gɔɔn kagidi ɔl o atu gɔl o Yesu, ma karui oogi ŋaatineeŋ kadaayitɔ. Ma kagam ɔl ci mac been ŋaai, ma kari nɔɔgɔ sijin.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Inoko buk alaani o ceez o Joowo adikir kibeen ɔl o roonnyo dook aga kaal nicigi dook kaal ci alɛɛmnyai didi. Eeci gɔɔn baale anyan niigi alya waragɛnya ci ayeedek ɔl o Juz kuture o kazi Damacik. Ma kakɔ naana ŋinaante ka kook kagam ɔl o tuwento ka kanyaak nɔɔgɔ Jerusalɛm ŋaati acabin ziiyi ka kivita kɔdɔɔktɛ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Koowa ni iitene oman zɛɛ ma gɔla waaz ŋaati kɔjɔŋɔzɛ Damacik iiyayan vooritin ci aku tamma boyoŋyoŋ, ma ataranan ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ma kiinai looc ruwak, ma kazii molok ci anekan nɛ, Cɔl, Cɔl, naa amarninan nɔkɔn?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ma kajin nɔɔnɔ kanei nɛ, Ineet ŋɛnɛɛn Manyi? Ma abɛdɛkan niini anekan nɛ, Aneeta Yesu o Nazarɛt gɔɔn amarninɛ niina o.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Maje ɔl o korkorya e acin buk niigi vooritin nico, bar alaŋ azii molok ci azoozekan o.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ma kajin kanei nɛ, Yo zin kutugu gitaz Manyi? Ma abɛdɛkan Manyi anekan nɛ, Tiŋa jena. Bitɔ Damacika. Ŋaan akɔ aduyakin kaal dook o arɔɔŋ Jooi ka tugu ŋinaante.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ma enice ɛlɛ otoozawan vooritin ci ona ataranan noko kɛbɛrɛ kizi ruben. Ma agamnyan ɔl ogane korkorya e aziit, ma ayitan avoyan Damacika.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Maje kuture nice anyak eet ci kazi Ananayas ci gɔɔn adiŋdiŋan niini Jook, ma azooni lotinok ogaac. Ma atitiny ɔl o Juz abaak ŋinaante dook nɔɔnɔ kizi eet ci abon.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Iiyayan ni niini, ma aku abilnekan, ma azi nɛ, Gɔtɔna onan Cɔl, cinɔ bodo. Taman nɔkɔ kicinɔ didi, ma kagelem nɔɔnɔ.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ma anekan nɛ, Ɛŋɛrawin Jooi o jijitigaac ineet ka ga gi o arooŋekin niini ineet tugu, ka cin Yesu ween gabaren onin abon ka buk ziik zɔɔz onin aduwa niini moloye onin maany.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ɛŋɛrawin zin niini ineet ka izi niina bacoi cin ka duwak ɔl dook kaal o icinu kibeen o iziiwu.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Zin inoko alaŋaan bodo ŋinti wun. Bar tiŋa jena ka toonyɛ ka kotoonyai oŋɛ ugune gole ci ajinɛ Jook zaare o Manyi.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Ma iitene oman kabadaya Jerusalɛm. Mazi kakɔ kaŋaryɛ ceeze o Joowo, kuwunozɛ.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ma wunozyaye nicoko kacin Manyi, ma anekan niini nɛ, “Tiŋa taman. Tɔ Jerusalɛma ŋina, eeci ɔl ŋina alaŋ agama gi ci aduwai niina nɔɔgɔ akanan aneet o.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ma kabɛdɛkɛ naana nɔɔnɔ kanei nɛ, Manyi, aga ɔl gi baal gɔɔn kazɔbɛ ceezi o lotento, ma kagamɛ ɔl o atuyin ineet, ma karuyɛ nɔɔgɔ e ɔrɔɔt.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ma iiten baal aruyi ɔl bacoi unun kazi Istivɛn kadaak e, kaavɛ waanice tɔ. Ma katalnɛ naana iiten nice daayize onin ŋinaante, ma kabei rumanɛ ci ɔl baal amony nɔɔnɔ e.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Eneyan ni Manyi nɛ, Tiŋa je. Toŋ Jerusalɛm ka kitooneyin modɛn o abaak rɛɛna.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ma azii ɔl Pɔl zɛɛ makacin uduwa zɔɔz ci akati modɛn. Zin bar enico egerenyit niigi ɔrɔɔt anɔ nɛ, “Uruyit kadaak. Uruyit kadaak. Alaŋ aganɔ niini ki rogɛt.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ma agɛrɛny ɔrɔɔt, ma arɛɛc rumanɛ ugeec eleetinu, ma azaacek tɔdɔ tammu kɛŋ bornɛt nɔŋa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Iricanek ni alaani o takirnya o Rom takirnya ogin ka kooti Pɔl ceeze uneeŋ. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kodooyit nɔɔnɔ nyabowa zɛɛ ma aduwa gi ci agɛrnyi ɔl ɔrɔɔt noko.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Bar akɔ mazi acap niigi nɔɔnɔ ka kodooyit, enek Pɔl alaan o miliny takirnyawu aavi ŋinaante nɛ, “Aganɔ dim yo ŋaati adooku eet ceen Romen iŋaan kapawozek nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ roonnya?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Mazi azii alaani nici gi nico, itiŋa ook alaane o adikir, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Ɛɛti we eet ceen Romen gi. Gitaz zin inoko ci arooŋ tuguwek naana nɔɔnɔ o?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ook ni alaani ci adikir noko ŋaati Pɔl, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayan di, een niina Romen gi?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ma anek alaani ci adikir noko nɔɔnɔ nɛ, “Baale naana ma ka kizi Romen e, karui guruc ci meel.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Taman nɔkɔ eelit takirnya ona agɛz Pɔl e otoŋit nɔɔnɔ, makacin buk alaani ci takirnyawu noko anyawun ŋoliin, eeci agawun niini Pɔl eet ceen Romen, ma anyak buk niini ŋoliin giye baal acabi nɔɔnɔ ziiyi e.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Orooŋun ni alaani ci takirnyawu noko ka kojowa gi ci akɔlakɛ ɔl o Juz Pɔl rooni o. Ma iitene co ɔɔga ziik o acabin Pɔl, ma aricanek alaat o ceez o Joowo kibeen ɔl o roonnyo dook kulute. Ooyi ni niini Pɔl, ma akɔ anyek nɔɔnɔ kibil nɔɔgɔ kɔrgɛna.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.