2 Reis 5
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Naman, a Sirian mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir ekiam. Namanɨn dafarimɨn, Ikiavɨra Itir God, Sirian mɨdorozir gumazibar akurazɨ, me apaniba dɨkabɨni, kamaghɨn amizɨ, Sirian atrivim bar a gifuegha, a bagha bar akonge. Naman a mɨdorozir gumazir bar aghuim, egha a lepan arɨmariam iti.
1 Naamã, general do exército do rei da Síria, gozava de grande prestígio diante de seu amo, e era muito considerado, porque, por meio dele, o Senhor salvou a Síria; era um homem valente, mas leproso.
2 Dughiar mamɨn Sirian mɨdorozir gumaziba ghua Israelia mɨsogha, guivir igiar mamɨn suiragha a sara ghu. Ezɨ guivir igiar kam, a Namanɨn amuimɨn ingangarir amizimɨn iti.
2 Ora, tendo os sírios feito uma incursão no território de Israel, levaram consigo uma jovem, a qual ficou a serviço da mulher de Naamã.
3 Dughiar mamɨn gɨn, Israelian guivir igiar kam kamaghɨn Namanɨn amuim mɨgei, “Nɨn pam Godɨn akam inigha izir gumazir Samarian itir kam bagh mangɨgh, ti deragham. Godɨn akam inigha izir gumazir kam an arɨmariam akɨrightɨ, a ua deragham.”
3 Ela disse à sua senhora: Ah, se meu amo fosse ter com o profeta que reside em Samaria, ele o curaria da lepra!
4 Naman akar kam baregha, atrivim bagha ghua, guivir igiar kamɨn akamɨn gun a mɨkeme.
4 Ouvindo isso, Naamã foi e contou ao seu soberano o que dissera a jovem israelita.
5 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ! Kɨ Israelian atrivim bagh akɨnafaritam osirigh, nɨ danightɨ nɨ a inigh mangɨ a danɨngigh.”
5 O rei da Síria respondeu-lhe: Vai, que eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Naamã partiu com dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes de festa.
6 Egha Naman Sirian atrivim da akɨnafarir kam inigha ghua, Israelian atrivim ganɨngi. Akɨnafarir kam kamaghɨn mɨgei: “Akɨnafarir kam, nan gumazir dapanim Naman kɨ a bagh nɨ mɨkɨmasa. A lepan arɨmariam iti, ezɨ nɨ a damightɨ, a ua deraghasa kɨ ifonge.”
6 Levou ao rei de Israel uma carta concebida nestes termos: Ao receberes esta carta, saberás que te mando Naamã, meu servo, para que o cures da lepra.
7 Ezɨ Israelian atrivim akɨnafarir kamɨn ganigha uan navir osɨmtɨzim akakagha uan korotiam abɨki. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Amei! Sirian atrivim tizim bagha kamaghɨn na bagh akam amada, kɨ mangɨ gumazir kamɨn arɨmariam akɨrigham? A ti ghaze, kɨ God, kɨ gumazim damightɨ a deragh ikiamin gavgavim iti, a? O kɨ gumazim damightɨ, an aremeghamin gavgavim iti, a? Kɨ fo, a na mɨsoghasa tuaviba buri.”
7 Tendo lido a missiva, o rei de Israel rasgou as vestes e exclamou: Sou eu porventura um deus, que possa dar a morte ou a vida, para que esse me mande dizer que cure um homem da lepra? Vede bem que ele anda buscando pretextos contra mim.
8 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, kamaghɨn oraki, atrivim navir osɨmtɨzim ikia, uan korotiam abɨki. Kamaghɨn amizɨ, Elisa kamaghɨn atrivim bagha akam amaga ghaze, “Nɨ manmaghsua navim osemegha uan korotiam abɨki? Nɨ gumazir kam amadaghtɨ a na bagh izɨ, eghtɨ kɨ kamaghɨn an akaghtɨ a fogh suam, Godɨn akam inigha izir gumazir mam guizbangɨra Israelɨn iti.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei tinha rasgado as vestes, mandou-lhe dizer: Por que rasgaste as tuas vestes? Que ele venha a mim, e saberá que há um profeta em Israel.
9 Kamaghɨn amizɨ, atrivim Naman mɨkemezɨ, a uan karisba ko hoziaba sara ghua Elisan dɨpenimɨn tiar akamɨn oto.
9 Naamã veio com seu carro e seus cavalos e parou à porta de Eliseu.
10 Ezɨ Elisa gumazir mam Naman bagha anemadazɨ, a dɨpenimɨn azenan ghua kamaghɨn Naman mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨ 7plan dughiabar Jordanɨn Fanemɨn dɨpamɨn rueghtɨ, nɨn arɨmariam gɨvaghtɨ, nɨn mɨkarzim ua deraghtɨ, nɨ deragham.”
10 Este mandou-lhe dizer por um mensageiro: Vai, lava-te sete vezes no Jordão e tua carne ficará limpa.
11 Ezɨ Naman akar kam baregha puv atari, egha Elisan dɨpenim ategha ghu. Naman ghaze, “Elisa ti azenan izegh nan ganigh, Ikiavɨra Itir God, uan God ko mɨkɨm, egh arɨmariam iti naghɨn isɨn uan dafarim ighuavamangam. Egh arazir kamɨn a na damightɨ, kɨ ua deragham. Ezɨ puvatɨ.
11 Naamã se foi, despeitado, dizendo: Eu pensava que ele viria em pessoa, e, diante de mim, invocaria o Senhor, seu Deus, poria a mão no lugar infetado e me curaria da lepra.
12 A Jordanɨn Fanemɨn dɨpamɨn ruasa na mɨgei. Ezɨ Damaskusɨn Fanemning Abana ko Farpar, aning bar Israelian dɨpabagh afira! Eghtɨ dɨpatam nan arɨmariam agɨvsɨ, kɨ ti uan kantrin aven itir dɨpar kamning guruva ua deragham.” Naman kamaghɨn mɨgɨa, egha bar anɨngaghegha ghu.
12 Porventura os rios de Damasco, o Abana e o Farfar, não são melhores que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles e ficar limpo? E, voltando-se, retirou-se encolerizado.
13 Ezɨ an ingangarir gumaziba an boroghɨn ghua kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, Godɨn akam inigha izir gumazim bizir bar ekiatam damusɨ nɨ mɨkɨmtɨ, e fo, nɨ a damuam. Ezɨ a kamaghɨn bizitam mɨkemezir puvatɨ. A pura ruasa nɨ mɨkeme. Kamaghɨn amizɨ, nɨ an akamɨn gɨn mangɨ.”
13 Mas seus servos, aproximando-se dele, disseram-lhe: Meu pai, mesmo que o profeta te tivesse ordenado algo difícil, não o deverias fazer? Quanto mais agora que ele te disse: Lava-te e serás curado.
14 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elisa, a Naman mɨkemezɨ moghɨn Naman an akam baregha, ghua Jordanɨn Fanemɨn ghuaghira 7plan dughiabar uabɨ isa dɨpam gazui. Ezɨ an arɨmariam bar gɨvazɨ an mɨkarzim ua bar zuegha, borir igiamɨn mɨn oto.
14 Naamã desceu ao Jordão e banhou-se ali sete vezes, como lhe ordenara o homem de Deus, e sua carne tornou-se tenra como a de uma criança.
15 Egha a uan ingangarir gumaziba ko, me ua Godɨn ingangarir gumazim bagha ghue. Egha Naman, Elisan guamɨn tugha a mɨgɨa ghaze, “Kɨ datɨrɨghɨn fo, godɨn tam ua nguazir kamɨn nguibatamɨn itir puvatɨ. Ia Israelia, ian God, a guizbangɨra God. Kamaghɨn amizɨ, ga uaning, kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ bizir aghuim nɨ danɨngasa, nɨ na dama a inigh.”
15 Voltando então para o homem de Deus, com toda a sua comitiva, entrou, apresentou-se diante dele e disse: Reconheço que não há outro Deus em toda a terra, senão o de Israel. Aceita este presente do teu servo.
16 Ezɨ Elisa an akam ikaragha ghaze, “Puvatɨ. Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ingangarir gumazim. A nan garima, kɨ an ziamɨn guizbangɨra nɨ mɨgei, kɨ bar nɨ da bizitam inighan kogham.” Ezɨ Naman bizir aghuitam Elisa danɨngasa bar gavgafi, ezɨ Elisa bar aghua.
16 Pela vida do Senhor a quem sirvo, replicou Eliseu, não aceitarei nada. E apesar da instância de Naamã, ele recusou.
17 Ezɨ Naman ghaze, “Nɨ nan bizir aghuim inian aghua, a markɨ. Ga uaning, kɨ nɨn ingangarir gumazim, nɨ nan amamangatɨghtɨ, kɨ Israelian nguazir mɨnemeniar avɨritaba inigh uan donkining datɨghtɨ, aning da ater e uamategh uan nguibamɨn mangam. Egh nguazir mɨnemeniar kabagh isɨn, kɨ Ikiavɨra Itir God bagh, ofa gamir dakozimɨn ingaram. Guizbangɨra, kɨ godɨn igharazitaba bagh ofan bar isia mɨghɨriba, ko ofan igharazibar amuan kogham. Kɨ Ikiavɨra Itir God baghvɨra ofan bar isia mɨghɨriba ko ofan igharazibar amuam.
17 Então Naamã disse: Se não o aceitas, permite ao menos que se dê ao teu servo da terra deste país, tanto quanto possam carregar duas mulas, porque doravante este teu servo não oferecerá mais holocausto nem sacrifício a outros deuses, mas só ao Senhor.
18 Ezɨ nɨ nan osɨmtɨzim gɨfoghasa kɨ ifonge, eghtɨ Ikiavɨra Itir God nan arazir kuraba gɨn amadagham. Nan gumazir ekiam zurara ghua asem Rimonɨn ziam fe, ezɨ kɨ a ko iti. E Rimonɨn ziam fer dɨpenimɨn aven zuir dughiamɨn, atrivim nan agharimɨn suisi. Egha a tevibar pɨra asem Rimon ziam fer dughiamɨn, a na getuima, kɨ uaghan aser kamɨn marvir guamɨn boroghɨn teviba apɨri. Kɨ fo, kɨ uamategh mangɨtɨ, arazir kam gɨn uam otivam. Ezɨ Ikiavɨra Itir God nan arazir kuraba gɨn amangasa kɨ ifonge.”
18 Entretanto, que o Senhor perdoe ao teu servo no seguinte: Quando o meu soberano entrar no templo de Remon para adorar, apoiando-se no meu braço, e que eu também me prostrar no templo de Remon, que o Senhor perdoe esse gesto ao teu servo.
19 Ezɨ Elisa ghaze, “Nɨ osɨman markɨ. Nɨ navir amɨrizim inigh mangɨ.”
19 Eliseu respondeu: Faze-o tranqüilamente. E Naamã o deixou.
20 Elisan ingangarir gumazim, Gehasi, uabɨra kamaghɨn uabɨ mɨgɨa ghaze, “Nan gumazir ekiam, Sirian gumazim Naman ataghizɨ, a pura zui. Manmaghsua a bizir Naman a danɨngamim inizir puvatɨ? Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ Namanɨn gɨn ivegh mangɨ, egh a da bizitaba inigham.”
20 Naamã estava já a certa distância, quando Giezi, servo de Eliseu, disse consigo: Eis que meu amo poupou a esse sírio, Naamã, recusando aceitar de sua mão o que ele tinha trazido. Pela vida de Deus! Vou correr atrás dele, e obterei dele alguma coisa.
21 Egha dɨkavigha Namanɨn gɨn zui. Ezɨ Naman garima, gumazir mam an gɨn ivegha izi, ezɨ a uan karis ategha ghuaghira tuavimɨn tughav itima, Gehasi iza a bato. Ezɨ Naman kamaghɨn Gehasin azara, “Bizitam ia batoz, o?”
21 E Giezi foi ao alcance de Naamã, o qual, vendo-o correr, desceu do carro e veio-lhe ao encontro. E disse-lhe: Tudo vai bem?
22 Ezɨ Gehasi ghaze, “Puvatɨ. Nan gumazir ekiam kamaghɨn nɨ mɨkɨmasa na amada: Godɨn akam inigha izir gumazimning datɨrɨghɨra an dɨpenimɨn ize. Aning Efraimɨn mɨghsɨaba itir Godɨn akam inigha izir gumazimning. Ga uaning, nɨ silvan beghiam ko korotiar pumuning, Godɨn akam inigha izir gumazir kamning bagh dar anɨngigh.”
22 Sim, respondeu Giezi; meu senhor manda-me dizer-te: Acabam de chegar à minha casa, da montanha de Efraim, dois jovens, filhos de profetas. Rogo-te que me dês para eles um talento de prata e dois hábitos de festa.
23 Ezɨ Naman kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Beghiar vamɨra markɨ, nɨ pumuning inigh.” A mɨghɨghavɨra da iniasa Gehasi mɨgei, ezɨ Gehasi da iniasa ifonge. Kamaghɨn amizɨ, Naman beghiar pumuning isa silvan avɨriba aning gaghui, silvan kabar dɨbobonim, 60,000 kinan tu. Egha uaghan korotiar aghuir pumuning ini, egha bizir kaba inigha uan ingangarir gumazimning ganɨngi, ezɨ aning da atera Gehasin faragha zui.
23 Naamã respondeu: É melhor que leves dois talentos. Naamã insistiu e, atando dois talentos e dois hábitos de festa em dois sacos, entregou-os a dois de seus escravos para que os levassem a Giezi.
24 Me ghua Samarian mɨghsɨamɨn otivigha, Gehasi bizir kaba inigha dɨpenimɨn aven da atɨ. Egha ingangarir gumazir kamning, ua Naman bagha aning amada.
24 Quando atingiram a colina, Giezi tomou os objetos de suas mãos e guardou-os na sua casa. Depois disso, despediu os dois homens e estes se retiraram.
25 Aning ghuzɨ, Gehasi ua dɨpenimɨn aven ghugha Elisan damazimɨn tu. Ezɨ Elisa kamaghɨn an azara, “Gehasi, nɨ managh ghugha izi?”
25 E, tendo entrado, apresentou-se ao seu amo. Eliseu disse-lhe: De onde vens, Giezi? Teu servo não foi a parte alguma, respondeu ele.
26 Ezɨ Elisa kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ifaran markɨ. Nɨ ti ghaze, kɨ nɨn ganizir puvatɨ, a? Nan duam nɨ ko ikia garima, gumazir kam karis ategha nɨ bativasa izaghirɨ. Gehasi, kar dagɨaba ko, korotiaba ko, olivɨn azeniba ko, wainɨn azeniba ko, sipsipba ko, bulmakauba ko, ingangarir gumazamizir kɨniba iniamin dughiam puvatɨ. Arazir kam derazir puvatɨ.
26 Mas Eliseu replicou: Não estava porventura presente o meu espírito, quando um homem saltou de seu carro ao teu encontro? É este o momento de aceitar dinheiro, adquirir vestes, oliveiras e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Nɨ Naman da dagɨaba ini. Kamaghɨn amizɨ, lepan arɨmariar faragha Namanɨn ikezir kam, a datɨrɨghɨn nɨn ikiam. Egh nɨ ko gɨn otivamin adarasi, ia zurara lepan arɨmariar kam iniam.”
27 A lepra de Naamã se pegará a ti e a toda a tua descendência para sempre. E Giezi saiu da presença de Eliseu coberto de uma lepra branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.