Lucas 19
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ Iesus Jerikon nguibamɨn ghuava, aneteghasa tuavimɨn zui.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Gumazir mam nguibar kamɨn iti, an ziam Sakius. A dagɨaba isir gumazibar gumazir dapanim, a dagɨaba bar avɨraseme.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 A Iesusɨn ganasa, a manmaghɨra garir gumazim. Sakius bar gumazir otevim, egha gumazamizir avɨrimɨn tongɨn iti. Egha kamaghɨn a Iesusɨn garir puvatɨ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 A fo, Iesus tuavir kamra izam. Kamaghɨn amizɨ, a ivegha faragha ghua, Iesusɨn ganasa temer fighɨn ghuavanabo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ezɨ Iesus danganir kamɨn oto. Egha kogha temer kam gisɨn gara, kamaghɨn Sakiusɨn mɨgei, “Sakius nɨ zuamɨra izighirɨ. Datɨrɨghɨn kɨ nɨn dɨpenimɨn ikiam.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ezɨ a zuamɨra izaghrɨghava, bar akonge. Egha Iesus inigha uan dɨpenimɨn zui.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ezɨ gumaziba bar an ganigha, egha me kamaghɨn mɨgɨava ngavamadi, “A ghua gumazir kuramɨn dɨpenimɨn iti.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Me dɨpenimɨn ikiava, Sakius tughava, kamaghɨn Ekiam mɨgei, “Ekiam, Nɨ oragh! Datɨrɨghɨn kɨ uan biziba bar da tuiragham. Egh taba kɨ gumazir biziba puvatɨzibar anɨngam. Egh kɨ gumazir tam gifaraghɨva, an bizitam okemeghɨva, kɨ datɨrɨghɨn uamategh bizir pumuning ko pumuning a danɨngam.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a uaghan Abrahamɨn ovavim. Kamaghɨn amizɨ, datɨrɨghɨn God dɨpenir kamɨn gumazamiziba bar men akura.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Gumazibar Otarim, gumazir ovengeziba bagha ruiava men akurvaghasa ize.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Gumazamiziba ikia Iesus barazima, a mɨgei. A Jerusalemɨn boroghɨn itima, me ghaze, datɨrɨghɨra God Bizibagh Ativamin Dughiam otogham. Kamaghɨn amizɨma, an akar isɨn zuir mam me mɨgei.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 A kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir aruar mam nguibar saghuiamɨn mangasa, eghtɨ me a damightɨma an atrivimɨn ikiam. A gɨn uamategh uan nguibamɨn izeghɨva, men ganam.
12 Por isso, Jesus disse:
13 A mangasa, a uan ingangarir gumazir 10 plan diagha, 20 kina, 20 kina bar moghɨra me rome. Egha kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia dagɨar kaba inighɨva uari bagh dagɨar ingangaribar amu ikɨtɨ, kɨ uamategham.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “An apengan itir gumaziba me bar navir kuram an iti. Kamaghɨn amizɨ, me akam inigha zuir gumaziba amadazɨma me nguibar gumazir aruam ghuzɨmɨn ghu. Me kamaghɨn mɨgei, ‘E gumazir kam en atrivimɨn otivan, e aghua.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ezɨ gumazir igharaziba gumazir aruar kam a gamizɨma an atrivimɨn otogha, egha gɨn uamatenge. A uamategha izegha, kamaghɨn me mɨgei, ‘Gumazir kɨ fomɨra dagɨaba anɨngiziba, men diagh. Kɨ foghasa me manmaghɨn nan dagɨabagh isɨn dagɨaba ini.’
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Ezɨma gumazir faragha zuim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamighava a gisɨn 200 kina ini.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ nan ingangarir gumazir aghuim, egha nɨ ingangarir bar aghuim gami. Nɨ bar deraghvɨra bizir muziarim gami, kamaghɨn kɨ datɨrɨghɨn bizir ekiam nɨ danightɨma, nɨ nguibar ekiar 10 plan ganam.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Ezɨma ingangarir gumazir igharazim iza mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamigha datɨrɨghɨn a gisɨn 100 kina ini.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ezɨ atrivim a mɨgei, ‘Kɨ nɨ atɨghtɨ nɨ nguibar ekiar 5 plan ganam.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ezɨ ingangarir gumazir mɨkezim iza mɨgei, ‘Ekiam nɨn 20 kina ikia kati. Kɨ a isa inir avɨzimɨn a nomkezɨma, a kati.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kɨ nɨ gɨfo, nɨ gumazir atarim. Gumazir igharaziba amir biziba, nɨ pura da isi. Egha dagher me opariziba, nɨ uaghan pura da isi. Kamaghɨn kɨ nɨn atiati.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ezɨma atrivim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, ‘Nɨ ingangarir gumazir kuram! Nɨn akamra kɨ nɨ tuisɨgham. Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨsi, kɨ ti gumazir atarim. Egha kɨ gumazir igharaziba amir biziba, kɨ ti pura da isi. Egha dagher me opariba, kɨ ti uaghan pura da isi?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Manmaghɨn amizɨma, nɨ nan dagɨaba benk gatɨzɨ puvatɨ, eghtɨ kɨ uamategh izɨva ua da iniva dagɨataba a gisɨn ua da iniam?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ezɨ a kamaghɨn an boroghɨn tuivighav itir gumazibav gei, ‘Ia ada 20 kina inighɨva gumazir 200 kina itim danɨngigh.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Me kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam, a 200 kina inigha gɨfa.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Ezɨma a ghaze, ‘Kɨ ia mɨgei! Gumazitam bizir taba ikɨtɨ, kɨ avɨritaba uam a danigham. Eghtɨ gumazitam biziba puvatɨghɨva, eghtɨ bizir muziarim a itim, kɨ ada da inigham.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Nan apaniba, kɨ men atrivimɨn ikian me nan aghua, ia me inigh kagh izɨva nan damazimɨn me mɨsueghtɨ me arɨmɨghregh.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Iesus akar isɨn zuim gamigha gɨvagha, uan darorim gamua tuavir Jerusalemɨn ghuzim ghuavanadi.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Iesus Betfage ko Betanin boroghɨn oto, mɨghsɨam Oliv gisɨn. Egha uan suren gumazir pumuning amaga,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 kamaghɨn aningɨn mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ. Gua nguibar kamɨn mangɨ gantɨma donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperaghava aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva donki inigh kagh izɨ.
30 dizendo-lhes:
31 Tav kamaghɨn guan azaragham, ‘Gua tizim bagha donkin kam fɨri?’, eghtɨ gua suam, ‘Ekiam ingangarim an iti.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Egha Iesus aning amadazɨma aning ghua garima, biziba bar moghɨra Iesus mɨkemezɨ moghɨn iti.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ezɨ aning donkin benim fɨrima, an ghuaviba aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ezɨma aning kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam ingangarim an iti.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Egha aning donki inigha Iesus bagha izi. Egha aning uan azenan azuir korotiar ruariba donki gisɨn da ghuani. Egha aning Iesusɨn akurazɨma a donki gisɨn apera.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 A donki gaperagha zuima, gumazamiziba uan korotiar ruariba suava tuavim mɨghuari.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 A iza danganir tuavir Olivɨn mɨghsɨamɨn ghuaghirimɨn boroghɨn izima, an gɨn aruir darazi me God amizir mirakelbar ganighava da bagha bar akongegha pamtem Godɨn ziam fe.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Me kamaghɨn araghasi, “God uan ziamɨn atrivim amada! God deravɨra a damu! Navir amɨrizim Godɨn Nguibamɨn iti. Ia Godɨn ziam fɨ!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ezɨ Farisin marazi gumazamizir kabar tongɨn ikia, kamaghɨn Iesusɨn mɨgei, “Tisa, nɨ uan suren gumazibav kɨmtɨma, me nɨmɨra ikɨ! Me kamaghɨn mɨkɨman markɨ!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ezɨ a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, me nɨmɨra ikɨtɨma dagɨaba uari araghasam!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Iesus Jerusalemɨn boroghɨra iza, egha an gara a bagha azi.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Egha a kamaghɨn mɨgei, “Jerusalem, kɨ kamagh sua, nɨ amua datɨrɨghɨn navir amɨrizɨmɨn bizibagh foghai. Kamaghɨn amizɨ, a datɨrɨghɨn nɨn modo.
42 dizendo:
43 Dughiam izɨtɨ, eghtɨ nɨn apaniba nguazir dɨvazim ingarightɨ, a nɨ arughtɨma, nɨ arɨmangɨghan kogham.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Eghɨva nɨ Jerusalem me nɨn borir nɨn aven itiba sarama asɨghasigham. Nɨ Godɨn dughiar nɨn akuraghasa izezim, nɨ a gɨfozir puvatɨ. Bizir kam bagh dɨpenimɨn ingarizir dagɨatam, me aneteghtɨ, a tam gisɨn keghan kogham.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Egha a Godɨn Dɨpenir avɨzimɨn aven ghuava, biziba amadiba me batosi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 A kamaghɨn mɨgei, “God fomɨra Aisaian akɨnafarimɨn aven kamaghɨn osiri, ‘Nan dɨpenim God ko mɨgeir dɨpenimra, ezɨ ia a gamizɨma, an okɨmakɨar gumaziba modir danganimɨn mɨn oto.’”
46 dizendo-lhes:
47 A zurara Godɨn Dɨpenimɨn aven men sure gami. Ezɨma ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan arazibagh fozir gumaziba ko gumazir dapaniba, me a mɨsueghtɨ an aremeghasa.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ezɨ gumazamiziba a baraghasa bar ifongegha, bar an boroghɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, an apaniba a mɨsoghan ibura.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.