2 Coríntios 7
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVI
1 Nan namakar aghuiba, e Godɨn e bagha inabazir itir bizir kaba e da inigha gɨfa. Kamaghɨn, e nivafɨzim ko duam gami aning mɨzezir biziba, bar da batuegh, egh Godɨn damazimɨn bar zuegham. Egh e Godɨn atiating an apengan ikiam. Egh uari isɨ bar God danigh, egh Godɨn arazir zuezim zuraram an gɨn mangam.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ia uan naviba kuighɨva, da isɨ e danɨng. E gumazitam arazir kuratamɨn a gamizir puvatɨ. Egha e gumazitam pazava a gamizir puvatɨ. Egha e gumazitam gifaragha puram an bizitam inizir puvatɨ.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Kɨ akatam ia gasa mɨgɨrɨgɨar kam ia mɨgeir puvatɨ. Ia fo, kɨ fomɨra mɨkeme, e uan naviba bar ia ganiga egha bar ia gifueghɨvɨra ikiam. Egh e ovengam, o e angamra ikɨvɨra ikiam, arazir kam kamaghɨra ikiam.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Kɨ kamagh fogha egha bizitam modozir puvatɨ. Kɨ bighvɨra ia mɨkɨmam, nan navim bar amɨraghrɨzɨ, kɨ ia bagha bar akonge. Osɨmtɨziba guizbangɨra e batifi, ezɨ da pura biziba. E ia gɨnɨghnɨsi, ezɨ bizir kam e gamizɨ, en naviba ia bagha bar akueghavɨra iti.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 E ghua Masedonian itir dughiam, e avughsasa amuava avenge. Nguibar kamɨn osɨmtɨzir avɨrir maba zurara e isi. Gumaziba e ko akaba, e uari batogha uariv gei. Ezɨ atiatir nɨghnɨziba, en navir averiabar aven iti.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Gumazamizir osɨmtɨziba men naviba abɨnigha itiba, God men gɨrakɨrangɨn tuiva navir amɨrɨzim me ganɨdi. Egha a Taitus amadazɨma, a uam e bagha izezɨma, en navir averiaba bar dera.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Taitus ua izezir arazir kamra, God e gamizɨ en naviba derazir puvatɨ. Ia faragha Taitus gamizɨ an navim ian dera, egha a ian arazir kamɨn gun e geghani. Ian arazir kamɨn God uaghan en navibagh amizɨ da dera. Taitus kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, ia nan ganasa bar ifonge, egha ararer kam ian navir averiabar iti. Egha ia na ko navir vamɨran ikiasa bar puvɨra nɨghnɨsi. Ezɨ kamaghɨn kɨ bar guizbangɨra bar akonge.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Kɨ fo akɨnafarir kɨ ia bagha osirizim ia gamizɨ, ian naviba oseme. Ezɨ kɨ uabɨ bizir kam mɨghɨgha a gɨnɨghnɨzir puvatɨ. Kɨ guizbangɨra faragha bizir kam gɨnɨghnɨgha egha ian apangkufi, egha datɨrɨghɨn puvatɨ. Akɨnafarir kɨ ia bagha osirizir kam ia gamizɨ, ia osemegha aghumsɨki. Ezɨ arazir kam bar dughiar otevimram iti.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn bar akonge. Kɨ fo, ia oseme, ezɨ kɨ bizir kam bagha bar akongezir puvatɨ. Kɨ fo, ian osɨmtɨzim ko aghumsɨzim ia gamizɨ, ia uan navibagh ira, ezɨ kɨ bizir kam bagha bar akonge. Kɨ fo, God uabɨ ia gamizɨ, ian naviba osemegha aghumsɨki. Ezɨ en mɨgɨrɨgɨar kataba bar ian navibagh asɨghasɨghizir puvatɨ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 E fo, Godɨn otivir osɨmtɨziba ko aghumsɨzir araziba, da gumazamizibagh amima, me uan navibagh iraghrasi. Arazir kamɨn God uam en akura. Kamaghɨn, e arazir kam bagh uan navibagh isɨn nɨghnɨzir avɨribara amuan markiam. Ezɨ nguazir kamɨn osɨmtɨziba ko aghumsɨzir araziba, da gumazamizibagh amima ovevem otifi.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Ia kamaghɨn deragh nɨghnɨgh. God ia ganɨngizir osɨmtɨzir kam, bizir bar aghuir igharagha gariba dar ia gami. Bizir kamɨn God ia gamizɨ, ia uari uari bagha uan osɨmtɨzim deravɨra bighvɨra mɨkɨmasa ia ifonge. Ezɨ God ian naviba fezɨ, ia gumazir arazir kuram gamizimɨn atari. Ezɨ a ia gamizɨ, ia an atiatingi. Ia datɨrɨghɨn mɨghɨgha e gɨnɨghnɨgha, egha gumazir arazir kuram gamizimɨn arazim akɨrasa pamten ingari. Arazir ia mɨgɨrɨgɨar kam akɨrasava amiba, kamaghɨn akagha ghaze, ia Godɨn damazimɨn osɨmtɨzitam itir puvatɨ.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Kɨ akɨnafarir kam ia bagha an osira, egha arazir kuram gamizir gumazim gɨnɨghnɨgha an osirizir puvatɨ. Egha gumazir igharazir pazava a gamim, kɨ uaghan a gɨnɨghnɨghizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Kɨ kamaghɨn ifonge, ian arazir aghuim azenim gɨrɨghtɨ, ia Godɨn damazimɨn deragh fogh suam, ia bar na gifonge. Bizir kam bagha kɨ akɨnafarir kam osiri.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ezɨ datɨrɨghɨn ian arazir kam e gamizɨ, en navir averiaba amɨraghavɨra iti. En naviba amɨrazɨma, e bar akonge. Ia Taitusɨn akuragha an osɨmtɨziba gɨvazɨ, an navim amɨra. Ezɨ bizir kamɨn e guizbangɨra bar akonge.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Kɨ faragha ian arazir aghuibar gun Taitusɨn mɨgɨa egha ian ziaba fe. Egha uan mɨgɨrɨgɨar kamɨn aghumsɨzim inizir pu. Puvatɨ. Akar e ian arazir aghuibar gun mɨkemeziba, da guizbangɨra. Kamaghɨn datɨrɨghɨn Taitus fos, e ian ziaba fer mɨgɨrɨgɨaba, da bar guizbangɨra.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Taitus ia bagha izezir dughiamɨn, ia atiatia nɨgha, egha a inigha, bar an mɨgɨrɨgɨabar mɨrara ghue. A ian arazir kam gɨnɨghnɨghavɨra ikia egha bar ian apangkuvigha egha navim ia bagha ikiavɨra iti.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Kɨ datɨrɨghɨn bar fogha ghaze, ia arazir aghuibara damuam. Kamaghɨn kɨ bar akonge.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.