Marcos 9
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia kagh tuivighav itir darasi, ian tarazi oveghan kogham. Ia ikɨvɨra ikɨ gantɨma, God Bizibagh Ativamin Dughiam gavgavim sara izighram.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Ezɨ dughiar 6 pla gɨvazɨma, Iesus Pita koma Jems ko Jon me inigha mɨghsɨar ekiamɨn ghuavanabogha, me uarira kagh iti. A kagh an mɨkarzim men damazimɨn igharaghav oto.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 An korotiabar angazangarir gavgavir kam guizbangɨra ghurghuri. Ghurghurir kam nguazimɨn gumazitam ruezir bizir ghurghuritam an mɨn garir puvatɨ.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ezɨ me garima Elaija ko Moses otogha Iesus ko me uariv gei.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 — ausente —
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 — ausente —
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Ezɨ ghuariam otogha me avarazɨma ezɨ tiarir mam ghuariamɨn tongɨn otogha kamaghɨn mɨgei, “Kar nan Otarir kɨ bar ifongezim. Ia anarɨram oragh!”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Egha zuamɨra me gara ua gumazitamɨn garir puvatɨ. Iesus uabɨra me ko iti.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Egha me uamategha mɨghsɨamɨn izaghrava Iesus bizir otozir me ganizimɨn gun gumazitam mɨkɨman bar men anogoroke. Kamaghɨra ikɨ mangɨ Gumazibar Otarim aremegh ua dɨkavigham.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Me ganizir bizir kam merara itima, ezɨ me aremegh ua dɨkavighamin mɨgɨrɨgɨar mɨngarim bagha uarira uariv gei.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Egha me an azara, “Manmagh sua Judan arazibagh fozir gumaziba ghaze, Elaija faragh izeghtɨ, God Ua e Iniasa Mɨsevezir Gumazim gɨn izam?”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Ezɨ Iesus men azangsɨzim ikara, “Guizbangɨra Elaija faragh izeghɨva bizibar akɨram. Ezɨ tizim bagha fomɨra Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim kamaghɨn iti, ‘Gumazibar Otarim osɨmtɨzir avɨribar aven mangɨtɨ me akɨrim a gasaragham?’
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Ezɨ kɨ ia mɨgei, Elaija izegha gɨfa. Ezɨ gumazamiziba akɨnafarimɨn osizirir an gun mɨkemezimɨn mɨrara, me uan arazir me ifongezibar a gami.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Egha me iza suren gumazir maba bativigha garima gumazamizir avɨrim me akuvazɨ Judan arazibagh fozir gumaziba me ko uariv gɨa uari adosi.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Me uari adozima gumazamiziba Iesusɨn garavɨra dɨgavir kuram gamigha dughiam a danɨngasa ivegha zui.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Egha a kamaghɨn men azara, “Ia tizim bagha me ko ia uari adosi?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Ezɨ gumazir mam gumazamizir avɨrimɨn torimɨn ikiava kamaghɨn mɨgei, “Tisa, kɨ uan otarim inigha nɨ bagha ize, duar kuram a gapazazɨma, a mɨgeir puvatɨ.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Egha an a gamir dughiamɨn, an anekurima a daghira, pupuviba an akam mɨsevima an atariba uariv tivima a mɨkɨrvasi. Kɨ duar kuram batoghasa nɨn suren gumazibar azarazɨ me a batoghezir puvatɨ.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Oio! Kɨ bar amɨra, datɨrɨghɨn itir gumazamiziba nɨghnɨzir gavgaviba puvatɨ. Kɨ fomɨra ia ko itima, ia dazoghɨn bizitam gɨfogham? Kɨ dughiabar zurara ian osɨmtɨziba ateram? Otarim inigh na bagh izɨ.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Ezɨ me otarim Iesus bagha a inigha ize. Ezɨma duar kuram Iesusɨn apigha, maghɨra otarim gamima a nɨsi. A nguazim girɨgha poghpogha pupuviba an akam mɨsefi.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Ezɨ Iesus otarimɨn afeziamɨn azara, “A man dughiamɨn duar kuram a gapasa?” Ezɨ afeziam kamaghɨn mɨgei, “An aghɨrimra itima an a gapasa.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 An a damightɨ an aremeghasa dughiar avɨribar anekurima an aviba ko dɨpabar ghuaghiri. Nɨ bizir kabar amuva, en apangkuvigh en akurvagh.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Nɨ uabɨ! Nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨtɨ biziba bar deragham.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Ezɨ otarimɨn afeziam zuamɨra kamaghɨn diagha mɨgei, “Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikiava, an otefe. Ezɨ nɨ nan akuragh!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Egha Iesus garima gumazamiziba ivemara men boroghɨn zuima a duar kuram batogha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ duar kurar gumazibagh ami me orazi puvatɨzim ko mɨgeir puvatɨzim, kɨ nɨ mɨgei, azenan izɨ egh uam aven mangan markɨ!”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Ezɨ duar kam aregha pamtemɨn a gunabagha azenan ize. Ezɨ otarim gumazir kuamɨn mɨn gari, ezɨ me bar kamaghɨn mɨgei, “An areme.”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Ezɨ Iesus an agharimɨn suiragha a ghufezɨ a dɨkavigha tu.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Egha Iesus dɨpenimɨn aven ghuzɨma an suren gumaziba mogomemɨn kamaghɨn an azara, “Manmagh amizɨ, e duar kurar kam batoghava avenge?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ezɨ a kamaghɨn me ikara, “Duar kurar kamaghɨn amiba God ko mɨgeir arazimɨn gavgavimɨn azenan izi.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 — ausente —
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 — ausente —
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ezɨ me mɨgɨrɨgɨar a mɨkemezim a gɨfozir puvatɨgha, egha a bagha an azangsɨghan atiatingi.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Egha me Kaperneamɨn izegha dɨpenimɨn aven ikia Iesus men azara, “Ia tuavimɨn tizim mɨgɨa uari batosi?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Me tuavimɨn tinara ekiam, a mɨgɨrɨgɨam gamua uari batoke. Kamaghɨn me nɨmɨra iti.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Egha Iesus aperaghav ikiava suren gumazir 12 plan diagha kamaghɨn mɨgei, “Tina faragh ikɨsɨ, a bar gɨn kegh egh gumaziba bar men ingarir gumazimɨn otogh.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Egha a borir dozim inigha me uan tongɨn anefazɨ a tughav iti. Egha a uan agharimning a muigha kamaghɨn me mɨgei,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Gumazitam na gɨnɨghnɨgh egh borir dozir kamagh garitam inigh an akuragham, kamaghɨn a na inigha nan akurvasi. Egha nɨ tina nan akurvasi, nɨ na gamir puvatɨ. Nɨ uaghan gumazir na amadazim gami.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Egha Jon kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e garima gumazir mam duar kurabar nɨn ziamɨn da batosi. E fo, a en mav puvatɨ, ezɨma e an anogorosi.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “An anogoroghan markɨ. Gumazitam nan ziamɨn mirakel damigh, egh dughiar igharazim akar kuraba na damighan kogham.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Tina en apanim gami puvatɨ a enanav.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezimɨn adarasi. Kamaghɨn tina nan ziamɨn dɨpatam ia daningɨva a guizbangɨra uan ivezim iniam.”
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Eghɨva tina nɨghnɨzir gavgavim nan itir borir katam damightɨ an arazir kuratam damightɨ, a helɨn mangɨva, a bar ivezir kuram inigham. Kamaghɨn dera, me dagɨar ekiam an fɨrim dafaghɨva ongarim mɨkɨnightɨ an aremegham.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Egh nɨn damatuzim nɨ damutɨ na arazir kuratam damighɨva anesigh. Kamaghɨn dera, nɨ damazir vamɨra ikɨva God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven mangam. Nɨ damazimning vɨrara ikɨtɨ, God nɨ isɨva helɨn nɨ akunigham.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 Danganir kam
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Gumaziba ofa God danɨngasa, me amangsɨzim ofa gamir daghebagh arɨgha avimɨn da tuava da isa, egha God ganɨdi. Amangsɨzim koma avim ofa gamir daghebagh amima da Godɨn damazimɨn zue. Kamaghɨra osɨmtɨziba gumazamiziba bativam. Egh me damutɨ, me Godɨn damazimɨn zuegham.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Amangsɨzim a dera, egh a uan sɨngtɨzim ateghtɨ, nɨ manmaghɨn a damightɨ a ua sɨngigham? Ia amangsɨzim inigh uari datɨgh, egh ia uari ko navir amɨrɨzimɨn ikɨ.”
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.