Números 16

MRI2012 vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ka tango tāngata a Koraha tama a Itihara, tama a Kohata, tama a Rīwai, rātou ko Ratana, ko Āpirama, tama a Eriapa, ko Ono hoki, tama a Perete, he tama nā Reupena;
1 E Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, e Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, prepararam os seus homens.
2 ā, ka whakatika rātou ki te aroaro o Mohi, me ētahi o ngā tama a Īharaira, e rua rau e rima tekau, he rangatira nō te whakaminenga, e rangona ana i roto i te huihui, he hunga whai ingoa.
2 E se levantaram perante Moisés com alguns dos filhos de Israel; duzentos e cinquenta príncipes da congregação, famosos na congregação, homens de renome.
3 Ka whakahuihui rātou i a rātou ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea ki a rāua, “He kaha rawa tā kōrua tango tikanga, he tapu kau nei te whakaminenga katoa, kei waenganui anō hoki a Ihowā i a rātou. He aha rā kōrua i whakanui ai i a kōrua ki runga ake i te whakaminenga a Ihowā?”
3 E se congregaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Isso deve vos bastar, visto que toda a congregação é santa, todos são santos, e o SENHOR está no meio deles; então por que vos elevais sobre a congregação do SENHOR?
4 Ā, nō te rongonga o Mohi, ka hinga tāpapa iho ia;
4 Quando Moisés ouviu isto, caiu sobre o seu rosto.
5 ā, ka kōrero ki a Koraha rātou ko tāna hui katoa, ka mea: “Ā te ata ka whakaaturia mai e Ihowā ko wai tāna, ko wai te mea tapu; ka meinga anō e ia kia whakatata ki a ia. Ko tāna i whiriwhiri ai, ko ia tāna e mea ai kia whakatata ki a ia.
5 E falou a Corá e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o SENHOR mostrará quem é seu e quem é santo, e fará chegar a si; e aquele a quem ele escolher fará chegar a si.
6 Ko tēnei tā koutou e mea ai: Tīkina ētahi tahu kakara mā koutou, e Koraha rātou ko tāna hui katoa;
6 Fazei isto: Tomai incensários, Corá e toda a sua congregação.
7 ka makā hoki he ahi ki roto, ka mea ai i te whakakakara ki runga, ki te aroaro o Ihowā āpōpō, ā, ko te tangata e whiriwhiri ai a Ihowā, ko ia te mea tapu; kāti tā koutou, e ngā tama a Rīwai.”
7 E amanhã, perante o SENHOR, ponde fogo e incenso neles; e o homem a quem o SENHOR escolher, este será o santo; isso deve vos bastar, filhos de Levi.
8 I mea anō a Mohi ki a Koraha, “Nā, whakarongo mai, e ngā tama a Rīwai!
8 E Moisés disse a Corá: Ouvi, filhos de Levi:
9 He mea iti ianei ki tā koutou kia wehea koutou e te Atua o Īharaira i roto i te huihui o Īharaira, kia meinga kia whakatata ki a ia, kia mahi i te mahi o te tapenākara o Ihowā, kia tū hoki ki te aroaro o te hui, hei minita mā rātou?
9 Parece-vos pouco que o Deus de Israel tenha vos separado da congregação de Israel, para vos trazer a si, para fazer o serviço do tabernáculo do SENHOR e para estar diante da congregação, para ministrar-lhes?
10 Kua meinga anō koe e ia kia tata, koutou tahi ko ōu tēina katoa, ko ngā tama a Rīwai; nā, me whai anō hoki e koutou te tohungatanga?
10 E ele vos trouxe para perto dele, e a todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo; procurais também o sacerdócio?
11 Koia koutou ko tāu hui katoa ka huihui nei ki a Ihowā; ko Ārona hoki, he aha ia, i amuamu ai koutou ki a ia?”
11 Por esse motivo tu e toda a tua congregação estais congregados contra o SENHOR; e o que é Arão, que murmurais contra ele?
12 Nā, ka tono tāngata a Mohi hei karanga i a Ratana rāua ko Āpirama, i ngā tama a Eriapa; ā, ka mea rāua, “E kore māua e haere atu.
12 E Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e eles disseram: Não subiremos.
13 He mea iti ianei tāu kawe mai i a mātou i te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi, kia mate ai mātou ki te koraha, ā, ka mea rawa hoki koe i a koe hei rangatira ki runga i a mātou?
13 É pouco nos terdes feito subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto? E também fazer-te príncipe sobre nós?
14 Kāhore anō hoki koe i kawe i a mātou ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi, i hōmai rānei i ngā māra, i ngā kāri, hei kāinga. Ka pokaia rānei e koe ngā kanohi o ngā tāngata nei? E kore mātou e haere atu!”
14 Além disso, não nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste herança de campos e vinhas; arrancarás os olhos a estes homens? Nós não subiremos.
15 Nā, ko te tino riringa o Mohi, ka mea ki a Ihowā, “Kaua e tahuri ki tā rātou whakahere. Kāhore anō kia kotahi te kāihe i tangohia e ahau i a rātou, kāhore anō ahau i kino noa ki tētahi o rātou.”
15 E Moisés ficou muito irado, e disse ao SENHOR: Não atentes para a sua oferta; não tomei deles nem um só jumento, nem fiz mal a nenhum deles.
16 Nā, ka mea a Mohi ki a Koraha, “Puta mai koutou ko tāu hui katoa ki te aroaro o Ihowā āpōpō, a koe, me rātou ko Ārona, āpōpō.
16 E disse Moisés a Corá: Amanhã estai tu e toda a tua congregação diante do SENHOR, tu, e eles, e Arão.
17 Ā, me mau e tēnei, e tēnei o koutou tāna tahu kakara, ka mea he whakakakara ki runga, ka kawe ai tēnā i tāna tahu kakara, i tāna ki te aroaro o Ihowā, kia rua rau kia rima tekau ngā tahu kakara; ā, koe me tāu tahu kakara, a Ārona hoki me tāna.”
17 E que cada homem tome o seu incensário e ponha incenso nele, e que cada homem traga o seu incensário diante do SENHOR, duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 Nā, ka mau rātou ki tāna tahu kakara, ki tāna tahu kakara, ā, hoatu ana he ahi ki roto, meatia ana hoki he whakakakara ki runga, ā, ka tū tahi me Mohi rāua ko Ārona ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga.
18 E cada homem tomou o seu incensário, e pôs fogo nele, e pôs incenso nele, e se puseram à porta do tabernáculo da congregação, com Moisés e Arão.
19 Nā, ka tāwhiua e Koraha te whakaminenga katoa ki a rāua ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga; ā, ka puta mai te korōria o Ihowā ki te whakaminenga katoa.
19 E Corá reuniu toda a congregação contra eles, à porta do tabernáculo da congregação; e a glória do SENHOR apareceu a toda a congregação.
20 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea,
20 E o SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:
21 “Wehea atu kōrua i roto i tēnei whakaminenga, e kore hoki e aha ka pau rātou i ahau.”
21 Separai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-los em um momento.
22 Nā, ka tāpapa rāua, ka mea, “E te Atua, e te Atua o ngā wairua o ngā kikokiko katoa, kia hara rānei te tangata kotahi, ā, ka riri koe ki te whakaminenga katoa?”
22 E eles caíram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda carne, pecará um só homem, e te enfurecerás com toda a congregação?
23 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea,
23 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
24 “Kōrero ki te whakaminenga, mea atu: ‘Whakatika i te tapenākara o Koraha, o Ratana, o Āpirama.’ ”
24 Fala a toda congregação, dizendo: Levantai-vos do redor do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão.
25 Nā, ka whakatika a Mohi, ka haere ki a Ratana rāua ko Āpirama; me te whai tahi anō ngā kaumātua o Īharaira i a ia.
25 E Moisés levantou-se e foi a Datã e a Abirão; e atrás dele foram os anciãos de Israel.
26 Nā, ka kōrero ia ki te whakaminenga, ka mea, “Tēnā, mawehe mai i ngā tēneti o ēnei tāngata kikino, kaua hoki e pā ki tētahi mea a rātou, kei ngaro koutou i roto i ō rātou hara katoa.”
26 E falou à congregação, e disse: Afastai-vos, eu vos peço, das tendas destes homens ímpios, e não toqueis em nada do que é deles, para que não pereçais em todos os seus pecados.
27 Nā, ka whakatika rātou i ngā taha katoa o te tapenākara o Koraha, o Ratana, o Āpirama.
27 E eles se levantaram do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram e ficaram à porta das suas tendas, com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.
28 Nā, ka mea a Mohi, “Mā tēnei e mōhio ai koutou nā Ihowā ahau i unga mai ki te mahi i ēnei mahi katoa; ā, ehara i te mea whakaaro noa ake nāku.
28 E disse Moisés: Assim sabereis que o SENHOR me enviou a fazer todas estas coisas, porque não as fiz por minha própria vontade.
29 Ki te mea ko te mate o ngā tāngata katoa te mate mō ēnei, ko te whiu rānei o ngā tāngata katoa te whiu mō rātou, kāhore ahau i ungā mai e Ihowā.
29 Se estes morrerem a morte comum de todos os homens ou se forem visitados como acontece com todos os homens, então o SENHOR não me enviou.
30 Tēnā ko tēnei, ka pokaia houtia e Ihowā he mahi hou, ā, ka hāmama te waha o te oneone, ā, ka horomia rātou me ā rātou mea katoa, ā, ka heke ora rātou ki te rua; kātahi koutou ka mōhio i whakahāwea ēnei tāngata ki a Ihowā.”
30 Mas se o SENHOR criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os engolir com tudo o que é seu, e descerem vivos ao abismo, então sabereis que estes homens provocaram ao SENHOR.
31 Ā mutu kau tāna kōrero i ēnei kōrero katoa, ko te tino kowheratanga o te oneone i raro i a rātou;
31 E, quando ele havia acabado de dizer todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se abriu.
32 nā, hāmama ana te waha o te whenua, horomia ake hoki rātou me ō rātou whare, me ngā tāngata katoa o Koraha, me ō rātou rawa katoa.
32 E a terra abriu a sua boca e os engoliu com as suas casas, e a todos os homens que pertenciam a Corá, e todos os seus bens.
33 Ā, heke ora ana rātou me ā rātou mea katoa ki te rua, nā, ka taupokina iho rātou e te whenua; ā, ngaro iho rātou i roto i te whakaminenga.
33 E eles, e tudo o que lhes pertencia, desceram vivos ao abismo, e a terra se fechou sobre eles, e pereceram do meio da congregação.
34 Nā, rere ana a Īharaira katoa i ngā taha katoa o rātou i tō rātou auē; i mea hoki, “Kei horomia hoki tātou e te whenua.”
34 E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor deles; porque diziam: Para que a terra também não nos engula.
35 Nā, ka puta mai he ahi i a Ihowā, ā, pau ake ngā tāngata e rua rau e rima tekau i whakahere nei i te whakakakara.
35 E saiu fogo do SENHOR e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea,
36 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
37 “Mea atu ki a Ereātara tama a te tohunga, a Ārona, kia tangohia ake e ia ngā tahu kakara i roto i te tahunga, ā, rukerukea atu hoki e koe te ahi ki kō; he tapu hoki ēnā;
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tire os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque eles são santificados.
38 ko ngā tahu kakara anō a taua hunga i hara rā ki ō rātou wairua, me hangā hei papa pāraharaha, hei kōpaki mō te āta. I tāpaea hoki ki te aroaro o Ihowā, koia i tapu ai; ā, ka waiho hei tohu ki ngā tama a Īharaira.”
38 Os incensários dos que pecaram contra suas próprias almas, que se façam deles folhas estendidas, como cobertura para o altar, porque os ofereceram perante o SENHOR, portanto são santificados, e serão por sinal para os filhos de Israel.
39 Nā, tīkina atu ana e te tohunga, e Ereātara, ngā tahu kakara parāhi i tāpaea e te hunga i tahuna rā, ā, ka hangā hei papa pāraharaha, hei kōpaki mō te āta.
39 E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de bronze, com que haviam oferecido aqueles que foram queimados, e deles se fizeram folhas estendidas, para cobertura do altar.
40 Hei whakamahara mō ngā tama a Īharaira, kei whakatata he tangata kē, ehara nei i te uri nō Ārona, ki te tahu whakakakara ki te aroaro o Ihowā. Kei rite ki a Koraha rātou ko tāna hui; ko tā Ihowā tēnei i kōrerotia e Mohi ki a ia.
40 Para ser um memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estrangeiro, que não seja da semente de Arão, se aproxime para oferecer incenso diante do SENHOR, para que não seja como Corá e sua companhia, como o SENHOR lhe havia dito, pela mão de Moisés.
41 Otiia, i te aonga ake ka amuamu te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea, “Nā kōrua i mate ai te iwi a Ihowā.”
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do SENHOR.
42 Ā, i te huihuinga o te whakaminenga katoa ki a Mohi rāua ko Ārona, i tō rātou tahuritanga ake ki te tapenākara o te whakaminenga, e! Kua taupokina e te kapua, ā, ka kitea te korōria o Ihowā.
42 E, quando a congregação se reuniu contra Moisés e contra Arão, olharam para o tabernáculo da congregação; e eis que a nuvem o cobriu, e a glória do SENHOR apareceu.
43 Nā, ka haere a Mohi rāua ko Ārona ki mua i te tapenākara o te whakaminenga.
43 E Moisés e Arão vieram perante o tabernáculo da congregação.
44 Ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea,
44 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
45 “Whakatika atu kōrua i roto i tēnei whakaminenga, e kore e aha ka pau rātou i ahau.” Nā, ka tāpapa iho rāua.
45 Levantai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-la, como em um momento; e caíram sobre seus rostos.
46 Nā, ka mea a Mohi ki a Ārona, “E mau ki te tahu kakara, meatia iho hoki he ahi i te āta, ka hoatu ai i te whakakakara ki runga, ā, kia hohoro te haere ki te whakaminenga, te whakamārie mō rātou; kua puta he riri i te aroaro o Ihowā; kua tīmata te whiu.”
46 E Moisés disse a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e põe incenso nele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles, porque a ira saiu do SENHOR; começou a praga.
47 Nā, tīkina ana e Ārona, pērātia ana me tā Mohi i kī ai, ā, rere ana ia ki waenganui o te whakaminenga; nā, kua tīmata tēnā te whiu i roto i te iwi. Nā, ka makā iho e ia he whakakakara, ā, ka whakamārie mō te iwi.
47 E Arão o tomou, como Moisés havia ordenado, e correu ao meio da congregação; e eis que a praga já havia começado entre o povo; e colocou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 Nā, tū ana ia i waenganui o te hunga mate, o te hunga ora; ā, ka mutu te whiu.
48 E ficou entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 Nā, ko ngā tāngata i mate i te whiu, kotahi tekau mā whā mano e whitu rau, hāunga ērā i mate i tō Koraha rā.
49 E os que morreram naquela praga foram catorze mil e setecentos, além dos que morreram no caso de Corá.
50 Nā, hoki ana a Ārona ki a Mohi, ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga, ā mutu iho te whiu.
50 E Arão voltou a Moisés à porta do tabernáculo da congregação; e cessou a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra