Apocalipse 6

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Enico kicina Nyɔɔn ŋaati apilan mutulac o oowu mutulaye ween torgɛrɛm e. Mazi apila niini mutulac nico, kazii kelegit codoi kelegjene ween wec e agɛrɛny molowe ci appe kiyo ajul tammu o azi nɛ, “Ija.”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci vɔɔr aku. Anyak ɛɛti ci atɔɔt o irii, ma anyak kondec o mogiinto ɔɔwa. Awɔ niini jome nico ka kook kɔmɔk modɛn o ɔɔrɔ ki nɔɔnɔ dook.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Mazi bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, kazii kelegit codoi azi nɛ, “Ija.”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ma aduŋna bodo jɔmi ci meeri. Maje eet ci atɔɔt o anyonek nɔɔnɔ gina ci wun ki dɔyiz ci aaranɛ ganɔn loota, ma anyaakɛ looc ɔrɔɔn ci akanɔn ɔl kadaayitɔ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege oke codoi azi nɛ, “Ija.” Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin jɔm ci oli aku. Atɔɔt ɛɛti ci anyak gi o gɔɔn ayabzi ɔl kaal o aziita.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ma kazii molok ci kizik bar aku kelege ween wec e. Azi mɔlɔyi nici nɛ, “Guruca ci aliŋliŋa ɛɛti iitene codoi aganɔ kibeen labi ci ataalak ɛlɛ onin doon ka kadak iitene nico ɛlɛ, bar alaŋ alɛɛnɔ ki ɔl ci kɔrɔk onin dook. Anyak buk dayiin oogi tɔ, bar adoŋnyi ɔrɔɔt ɛlɛ, ma alaŋ anim ɛɛti kataala.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kazii kelege ween wec e codoi azi nɛ, “Ija.”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Mazi kaara kɛbɛrɛ, kacin bodo jɔm ci colai aku. Kazi zaar ci eet ci atɔɔt jɔm nico o nɛ Daayiz. Maje miniŋa ci meelik gɛr ano nɔɔnɔ vurta. Anyonek nɔɔgɔ dɔyizi ci alibi looc kaluden codoi ŋaao aŋerin lɔɔci kizi kaludanɛ wec. Aruk niigi ɔl kadaayitɔ ɔrɔɔnta, ki magize ween tarjo, ki moorizowɛ, been kelegene ci mootik.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma, ma kacin ŋaao taabinto loota voŋizok ci ɔl baal aruwe giye o azooni zɔɔz o Joowo, ma abɔranɛ niigi tuwɛn uneeŋ e.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Agɛrɛny niigi molowe ci appe anɔ nɛ, “Manyi Jook o anyei dɔyiz, ineet nɛɛn o adiŋdiŋ, ma een didi. Ka zin yo rɛwɔ been inin ŋaati ka cacɔi ole baal aruket ageeta kadaakta e?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Anycozek ni nɔɔgɔ dook rumanɛ ci vɔɔr wuntik. Ma aduyak nɔɔgɔ gi ci ka rak kereyɔi ŋintimiliny, eeci ŋaan anyak gɔnɔgi ci ano Jook ka buk kurukte kadaayitɔ, kiyo baale niigi e.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Bodo apila Nyɔɔn mutulac oma. Taman nɔkɔ ɔtɔɔmɔ lɔɔci kirakirak, ma ookci ii kizi koli tɛr. Maje nyɛlɔyi ookci kizi meerik tɛt kiyo biyeta o.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ma iinak monyonya looc kiyo arurai kɛbɛrɛ o moneeco ŋaati ivaani ŋɔɔti o.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ma atuuzi tammu taden kiyo kuwɛni o, makacin izi ḏim. Maje biyɛn dook kibeen vitɛn ween viriviro aliya maama apiyai vitɛnane ugeec.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Maje alaata o loocok dook, ki ɔl o titiny, been alaat o takirnyawu, ki ɔl ween arɔk, ki ɔl ween olenya, ki ɔl ween gabara, kibeen ɔl o aliŋliŋonek niigi aroodi niigi dook bɔɔtwani been vitɛnanɛ o lukudik ɛɛl biyɛnɛ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ma anɔ nɛ, “Bar maya iinaket biyɛn nici ka kiliita bornɛt nɔŋ ci eet o aavi lecere o alaazetu kibeen bornɛt nɔŋ o Nyoonu.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Eeci iiya iiteni uneeŋ aborni nɔŋ. Ŋɛnɛɛn zin ci ka kɛɛla ɛlɛ iitene nico?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra