2 Samuel 14
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Seruian otarim Joap kamaghɨn fo, Atrivim Devitɨn navim bar Apsalom baghavɨra iti.
1 Percebendo Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Ezɨ Joap amizir nɨghnɨzir aghuiba itim bagha uan ingangarir gumazir mam amadazɨ, a ghua Tekoan nguibamɨn a inigha ize. Ezɨ Joap kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kamaghɨn damuasa kɨ ifonge, nɨ ifar mati gumazim aremezɨ nɨ aghuimazimɨn iti moghɨn ikɨ. Nɨ aghuimazir korotiabar aghuigh, egh borem uan mɨkarzim daghuan markɨ. Nɨ mati gumazim aremezɨ nɨ dughiar ruarimɨn a gɨbua iti moghɨn ikɨ.
2 mandou a Tecoa trazer de lá uma mulher sagaz, e disse-lhe: Ora, finge que estás de nojo; põe vestidos de luto, não te unjas com óleo, e faze-te como uma mulher que há muitos dias chora algum morto;
3 Egh nɨ atrivim bagh mangɨva akar kɨ nɨ ganɨdir kabar gun a mɨkɨm.” Egha Joap atrivim mɨkɨmamin akabar amizim mɨgei.
3 vai ter com o rei, e fala-lhe desta maneira. Então Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ezɨ Tekoan amizir kam atrivim bagha ghugha, atrivimɨn damazimɨn nguazim girɨgha uan guam nguazim mɨtuagha, ziar ekiam a ganɨga ghaze, “O atrivim, nɨ nan akuragh.”
4 A mulher tecoíta, pois, indo ter com o rei e prostrando-se com o rosto em terra, fez-lhe uma reverência e disse: Salva-me, o rei.
5 Ezɨ atrivim an azara, “Nɨ osɨmtɨzir manam iti?”
5 Ao que lhe perguntou o rei: Que tens? Respondeu ela: Na verdade eu sou viúva; morreu meu marido.
6 Kɨ nɨn ingangarir amizim. Kɨ faragha otarir pumuningra iti. Egha aning azenibar ikia uaningɨn atara uaning mɨsozima, aningɨn tongɨn mɨdorozim abɨghan gumaziba puvatɨ. Ezɨ mav mavɨn mɨsoghezɨ an areme.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais tiveram uma briga no campo e, não havendo quem os apartasse, um feriu ao outro, e o matou.
7 Ezɨ datɨrɨghɨn nan pamɨn ikɨzimɨn adarazi bar dɨkavigha nan atara ghaze, otarir uan aveghbuam mɨsoghezɨ an aremezim, nɨ a isɨ en dafarim datɨghtɨ, e a mɨsueghtɨ an aremegh, uan aveghbuamɨn ovevem ikaragham. Kɨ men akamɨn gɨn mangɨva, kɨ otariba puvatɨgham. Mati kɨ avivkɨar mam iti, ezɨ me anemungasa. Me kamaghɨn damightɨ, nan pam ko an ikɨzimɨn ziam nguazir kamɨn ikian kogham.”
7 E eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, dizendo: Dá-nos aquele que matou a seu irmão, para que o matemos pela vida de seu irmão, a quem ele matou, de modo que exterminemos também o herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte a não deixarem a meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Ezɨ Atrivim Devit, amizimɨn akam baregha kamaghɨn a ikaragha ghaze, “A dera, kɨ nɨn osɨmtɨzim nɨ bagh anekɨram. Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.”
8 Então disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordem a teu respeito.
9 Ezɨ Tekoan amizim kamaghɨn atrivim mɨgei, “Atrivim, nan gumazir ekiam, osɨmtɨzir kam na ko nan afeziamɨn adarazir izam. Eghtɨ nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir darazi osɨmtɨziba puvatɨgham.”
9 Respondeu a mulher tecoíta ao rei: A iniqüidade, ó rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e fique inculpável o rei e o seu trono.
10 Ezɨ atrivim a mɨgɨa ghaze, “Gumazitam mɨgɨrɨgɨar kuratam nɨ mɨkemeghtɨ, nɨ a inigh na bagh izɨtɨ, kɨ a mɨkemeghtɨ a ua kamaghɨn nɨ damuan kogham.”
10 Tornou o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim, e nunca mais te tocará.
11 Ezɨ amizim ua kamaghɨn mɨgei, “Ga uaning, atrivim, kɨ kamaghɨn ifonge, Ikiavɨra Itir God, a nɨn God, nɨ an ziamɨn mɨghvɨra a mɨkɨmtɨma, me nan otarir igharazim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ. Bar markiam. Guizbangɨra, en arazim kamakɨn, gumazim uan aveghbuam mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, gumazir kamɨn anababara a mɨsueghtɨ an aremegham. Ezɨ nɨ arazir kamɨn gɨn mangan markɨ, eghtɨ gumazitam nan otarim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ.”
11 Disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que o vingador do sangue não prossiga na destruição, e não extermine a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um cabelo de teu filho.
12 Ezɨ amizim kamaghɨn mɨgei, “Ga uaning, nan atrivir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizir kɨnim. Nɨ na ateghtɨ kɨ tong ua mɨkemeka?”
12 Então disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. Respondeu ele: Fala.
13 Ezɨ amizim kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ tizim bagha bizir kurar kamɨn Godɨn gumazamizibagh ami? Nɨ uabɨ uan otarim batuegha anetaghizɨ, a ua izezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, akar nɨ datɨrɨghɨn na mɨkemezir kam, nɨ uabɨ uabɨ isa kotiam gatɨ.
13 Ao que disse a mulher: Por que, pois, pensas tu tal coisa contra o povo de Deus? Pois, falando o rei esta palavra, fica como culpado, visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 E fo, e bar moghɨra arɨghiregh ua angamɨra ikian kogham, mati gumazim dɨpam nguazim gingeghtɨ, gumazitam uam a iniva avegham. God pura gumazibar ikɨrɨmɨriba agevir puvatɨ. Eghtɨ gumazitam an saghon ikɨtɨma, a gumazir kam inigh uabɨn boroghɨn izɨsɨ, a bagh tuaviba buriam.
14 Porque certamente morreremos, e serereos como águas derramadas na terra, que não se podem ajuntar mais; Deus, todavia, não tira a vida, mas cogita meios para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Atrivim, nan gumazir ekiam, ga uaning, gumazamiziba na gasɨghasɨghasa na mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, kɨ men atiatia, egha datɨrɨghɨn nɨ mɨkɨmasa nɨ bagha izi. Kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, kɨ nɨn azaraghtɨma, nɨ nan akurvaghamin tuavitam batogham.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei meu senhor, e porque o povo me atemorizou; pelo que dizia a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, gumazir maba kɨ uan otarim ko, ga gasɨghasɨghava ami, eghtɨ God ga ganɨngizir nguazir kam, ga an ikian kogham. Kɨ ghaze, nɨ ti nan akam baragh nan akuragh, gumazir kabar dafarim da ua ga iniam.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta exterminar da herança de Deus tanto a mim como a meu filho.
17 Kamaghɨn amizɨ, kɨ ghaze, nɨ na bagh akar gavgavitam akɨrightɨ kɨ deraghvɨra ikiam. Atrivim, nan gumazir ekiam, nɨ mati Godɨn enselɨn mam, egha nɨ arazir kuraba ko arazir aghuibagh fo, manam dera, ezɨ manam ikufi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, nɨn God nɨ ko ikɨ.”
17 Dizia mais a tua serva: Que a palavra do rei meu senhor me dê um descanso; porque como o anjo de Deus é o rei, meu senhor, para discernir o bem e o mal; e o Senhor teu Deus seja contigo.
18 Atrivim oregha kamaghɨn amizim ikara, “A dera, kɨ datɨrɨghɨn azangsɨzir mam nɨn ti. Kɨ kamaghsua, nɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra na mɨkɨmɨva bizitam nan mongan markɨ.”
18 Então respondeu o rei à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Tornou a mulher: Fale agora o rei meu senhor.
19 Ezɨ Devit kamaghɨn an azara, “Joap ti akar kabav kɨmasa nɨ amadaz, o?”
19 Perguntou, pois, o rei: Não é verdade que a mão de Joabe está contigo em tudo isso? Respondeu a mulher: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto diz o rei meu senhor; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras;
20 Nɨn ingangarir gumazim Joap, a pura dav kemezir puvatɨ. An Apsalomɨn osɨmtɨzir kam akɨrasa akar kabagh ami. Ezɨ gumazir ekiam, nɨ mati Godɨn enselɨn mam, nɨ fofoziba ko nɨghnɨzir aghuir avɨriba iti, egha nɨ nguazir kamɨn otivir biziba bar dagh fo.”
20 para mudar a feição do negócio é que Joabe, teu servo, fez isso. Sábio, porém, é meu senhor, conforme a sabedoria do anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Ezɨ gɨn atrivim kamaghɨn Joap mɨgei, “Bar dera, kɨ nɨn nɨghnɨzimɨn gɨn mangam. Eghtɨ nɨ mangɨva Apsalom inigh uamategh izɨ.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que faço o que pedes; vai, pois, e faze voltar o mancebo Absalão.
22 Ezɨ Joap kamaghɨn oregha Atrivim Devitɨn damazimɨn nguazim girɨgha fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha ziar ekiam a ganɨga ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, God deraghvɨra nɨ damu. Nɨ nan azangsɨzimɨn gɨn ghuzɨ, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ na gifonge.”
22 Então Joabe se prostrou com o rosto em terra e, fazendo uma reverência, abençoou o rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Egha Joap dɨkavigha Gesurɨn ghugha, Apsalom inigha uamategha Jerusalemɨn ize.
23 Levantou-se, pois, Joabe, foi a Gesue e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Ezɨ atrivim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Apsalom uan dɨpenimra ikɨ, egh a nan damazimɨn izɨ nan ganan markɨ.” Kamaghɨn amizɨ, Apsalom uan dɨpenimra ikia egha atrivimɨn damazimɨn ghuzir puvatɨ.
24 E disse o rei: Torne ele para sua casa, mas não venha à minha presença. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não foi à presença do rei.
25 Apsalom gumazir bar dirim, egha duar kuritam bar an namnamɨn dagarimningɨn ikegha uanaga an dapanir siriamɨn itir puvatɨ. Israelian gumazitam an mɨn garir puvatɨ, kamagh amizɨ, Israelia an ganasa bar akonge.
25 Não havia em todo o Israel homem tão admirável pela sua beleza como Absalão; desde a planta do pé até o alto da cabeça não havia nele defeito algum.
26 An dapanir arɨzim bar mɨtemegha, aghua ruarvagha a baseir dughiamɨn, an azeniba vaghvagha gevir dughiamɨn an anepɨri. Egha me dapanir arɨzir a dɨpɨrizir kamɨn osɨmtɨzimɨn gari, an atrivimɨn skelɨn a kilogremɨn pumuningɨn tu.
26 E, quando ele cortava o cabelo, o que costumava fazer no fim de cada ano, porquanto lhe pesava muito, o peso do cabelo era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Apsalom amuimɨn ikia otarir 3pla ikia egha guivir vamɨra iti, an ziam Tamar. A bar amizir dirim.
27 Nasceram a Absalão três filhos, e uma filha cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Ezɨ Apsalom azenir pumuningɨn Jerusalemɨn ikia, egha tong bar atrivimɨn damazimɨn ghuzir puvatɨ.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, sem ver a face do rei.
29 Egha Apsalom Joap bagha akam amadagha ghaze, Joap Apsalomɨn amamangatɨghtɨ, an atrivim bagh mangɨ. Ezɨ Joap Apsalom bagh mangan aghua. Ezɨ a dughiar igharazimɨn uam Joap bagha akam amada, ezɨ Joap ua mangan aghua.
29 Então Absalão mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei; porém Joabe não quis vir a ele. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ele não quis vir.
30 Kamaghɨn amizɨ, Apsalom uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Joapɨn balin azenim nan azenimɨn boroghɨn iti. Ia mangɨva a daboroghtɨma a isigh.” Ezɨ me ghuava an balin azenim gaborozɨma a isi.
30 Pelo que disse aos seus servos: Vede ali o campo de Joabe pegado ao meu, onde ele tem cevada; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao campo:
31 Ezɨ Joap arazir Apsalomɨn ingangarir gumaziba amizir kam baregha, Apsalomɨn dɨpenimɨn ghugha an azara, “Nɨn ingangarir gumaziba bizir tizim bagha nan balin azenim gaboro?”
31 Então Joabe se levantou, e veio ter com Absalão, em casa, e lhe perguntou: Por que os teus servos puseram fogo ao meu campo.
32 Ezɨ Apsalom kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Kɨ izɨ uabɨn ganasa nɨ bagha akaba amadima nɨ izan aghua. Kɨ kamaghsua, nɨ izegh nan akam inigh mangɨva atrivimɨn azaragh, a tizim bagha Gesurɨn na inigha Jerusalemɨn ize? Kɨ ti munaghɨra ikia deraghai. Kɨ datɨrɨghɨn atrivimɨn guamɨn ganasa, eghtɨ a nan arazir kuratamɨn apighɨva, na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ezɨ Joap ghugha Apsalomɨn akabar gun Atrivim Devit mɨgei. Atrivim oregha gɨvagha gumazir maba amadazɨma, me ghua Apsalom inigha izi. Ezɨ Apsalom nguazim girɨgha fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha ziar ekiam atrivim ganɨngi. Ezɨ atrivim an tore.
33 Foi, pois, Joabe à presença do rei, e lho disse. Então o rei chamou Absalão, e ele entrou à presença do rei, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei; e o rei beijou Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.