Apocalipse 16
MUR vs ARIB
1 Ma kazii molok ci appe aku ceeze o Joowo anek toonnyak ween torgɛrɛm e nɛ, “Ooti kodoocɛ ceen torgɛrɛm noko ka ɔɔt uḏuutek bornɛt nɔŋ o Joowo looc.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Ma akɔ aḏuutek toonnyaiti ci oowu o bornɛt nɔŋ o kodooc onin looc. Taman nɔkɔ ɛyɛnnyai dɔkizɛ ci adakac ɔrɔɔt ole baal anyak bayen o kelegto, ma adiŋdiŋan riritɔn onin e.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Bodo buk aku toonnyaiti oman, ma aḏuutek bornɛt nɔŋ o kodooc onin e liilok o adikir. Taman nɔkɔ utuye maama keelit kiyo biyeta o eet o adaai o, makacin adaayitɔ kaala o arogi liilowɛ dook.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Bodo aku toonnyaiti oman, ma aḏuutek bornɛt nɔŋ o kodooc onin liilok o miliny been valacɛ kutuye kizi biye.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ma kazii toonnyai o gɔɔn abɛk maam azi nɛ, “Inoko agoon gi ci abon. Apai niina kaal keelit tɔp. Een niina Jook o alile nɛɛn baal abil tɔ kinatamma laadun e zɛɛ been inoko o.
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Baale ɔl o gɛrzɛ akata biye o ɔl ugun been nyakaŋanɛt ugun. Inoko zin anyeyu buk niina nɔɔgɔ biye ka kowodit. Ojokta zin niigi payiin ci aganɔ been gerzitin uneeŋ.”
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Ma kazii molok ci aku ŋaao taabinto ɛlɛ azi nɛ, “Didi zin. Een niina Manyi Jook o anyei doyizok dook. Payiinowa ugune een didi, ma ɛɛl tɔp.”
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ma aku bodo aḏuutek toonnyaiti oman bornɛt nɔŋ o kodooc onin e ii, ma anyononek ii dɔyizi ci avaadi ɔl aburiza.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ma avaat aburizi nici ɔl ɔrɔɔt ɛlɛ, makacin odomit niigi Jook o anyaak nɔɔgɔ piryakzɛt nico. Alaŋ aga niigi piryakzɛt nici aganɔ kibeen gerzitin uneeŋ o, ma alaŋ arɔɔŋ buk niigi kotoŋit baciinok ugeec.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ma bodo aku toonnyaiti oman, ma aḏuutek bornɛt nɔŋ o kodooc onin lɛcɛr o kelegto anyayi baliin. Taman nɔkɔ adala muuri baliin o kelegit nico lai, ma adak ɔl nyigit balcɔnta.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Mayo nuun adakac dɔkizɛ ugeecik, ma abalac niigi ɔrɔɔt o, alaŋ arɔɔŋ kotoŋit baciinok ugeecik gɛr agɔɔn been nɛɛn, bar adɔm niigi Jook.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Ma bodo aku aḏuutek toonnyaiti o ano gɔnɔgi ceen tur o bornɛt nɔŋ o kodooc onin liil o appe kazi Yuparatiz. Taman nɔkɔ owodjai liili nici kɔdɔk kɛŋ kak ka kanyek alaat o avu libire ci jenu e gɔl.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Ma kacin voŋizok ci gɛr een iiyu ci kizik bar nyɛɛlwa. Aduŋna niigi otoge o kutalo, ki otoge o kelegit o oowu e, been otoge o kelegit o vurto een nyakaŋan o voloŋo.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Nicigi voŋizok o Loryento anyak dɔyiz ci agɔɔni kaal o atɛɛt ɔl biye. Ma iŋaaz niigi avɔ awa alaat o loocu dook kivita kulute ŋaatodoi ka kereya iiten o ka kooryɔi niigi ki Jook. Ma iitene nice azaan tiŋeere Jooi nɔɔgɔ dɔyize onin kizi nɔŋa cigeecik targanyɛ.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Iziiktɔ zin. Kakun iima naana kiyo agoryaiti o. Amayuwi zin ɛɛti ci acinɛ baalin dook, ma azooni rumanɛ ogin kizi ajɔnɛ ka calaŋ adun niini ŋaḏinyiny, ma anyaak ɛlɛ alyaan kɔla.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Ma anyaak voŋizowa nicigi alaat o loocu ŋintodoi. Ma ŋinti alotɛn alaata nici noko awo ɔl o kazi Ibiro zaar ci kazi nɛ Armagedon.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ma bodo aku aḏuutek toonnyaiti ci ano gɔnɔgi ceen tɔrkɔnɔm o bornɛt nɔŋ o kodooc onin ŋɔɔt. Ma aduŋna mɔlɔyi ci appe lecere o alaazetu abil ceeze o Joowo tammu tadena, ma azi nɛ, “Inoko zin odota.”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Enico abadit bɔrɔyɛta, ma ajul, ma amɔɔt lɔɔci ḏirakḏirak ɔrɔɔt ɛlɛ mɔɔtiz ci ŋaabaal ɛɛnycanɛ lɔɔci ŋaan kɔtɔɔmɔ nɔkɔ. Ma mɔɔtizi nici appe ɔrɔɔt kujuk mɔɔtiz o gɔɔn laadun amɔɔni lɔɔci o dook.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Ma apaki kuturi o adikir kazi Babilan kɛŋɛrɛ lak iiyu. Ma alibe kuturyowa o loocu dook lai. Alaŋ areyek Jook kuturi ci adikir kazi Babilan noko, ma itoonek nɔɔnɔ payiin onin gɛr o, eeci abornek niini nɔɔnɔ nɔŋ ɔrɔɔt.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ma azi vitɛna o kutulik aliya maama dook been biyɛn ḏim.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Ma atiilna tammu taden maam ceen biyɛn ci appintik adiŋdiŋ kiyo goluwɛta o, ma iinak ɔl kodomit Jook giye o apirnanɛ niigi biyene ci iinak nɔɔgɔ noko.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?