Números 35
MRI2012 vs NVT
1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i ngā mānia o Moapa, i te wāhi o Horano, ki Heriko, i mea,
1 O S enhor disse a Moisés junto ao rio Jordão, nas campinas de Moabe, do lado oposto de Jericó:
2 “Whakahaua ngā tama a Īharaira kia hōmai ki ngā Rīwaiti ētahi pā o ō rātou kāinga ka riro nei i a rātou hei nohoanga; me hoatu anō ki ngā Rīwaiti ngā wāhi o waho o aua pā ā tawhio noa.
2 “Ordene aos israelitas que, das propriedades que receberem por herança, deem algumas cidades para os levitas morarem. Entreguem também as pastagens ao redor delas.
3 Ā, ko ngā pā hei nohoanga mō rātou; ko ngā wāhi hoki o waho ake mō ā rātou kararehe, mō ō rātou taonga, mō ā rātou kīrehe katoa.
3 As cidades serão para moradia dos levitas, e as terras ao redor servirão de pasto para seu gado, suas ovelhas e todos os seus animais.
4 “Ā, ko ngā wāhi o waho o ngā pā, e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti, kia kotahi mano ngā whatīanga i te taiepa atu anō o te pā, ā, haere whakawaho ā tawhio noa.
4 As pastagens reservadas para os levitas ao redor dessas cidades se estenderão em todas as direções por 450 metros a partir dos muros da cidade.
5 Me rūri anō e koutou i waho o te pā, i te taha ki te rāwhiti kia rua mano whatīanga, i te taha ki te tonga kia rua mano whatīanga, i te taha ki te hauāuru kia rua mano whatīanga, i te taha hoki ki te raki kia rua mano whatīanga, ā, hei waenganui te pā. Ko ngā wāhi tēnei mō rātou o waho i ngā pā.
5 Meçam 900 metros fora dos muros da cidade em todas as direções — leste, sul, oeste e norte —, com a cidade no centro. Essa será a área de pastagem das cidades.
6 “Ā, kia ono ngā pā whakaora i roto i ngā pā e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti; me hoatu hei rerenga atu mō te kaiwhakamate. Kia whā tekau mā rua hoki ngā pā e tāpiritia e koutou ki ēnā.
6 “Seis das cidades que vocês derem aos levitas serão cidades de refúgio, para onde uma pessoa que tiver matado alguém acidentalmente poderá fugir e ficar a salvo. Além disso, deem a eles 42 cidades.
7 Ko ngā pā katoa e hoatu e koutou ki ngā Rīwaiti, kia whā tekau mā waru; ērā, me ngā wāhi o waho ake.
7 No total, vocês darão aos levitas 48 cidades, com as pastagens ao redor.
8 Ā, hei roto i te wāhi tūturu o ngā tama a Īharaira ngā pā e hoatu e koutou; kia maha i roto i ngā mea maha, kia ouou hoki i roto i ngā mea ouou, kia rite ki tōna kāinga e riro i a ia ōna pā e hoatu e tērā, e tērā, ki ngā Rīwaiti.”
8 As cidades virão da herança dos israelitas. As tribos maiores darão mais cidades aos levitas, enquanto as tribos menores darão menos cidades. Cada tribo entregará propriedades de forma proporcional ao tamanho do território que receber”.
9 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea:
9 O S enhor disse a Moisés:
10 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou, E whiti koutou i Horano ki te whenua o Kanaana;
10 “Dê as seguintes instruções ao povo de Israel. “Quando atravessarem o Jordão para entrar na terra de Canaã,
11 nā, ka whakarite i ētahi pā mō koutou hei pā whakaora, hei rerenga atu mō te tangata whakamate, i whakamate nei i te tangata, otiia ehara i te mea āta whakaaro.
11 escolham cidades de refúgio para onde uma pessoa que tiver matado alguém acidentalmente poderá fugir.
12 Ā, ka waiho e koutou hei pā whakaora kei mate i te kaitakitaki; kei mate te tangata whakamate, kia tū rā anō ia ki te aroaro o te whakaminenga, kia whakawākia.
12 Essas cidades serão lugares de proteção contra os parentes da vítima que quiserem vingar sua morte. A pessoa que tirou a vida de alguém não será executada antes de ser julgada pela comunidade.
13 “Ā, kia ono ngā pā e waiho hei whakaora, o ngā pā e hoatu nei e koutou.
13 Escolham para si seis cidades de refúgio:
14 Kia toru ngā pā e hoatu e koutou i tēnei taha o Horano, kia toru hoki ngā pā e hoatu e koutou i te whenua o Kanaana; me waiho hei pā whakaora.
14 três do lado leste do rio Jordão e três do lado oeste, na terra de Canaã.
15 Hei whakaora ēnei pā e ono mō ngā tama a Īharaira, mō te manene, mō te nohonoa i roto i a koutou; hei rerenga atu mō ngā tāngata i mate ai tētahi, otiia ehara i te mea āta whakaaro.”
15 Essas cidades servirão para proteger os israelitas, os estrangeiros que vivem entre vocês e os que estiverem de passagem. Qualquer um que matar alguém acidentalmente poderá fugir para lá.
16 “Otiia, ki te patu ia i a ia ki te mea rino, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru.
16 “Se, contudo, alguém atacar uma pessoa e matá-la com um pedaço de ferro, é assassinato e o assassino deverá ser executado.
17 Ki te patu anō hoki ia i a ia ki te kōhatu i whiua e ia kia mate rawa ai, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru.
17 Ou, se alguém com uma pedra na mão atacar e matar outra pessoa, é assassinato e o assassino deverá ser executado.
18 Ki te patu rānei ia i a ia ki te mea rākau a te ringa kia mate ai, ā, ka mate, he kaikōhuru ia; kia mate rawa te kaikōhuru.
18 Ou ainda, se alguém atacar outra pessoa e matá-la com um pedaço de madeira, é assassinato e o assassino deverá ser executado.
19 Mā te kaitakitaki toto ake anō e whakamate te kaikōhuru; e whakamate ia i a ia ina tūtaki ki a ia.
19 O parente mais próximo da vítima é responsável pela execução do assassino. Quando o encontrar, o vingador deverá executar o assassino.
20 “Ki te mea he ngākau kino tōna, ā, i ka wero ia i a ia; ki te whanga atu rānei ia, ā, ka epaina atu ia kia mate;
20 Portanto, se alguém odeia outra pessoa e fica à espreita dela, e a empurra ou joga contra ela um objeto perigoso e ela morre,
21 ki te mauāhara rānei ia, ā, ka patu i a ia ki tōna ringa e mate ai ia; kia mate rawa te kaipatu, he kaikōhuru ia. E whakamatea te kaikōhuru e te kaitakitaki toto, ina tūtaki ki a ia.
21 ou se alguém odeia outra pessoa e a fere com as mãos e ela morre, é assassinato. Nesses casos, o vingador deverá executar o assassino quando o encontrar.
22 “Tēnā ia, mehemea he oho noa ake tāna wero i a ia, ā, ehara i te mea mauāhara; ki te epaina rānei ia ki tētahi mea, ā, kīhai i whanga atu;
22 “Se, contudo, alguém empurrar outra pessoa sem ter demonstrado anteriormente nenhuma hostilidade, ou jogar algo que acerte a pessoa acidentalmente,
23 ki te kōhatu rānei, ki te mea e mate ai, ā, kīhai i kitea atu, nā kua ū ki a ia, ā, ka mate, kāhore anō hoki ōna mauāhara ki a ia, kīhai anō hoki i rapu i te hē mōna;
23 ou, sem intenção, deixar cair sobre ela uma pedra grande, embora não fossem inimigos, e a outra pessoa morrer,
24 kātahi ka whakarite te whakaminenga i tā te kaipatu, i tā te kaitakitaki toto; kia rite ki ēnei ritenga.
24 a comunidade usará as seguintes normas para julgar entre o acusado e o vingador, o parente mais próximo da vítima:
25 Ā, ka whakaorangia e te whakaminenga te kaiwhakamate i roto i te ringa o te kaitakitaki toto, me whakahoki anō ia e te whakaminenga ki tōna pā whakaora, i rere atu ai ia; ā, ka noho ia ki reira ā mate noa te tino tohunga i whakawahia ki te hinu tapu.
25 a comunidade protegerá o acusado do vingador e cuidará para que ele chegue à cidade de refúgio para onde fugiu. Ali ele ficará até a morte do sumo sacerdote, que foi ungido com o óleo sagrado.
26 “Ki te puta kau atu te kaiwhakamate ki waho o te rohe o tōna pā whakaora i rere atu nei ia;
26 “Se, contudo, o acusado sair alguma vez dos limites da cidade de refúgio
27 ā, ka pono ki a ia te kaitakitaki toto ki waho o te rohe o tōna pā whakaora, ā, ka patua te kaiwhakamate e te kaitakitaki toto, e kore e whakairia he toto ki a ia.
27 e o vingador o encontrar fora da cidade e o executar, essa morte não será considerada assassinato.
28 Me noho hoki ia i roto i tōna pā whakaora, kia mate rā anō te tino tohunga; ā muri iho i te matenga o te tino tohunga ka hoki te kaiwhakamate ki tōna whenua tupu.
28 O acusado deveria ter ficado dentro da cidade de refúgio até a morte do sumo sacerdote. Depois da morte do sumo sacerdote, porém, o acusado poderá voltar à sua propriedade.
29 “Nā, hei tikanga whakawā ēnei mā koutou, i ō koutou whakatupuranga, i ō koutou nohoanga katoa.
29 Essas são as prescrições legais a serem cumpridas de geração em geração, onde quer que morarem.
30 “Ki te patu tētahi i te tangata, mā te māngai o ngā kaiwhakaatu e whakamatea ai te kaikōhuru. Kaua anō te kaiwhakaatu kotahi e whakatau hē ki tētahi, e mate ai.
30 “Todos os assassinos deverão ser executados, mas apenas se mais de uma testemunha apresentar provas. Ninguém será executado com base no depoimento de apenas uma testemunha.
31 “Kaua anō hoki e tangohia he utu mō te kaikōhuru kia ora, ki te mea he hara tōna e mate ai. Engari, kia mate rawa ia.
31 Jamais aceitem resgate pela vida de alguém que foi declarado culpado de assassinato e condenado à morte. Os assassinos deverão sempre ser executados.
32 “Kaua anō e tango utu mō te tangata i rere ki tōna pā whakaora, kia hoki ai ia ki te whenua noho ai; kia mate rā anō te tohunga.
32 E jamais aceitem resgate de alguém que fugiu para uma cidade de refúgio, permitindo, com isso, que o acusado volte à sua propriedade antes da morte do sumo sacerdote.
33 “Kia kore ai e whakapokea e koutou te whenua kei reira nei koutou; mā ngā toto hoki e poke ai te whenua; heoi anō hoki te mea hei pure i ngā toto i whakahekea ki te whenua, ko ngā toto o te kaiwhakaheke.
33 Essa medida garantirá que a terra em que vivem não seja contaminada, pois o assassinato contamina a terra. O único sacrifício que fará expiação pela terra em caso de assassinato é a execução do assassino.
34 Kaua e whakapokea te whenua e noho ai koutou, e noho ai ahau; nō te mea e noho ana ahau, a Ihowā, i waenganui i ngā tama a Īharaira.”
34 Não contaminem a terra onde habitam, pois eu mesmo habito ali. Eu sou o S enhor e habito entre o povo de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?