Lucas 6

MRR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 उंद देबा इद्रम आता इतेके, येसु वारमता पोल्वादियाते गोह्‌क अय्स मतव, बोराङो पोलह्‌कना नडुमतुह्‌क अनजोर मतोग़. दायह्‌पा येसुनाङ कग़यवालोर गोह्‌कनाङ एन्किन ऊचिसि, पोलेतुन तेंडलाहि कय्कने तुर्स्किसि पेनेह्‌क तिंदुर.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 तेन ऊळिसि अगा मतोर उय्तुर परुसिर येसुन इतोर, “पोल्वादियाते बेदे कबळ कीयलाह पोलो, तान मीट बह नोमविर?” इनजोर ओरिन कट्ला कीतोर.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 अस्के येसु इद्रम इतोग़, “मुनेटा कालमते दाविद राजाल तनाङ ऐंगेटोर बार, कग़्व वसतस्के बह कीतोर, इद पोल्‍लोतुन मीट देवुळता सास्त्रमते बेस्केन अर्वविरा?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 ओरु देवुळता रावुळतगा बह अतोर; अगा देवुळतुह्‌क वाटटाङ बेव आरिङ बूमयालोरिन विळ्सिस, दुस्रोरिह्‌क तिनदलाह पोलोङ आंदुङ; पोलवेकाय, अवे आरिन बूमयालोर दाविदिह्‌क ईतोर, ओग़ पया तनाङ ऐंगेटोरिह्‌क तूसिसीतोग़. (अस्के देवुळि दाविद राजानु तपतिन इनो अले,)” इतोग़.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 ओरिन ओसो इतोग़, “नना माने-मन्कना नडुम पुटटोनन मन्जि, पोल्वादियाते पोलनदिन, पोलवदिन वेहतनद अदिकर नाक मन्ह्‌ता,” इनजोर इतोग़.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 अद्रमे ओसो उंद देबा, येसु पोल्वादियाते यहुदिरा उंद पार्तनाता लोन अन्जि, काग़्हतलाह आतोग़. अगा ओर्वोग़ वाग़ता कयदोग़ मतोग़.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 अद लोतगा उय्तुर सास्त्रमगूरुर ओसो परुसिर, पोल्वादियाते ओग़ मन्कना कयदुन येसु सव्रे कीस्तोग़ा, बार केवोग़ा, इनजोर ऊळसोर मंदुर. (सव्रे कीतोग़ इतेके, माट पोल्वादियाते येसुना कबळ कीयनद तप तोहतकोम इनजोर इंदुर.)
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 मति येसु मात्रम ओरा पोटालोप्पाडाङ पोल्‍लोन पुतोग़. पुन्जि ओग़ वाग़ता कयदोनु, “नडुम वास निल्म!” इतोग़, इतस्के ओग़ तेदिस नडुम नितोग़.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 ओग़ मन्कल तेदतस्के, येसु अगा मतोरिन इतोग़, “नना उंद पोल्‍लो मीक ताल्ह्‌किह्‌नन, पोल्वादियाते बाताल पोलिह्‌ता? बेसता कबळ कीयनदा, बार लाग्वा कबळ कीयनदु? जीवातुन पिसिह कीयनदा, बार बूळे कीयनदु? वेहाट!” इतोग़.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 येसु सबेटोरक्‍के ऊळतोग़, मति बोग़े बह वळ्ह्‌कोग़. वळ्ह्‌कवाह्‌कु वाग़ता कयदोन इतोग़, “नीवा कय आहा!” इताहे ओग़ तना कयदुन आहतोग़. आहतस्के ओना कय पूरा सव्रेम आता.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 मति सास्त्रमगूरुर ओसो परुसिर पका ओङ आसि, पलत पेसिस, येसुन बह कीस हव्ककल इनजोर, तमतमाय वळ्ह्‌किंदुर.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 पया उंद दिया पार्तना कीयलाह, येसु उंद गुड्रातगा अतोग़. अन्जि नग़्का पिळ्‍विळ देवुळतुन पार्तना कीतोग़.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 पंङवियतस्के कग़यवालोर सबेटोरिन तनगा केयतोग़. केयिसि ओरग्डाह बारा मन्कलोरिन आचतोग़, आचिसि ओरिन तनाङ बळयिर इनजोर पेदिर तासतोग़.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 ओर बारा मन्कलोराङ पेदिर्क इह मन्ह्‌ताङ: सिमोन (वेन पत्रु इनजोर, येसु दुस्रा पेदिर तासिस मतोग़), सिमोनना तमोग़ आंद्रेयाल, जेबेदिनाङ मग़्कु याकुब ओसो योहन वेर तमोग़ इर्वुर, पिलिप, बार्तोलोम,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 मत्याल (सिद्‌वा एनवाल लेवि, ओन मत्याल वने इंदुर), तोमाल, अल्पुना मग़ि याकुब, सिमोन (वेग़ रोम सर्करता अडम पार्टितोग़ मतोग़).
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 तदु इनवाल यहुदाल, ओसो यहुदा इस्केर्योत (वेग़े आक्रिते येसुन कोंटेतोरा कयदे पोसीतोग़).
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 पया येसु ओरा संगे गुड्रापोग़ोटाहि रेगिसि, गुड्राकचुदा पलातगा नितोग़. अगा ओनाङ कग़यवालोर वेल्‍लाटोरे मतोर. ओसो येरुसलेम सहरताहि, यहुदिरा बूमताङ दुस्राङ नाह्‌कनाहि, सम्दुरकचुदा सोर-सिदोन एरियाताहि, वेल्‍लाटोर लोकुर ओनगा जमा आस मतोर.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 जमा आतोरग्डाहि उय्तुर ओग़ वेहतनाङ पोल्‍लोङ केंजलाह वास मतोर. उय्तुर बार तमाङ रोगह्‌कनग्डाह सव्रेम आयलाहि वास मतोर. देयह्‌क पोस मतोर वने वासि सव्रेम आंदुर.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 देवुळताहि सव्रे कीयनद लाव येसुनगा मताह्‌कु, ओग़ सबेटोरिन सव्रे कीसोर मतोग़. अदिनेनाह्‌क सबेटोर ओन बोयलाह ऊळिंदुर.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 पया येसु तनाङ कग़यवालोरिन ऊळिस इद्रम इतोग़,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 बोर इंजेक कग़्विह्‌क तिपलते मह्‌निर, मीट देवुळता देय्वातोरिर.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “माने-मन्कना नडुम पुटटोनाङ मीट कग़यवालोरिर मनाह्‌कु, लोकुर मीकु कोंटे कीयनुर, मीकु पूंडिस ईयनुर, मीकु पास्कनुर, मीक लागोर इनजोर मीवा कदर रेहतनुर, अस्के मीट देवुळता देय्वातोरिर.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 बोर मीवा विरुद मन्ह्‌तोर, वेराङ तादोर-बाबोर वने अद्रमलेह्‌काने मुनेतोर देवुळता सेतेम कबुरतोरिन तिपल कीतोर, इदिन सीता कीम्ह्‌टु. केंजाट, ओर कबुरतोरा लेह्‌का, मीक वने देवुळदीपते बेरा इनम दोर्कग़ा. अदिह्‌क मीक तिपल कीयनस्के, मीट गिर्दाते एंदना-पाग़ना कीम्ह्‌टु,” इनजोर इतोग़.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 येसु ओसो इद्रम इतोग़, “ए मता मन्कलोरिर! मीट देवुळता देय्वालेवोरिर! बाराह्‌क इतेके इद बूमतगा मीवा मालसोमता सुकम, अचोने मीक दोर्कग़ा!
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 इंजेके तिंड-बंड मनवालोरिर! मीट देवुळता देय्वालेवोरिर, पेग़्के मीट कग़्वते मनदकिर. इंजेके कवयलाह आतोरिर! मीट देवुळता देय्वालेवोरिर, पेग़्के मीट आलिह कीस अळयकिर.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 इंजेके सबेटोरा कदर दोर्किह केवालोरिर! मीट देवुळता देय्वालेवोरिर. बोर मीक कदर ईस्तोर, वेराङ तादोर-बाबोर वने मुनेतोर जोल कबुरतोरिह्‌क अद्रमे कदर ईंदुर. (वेर जोल कबुरतोरा लेह्‌का, मीक वने सिक्सा दोर्कग़ा.)
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “इंजेके नावा पोल्‍लोतुन केंजिस ताकवालोरिर, मीक नना बाताल वेहतह्‌नन, बेस केंजाटु. मीवा विरुदतोरिन जीवा कीम्ह्‌टु. मीक कोटुल केवालोरिन बेस ऊळाटु.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 बोर मीकु सरप ईस्तोर, ओर बेस पिसिर इनजोर, देवुळतुन कोळ्‍व कीसोर ताल्ह्‌काटु. बोर मीकु तिपल कीस्तोर, ओरेनाह्‌क देवुळतुन पार्तना कीम्ह्‌टु.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 बोग़ाय नीवा उंद बुकातुन चापुळ ईतेके, दुस्रा बुकातुन वने चापुळ ईयलाह मुनेह कीमु. ओसो बोग़ाय अग़-ओङते निमा पोग़ोट्क केग़तद कोटजगातुन तेंडिस ओतेके, ओन्क नीवा आङतुन वने ओयलाह ईमु.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 बोग़ाय नीक बातालाय ताल्ह्‌कतेके, ओन्क अद ईमु. ओसो बोग़ाय नीवा मालसोमतुन ओतेके, नावा नाक मल्हच ईम इनजोर ताल्ह्‌कमा.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 लोकुर मीवा संगे बेद्रम ताकना इन्जि मीवा विचर मन्ह्‌ता, अद्रमे मीट ओरा संगे ताकाटु.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “बोर मीक जीवा कीस्तोर, सिरप ओरिने मीट जीवा कीतिर इतेके, मीक देवुळि बाताल पाय्दा ईयग़ा? देवुळतुन पुनवोर पापिर वने अहे कीस्तोरा, केवोरा?
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 अद्रमे मीक बेस ऊळवालोरिह्‌के मीट बेसताङ कबस्क कीस ईतेके, तानेनाह्‌क वने देवुळि मीक बाताल पाय्दा ईयग़ा? देवुळतुन पुनवोर पापिर वने अहे कीस्तोरा, केवोर?
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 मीटु करा ईयनस्के, ओसोवने मल्हच एवालोरिह्‌के करा ईतेके, तानेनाह्‌क देवुळि मीक बाताल पाय्दा ईयग़ा? देवुळतुन पुनवोर पापिर वने तमा ईतद करा, पूरा मल्स दोर्कग़ा इनजोर पुन्जि, ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ करा ईस्तोर.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 अद्रम केवा, मीवा विरुदतोरिन वने जीवा कीम्ह्‌टु, ओरिह्‌क बेसताङ कबस्क कीसीम्ह्‌टु. ओसो मल्स दोर्कग़ा इनजोर, सीता केवालेवा करा ईम्ह्‌टु. अस्के देवुळि मीकु बेरा इनम ईयग़ा, मीटु सबेट्काय बेरा देवुळताङ मग़्क-मयास्‍क आयकिर. बाराह्‌क इतेके देवुळता सीता केवोरा ओसो लाग्वोरा पोग़ोन वने, देवुळि गूनम तोहतह्‌ता.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 बेद्रम मीवा देवुळबाबाल लोकुरिन दया कीस्तोग़, अद्रम मीट वने दया केवालोरिर आम्ह्‌टु.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “दुस्रोरा तप तोहमाटु, तोहतिर इतेके देवुळ वने मीवा तप तोहतग़ा. दुस्रोनु कसुरतोनिन इनजोर इनमाटु, इनवेके देवुळि मीक वने कसुरतोरिर इनो आयग़ा. दुस्रोरिन मापि कीम्ह्‌टु, कीतेके देवुळि मीक वने मापि कीयग़ा.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 दुस्रोरा गर्ज मतेके, ओरिह्‌क चिव्टम आयवालेवा ईम्ह्‌टु, ईतेके देवुळि मीक वने ईयग़ा. बेसतल बुदतोर साव्कर्क, गोट्‍टातुन निहच कोग़िस-कोग़िसि, नेल पोवनाह मेल्हचि, मीवा जोर्कातगा वळयनुर, अद्रमलेह्‌का मीक ईयग़ा. अहे बेद गोट्‍टाते मीट दुस्रोरिह्‌क कहच ईय्ह्‌निर, अदे गोट्‍टाते देवुळि मीक कहच ईयग़ा,” इनजोर इतोग़.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 ओसो येसु इद्रमता पुन्पिह कीयनद पीटो वेहतोग़, “बोग़ाय गुडि, दुस्रोग़ गुडिन अग़ तोहचीया पग़यह्‌तोग़ा? बह वेर इर्वुर आसि बोंदातगा अरवोर आयनुरा?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 बोग़ाय कग़यवाल तना गूरुह्‌क वीळिस बेस्केन बेरोग़ आयोग़, पुनविर? मति गूरुनाङ पूरा कग़यिसि, ओग़ कग़यवाल गूरुना लेह्‌कान आस्तोग़.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “निमा नीवा कोंडाते मनदनद इळ्पेलेह्‌काडा बेरा तपतुन सीता केवा, नीवा गोतयाना कोंडाता पोडलेह्‌काडा इचीटा तपतुन बाराह्‌क ऊळिह्‌निन?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 आपुना कोंडाता बेरा इळ्पेतुन ऊळवा, नीवा कोंडाता पोडि नाक तेंडलाह ईम इन्जि, निमा नीवा गोतयान बह इनदा पग़यकिन? एय सोङ केवानिन! मुने निमा नीवा कोंडाता इळ्पेतुन तेंडा. ताना पया नीवा गोतयाना कोंडाता पोडि तेंडलाह, बेस ऊळ पग़यकिन.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 — ausente —
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 — ausente —
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 बेसतोग़ मन्कल तना पोटाताहि बेसताङ पोल्‍लोङ पेसिह कीस्तोग़. अद्रमे लाग्वोग़ मन्कल तना पोटाताहि लाग्वाङ पोल्‍लोङ पेसिह कीस्तोग़. बाराह्‌क इतेके मन्कना पोटातगा मुनेताहि बेव पोल्‍लोङ निंदिस मन्ह्‌ताङ, अवे पोल्‍लोङ ओना तोडटाहि पेसिह्‌ताङ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “नना वेहतनव पोल्‍लोन केंजविर इतेके, नाक बाराह्‌क ‘सामि, सामि’ इह्‌निर?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 बोग़ नयगा वासि, नावाङ इव पोल्‍लोङ केंजिसि, अहे ताकिह्‌तोग़, ओग़ मन्कल बेद्रमतोग़ आंदोग़, इदिन नना मीक वेहतह्‌नन, केंजाटु.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 ओग़ मन्कल बेद्रमतोग़ इतेके, तना लोन दोहतह्‌पा, पर्पा जागातगा वेल्‍लाह नालिङ तर्विसि, पाय्वाङ दोहचि लोन तेहतोग़. तेहतापया उड्रा वाता, ओसो एताङ लच्काङ वने वासि, लोतुन दल्गताङ, तेला मति अद लोन मुटो. बाराह्‌क इतेके, तानाङ पाय्वाङ पर्पा जागाते दोहतव मताङ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 मति बोग़ नावा पोल्‍लोतुन केंजिसि, अह ताकोग़, ओग़ इद्रमतोग़ मन्कल आंदोग़ इतेके, तना लोन दोहतह्‌पा, पाय्वाङ दोहवाये, ओरेहे तोळ्योतगा लोन तेहतोग़. तेहतापया उड्रा वासि लोतुन दल्गता, अस्के अद लोन मुटिस, पूराय बूळेम आता,” इनजोर येसु अगा जमा आतोरिन इतोग़.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra