Rute 2
MSY2020 vs ARIB
1 Dughiar kamɨn, Boas a gumazir aruar bizir avɨriba itir mam, a Naomin par ovengezim Elimelekɨn adarazir mav.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Ezɨ Rut kamaghɨn Naomi mɨgei, “Nɨ nan amamangatɨghtɨ, kɨ azenibar mangɨ balin ovɨzibagh eghuvam. Ingangarir gumaziba dar akora da arɨki. Egh me ifueghtɨ, kɨ men gɨn mangɨva, da inigh izam.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Ezɨ Rut azenibar ghua ingangarir gumazibar gɨn ghua balin ovɨziba izi. Dughiar kam Rut a fozir puvatɨ, kar Boasɨn azeniba, a Elimelekɨn adarazir mavɨra.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Dughiar kamra Boas Betlehem ategha iza uan ingangarir gumaziba batogha ghaze, “Ikiavɨra Itir God ia ko iti.” Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God deragh nɨ damu.”
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Ezɨ Boas iza men garir gumazir dapanimɨn azara, “Amizir munam, a ikɨzir manamɨn amizim?”
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Ezɨ an ingangarir gumaziba ghaze, “Kar Moapian amizim a Naomi ko kantri Moapɨn ikegha ize.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 A ingangarir gumazibar gɨn mangɨ balin ikɨzir me ikegha gɨvaziba, an adar tighɨn mangɨ balin ovɨziba iniasa, nan azai. A mɨzaraghara ingara ghua datɨrɨghɨn. A dughiar otevimra avughsasa ghua averpenimɨn aperagha avughsi.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Ezɨ Boas kamaghɨn Rut mɨgei, “Nan guivim, nɨ nan azenimɨn kaghɨra ikɨ, egh ua bagh balin ovɨzibagh eghuv. Gumazir igharazitamɨn azenimɨn mangan markɨ. Nɨ nan ingangarir amiziba ko kaghɨra ikɨ.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Nɨ ingangarir amizibar gan, me ingara ghua managh tu nɨ merara gɨn mangɨ. Kɨ nɨ bagha ingangarir gumaziba akar gavgavim me ganɨngi. Me arazir kuratam nɨ damighan kogham. Kuarim nɨn pɨrtɨ, nɨ mangɨ mɨner ekiar ingangarir gumaziba dɨpaba tuiziba, dar dɨpatam amegh.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Ezɨ Rut irava nguazimɨn fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha irɨghav ikia kamaghɨn Boas mɨgei, “Kɨ kantrin igharazimɨn amizim. Ezɨ nɨ manmaghɨn nan gara na gɨfogha deravɨra na gami?”
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Ezɨ Boas kamaghɨn a ikara, “Kɨ oregha fo, fomɨra nɨn pam aremezir dughiamɨn, nɨ arazir aghuibar uan asamir amebam gamua iza datɨrɨkɨn. Kɨ fo, nɨ uan amebam ko afeziam ko uan nguibam ategha iza gumazamizir nɨ fomɨra fozir puvatɨziba ko iti.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Nɨ arazir aghuim gamizir bizim, Ikiavɨra Itir God nɨ ikaragh ivezir aghuim nɨ danɨng. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, Israelian God nɨ geghuv nɨ avaragh nɨn ganasa nɨ ifonge, kamaghsua nɨ a bagha ize. Eghtɨ a deraghvɨra nɨ damuam.”
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Ezɨ Rut kamaghɨn Boas mɨgei, “Nan ekiam, kɨ nɨn damazimɨn deravɨram oto. Kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ fo, kɨ tong nɨn ingangarir amizibar mɨn itir puvatɨ. Ezɨ nɨ arazir aghuaribar na gamua, nɨmɨra na mɨgeima nan navim bar dera.”
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Ezɨ damamin dughiam, Boas kamaghɨn Rut mɨgei, “Nɨ izɨ bret tam inigh wainɨn dɨpar mɨsozim darugh anemegh.” Ezɨ Rut ingangarir gumaziba ko aperazɨ, Boas balin tuezir maba a ganɨngi. Ezɨ an apa ghua bar izɨvazɨ dar naba iti.
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Rut amegha gɨvagha ua dɨkavigha ingarasa zui. Ezɨ Boas kamaghɨn gumazibav gei, “Ia aneteghtɨ a ua bagh balin ikɨzibar boroghɨn ireghav itir balin ovɨzibagh eghuv. Ia akam a gasɨ a mɨkɨman markɨ.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Egh ia a bagh balin ikɨzibar aven itir balin agharitaba asigh nguazimɨn dar arɨghtɨ, a ua bagh ada inigh, ia an anogoroghan markɨ.”
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Ezɨ Rut azenimɨn aven bali isa ghuavɨra itima aruem ghuaghiri. Ezɨ an ada inigha ghua aghorimɨn suiragha dav sozima, balin ovɨziba irima a dagh eghufi, ezɨ dar osɨmtɨzim 10 kilon tu.
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 Egha Rut balin ovɨziba inigha nguibar ekiamɨn ghugha uan asamimɨn aka. Egha dagher nar an apa taghiziba sara a ganɨngi.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Ezɨ Naomi Rutɨn azara, “Nɨ managh balin kaba ini? Egha nɨ tinan azenimɨn ingari? Kɨ ghaze, gumazir deravɨra nɨ gamim, God, nɨ deravɨram a damu.” Ezɨ Rut kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Gumazir kɨ datɨrɨghɨn an azenimɨn ingarizim, an ziam Boas.”
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Ezɨ Naomi kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God deragh gumazir kam damu. A uan mɨgɨrɨgɨamɨn gɨn ghuava ariaghireziba ko angamɨra itiba, men apangkuva arazir aghuibar me gami.”
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Ezɨ Rut ua kamaghɨn Naomi mɨgei, “Boas uaghan na mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ an ingangarir amiziba ko ingarvɨra ikɨ mangɨtɨ ingangarim gɨvagham.’ ”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 Ezɨ Naomi kamaghɨn uan asamim mɨgei, “Guizbangɨra nɨ gumazir igharazimɨn azenimɨn ingartɨ me pazɨ nɨ damuam. Kamaghɨn deragham nɨ Boasɨn ingangarir amiziba ko ingar.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ezɨ Rut Boasɨn ingangarir amiziba ko ingangarim gamua ghuav iti, bali ko wit aghorir ingangarim gɨfa. Ezɨ Rut uan asamir amebam Naomi ko ikiavɨra iti.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?